krisyeol บ่าวน้อยชุดน้ำเงิน

ตอนที่ 30 : มารน้อย2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1878
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 223 ครั้ง
    18 ธ.ค. 61





คุณสารวัตรควบม้าออกจากเมืองไม่นานเขาจึงหยุดม้าที่ลำธารสายหนึ่งที่มีน้ำไหลผ่าน เขาลงจากหลังของเจ้าดำเดินลงไปที่ลำธาร เขามองมือทั้งสองของตนที่มีคราบเลือดติดอยู่ จากนั้นจึงรีบล้างมันออก ตอนที่เขาฆ่านักฆ่าสองคนนั้น เขาเหมือนควบคุมตัวเองไม่ได้ รู้สึกร่างกายเขามันกระหายมาก แต่ยังดีที่เขาหันไปเจออาจารย์ทั้งสองยืนอยู่ มันทำให้เขาได้สติกลับคืนมา “ไม่หรอก มันเพียงแค่เริ่ม มึงยังควบคุมมันได้ชานยอล หรือถ้าควบคุมไม่ได้ มึงก็แค่หาทางออกจากร่างเด็กนี่ แล้วกลับบ้าน บ้านที่มึงจากมา” เสียงม้าควบเข้ามาใกล้ คุณสารวัตรวิ่งขึ้นจากน้ำกระโจนขึ้นไปบนหลังเจ้าดำที่กินหญ้าอยู่ เจ้าดำเหมือนรู้หน้าที่ของมัน มันทะยานวิ่งสุดฝีเท้าทันที คุณสารวัตรหันไปมองด้านหลังของตัวเอง ที่มีชายฉกรรจ์ควบม้าตามหลังม้านับยี่สิบตัว คนพวกนี้ไม่ได้มาดี เข้ามั่นใจ “ย่าส์” เจ้าดำวิ่งสุดฝีเท้า แต่ม้าที่ตามหลังมาก็ไม่ยอมเช่นกัน 


“ท่านขุนนางสั่งจับมันให้ได้ จับเป็นไม่ได้ก็ให้จับตาย” เสียงที่ดังขึ้นจากด้านหลังที่ใกล้เข้ามา คุณสารวัตรควบม้าไม่คิดชีวิต 


ฟิว


เสียงธนูลอยตามหลังมา เสียงเจ้าดำร้องดังขึ้น เมื่อลูกธนูปักลงที่ก้นของมัน เจ้าดำล้มลงกับพื้น คุณสารวัตรกลิ้งตกจากหลังเจ้าดำ คุณสารวัตรลุกขึ้นมองเจ้าดำก่อนจะวิ่งหนีไป ชายชุดดำพวกนั้นก็ยังควบม้าตามหลังมาเหมือนกัน จนกระทั่งชายพวกนั้นล้อมวงเขาเอาไว้ ใบหน้าที่มีรอยถลอกจากการที่ตกจากหลังเจ้าดำจ้องมองชายชุดดำที่ตีวงเข้ามาใกล้เรื่อยๆ “มั่วเหยีย” เสียงพูดแผ่วเบาดังขึ้น พร้อมกับที่ชายชุดดำกระโจนเข้าหาคุณสารวัตร แต่เพียงพริบตามั่วเหยียก็ปรากฏอยู่ในมือของคุณสารวัตร เพราะเพียงแค่มันได้ยินชื่อของตัวเองดังจากปากของผู้เป็นนาย มันก็ทะยานอากาศออกมาจากในกระโจมทันที “อ่ะ” คุณสารวัตรร้องขึ้น เมื่อยกกระบี่กันกระบี่ที่ตวัดลงมา เพราะเขายังไม่รู้ตัวว่ามือของตัวเองบาดเจ็บอยู่ตอนที่ตกจากหลังเจ้าดำ ไม่ต่างจากชายชุดดำที่กระบี่ของตนโดนกระบี่มั่วเหยียสกัดแล้วเกิดประกายไฟขึ้นทำให้กระบี่ของชายชุดดำเกิดความร้อน มันผู้นั้นทิ้งกระบี่ลงพื้นทันที


“ฆ่ามัน” เสียงของอีกคนตะโกนขึ้น เหล่าชายชุดดำจึงทะยานเข้าหาคุณสารวัตรทันที คุณสารวัตรตวัดกระบี่ป้องกันตนเอง คนพวกนั้นที่กระโจนเข้ามากระเด็นไปคนละทิศคนละทางพร้อมกับร้องโอดครวญด้วยความร้อนในตัว พวกมันร้อนโดยไม่รู้สาเหตุ บาดแผลก็ไม่มี แต่พวกมันร้อนเหมือนโดนน้ำร้อนราดตัว คุณสารวัตรหันไปมองหัวหน้าของพวกมันที่ออกคำสั่ง เขากระโจนขึ้นกลางอากาศตวักกระบีี่ฟันลงทันที กระบี่มั่วเหยียฟันชายผู้นั้นขาดครึ่งพร้อมกับที่ตัวของคุณสารวัตรมีเลือกติดเต็มตัว คุณสารวัตรฉีกยิ้มอย่างมีความสุข แต่มั่วเหยียกรีดร้องเสียงดังเหมือนสัตว์ที่ได้รับบาดเจ็บ แต่มันไม่ได้บาดเจ็บเพราะที่มันกรีดร้อง มันรับรู้ได้ว่าในตัวของเจ้านายมันกำลังไม่เหมือนเดิม คุณสารวัตรไม่ได้สนใจเสียงของมั่วเหยีย เขาไล่ฆ่าชายชุดดำที่เหลือทันที เพียงแค่ครึ่งก้านธูป ชายชุดดำพวกนั้นนอนจมกองเลือดต่อหน้าคุณสารวัตร ทุกอย่างบริเวณนี้เงียบลง คุณสารวัตรกำกระบี่แน่น ก่อนที่เขาจะปล่อยกระบี่มั่วเหยียลงพื้น เมื่อสติทุกอย่างของเขากลับคืนมา เพียงแค่เลือกโดยตัวเขา ทุกอย่างในร่างกายของเขาก็ไม่สามารถควบคุมมันได้อีก “ฆ่าอีกแล้ว” คุณสารวัตรพูดเสียงแผ่วพร้อมกับตัวที่ทรุดนั่งลงกับพื้น อุตส่าห์หักห้ามที่จะไม่ลงมือฆ่าใครมาตลอด แต่พอได้ฆ่า เขากลับลงมือฆ่าโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง


“ลุกขึ้นเถอะ อาเลี่ย” มือใหญ่กอดรอบคอเขาจากทางด้านหลัง คุณสารวัตรเงียบไม่พูดอะไร ทิ้งตัวพิงอกของคนด้านหลัง


“บ่าวฆ่าผู้อื่น” นานมากกว่าจะมีเสียงเล็ดลอดออกมา “บ่าวฆ่าผู้อื่นอีกแล้ว บ่าวไม่รู้ตัวเลย” คนด้านหลังกอดเด็กหนุ่มเอาไว้แน่น เขารู้ว่าตอนนี้อาเลี่ยของตนกำลังล่องลอยออกไปจากตัว เด็กน้อยของเขากำลังสติหลุดจากเหตุการณ์ที่ตนเองเป็นคนทำขึ้น สายตาจ้องมองเพียงกองศพที่จมกองเลือดอยู่ตรงหน้า ท่านแม่ทัพใหญ่อุ้มเด็กน้อยของตนขึ้น คุณสารวัตรหันหน้ามามองคุณอุ้มแล้วฉีกยิ้มออกมา “เลือดพวกนั้นทำให้บ่าวมีความสุข” ใบหน้านิ่งเฉยจ้องมองเด็กหนุ่มที่ฉีกยิ้มกลับมาให้


“กลับค่ายกัน” ท่านแม่ทัพเอ่ย เด็กหนุ่มพยักหน้ารับสองมือยกขึ้นโอบรอบคอท่านแม่ทัพเอาไว้ ท่านแม่ทัพก้มมองเด็กหนุ่มที่เอาใบหน้าซบอกของตนไว้ จากนั้นจึงหันไปมองที่กองศพอีกครั้ง เขารีบควบม้าออกมาจากค่อย เมื่อก้านเจี้ยงสั่นไหวเขาวิ่งออกจากกระโจมของตนแล้วพบว่ามั่วเหยียทะยานออกไปกระโจมของเด็กน้อยของตน ตนจึงรีบตามออกมา แต่ไม่ทัน เมื่อเด็กน้อยของตนได้ลงมือฆ่าผู้อื่นหมดสิ้นแล้ว เจ็บใจยิ่งนัก เหตุใดพรตมารผู้นั้นถึงได้สอนวิชามารเช่นนี้ให้กับอาเลี่ย อาเลี่ยเป็นเพียงเด็กน้อยที่ยังควบคุมของเช่นนี้ไม่ได้ “ข้าน่าจะฆ่าเจ้าไปตั้งแต่ตอนนั้น นักพรตมารดำ” ท่านแม่ทัพกัดฟันพูด จากนั้นจึงเดินตรงไปยังอาชาสีน้ำตาลของตน ข้างๆมีเจ้าทำที่บาดเจ็บยืนอยู่ “มั่วเหยีย” กระบี่ที่นอนแน่นิ่งอยู่ทะยานขึ้นฟ้าตรงกลับยังกระโจมของตน ส่วนท่านแม่ทัพก็ควบม้ากลับกระโจมเช่นเดียวกัน






คุณสารวัตรที่หลับมาตลอดทางถูกท่านแม่ทัพวางลงที่เตียงอย่างแผ่วเบา เป็นจังหวะพอดีที่คุณชายลู่ฮานเปิดผ้าม่านหน้ากระโจมเข้ามาพอดี “เกิดอันใดขึ้นกับอาเลี่ยหรือท่านแม่ทัพ เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้” คุณหมอหนุ่มเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา เมื่อเปิดกระโจมเข้ามาเห็นเพื่อนรักนอนหลับอยู่บนเตียง แต่ตามเนื้อตามตัวมีแต่เลือดสีแดงเต็มไปหมด


“น่าจะเจอพวกกบฏระหว่างทาง สภาพถึงเป็นเช่นนี้” เอ่ยจบหันไปมองที่เด็กหนุ่ม “ฝากคุณชายลู่ฮานดูแลอาเลี่ยด้วย เดี๋ยวข้ากลับมา” คุณหมอลู่มองตามท่านแม่ทัพที่เดินออกจากกระโจม จากนั้นจึงหันมาดูสภาพเพื่อนรักอีกครั้ง เนื้อตัวที่เต็มไปด้วยคราบเลือดของผู้อื่น 


“คุณชายลู่ มีสิ่งใดให้ข้าช่วยหรือไม่” เสียงที่ดังขึ้นที่หน้ากระโจม คุณชายป๋ายเซี่ยนเดินเข้ามาพร้อมกับยิ้มให้อีกคน


“ขอบใจ คุณชายช่วยเตรียมน้ำให้ข้าด้วย ข้าจะเช็ดตัวให้กับอาเลี่ย” คุณชายป๋ายเซี่ยนพยักหน้ารับ จากนั้นจึงเดินออกไปเตรียมน้ำให้ เมื่อเดินกลับเข้ามาก็เห็นคุณชายอีกท่านกำลังตรวจตามเนื้อตามตัวของคนเจ็บอยู่


“เป็นเช่นไร” คุณชายป๋ายเซี่ยนร้องถาม


“บาดเจ็บเพียงเล็กน้อย แผลเก่าที่ไหล่ไม่ได้ฉีก ใส่ยาก็น่าจะดีขึ้น” คุณชายป๋ายเซี่ยนพยักหน้ารับ จากนั้นจึงเดินเข้าไปเช็ดตัวให้กับคนเจ็บ เมื่อทำความสะอาดเสร็จคุณหมอลู่จึงทำการใส่ยา สักพักท่านแม่ทัพก็เดินเข้ามาพร้อมกับกุนซือ ท่านรองแม่ทัพและองค์ชายห้า “ท่านกุนซือ มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่หรือขอรับ” คุณหมอลู่เอ่ยทักยิ้มๆเมื่อเห็นคนที่ห่างหายไปจากสารบบเสียนานเดินยิ้มเข้ามา


“เพิ่งถึง พอถึงจึงได้ยินว่าอาซ้อบาดเจ็บจึงเข้ามาดู” คุณหมูพยักหน้ารับ


“ข้าเพิ่งจะทายาเสร็จ” คุณหมอบอก


“เช่นนั้นออกไปจากกระโจมเถิด ปล่อยให้อาเลี่ยได้พัก ที่เหลือก็ให้ท่านแม่ทัพจัดการเอง” องค์ชายห้าเอ่ย ทุกท่านจึงพยักหน้ารับ จากนั้นจึงทยอยออกจากกระโจม จะเหลือเพียงแต่ท่านแม่ทัพที่ยังคงยืนจ้องมองเด็กหนุ่มที่หลับอยู่บนเตียง ท่านแม่ทัพถอดชุดเกาะที่สวมอยู่ออก จากนั้นจึงปีนขึ้นไปบนเตียง เขาดึงเด็กหนุ่มเข้ามากอดอย่างเบาๆมือ


“อือ” เด็กหนุ่มครางขึ้นเล็กน้อยเมื่อมีสิ่งมารบกวนเวลานอน


“ดื้อ” ท่านแม่ทำตำหนิแผ่วเบา


“บ่าวดื้อเล็กน้อย” เด็กหนุ่มลืมตา ตาแป๋วมองคนตัวโตที่กอดตัวเองอยู่ 


“เจ็บเพียงนี้ ไม่เล็ก” ท่านแม่ทัพว่า เด็กน้อยในอ้อมแขนยิ้มประจบส่งให้ “ยิ้มจนปากฉีกถึงหูก็ไม่ยกโทษให้” เด็กน้อยหน้างอกับผมพูดของท่านแม่ทัพ


“เช่นนั้นบ่าวจูบ” เด็กหนุ่มพูด ท่านแม่ทัพทำเพียงใบหน้านิ่งๆเช่นเคย “จุ๊บ” เด็กหนุ่มยื่นใบหน้า ใช้ริมฝีปากเตะที่ริมฝีปากของท่านแม่ทัพ “ยังไม่หายหรือ” ท่านแม่ทัพไม่ตอบ “จุ๊บ” เด็กหนุ่มทำเช่นเดิมอีกครั้ง แต่ท่านแม่ทัพก็ยังคงเงียบเช่นเคย “ท่านแม่ทัพ” เด็กหนุ่มตรงหน้าโอดครวญ


“ทำเช่นนี้ ผู้อื่นเป็นห่วง” ท่านแม่ทัพเอ่ยขึ้น


“รวมท่านด้วยหรือไม่” เด็กน้อยถามด้วยรอยยิ้ม


“ย่อมเป็นเช่นนั้น” เด็กหนุ่มยิ่งฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิมเมื่อได้คำตอบที่น่าพอใจ “อาเลี่ย...”


“บ่าวมีใจให้ท่านแล้ว” ท่านแม่ทัพที่เอ่ยไม่ทันจะจบ แต่ถูกเด็กหนุ่ทในอ้อมแขนขัดขึ้นมาเสียก่อน ท่านแม่ทัพเงียบเพราะไม่ทันตั้งตัวกับคำพูดของเด็กน้อย “ท่านไม่ดีใจหรือ บ่าวมีใจให้ท่านนะ” คุณสารวัตรเงยหน้าออกจากอ้อมกอด จากนั้นจึงพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง ทำให้ท่านแม่ทัพต้องลุกขึ้นเช่นกัน


“จะ เจ้า” คุณสารวัตรใบหน้าซีดเผือดเมื่อท่านแม่ทัพทำสีหน้าเหมือนกับว่าได้ฟังสิ่งที่ร้ายแรง “พูดใหม่” เด็กหนุ่มใบหน้าแดงก่ำ ดวงตามีน้ำตาคอ ถ้าจะให้ตนพูดใหม่ ตนก็อยากจะพูดเช่นเดิม แต่ดูเหมือนว่าท่านแม่ทัพต้องการให้ตนเปลี่ยนคำพูดเมื่อสักครูเสียแล้ว


“บ่าวขออภัย” เด็กหนุ่มน้ำตาคอพูดออกมา


“ไม่ใช่คำนี้” ท่านแม่ทัพเอ่ย


“บ่าวไม่พูดแล้ว ท่านแม่ทัพไม่พอใจ บ่าวไม่พูดแล้ว” เด็กหนุ่มพูดคำเดิมซ้ำๆพร้อมกับกลั้นน้ำตาเอาไว้


“ข้าไม่ได้อยากฟังคำนี้” น้ำเสียงนิ่งเฉยดังขึ้น ทั้งๆที่จะกลั้นน้ำตาเอาไว้แล้วแท้ๆทำไมคนคนนี้ถึงต้องบังคับให้เขาต้องร้องไห้ออกมาด้วย


“บ่าวมีใจให้ท่าน ท่านไม่พอใจบ่าวขออภัย บ่าวจะไม่พูดมันอีกแล้ว...อุ๊บ” ริมฝีปากหนาทาบทับลงมาที่ริมฝีปากของเด็กหนุ่ม สักพักจึงผละออกเมื่อคนตัวโตควานหาสิ่งที่ต้องการในโพรงปากของเด็กหนุ่มเสร็จ


“พูดมาตั้งแต่แรกก็จบไปนานแล้ว...ฮูหยินข้า” ท่านแม่ทัพเอ่ยยิ้มๆทำให้ใบหน้าของเด็กหนุ่มขึ้นสีแดงอีกครั้ง


“นะ นี่ นี่คือคำตอบรับหรือไม่” เสียงคุณสารวัตรอึดอักถามออกมา


“ต้องตกเป็นผัวเมียก่อนหรือถึงจะเชื่อ” เด็กหนุ่มหน้าแดงยิ่มกว่าเดิม


“บ่าวยังเด็ก” เด็กน้อยเถียง


“แต่ข้าอยากกินเด็ก” 


“บ่าวจะฟ้องร้องกับทางการ ท่านกระทำชำเราเด็ก”


“เช่นนั้นทางการย่อมทำกับองค์ฮ่องเต้ก่อน พระองค์มีเมียเด็กสุดเพียงสิบสี่” เขาขอหลับอีกรอบจะได้ไหม ไม่อยากเถียงกับท่านแม่ทัพแล้ว






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 223 ครั้ง

559 ความคิดเห็น

  1. #549 NAMA_II (@jajamy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 23:46
    ใครไหวไปก่อนเลย น้องไม่ไหวแล้วววววว .
    #549
    0
  2. #477 pj_0306 (@pj_0306) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 15:49
    ท่านแม่ทัพพพพพพพพพพ น้องยังเด็กกกกกกก กรี้สเขินนนนนนน
    #477
    0
  3. #437 Umami yeah~ (@songsuraluy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:49
    เง้อออออออเขินนนนน
    #437
    0
  4. #428 juluny (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 11:47

    แงงงงงวงงงงง ท่านแม่ทัพพพพพพพพพอ่อนโยนหน่อยยยยย

    #428
    0
  5. #427 iimirajaneii (@iimirajaneii) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 22:46
    อยากวาปไปตอนหน้าเลย

    >///<
    #427
    0
  6. #426 fanggy.fuu (@fangfarrah) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 15:42
    ข้าอยากกินเด็กกกกกก
    #426
    0
  7. #425 linonan_ (@linonan) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 20:18
    กินเด็กแล้วเป็นอมตะนะคะ ///_/// น้องเลี่ยร่างกายบอบบางต่างจากสารวัตรพี่ก็เบาๆกับน้องหน่อยเน้อ
    #425
    0
  8. #423 worapoj1331 (@worapoj1331) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 00:29

    จะร้อนเเรวไปไหนแม่ทัพ จะกินอย่างงเดียววเลยย อยากโดนกินบ้างงง5555 ~~♡

    #423
    0
  9. #422 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 23:04
    ตายสิแบบนี้ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก /แอบกังวลใจเรื่องมารในตัวฮูหยินจัง
    #422
    0
  10. #416 aump19 (@aump19) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 20:31
    เขินนนนนน น้องมีใจให้ท่านแม่ทัพแล้ว อ่านแล้วฟินมาก หวานจนมดจึ้นแล้ว แต่สวสารชานยอล หวังว่าท่านแท่ทัพจะสยบวิชามารนี้ได้แน่ๆ ฮื่ออออิอ
    #416
    0
  11. #415 palm-mild (@palm-mild) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 19:42

    เรื่องนี้ดีต่อใจจจจจจจจ
    #415
    0
  12. #414 Park_Ployyeol (@Park_Ployyeol) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 18:46

    จริงๆแล้วมันต้องมีเงื่อนงำอะไรแน่ๆ เพราะตั้งแต่สอนวิชามาร อาจารย์ของชานเลี่ยก็บอกว่าอย่าไปเจอใครสักคนอ่ะ ซึ่งอิชั้นคิดว่าต้องคือท่านแม่ทัพแน่ๆ แต่โชคชะตาก็ทำให้คนสองคนมาเจอกัน แล้ว อี้ฟานก็ต้องสยบชานยอลได้แน่ๆ
    แต่แบบพอหัวใจตรงกันก็มาเรียกฮูหยิน บ้าจีงงงง เขินแทนยัยน้องแล้ว ยังจะจับทำเมียอีก เขินไปหมดแล้ว อุแงงงงงงง ใจแม่บางไปหมดแล้ว ท่านแม่ทัพถนอมน้องด้วย ถึงจิตใจจะโตแล้วแต่ร่างกายน้องยังเด็ก กรี๊ดดดด! เกียมผ้าไว้เช็ดเลือดรอเลย //จิกหมอน
    #414
    0
  13. #413 Fa-Miin (@Fa-eal) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 18:00
    หาคนปราบวิชามารในตัวน้องไม่ต้องไปไหนไกลให้ท่านแม่ทัพปราบนี่แหละ กลืนกินไม่ให้น้องไปซนที่ไหนได้อีก
    #413
    0
  14. #412 krismod (@krismod) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 16:35
    อยากรู้ว่าท่านแม่ทัพจะปราบคุณสารวัฒยังไง5555
    #412
    0
  15. #410 RIAP-0627 (@retopair) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 13:10
    เป็นมารน้อยด้วย แล้วก็เป็นเด็กน้อยของคุณแม่ทัพอีก อ้อนเก่งอะไรขนาดนั้นคะน้องเลี่ยยยย เขินน
    #410
    0
  16. #409 nichathan0309 (@nichathan0309) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 12:54
    นี่ไม่ใช่เด็กน้อยธรรมดา นีมันสารวัตรปาร์คเลยนะ ต้งควบคุมได้สิ คุณสารวัตรเก่งอยู่แล้ว
    #409
    0
  17. #407 Liew__pcy (@Liew__pcy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 11:50
    เขินมากกกกกกกกกกก
    #407
    0
  18. #403 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 11:11
    งื้อชานยอลสารภาพแล้วว่ามีใจต่างคนต่างสารภาพงี้ว่ามีใจให้กัน....แต่สงสารชานยอลอ่ะที่ควบคุมวิชามารไม่ได้ทำให้ฆ่าคนอีกกลัวน้องจะเป็นหนักกว่านี้มากอิพี่ต้องช่วยน้องนะ
    #403
    0
  19. #399 เลนินซ์ (@lenin000) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 09:42

    เย้ยท่านเเม่ทัพเอาจิงดิ คุกเลยนะนั้น


    #399
    0
  20. #398 Wikky55 (@Wikky55) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 09:18
    ท่านแม่ทัพ คุก คุก คุก นะท่าน 555 หวานปนเศร้า
    #398
    0
  21. #397 pcyqsz_ (@pcyqsz_) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 09:11
    ท่านแม่ทัพก็อิอิอยากกินเด็กมานานแล้วนะสิกิ้วๆน้องไม่ให้ซนแล้วนะท่านแม่ทัพเป็นห่วงมากๆเลย
    #397
    0
  22. #396 pzikbac (@naal) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 08:57
    ฮือออ สุขปนเศร้าอ่ะ ถ้าน้องควบคุมตัวเองไม่ได้น้องก็ต้องฆ่าตัวตาย เพื่อนะออกจากร่างมารนี้ ฮือออออออ พี่คริสต้องช่วยน้องนะ
    #396
    0
  23. #395 krisyeollovers1501 (@4578sakura) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 08:55
    เขินตอนท้ายมากกกกก แต่สงสารอาเลี่ยมากมากเลย
    #395
    0
  24. #394 bornfreeonecher (@lovecanstop) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 08:49
    ข้าอยากมีเมียเด็ก ว้ากกกกก ฮืออออ เขาบอกรักกันแล้วค่ะแม๊ กรี้ดดดดด แต่มันเริ่มเค้าว่าจะดราม่าเรื่องที่น้องจากมาแล้วอะ ฮือ ถึงตอนนั้นท่านแม่ทัพจะทำใจได้หรือไม่ อยากอ่านดราม่าๆๆๆ ถ้าถึงช่วงนั้นขอจัดเต็มเลยนะคะ สู้ๆๆค่ะ
    #394
    0
  25. #393 Nottefa (@Nottefa) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 08:40
    555 ฮ่องเต้โดนก่อน
    #393
    0