หมอกซ่อนดาว

ตอนที่ 28 : หมอกซ่อนดาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 155
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    24 ส.ค. 62

              จันทร์รวีลุกออกจากโต๊ะเดินนวยนาดออกไป กันธิชามองร่างอรชรนั้นอย่างแคลงใจเล็กน้อย ธนบัตรในมือถูกกำแน่นขึ้นอย่างลืมตัว เธอเห็นแขกหลายคนมองสำรวจอาหารอย่างตั้งใจ บางคนถึงกับเขี่ยอาหารในจาน เพื่อตรวจดูให้แน่ใจว่าไม่มีสิ่งแปลกปลอม หญิงสาวถอนใจก่อนยกชามสลัดเดินหายเข้าไปในครัว ก่อนจะเททิ้ง เธอหยิบเส้นผมยาวสองเส้นนั้นขึ้นมองอย่างพิจารณา

              “มองอะไรจ๊ะหนูธาร” เฟื่องฟ้าเอ่ยถามเมื่อเห็นหญิงสาวเอาแต่นั่งเพ่งอะไรบางอย่างในมือ

              “มองเส้นผมสองเส้นนี่น่ะสิคะ”

              “เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ พี่ธาร”

              “คุณรวีเจอเส้นผมนี่ในชามอาหารที่พี่ทำน่ะสิ เธอคงเสียอารมณ์ เลยกลับไปแล้ว”

              “เป็นไปได้เหรอคะ พี่ธารก็ใส่หมวกคลุมทุกครั้งที่ทำอาหารไม่ใช่เหรอคะ”

              “นั่นน่ะสิ พี่กำลังสงสัยว่า เส้นผมนี่มันไม่น่าใช่ของพี่”

              “แล้วจะเป็นของใครล่ะคะ”

              กันธิชานิ่ง ก่อนสลัดเรื่องรกสมองนี้ทิ้ง

              “ช่างมันเถอะ มันอาจจะปลิวมาจากไหนสักที่ หรือไม่พี่ก็ไม่ทันระวังจริง ๆ”

              “ป้าไม่อยากให้หนูธารไว้ใจคุณหนูหน้าใสคนนั้นเลย ถึงป้าจะไม่เคยพูดคุย สนิทสนม แต่บางครั้งป้าเห็นแววตาของแม่หนูคนนั้นมองหนูธารแปลก ๆ ชอบกล”

              “ป้าเฟื่องเห็นอะไรแปลกเหรอคะ” ชลธิษาชักสงสัย

              “ท่าทางแม่หนูคนนั้นสนิทสนมกับคุณเธียรวิชญ์ไม่น้อย แล้วลองคิดดูนะคะ คุณเธียรวิชญ์ก็ดันมาให้ความสนิทสนมกับหนูธารอีก แล้วอีแบบนี้แม่หนูคนนั้นจะยอมเหรอคะ”

              “แต่ดูท่าทางก็ไม่น่ามีพิษภัยอะไรนี่คะ หน้าตาน่ารัก สะสวย แถมยังพูดจาอ่อนหวานอีก” ชลธิษาไม่เห็นด้วยกับคำพูดของเฟื่องฟ้านัก

              “หน้าซื่อใจคดน่ะสิคะ ไม่รู้ล่ะ ป้าว่าพวกหนูอย่าไว้ใจแม่หนูคนนั้นเด็ดขาด”

              “ดูคนเขาให้ดูกันที่สายตา ปิดไม่มิดหรอก เชื่อนังเฟื่องมันเถอะ” พิกุลสนับสนุนคำพูดของพี่สาวอีกแรง

              สำหรับกันธิชาแล้ว เธอยอมรับว่ายังไม่รู้จักจันทร์รวีดีพอ แต่ในเมื่อเธอยังไม่มีเหตุอะไรให้ต้องขุ่นข้องหมองใจกัน เธอก็จะไม่ปรักปรำ มิตรภาพสร้างยากทำลายง่าย ผูกมิตรดีกว่าสร้างศัตรู และคติที่ยึดถือในใจมาตลอดก็คือ ใครมาดีก็ดีตอบ ใครมาร้ายก็ร้ายตอบเช่นกันประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านพบไม่ถึงกับทำให้เธอมองโลกในแง่ร้ายทุกมุม แต่ก็ไม่สวยงามเลิศหรูเกินความจริง จิตใจของมนุษย์ทุกวันนี้ ยากแท้หยั่งถึง


              จันทร์รวีขับรถออกจากร้านของกันธิชาด้วยรอยยิ้มสมใจกับการกระทำของตนเอง

              “นี่แค่เริ่มต้น กันธิชา!” แววตาของคนพูดแกร่งกร้าว อาฆาตไม่เหมือนกับภาพลักษณ์ของหญิงสาวผู้ใสซื่อ อ่อนหวานที่แสดงออกประจักษ์แก่สายตาใครต่อใคร

 +++++++++++++++

เอาล่ะสิ จันทร์ระวีคิดทำอะไร แล้วธารจะรับมือไหวไหม มาเอาใจช่วยกันต่อนะคะ เป็นนิยายขนาดยาว ไรท์จะทยอยลงให้อ่านจนถึง

กำหนดอัพที่แจ้งไว้นะคะ ขอบคุณนักอ่านกลุ่มน้อยๆ ที่ยังติดตามเหนียวแน่น ทำให้ไรท์ตัดใจหยุดอัพไม่ลงจริงๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น