วิฬาร์กับปาฏิหาริย์

ตอนที่ 4 : โดนเท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    26 ก.ค. 63

            ปาฏิหาริย์กระแทกตัวลงนั่งใกล้ ๆ เพื่อนด้วยสีหน้าที่ดูไม่สบายใจนัก คว้าที่ตัดเล็บขึ้นมาตัดเล็บบนนิ้วมือข้างหนึ่งที่ฉีกออก นิ้วยาวสวยได้รูปถูกผู้เป็นเจ้าของดูแลเป็นอย่างดี ปลายเล็บปล่อยยาวเล็กน้อยและเคลือบด้วยสีทาเล็บสีเทาเงินประกายมุก วิฬาร์ไม่ทันได้สังเกตเพื่อนแต่แรก ต่อเมื่อเขาได้นั่งลงเธอจึงเห็น

ว่าที่โหนกแก้มของเพื่อนมีรอยฟกช้ำ

            “นี่นังปาฏิ...ปาร์ตี้...หน้าแกไปโดนอะไรมาเนี่ย แล้วทำไมเล็บแกฉีก แกรักเล็บแกจะตาย ดูแลยังกะลูก เกิดอะไรขึ้นฮะ”

            ปาฏิหาริย์หันมามองเพื่อนแล้วเปล่งเสียงร้องไห้โฮออกมาดังลั่น พร้อมกับโผเข้าซบไหล่กอดเพื่อน วิฬาร์ปลอบใจลูบหัวลูบหลังแม้จะยังงง ๆ ก็ตาม

            “มันเกิดอะไรขึ้นไหนแกเล่ามาซิ”

            “หรือว่า...แกเสียตัวให้ใครปาร์ตี้!”

            “บ้าเหรอ! ถ้าฉันเสียตัวจริง ฉันจะหัวเราะไปสามวันสามคืนฉลองต่างหากล่ะยะ” พูดทั้งที่ยังสะอึกสะอื้น 

            “แล้วมันเรื่องอะไร แกค่อย ๆ พูด ขืนร้องไห้แบบนี้ฉันฟังแกไม่รู้เรื่องหรอกนะ”

            “นังวิ ฉันไม่อยากทำงานที่บริษัทแล้ว ให้ฉันมาทำห้องเสื้อกับแกนะ นะ” ปาฏิหาริย์ปาดน้ำตา หลายคนที่มาเดินออกกำลังกายยามเย็นมองหนุ่มสาวซึ่งถ้าไม่รู้จักเป็นการส่วนตัวก็คงคิดว่าฝ่ายชายกำลังร้องไห้เพราะทำผิด หรือกำลังขอโทษอะไรฝ่ายหญิงในฐานะของคู่รัก เพราะการแต่งกายของปาฏิหาริย์วันนี้ก็ดูสุภาพเรียบร้อยเหมือนผู้ชายวัยทำงานออฟฟิตทั่ว ๆ ไป

            “แกเล่าให้ฉันฟังก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นกับแก ก็งานที่บริษัทนั้นเป็นงานที่แกอยากทำไม่ใช่หรือไง รุ่นพี่ที่แกหมายปองเขาอยู่ที่นั่นไม่ใช่เหรอ”

            ปาฏิหาริย์สมัครเข้าไปทำงานที่บริษัทอุตสาหกรรมอาหารแปรรูปซึ่งมีรุ่นพี่คนหนึ่งที่เขาแอบชอบอยู่เป็นผู้จัดการ

            “ก็นี่ไงล่ะ...ที่หน้าฉัน เล็บฉันเป็นแบบนี้ก็เพราะไอ้รุ่นพี่คนที่ฉันแอบปลื้มนี่แหละ มันชกฉันน่ะสิ ฉันล้มไปกระแทกพื้นจนเล็บฉันฉีกเนี่ย”

            “มันชกฉันที่โรงอาหาร ใคร ๆ ก็เห็นหัวเราะกันใหญ่” คนเล่ายิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจอีกทั้งยังอับอาย ที่ผู้หญิงร่างกายบอบบางอย่างเธอถูกผู้ชายรังแก!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16 ความคิดเห็น