หมอกซ่อนดาว

ตอนที่ 46 : หมอกซ่อนดาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    15 ก.ย. 62

              เขามองตามรถของเธอไปจนลับตาเช่นครั้งก่อน ลูกพ่อ

              “พี่สรณ์” มาทำอะไรตรงนี้พี่ เด็กหนุ่มร้องถามอย่างแปลกใจ เพราะปกติสรณ์จะไม่ออกจากห้องพักง่าย ๆ

              “เปล่า แค่มาดูรถ”

              “มาดูรถ!

              ในซอยแคบ ๆ ไม่ห่างจากบ้านของจันทร์รวีนัก มีห้องพักให้เช่าหลายห้องในราคาถูกแม้จะไม่ลับตาคนนัก แต่ สรณ์ ก็เลือกที่จะเช่าห้องแถวนี้ เขาให้เหตุผลกับลูกน้องคนสนิทว่า ที่ ๆ ปลอดภัย คือที่ ๆ อันตรายที่สุดน้อยคนจะคิดว่ามือปืนระดับพระกาฬอย่างเขา ที่ห่างหายจากวงการไปนานหลายปี จะหวนคืนอาชีพเก่าอีกครั้ง และกบดานอยู่ใกล้บ้านพักอดีตนายทหารใหญ่และที่สำคัญ เขาจะได้เห็นหน้า ลูกบ่อยขึ้น

             

              กลายเป็นกิจวัตรประจำหัวใจของเธียรวิชญ์ไปเสียแล้ว เมื่อทุกบ่ายวันเสาร์เขาต้องใช้เวลาขลุกอยู่ที่ร้านอาหารของกันธิชาตลอดบ่ายและยังเลยไปจนถึงเย็นค่ำ แม้เจ้าของร้านจะผลักไสไล่ส่งเช่นไร เขาก็ยังปักหลักเหนียวแน่น ไม่ยอมกลับง่าย ๆ คุณภคพรเองก็โอนอ่อนไปกับลูกชายหลังได้พบปะพูดคุยกับหญิงสาวบ่อยครั้งขึ้น จึงทำให้เรียนรู้นิสัยใจคอ คนเป็นแม่เมื่อบุตรชายรักใคร่ชอบพอผู้หญิงคนไหน นางก็ต้องทำใจให้รักชอบไปด้วย แม้ในกรณีของกันธิชาคุณภคพรจะรู้สึกฝืดฝืนใจตัวเองอยู่บ้างเพราะละอายแก่ใจต่อจันทร์รวี ซึ่งพักหลังมานี้หญิงสาวก็ดูจะหายเงียบไป 


              กันธิชากำลังปรุงอาหารสูตรใหม่ของร้านและทำขนมรับประทาน โดยมีลูกมือหนุ่มอย่างเธียรวิชญ์คอยช่วยหยิบโน่น หั่นนี่ และ ชิมชลธิษากำลังจะเรียนจบในปลายปีการศึกษานี้และจะออกมาช่วยงานพี่สาวเต็มตัว เธอมองภาพความสนิทสนมของคนเป็นพี่กับนักธุรกิจหนุ่มแล้วก็อมยิ้ม ดีใจที่เห็นพี่สาวมีความสุข นานหลายปีเต็มทีที่คนเป็นพี่ต้องฝืนยิ้มต่อหน้าใครหลายคน แต่ในวันนี้ทั้งดวงตาและใบหน้าเคลือบไปด้วยรอยยิ้มสุขใจอย่างแท้จริง

              “คุณล้างผักยังไงคะเนี่ย” หญิงสาวชูใบไม้ขนาดจิ๋วที่เกาะติดอยู่บนยอดผักให้คนล้างดู

              “อุ้ย! ผมว่าล้างดีแล้วนะ นี่แค่ล้างผักก็ถือเป็นงานที่ไม่ง่ายเลย”

              “ใช่ค่ะ ถ้าล้างไม่สะอาด ผู้บริโภคก็จะไม่ปลอดภัย”

              “ผมว่าลูกค้าที่มาทานอาหารร้านคุณเนี่ย โชคดีนะที่มีเจ้าของร้านใส่ใจผู้บริโภคแบบนี้”

              “ใจเขาใจเราค่ะ”

              “คุณช่วยหยิบกะทิให้ฉันหน่อยสิคะ”

              หญิงสาวกำลังหยอดกะทิลงบนเตาขนมครกกลิ่นกะทิอบควันเทียนหอมฉุย

              “คุณทำอาหารที่เป็นสูตรเฉพาะสำหรับผมคนเดียวได้ไหม”

              “นี่ไงคะ ฉันกำลังทำ” หญิงสาวค่อย ๆ ใช้พายเล็ก ๆ ตักขนมขึ้น

              “จริงหรือเปล่า ทำให้ผมคนเดียวนะ ห้ามทำให้คนอื่นกินเด็ดขาด”

              “เห็นแก่ตัว” หญิงสาวค่อนว่าเขาไม่เต็มเสียงนัก

++++++++++++++++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น