krisyeol บ่าวน้อยชุดน้ำเงิน

ตอนที่ 6 : ราชโองการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 266 ครั้ง
    2 พ.ย. 61






จากวันเป็นเดือนจากเป็นเดือนเป็นปี ​ชานยอลที่อยู่ในชุดบ่าวสีน้ำเงินเข้มมัดผมหางม้าครึ่งหัวปล่อยหน้าม้าปัดข้างในแบบที่ชอบทำเป็นประจำทุกวัน ข้างๆมีอาชาสีดำยืนอยู่


"เตรียมอาหารพร้อมแล้วใช่รึไม่" นักพรตขาวถาม ข้างๆมีนักพรตดำยืนมองอยู่ 


"ขอรับ" มันตอบ


"อาเลี่ย ต่อไปใช้วรยุทธให้เป็น อย่างรังแกคนที่อ่อนแอกว่า ข้าสอนเจ้าทุกวันจำได้ใช่รึไม่" นักพรตขาวย้ำเตือนคำสอนของตนทุกครั้งที่สั่งสอนศิษย์ ชานเลี่ยพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน มันสาบานว่าจะไม่ทำให้อาจารย์ผิดหวัง "เจ้าเป็นเด็กซน ข้ารู้ แล้วเจ้าก็เป็นเด็กฉลาดอีก อย่าทำให้อาจารย์ผิดหวัง" มันพยักหน้ารับทุกคำพูดของอาจารย์


"อาชาตัวนี้เจ้าเรียกมันว่าเจ้าดำ ข้าจึงมอบมันให้แก่เจ้า" นักพรตดำเอ่ยบ้าง "มันเป็นม้าฉลาด มันสามารถพาเจ้าไปได้ทุกหนทุกแห่ง แค่เจ้าบอกมันว่าจะไปที่ไหน" ชานยอลพยักหน้ารับ


"เดินทางปลอดภัย แล้วอย่าบอกผู้ใดว่าเจ้าเรียนวรยุทธจากพวกข้า" อาจารย์ทั้งสองเอ่ยแก่มัน สารวัตรปาร์คกระโดดขึ้นหลังม้า มองอาจารย์ทั้งสองที่ยืนส่งมัน


"อาจารย์ แล้วพวกท่านจะไปที่ใด" สารวัตรปาร์คอยากรู้จริงๆว่าทั้งสองจะตามไล่จับกันอีกไหน หรือจะแยกย้ายกันไป 


"ข้าว่าจะชวนนักพรตขาวท่องยุทธภพ" นักพรตดำมองน่าคนข้างๆแล้วยิ้มมุมปาก "ส่วนเจ้ากลับบ้านไปได้แล้ว ถ้ามีโอกาสเราคงได้พบเจอ" พูดจบ อาจารย์จึงตบลงที่ก้นม้าอย่างแรง เจ้าดำร้องขึ้นเสียงดังแล้วพุ่งทะยานไปด้านหน้าอย่างเร็ว ชานยอลหันมองด้านหลังพร้อมกับโบกมือไปมาให้กับอาจารย์ทั้งสองของมัน 


"เจ้าดำ กลับเมืองหนาน" สารวัตรปาร์คพูดขึ้นยิ้มๆ เขาจะได้กลับไปหาลู่แล้ว หนึ่งปีที่เขาจากไปโดยไม่มีผู้ใดรู้ ไม่รู้ว่าเพื่อนรักจะมีสีหน้ายังไงตอนที่เห็นเขากลับไป มันคงบ่นเขาชุดใหญ่ ดีไม่ดีมันอาจจะถือไม้ไล่ตีเขาไปด้วย ไหนจะฮูหยินที่ดูเป็นห่วงเขายิ่งกว่าแม่อีก แล้วท่านลุงที่เป็นคนเห็นเขาเป็นคนสุดท้ายก่อนที่เขาจะหายไป ถึงแม้เขาจะไม่ได้มีความผูกพันกับใคร แต่พอรู้ว่าจะได้กลับไปเจอทุกคน เขากลับดีใจไม่น้อย ทุกคนจะดีใจไหมนะที่เห็นเขากลับไป 


"พี่รอง" เสียงที่ตะโกนขึ้น ทำให้ชานยอลดึงสายบังเหียนม้าทันที เขาบังคับม้าให้วิ่งไปยังทิศทางที่ได้ยิน เมื่อไปถึงเขาเห็นชายสองคนที่กำลังต่อสู้อยู่กับอีกชายห้าหกคน ทั้งสองดูจะสู้ไม่ไหว ชานยอลกระโดดลงจากหลังม้า ใช้วิชาตัวเขาขึ้นไปแอบดูอยู่บนต้นไม้ใหญ่ที่มืดมิด ทำให้กลุ่มคนเหล่านั้นมองไม่เห็น แถมยังไม่มีใครรับรู้ว่ากำลังถูกแอบดู


"พี่รองไหวไหม" เด็กหนุ่มที่จับแขนพี่ชายตัวเองเอาไว้ ในมือถือดาบไว้แน่น พี่ก็จะช่วยศัตรูก็จะฆ่า ชั่งเป็นเด็กที่ใจสู้จริงๆ


"ข้าไหว เจ้าหนีไปก่อนอาหลง" คนเป็นพี่ไล่น้องด้วยความเป็นห่วง พี่ชายคนโตถูกฆ่าตายไปแล้วเขาซึ่งเป็นพี่ชายคนรองไม่ต้องการที่จะเสียน้องคนเล็กไปอีก


"ไม่ ข้าไม่หนี ข้าไม่ยินยอมให้พี่รองสู้กับโจรพวกนี้แค่คนเดียวหรอก ถ้าจะตายก็ต้องตายด้วยกัน" น้องชายคนเล็กตะโกนขึ้น เป็นตายร้ายดียังไงก็ไม่ยอมทิ้งพี่คนรองเด็ดขาด "พี่หลิน เราจะไปหาพี่หลานด้วยกัน" น้องชายคนเล็กเอ่ย คนเป็นพี่พยักหน้ารับ ทั้งสองหันหน้าหากลุ่มโจรทั้งหก เป็นตายเขาจะสู้จนสู้ไม่ไหว ชานยอลจ้องมองสองพี่น้องแล้วยิ้มออกมา เป็นพี่น้องที่รักกันน่าดู เสียดายที่เขาเป็นลูกคนเดียวไม่มีพี่น้อง แล้วคนที่โบสถ์จะเรียกเป็นพี่น้องได้ไหมนะ แต่มีเพียงคนเดียวที่เขาจะสู้เพื่อให้มันรอด เพื่อนรักของเขา ลู่หาน


"ฆ่ามันอย่าให้มันหนีได้" โจรฉกรรจ์พูดขึ้นเมื่อสองพี่น้องสู้ไม่ไหวแล้ววิ่งหนีไป ชานยอลที่แอบดูอยู่รีบตามคนกลุ่มนั้นไปทันทีเช่นกัน เมื่อไปถึงสองพี่น้องก็ถูกล้อมรอบไว้หมดแล้ว จะเข้าไปช่วย หรือแค่มองดู 


"พี่รอง" น้องชายคนเล็กพูดขึ้น มือกำมือของซือหลินเอาไว้แน่น โจรฉกรรจ์ง้างดาบขึ้นเตรียมฟัด แต่ฉับพลันกลับมีก้อนกรวดลูกเล็กที่ถูกปามาด้วยลมปราณ ทำให้ดาบที่อยู่ในมือของโจรฉกรรจ์ตกลงพื้น คนทั้งหมดหันมองคนกระทำ แต่พวกเขากลับไม่เห็นใคร 


"เจ้าไปดู" โจรฉกรรจ์พูดขึ้น อีกสองคนจึงแยกไปดู เมื่อสองคนหาไปคุณสารวัตรจอมซนจึงโผล่ออกมาจากที่ซ่อน โจรฉกรรจ์ที่ปิดหน้าตาเอาไว้เดินเข้าหาคุณสารวัตรอย่างเกี้ยวกราด "อยากเป็นคนดีที่ช่วยเหลือผู้อื่น เช่นนั้นเจ้าก็จงตายไปพร้อมกับพวกมัน" ชานคนเดิมเอ่ยขึ้นพร้อมกับย่างกรายเข้าไปหาชานยอล ชานยอลตั้งการ์ดขึ้น เวลาอยู่กับอาจารย์เขาไม่ค่อยได้ใช้วิชาเทควันโด้สักเท่าไร เพราะเอาแต่ฝึกลมปราณ ฟันกระบี่ วันนี้ได้ออกกำลังแขนขาคงรู้สึกดีขึ้น


"ถ้าล้มข้าได้ บิดาจะก้มกราบ" คุณสารวัตรท้าทาย กลุ่มโจรใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ พวกมันง้างดาบหมายฟัน แต่สารวัตรปาร์คหลบทันคว้าแขนที่ง้างลงมาเอาไว้ มืออีกข้างจับที่คอเสื้อของโจรเอาไว้แล้วทุ้มลงพื้นอย่างแรง โจรดังกล่าวร้องออกมาด้วยความเจ็บและจุก นอนจับหลังตัวเพราะลุกไม่ขึ้น โจรทั้งสามที่เหลือหยุดฝีเท้าลงด้วยความตกใจ นี่มันเป็นวิชาจากสำนักใด แค่พริบตาเดียวคนของเขาถึงกับลงไปนอนอยู่กับพื้น "ยืนทำบื้ออะไร อยากตายจงเข้ามา" คุณสารวัตรท้าอีกครั้ง กลุ่มโจรกำดาบในมือแน่ เป็นเพียงเด็กตัวเล็ก แขนขาเท่าไม่จิ้มฟัน ร่างกายเหมือนคนขี้โรค แต่ทำอวดดีจนน่าโมโห จบคำพูดโจรที่เหลือย่างกรายเข้าไปพร้อมกับ ชานยอลหยิบดาบที่หล่นอยู่บนพื้นขึ้นมาเพื่อป้องกันตัว สามรุมหนึ่ง ผ่านไปไม่กี่กระบวนท่าโจรทั้งสามก็นอนเจ็บอยู่บนพื้นโดยไม่มีใครถึงตาย คุณสารวัตรหันไปมองสองพี่น้องที่ยืนอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง ไม่คิดว่าเด็กน้อยตัวเล็กเพียงหน้าอกของเขาทั้งสองจะมีวรยุทธน่ากลัวถึงเพียงนี้


"ขะ ขอบคุณน้องชายที่ช่วยเราสองคน" ซือหลินกล่าวพร้อมกับมองสำรวจรอบตัวของชานยอล


"ข้าชื่อหลง พี่ข้าชื่อหลิน เราสองคนแซ่ซือ ขอบคุณน้ำใจของเจ้าแล้ว" ซือหลงเอ่ยขึ้นบ้าง


"ข้าชื่อเลี่ย แซ่ชาน ยินดีที่รู้จักท่านทั้งสอง" คุณสารวัตรตัวเล็กเอ่ยด้วยรอยยิ้ม "ข้าเสียเวลานานแล้ว ต้องขอตัวไปสักที โอกาสหน้าพบกับใหม่" พูดจบคุณสารวัตรส่งสัญญาณออกมาจากปาก สักพักอาชาสีดำจึงวิ่งปานพายุเข้ามา "ข้าไปล่ะ" ชานยอลกระโดดขึ้นหลังม้าแล้วหายลับเข้าไปในป่า สองพี่น้องหันมองหน้ากับแล้วยิ้มออกมา





เกือบสามวันที่ชานยอลควบม้าอยู่ในป่า กลางวันเดินทาง กลางคืนหยุดพักเพื่อให้เจ้าดำเติมพลัง ไม่ได้เร่งรีบร้อน จนกระทั้งตอนนี้เขามองเห็นหลังคาจวนท่านประมุขลู่อยู่ใกล้ "ยะ" ชานยอลเร่งฝีเท้าของเจ้าดำขึ้น ใบหน้าที่มีแค่ความดีใจ แต่พอมาถึงหน้าจวนหน้าบ้านกลับเงียบ เขากระโดดลงจากหลังม้าแล้วรีบวิ่งเข้าไป


"ตระกูลลู่รับราชโองการ" ทุกคนรีบทรุดลงกับพื้นก้มหัวลงเพื่อรับราชโองการ คุณสารวัตรจ้องมองทหารกับผู้แทนที่ถือราชโองการอยู่ในมือ "คุณหนูใหญ่ลู่อายุครบสิบแปดปี ภายในยี่สิบวันนี้ให้ประมุขลู่ส่งคุณหนูใหญ่ลู่อิงเข้าเมืองหลวง เพื่อเป็นอนุขององค์ฮ่องเต้เจ้าเต๋อ ถ้าผู้ใดขัดคำสั่งให้ประหารชีวิตทันที ราชโองการมีผลตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ลงชื่อฮ่องเต้เจ้าเต๋อ" เมื่อจบราชโองการ ทุกคนที่ก้มหน้าอยู่จึงเงยหน้าขึ้น คุณหนูใหญ่ลู่อิงกอดฮูหยินแน่นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม เช่นไรถึงเป็นนาง เช่นไรมิใช่ผู้อื่น นางทำกรรมอันใดกับผู้อื่นมาหนอ "อย่าให้เจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดินต้องรอนาน ภายในยี่สิบวันนี้ท่านต้องจงส่งคุณหนูลู่ให้ถึงเมืองหลวง" ท่านผู้แทนราชการเอ่ยจบจึงลุกขึ้นเดินออกนอกจวน เมื่อท่านผู้นั้นกับนายทหารกลับไป ชานยอลจึงเดินออกมาจากที่ซ่อน


"ทำไมถึงต้องส่งคุณหนูใหญ่ไปที่เมืองหลวง" คนถูกถามหันไปมอง เขาอ้นปากตาค้างด้วยความตกใจ กว่าจะหาเสียงของตัวเองเจอ


"ไอ้เหี้ยชานยอล มึงหายไปไหนมาเป็นปี กูนึกว่ามึงตายห่าไปแล้ว ไอ้เหี้ย" คนด่า ด่าอย่างโมโห ทั้งดีใจทั้งโกรธ ทำให้น้ำตาไหลออกมา เสียงของคุณชายรองของจวนทำให้คนที่ยืนอยู่บริเวณนั้นหันไปมอง ทุกคนต่างตกใจที่เห็นชานเลี่ยกลับมา แต่ไม่มีใครเข้าไปถามเพราะยังคงตกใจกับราชโองการที่ส่งตรงมาจากเมืองหลวง ฮูหยินที่เป็นห่วงชานเลี่ยเช่นกันแต่ตอนนี้นางเป็นห่วงบุตรสาวคนโตของนางมากกว่า "มึงตามกูมาเนี่ยเลยนะ" คุณชายรองลากเพื่อนรักหายไปทางด้านหลังของจวนเพื่อต้องการพูดกับเพื่อน "มึงหายไปไหนมา กูเป็นห่วงมึงเหี้ยๆ" คุณหมอลู่หานพูดทั้งน้ำตา เขาคิดว่าจะไม่ได้เจอเพื่อนอีกแล้ว เขากับคนในจวนออกตามหาอยู่หลายเดือนก็หาไม่เจอ พอจะขึ้นไปดูบนเขากลับถูกห้าม "ชาน มึงอย่าทำแบบนี้ได้ไหม กูกับมึงมีกันแค่สองคนนะเว้ย กูไม่อยากอยู่ตัวคนเดียว" ยิ่งพูดคุณหมอลู่ก็ยิ่งร้อง คุณสารวัตรดึงเพื่อนเข้ามากอด


"กูขอโทษ กูไม่ได้ตั้งใจ มันสุดวิสัยจริงๆ" สารวัตรปาร์คอธิบาย คุณหมอพยักหน้ารับอยู่ที่ไหล่เพื่อน 


"มึงไม่เป็นไรก็ดีแล้ว แต่ถ้าไปไหนอีก ให้พากูไปด้วย" ชานยอลลูบหลังเพื่อนพร้อมกับรับปาก ต่อไปเขาจะคิดอะไรให้มากกว่านี้ ไม่อยากให้เพื่อนต้องขี้แยใส่อีก "แล้วมึงหายไปไหนมา" หมอลู่ผละออกจากไหล่ของเพื่อน


"บนเขาลูกโน้นนน...กูแม่งหนีออกมาไม่ได้" หมอลู่ทำสีหน้าอย่างไม่เข้าใจ "เขาลูกนั้นเขาเรียกว่าเขาหลง มึงพอได้ยินไหม" หมอลู่พยักหน้า ตอนที่เขาพยายามที่จะขึ้นไปบนเขา ทุกคนกลับห้ามแล้วบอกเขาว่า เขาลูกนั้นมีชื่อว่าเขาหลง ถ้าใครขึ้นไปจะไม่มีทางกลับออกมาได้ นอกเสียงจากจะมีวรยุทธถึงจะกลับออกมาได้


"แล้วทำไมตอนนี้มึงถึงออกมาได้ อย่าบอกนะว่าหนึ่งปีนี้มึงถึงหาทางออกเจอ" หมอลู่ถามด้วยความตกใจ ทำไมเขาลูกนั้นมันน่ากลัวจัง ถ้าเป็นเขาไม่ตายไปแล้วหรอกเหรอ ชานยอลไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เพื่อนเขาก็ไม่อยากที่จะโกหก แล้วเขาก็ไม่อยากจะผิดคำพูดกับอาจารย์ที่สั่งสอนด้วย


"นี่ กูยังงงอยู่ ทำไมราชโองการอะไรนั่นถึงต้องการให้คุณหนูใหญ่เข้าวัง" ลู่หานถอนหายใจเฮือก


"ท่านพ่อ เคยช่วยเหลือองค์ฮ่องเต้คนก่อน ทีนี้เขาอยากตอบแทนน้ำใจ จึงมีราชโองการให้พี่สาวคนโตกูไปเป็นอนุในวัง แม่ง คิดได้ไง ไม่มีใครทุกคนเขาอยากเข้าวังไปเป็นอนุหรอกนะ กูล่ะอยากเห็นจริงๆว่าแม่งจะหน้าตายังไง" เอ่อเพื่อน นั่นฮ่องเต้นะ เผื่อมึงลืม ชานยอลยิ้มรับกับคำบ่นของเพื่อนตัวเล็ก เพราะอยู่ในร่างของคุณชายรองลู่มันก็ตัวยังเตี้ยกว่าเขาเล็กน้อย ทั้งสองอยู่คุยกับสักพัก จึงมีบ่าววิ่งมาตามให้เข้าไปที่ห้องโถง ชานยอลถูกบ่นไปพักใหญ่จากฮูหยินของจวน ทำให้คุณสารวัตรนั่งหน้าหดไปเลย ไม่มีแม้แต่คำแก้ตัวออกมา


"พอเถอะฮูหยิน เรามาพูดเรื่องของอาอิงกันก่อน" ประมุขของบ้านเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าเครียดๆ ไม่เคยคิดมาก่อนว่าบุรุษที่ตนเคยช่วยเหลือจะเป็นถึงเจ้าฟ้าองค์ก่อน 


"ท่านพ่อท่านแม่ ลูกจะไปเจ้าค่ะ ลูกไม่อยากให้คนที่จวนเดือดร้อน" คุณหนูใหญ่ลู่อิงเอ่ย ถึงนางจะมีท่าทีที่ไม่อยากจะไป แต่นั่นคือราชโองการจากพระเจ้าแผ่นดิน ครอบครัวของนางคงปฏิเสธไม่ได้


"ลูกจะไปส่งพี่หญิงที่เมืองหลวงเองขอรับท่านพ่อ" จบคำพูดของบุตรชายคนรอง ทำให้ท่านประมุขมีสีหน้าที่เครียดยิ่งขึ้น จะเป็นเช่นนั้นได้เช่นไร บุตรชายตนไม่แข็งแรงจะเดินทางไกลเช่นนั้นได้รึ


"เจ้าไม่แข็งแรง ข้าไม่อยากให้เจ้าเดินทางไกล" ประมุขของจวนกล่าว


"แต่ลูกอยากให้อาฮานไปนะเจ้าคะ ที่โน้นต้องมีหมอเก่งๆเป็นแน่ น้องจะได้มีหมอดีๆรักษา อาเลี่ยก็เช่นกัน ให้พวกเขาตามลูกไปนะเจ้าคะ" คุณหนูใหญ่พูด ถ้านางได้เข้าวังเป็นถึงอนุ น้องชายของนางจะมีหมอดีๆรักษา คำพูดขอบบุตรสาวทำให้ประมุขของจวนคล้อยตามก่อนที่เขาจะพยักหน้าตกลง ถ้าการเดินทางไปที่นั้นจะทำให้บุตรชายตนหาย ตนก็ยินยอมที่จะให้บุตรชายเดินทางไปเมืองหลวงพร้อมกับบุตรสาว







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 266 ครั้ง

559 ความคิดเห็น

  1. #524 NAMA_II (@jajamy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 12:23
    งื้อออออ .รอการมาขอพระเอกเลยชับบบบบ
    #524
    0
  2. #453 pj_0306 (@pj_0306) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 23:41
    รอฉากเปิดตัวพระเอกเลย ><
    #453
    0
  3. #444 Lotuses (@saro-sora) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 19:20

    อนุของฮ่องเต้ เรียกสนมจะเหมาะกว่า

    #444
    0
  4. #365 RIAP-0627 (@retopair) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 02:51
    ว้าววว จะได้เข้าเมืองแล้วว
    #365
    0
  5. #314 Pear Zaza Mvsk (@pear41) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 02:17
    น้องเท่ห์มากกกกตอนที่สู้กับโจร อยากให้น้องเจอพี่สักที><
    #314
    0
  6. #300 rose_of_sharon (@shinsoul) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 23:06
    ตลกลู่....เมื่อตอนเจอยอล5555
    #300
    0
  7. #293 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 07:57
    เรียกว่าสนมแทนอนุเถอะ
    #293
    0
  8. #290 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 00:12
    เข้าเมืองแล้วววววว
    #290
    0
  9. #241 MinorA (@aun-aom) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 14:28
    ครอบครัวนี้ดีง่าาาา
    #241
    0
  10. #214 linonan_ (@linonan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 17:28
    คุณพี่พระเอกยังไม่โผล่มาอีกเหรอคะ รอจนอยากจะไปเป็นพระเอกให้น้องแทนแล้วนะ555555555
    #214
    0
  11. #39 julyny (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 02:05

    พ่อพะเอกอยู่ไหนน้าา

    #39
    0
  12. #25 pcyqsz_ (@pcyqsz_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 02:01
    ไปถึงเมืองนั้นต้องเจอพี่ฟานแน่ๆเลยจะได้เจอกันตอนไหนเนี่ย
    #25
    0
  13. #19 Fa-Miin (@Fa-eal) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 18:23
    อู๋อี้ฝานแวร์อายู...
    #19
    0
  14. #9 LarLar52 (@LarLar52) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 23:22
    ไรท์มาอัพต่อนะคะ...สู้ๆนะคะ
    #9
    0