หมอกซ่อนดาว

ตอนที่ 33 : หมอกซ่อนดาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    30 ส.ค. 62

              เขาส่ายหน้าราวกับว่ารู้คำตอบของเธอดีอยู่แล้ว

              “หนึ่งแสนบาทต่อสูตร”

              “คุณเธียรวิชญ์!” หญิงสาวมองเขาอย่างคาดไม่ถึง

              “ในสัญญาจะระบุรายละเอียดอีกที ถ้าน้อยไปคุณจะเรียกเพิ่มก็ได้”

              “ถึงยังไงฉันก็รับเงินของคุณไม่ได้” กันธิชายืนยันหนักแน่น เขาลดหย่อนราคาที่ดินแปลงนี้ให้เธอมากแล้ว

              “ถ้าอย่างงั้น ร้านนี้คุณก็ไม่ต้องผ่อนผมแล้ว”

              “งั้นสูตรอาหารห้าสูตรแรกนี้ฉันยกให้คุณฟรีนะคะ”

              “เอาเป็นว่าสองสูตรแรก ผมรับฟรีจากคุณ แล้วคุณก็ไม่ต้องผ่อนค่าที่นี้แล้ว มีเวลาผมจะพาคุณไปโอน”

              หญิงสาวเตรียมจะค้านแต่เขารีบดักไว้เสียก่อน

              “ผมเอาเปรียบคุณมากไปกว่านี้ไม่ได้ ถ้าคุณไม่ยอมรับเงื่อนไขนี้ คุณก็ต้องยอมรับเงินค่าสูตรอาหารทั้งหมด”

              “แต่คุณก็ขาดทุนเห็น ๆ” หญิงสาวแย้งเสียงอ่อน

              “คุณไม่ยอมให้ผมเป็นหุ้นส่วนร้านนี้ ถึงกับลงทุนไปกู้เงินที่ธนาคาร ผมจะทำยังไงให้คุณเชื่อ ว่าผมไม่ได้คิดหาประโยชน์อะไรจากคุณเลย นอกจาก...”

              “นอกจากอะไรคะ” หญิงสาวย้อนถามทันควัน

              เขายิ้มไม่มากไม่น้อยก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มหู ดวงตาเปล่งประกายระยับหวังสื่อความหมายภายใน

              “ข้าวฟรีสักวันละมื้อ”

              เมื่อเห็นหญิงสาวยังเงียบเขาจึงถามย้ำ

              “ได้ไหมครับ”

              “ทำไมคะ” ถามไปทั้งที่พยายามบังคับใจไม่ให้สั่นไหวไปกับคำพูดของเขา

              “ผมอยากรู้จักคุณให้มากกว่านี้” เขาตอบตามตรง ทำให้หญิงสาวรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองชั่วขณะ ทั้งที่เคยได้ยินเพื่อนหนุ่มสมัยเรียนมัธยมและมหาวิทยาลัยพูดเกี้ยวทำนองนี้อยู่หลายครั้งหลายหน แต่ไม่มีครั้งไหนทำให้เธอรู้สึกผิดแผกความรู้สึกได้มากเท่ากับได้ยินจากปากของผู้ชายคนนี้

              “แล้วคุณไม่อยากรู้จักผมบ้างเหรอครับ” ถ้อยคำและน้ำเสียงชวนให้หัวใจคนฟังกระตุกวับ

              “เราก็รู้จักกันอยู่แล้วนี่คะ” สำหรับเธอแล้วยังไม่พร้อมกับความรู้สึกแปลกใหม่กับผู้ชายคนไหนทั้งสิ้น เธอยังมีภาระที่ต้องรับผิดชอบดูแลอีกมาก เรื่องส่วนตัวจึงเป็นสิ่งที่เธอมองข้ามมาตลอด

              “ผมหมายถึง...มากกว่าที่เป็นอยู่นี้” เธียรวิชญ์ยอมรับกับตัวเองว่า เขารู้สึกพึงใจต่อเธอนับตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น แต่หากจะให้บอกกับเธอไปตามตรงเกรงว่าจะทำให้เธอมองเขาว่าเป็นผู้ชายประเภท ใจง่ายหรือเปล่า

              “ฉันไม่แน่ใจว่าคุณคิดจะทำอะไร แต่มันไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ” ปิดโอกาสของเขาเสียก่อนจะดีกว่า

              “ขอแค่ข้าววันละมื้อ มากไปเหรอครับ” ชายหนุ่มพยายามหาช่องให้ตัวเอง

              หญิงสาวสบตาเขานิ่ง

              “สิ่งที่ผมทำมันอาจสูญเปล่า แต่ผมจะไม่ละความพยายาม ขอแค่ข้าวสักวันละมื้อ นึกเสียว่าเมตตาผู้ชายตาดำ ๆ คนนี้สักคนไม่ได้เชียวเหรอครับ” น้ำเสียงออดอ้อนของเขาทำให้หญิงสาวยอมรับข้อเสนอ

              “ก็ได้ค่ะ ข้าววันละมื้อ ฉันจะถือซะว่าคุณคือผู้มีอุปการคุณของร้าน” คำตอบรับของเธอในวันนี้เท่ากับเป็นการเปิดโอกาสให้เขาและเธอเสียแล้ว แม้จะรับคำเพราะไม่คิดว่าเขาจะทำจริงดังที่พูดได้ก็ตาม

              “คุณคิดว่าผมคงไม่สามารถมาทานข้าวที่ร้านคุณได้ทุกวันใช่ไหม” เขาเดาความคิดเธอจากสายตาได้แม่นยำ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น