krisyeol บ่าวน้อยชุดน้ำเงิน

ตอนที่ 28 : บุกค่ายศัตรู2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 222 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61





เสียงพลุดังขึ้น ทำให้ชนเผ่าที่กำลังรื่นเริงอยู่กลางค่ายต้องหยุดชะงักลง จากนั้นจึงหยิบอาวุธของตน​ที่วางอยู่ไม่ไกลมือ คุณสารวัตร ถอยห่างออกจากกระโจมเมื่อเขารู้ว่าผู้ที่อยู่ภายในคือขุนนางชั้นสูงในวังหลวง เขาจำใบหน้านั้นได้ ขุนนางผู้นั้นคือญาติของพระสนมเอกขององค์ฮ่องเต้ ขุนนางซุนหลี่ เขาเห็นคนผู้นี้ในวันงานสมโภชเมื่อหลายเดือนก่อน ตอนนั้นมันผู้นี้ประจบองค์ฮ่องเต้ใหญ่ แต่เหตุใดถึงได้มารู้จักกับชนเผ่าป่าเถื่อนพวกนี้กัน


“มีผู้บุกรุก มันอยู่ทางนี้” คุณสารวัตรหันไปมองตามเสียง เข้าเห็นชนเผ่าสามท่านวิ่งมาทางเขาพร้อมกับอาวุธในมือ คุณสารวัตรไม่รอช้ารีบวิ่งออกไปทันที แต่ไม่วายมีชนเผ่าอีกหลายท่านดักหน้าไว้ มั่วเหยียสั่นไหวรุนแรงทำให้ชานยอลต้องชักอาวุธออกมาจากฝัก 


“ฆ่ามันซะ มันเป็นคนของท่านแม่ทัพใหญ่” ซุนหลี่ร้องตะโกนสั่ง เขาก็จำเด็กหนุ่มได้เช่นกัน คนที่ชนะเกมส์การแข่งขันในคืนวันงานสมโภช มันผู้นี้เป็นบ่าวในจวนองค์ชายห้า “ถ้ามันรอดไปได้สกุลข้าคงมิรอด” ขุนนางผู้นั้นตะโกนขึ้นอีกครั้ง ทำให้เหล่าชนเผ่าวิ่งเข้าหาคุณสารวัตรทันที ชานยอลหลบกระบี่ที่ตรงเข้ามา แต่มือกลับฟาดฟันอยู่กับอีกคนที่จ้องเล่นงานตนอยู่ เสียงกระบี่กระทบกันเสียงดัง คุณสารวัตรย่างกรายเข้าหาศัตรูตรงหน้า เขาใช้วิชาที่ร่ำเรียน หลบอาวุธที่หมายทำรายตน แต่เพียงคนเดียวหรือจะสูงคนหมู่มากได้ 


“มั่วเหยีย ช่วยบ่าวที” คุณสารวัตรโยนกระบี่ขึ้นฟ้า มั่วเหยียไล่ฟันศัตรูของนายตนโดยไม่ลดละ มันแผดเผาทุกคนที่จะทำร้ายนายมัน คุณสารวัตรใช้จังหวะที่มั่วเหยียกันพวกชนเผ่าเอาไว้วิ่งหายไปในความมืด เขาวิ่งตรงไปยังกำแพงไม้ตรงหน้า


“หัวหน้า” เหล่าลูกทีมร้องขึ้น เมื่อมันเห็นมารน้อยวิ่งตรงมา คุณสารวัตรใช้สัญลักษณ์สั่งให้ลูกทีมหนีไปก่อน ลูกทีมพยักหน้ารับ จากนั้นจึงกระโจนลงสู่พื้น เป็นจังหวะที่คุณสารวัตรใช้วิชาตัวเบากระโจนขึ้นไปด้านบนพอดี 


“โอ๊ย” แต่จังหวะที่จะกระโจนลงกลับมีลูกธนูดอกหนึ่งวิ่งมาจากความมืดพุ่งเฉียดไหล่คุณสารวัตรไปเล็กน้อย แต่ไม่น้อยตรงที่คุณสารวัตรพลาดตกจากกำแพงสูงลงสู่พื้น


“หัวหน้า” เหล่าลูกทีมร้องขึ้น เมื่อพวกมันเป็นมารน้อยนอนอยู่ที่พื้น


“บ่าวรีบไปไหน” คุณสารวัตรพูดขึ้นยิ้มๆ เพื่อไม่ให้ทุกคนเป็นห่วง แต่เอาเข้าจริง เขาคิดว่าตัวเองต้องช้ำในแน่ๆ “รีบไปเร็ว” ชานยอลร้องขึ้นก่อนจะลุกวิ่ง เมื่อประตูค่ายถูกเปิดมาพร้อมกับชนเผ่าหลายพันนายที่วิ่งออกมา พวกเขาวิ่งเข้าไปในป่า แต่กลับมีพวกชนเผ่าลาดตะเวนดักอยู่ คุณสารวัตรทำสัญลักษณ์ให้แยกกันหนี แต่ชนเผ่าป่าเถื่อนพวกนี้กลับมีเยอะมากกว่า ทำให้บางท่านหนีออกไปได้ แต่บางท่านยังติดอยู่ในดงชนเผ่า “จำไว้ จงรอดไปให้ครบทุกท่าน” ทหารทุกนายยกกระบี่ตนเองขึ้น “มั่วเหยีย” กระบี่มั่วเหยียลอยผ่านอากาศมาอยู่ในมือของคุณสารวัตร การปะทะของกลุ่มชายชุดดำและชนเผ่าจึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง ชานยอลยกกระบี่ฟาดฟันชนเผ่าตรงหน้าอยู่หลายร้อยกระบวนท่า จนคิดว่าฝั่งตนคงสู้ไม่ไหวจึงได้ทำสัญลักษณ์ให้ลูกทีมหนีเมื่อมีจังหวะ คุณสารวัตรฟันคนเผ่าอีกคนที่ยกกระบี่ขึ้นมาจากนั้นจึงรีบวิ่งออกไปเมื่อเห็นว่าลูกทีมได้วิ่งออกไปจนหมดแล้ว จะเหลือแต่เขาที่เป็นคนสุดท้าย แต่คนเผ่านับพันก็ยังคงวิ่งตามมา จนกระทั้งวิ่งมาถึงทะเลทราย 


ฟิวส์


เสียงลูกธนูลอยผ่านหัวหน้าคุณสารวัตรไป เขาหยุดวิ่งลง มองไปด้านหน้าที่มีบุรุษรูปร่างใหญ่โตใบหน้าเรียบเฉยนั่งอยู่บนหลังม้าสีน้ำตาลตัวใหญ่ยักษ์ ในมือถือคันธนูอันใหญ่เอาไว้ รอบข้างมีทหารกล้านับหมื่นถืออาวุธประจำกายอยู่


“บุก” เสียงท่านแม่ทัพดังขึ้น ทำให้ทหารหลายหมื่นกว่านายวิ่งเข้าไปปะทะกับชนเผ่าป่าเถื่อน


“อาซ้อ เจ้าตายแน่” ท่านรองแม่ทัพตะโกนว่าเมื่อกระโจนลงจากหลังม้าวิ่งผ่านมาทางเขาโดยมีคุณชายป๋ายเซี่ยนถือกระบี่วิ่งตามมา


“ท่านแม่ทัพโกรธมากที่รู้ว่าเจ้าออกมา” คุณชายป๋ายเซี่ยนเอ่ยบ้างเมื่อวิ่งมาหยุดลงข้างๆคุณสารวัตร เด็กหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอ มองไปยังคนบนม้าที่ใช้ธนูเป็นอาวุธจัดการกับศัตรู หลายชั่วยามกว่าการศึกจะจบลง เมื่อชนเผ่าป่าเถื่อนต้านไม่ไหวจึงล่าถอยไป ท่านแม่ทัพสั่งให้ทหารเข้าไปตรวจดูยังค่ายของชนเผ่า ส่วนเขาถูกสั่งให้กลับค่ายก่อน 




คุณสารวัตรนั่งอยู่ในกระโจมโดยตรงหน้าคือคุณหมอลู่ที่กอดอกจ้องมองเพื่อนรักอยู่ ข้างๆมีคุณชายป๋ายเซี่ยนนั่งจ้องเข้าสองคนเช่นเดียวกัน “คุณชายป๋ายเซี่ยน เดี๋ยวข้าทำแผลให้” คุณหมอลู่ยกอุปกรณ์ทำแผลไปนั่งข้างๆคุณชายอีกท่านที่ได้รับบาดเจ็บกลับมาเพียงเล็กน้อย คุณสารวัตรมองเพื่อนทำแผลให้คนอื่นก่อนที่จะทำให้ตัวเองจึงได้ย่นจมูกใส่เล็กน้อย


“ขอคุณคุณชาย” เขาเอ่ยขอบคุณแล้วนั่งนิ่งให้อีกคนทำแผลให้


“ลู่” เสียงภาษาบ้านเกิดดังขึ้น แต่คนถูกเรียกไม่ยอมหันไปมอง จะมีก็แต่คุณชายอีกท่านที่มองอย่างสนใจกับภาษาที่ตนไม่คุ้นเคย “กูขอโทษ” คุณสารวัตรพูดขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นเพื่อนยังคงเงียบอยู่


“มึงไม่เป็นห่วงตัวเองเลยชาน ทำไมมึงใจร้อนจังวะ นิสัยมุทะลุของมึงไม่เคยเปลี่ยนเลย มึงชอบทำให้คนอื่นเป็นห่วง โดยเฉพาะกู ที่แห่งนี้กูมีมึงแค่คนเดียว” พูดขึ้นแล้วเงียบไป ทำให้คุณสารวัตรก็ได้แต่เงียบไม่มีคำพูดเอ่ยแก้ตัวเช่นกัน “ชานยอล” 


“กูขอโทษลู่ กูขอโทษ” 


“มึงก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งชานยอล มึงบอกว่าจะไม่บุ่มบ่ามทำอะไร แต่มึงก็ยังทำ แล้วงานนี้ มึงไม่จำเป็นต้องเข้าไปเสี่ยงเลยด้วยซ้ำ มึงแค่ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของแม่ทัพไป” พูดแล้วเงียบไป “ไม่ได้เหรอวะ” 


“อือ ขอโทษนะ” พูดจบพอดีที่ผ้าคลุมหน้ากระโจมถูกเปิดออก 


“อาฮาน คุณชายป๋ายเซี่ยน เชิญทางนี้” คนทั้งสองพยักหน้ารับ จากนั้นจึงเดินออกนอกกระโจม เมื่อคนทั้งสองเดินออกไป ผู้ใหม่จึงเดินเข้ามา ใบหน้านิ่งเฉยก้าวมาหยุดตรงหน้าของคุณสารวัตร ในกระโจมมีแต่ความเงียบ มีเพียงเสียงที่ดังมาจากนอกกระโจมเท่านั้น


“ท่านแม่ทัพ บ่าวขออภั...”


“ถอดเสื้อออก” ห๊า คุณสารวัตรร้องขึ้นในใจ เหตุใดคนผู้นี้ถึงเดินเข้ามาแล้วสั่งให้ผู้อื่นถอดเสื้อ “เร็ว” แต่มีหรือคนอย่างสารวัตรปาร์คจะทำตาม เขากระชับเสื้อแน่นมองคนตรงหน้าอย่างไม่ไว้วางใจ “จะถอดเองหรือให้ข้าถอด” เสียงขู่เข้มดังขึ้น เด็กหนุ่มตัวเล็กรีบทำตามอย่างว่าง่าย ถึงในใจจะค้านหัวชนฝาก็ตาม แล้วผู้ใดจะหาญกล้า เพียงใบหน้าเรียบเฉยจ้องมองมาตนก็สั่นไปทั้งตัวแล้ว ยามปกติก็น่ากลัวอยู่แล้ว แต่พอยามโกรธปากที่อย่างจะเถียงออกมากลับเงียบอย่างไม่มีข้อแม้


“ท่านโกรธบ่าว” เมื่อถอดเสื้อเสร็จ แต่ท่านแม่ทัพไม่เอ่ยอันใด เขาเดินไปหยิบอุปกรณ์ทำแผลเดินกลับมายืนต่อหน้าคุณสารวัตรอีกครั้ง “ท่านแม่ทัพมันแสบ” คุณสารวัตรร้องออกมาเมื่อท่านแม่ทัพราดสุราลงมายังแผลที่ไหล่ตน


“เหตุใดต้องร้อง แผลเพียงขี้ตาแมว” เด็กหนุ่มหุบปากทันที เมื่อน้ำเสียงดุๆเอ่ยขึ้น “ยามออกไปซุกซนไม่เห็นร้องว่าไม่ไป แต่ยามเจ็บกลับร้องโอดครวญ” น้ำเสียงประชดประชันดังขึ้นอีกครั้ง แต่คนถูกกล่าวหากลับเอาแต่เงียบ “ทำสิ่งใดคิดว่าผู้อื่นไม่เป็นห่วง พวกมันมีเป็นหมื่น แต่เจ้ามีเพียงหยิบมือเดียว เหตุใดบ้าบิ่นถึงเพียงนี้”


“บ่าวขะ...”


“ผู้ใดสั่งให้พูด” ถึงขั้นหุบปากลงอีกครั้งเมื่อทั้งน้ำเสียงและแววตาถูกส่งมาให้ “ถ้าข้าไม่คั้นเอาความจริง ผู้ใดจะตามไปช่วย อาเลี่ย เจ้ามีเพียงชีวิตเดียว อย่าทำให้ข้าเป็นห่วงได้หรือไม่” เงียบ คุณสารวัตรเอาแต่เงียบ ใบหน้าสลดก้มลง ปล่อยให้คนตัวโตบ่นไปพร้อมกับทำแผลไปด้วย นี่ถ้าอยู่โลกอนาคตแล้วมีคนตัวโตเป็นพ่อ เขาคงไม่ต้องลาออกจากกรมตำรวจหรอกหรือ แค่นี้ถือว่าน้อยไปสำหรับการลอบเข้าไปในค่ายของโจร เขาเคยบุกเข้าไปในค่ายของผู้ก่อการร้ายที่ติดอาวุธครบมือก็เคยมาแล้ว แค่นี้เองสำหรับเขามึงจึงดูเป็นเพียงเรื่องธรรมดา “ฮูหยินเจ็บตรงใดอีกหรือไม่” ใบหน้าสลดแหงนมองตนตัวสูงที่อยู่ๆน้ำเสียงที่เคยดุว่าแปรเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงอ่อนนุ่มขึ้นมาแทน


“บ่าวไม่เจ็บแล้ว ท่านแม่ทัพ บ่าวขออภัย บ่าวไม่ทันคิด บ่าวคิดเพียงว่าต้องการให้พวกมันไม่มีเสบียงประทังชีวิต” น้ำเสียงสำนึกผิดถูกเปล่งออกมาจากปากของคุณสารวัตร


“เช่นนั้นจะไม่ทำอีก” คนถูกถามกลับเงียบไม่ยอมตอบตกลง เขาไม่กล้ารับปากใครหรอกนะ ถ้าการให้เขาอยู่นิ่งๆไม่ทำอะไรมันผู้นั้นสมควรเอามีดมากรีดคอเขาให้ตายๆไป เสียงถอนหายใจดังขึ้น ทำให้คุณสารวัตรมองที่ท่านแม่ทัพอีกครั้ง “ข้ออ้างให้ฝึกทหารที่ค่าย เพื่อไม่ให้เจ้าออกไปซุกซน ที่อื่นคงไม่ได้แล้วสินะ” คุณสารวัตรมองคนพูดอย่างไม่เข้าใจ อะไรคือข้ออ้างในการให้เขาฝึกทหาร


“ท่านแม่ทัพ ท่านหมายความว่าเช่นไร” คนถูกถามถอนหายใจอีกครั้ง


“คุณชายของเจ้าบอกว่า ถ้าให้เจ้าอยู่เฉยๆ เจ้าจะออกไปซุกซนที่อื่น ข้าจึงเสนอให้เจ้าฝึกทหารอยู่ในค่าย ไม่ต้องออกไปที่ใด แต่เปล่าเลย น้องรองของข้ากลับเป็นคนพาเจ้าออกจากค่าย ทั้งๆที่ข้าบอกไปแล้วห้ามให้ออกไปซนที่ใด แต่ถ้าเป็นเช่นนี้ ต่อไปเป็นข้าที่จะดูเจ้าเอง ข้าไปที่ใด เจ้าต้องติดตามไปกับข้า” ตอนแรกก็รู้สึกไม่พอใจนัก แต่พอได้ยินว่าจะต้องติดตามท่านแม่ทัพไปทุกที่จึงทำให้คุณสารวัตรของเราฉีกยิ้มอย่างพึงพอใจน่าดู


“ถ้าท่านเข้าวัง”


“ข้าจะไปฝากเจ้าไว้ที่จวนองค์ชายห้า”


“อ้าว” ท่านแม่ทัพยิ้มออกมา เมื่อทำให้เด็กหนุ่มหน้างอขึ้นมาได้ “ทำไมท่านเป็นคนเช่นนี้” ท่านแม่ทัพไม่เอ่ยอันใดนอกจากยกมือขึ้นขยี้ผมเด็กหนุ่มเบาๆ “เช่นนั้นบ่าวไม่ตามท่านแล้ว บ่าวจะออกไปท่องเที่ยว ไปไกลๆท่านด้วย เฮ้ย...” คุณสารวัตรล้มลงไปกับเตียงพร้อมกับที่ท่านแม่ทัพขึ้นมาคร่อมตัวเขาเอาไว้


“ข้าให้เจ้าพูดใหม่”


“บ่าวจะไปท่องเที่ยว...อือ” ท่านแม่ทัพก้มใบหน้าลงไปหอมแก้มซ้ายของเด็กหนุ่ม จากนั้นจึงผละออกมา


“พูดใหม่” เด็กหนุ่มอมยิ้มเต็มใบหน้า


“บ่าวจะไปให้ไกลท่าน...อือ” ท่านแม่ทัพหอมแก้มขวาของเด็กหนุ่ม


“พูดใหม่”


“บ่าวจะไป...อือ” ท่านแม่ทัพหอมแก้มซ้ายขวา


“พูดใหม่”


“เมื่อครู่บ่าวยังเอ่ยไม่จบเลย”


“พูดใหม่”


“บ่าวจะอยู่กับท่าน” พูดจบแล้วดึงท่านแม่ทัพลงมากประกบริมฝีปากทันที ไม่มีเสียงของผู้ใดเอ่ยออกมา มีเพียงเสียงของคนภายนอกกระโจมเท่านั้นที่ดังเป็นระยะๆ




แต่งๆไปดูเหมือนนิสัยของคุณสารวัตรจะเหมือนไอ้แสบในลูกหนี้มาเฟียเลย ส่วนท่านแม่ทัพก็คุณมาเฟียดีๆนี่เอง คริๆๆๆ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 222 ครั้ง

559 ความคิดเห็น

  1. #547 NAMA_II (@jajamy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 23:16
    ข้าเขินเหลือเกินท่านแม่ทัพ งื้ออออ ตัยไปแล้ว
    #547
    0
  2. #475 pj_0306 (@pj_0306) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 15:28
    โง่ยยยยยยยเขินมากกกก เค้าหวานกันแล้ว ฮืออออ
    #475
    0
  3. #420 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:42
    กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด แสบจริงๆฮูหยินเนี้ย ฟินนนนนน
    #420
    0
  4. #387 RIAP-0627 (@retopair) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 13:56
    หวงอะไรปานนั้นคุณแม่ทัพ ห่างกันเป็นเดือนคงคิดถึงน้องน่าดู
    #387
    0
  5. #346 Park_Ployyeol (@Park_Ployyeol) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 00:56

    555555 เห็นด้วยกับไรต์เลย นิสัยเหมือนยัยน้องในลูกหนี้มาเฟีย ขนาดย้อนกลับมาอดีต นิสัยดื้อดึงชอบความท้าทายยังมีมาด้วย แต่เราชอบมากๆเลย ยัยดื้อตัวแสบ กับแม่ทัพขี้เก๊กแต่ก็ห่วง 555555

    นี้คิดไว้แล้วไม่มีผิดว่าท่านแม่ทัพต้องตามไปช่วยยัยน้องทัน ซึ่งก็มันจริงๆ น่ารักไม่เปลี่ยนเลย ซื้อออนไลน์ เขินนนน
    #346
    0
  6. #337 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 19:59
    ทำไมถึงพลาดง่ายๆอะคะ
    #337
    0
  7. #326 linonan_ (@linonan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 14:23
    โง้ยยยยยยย เหม็นความรักจังเลยค่าาาาาาา โทษฐานที่ชอบทำให้เป็นห่วงหนูต้องโดนพี่เขาฟัดให้หายดื้อนะคะ
    #326
    0
  8. #283 เหมียวน้อย (@mylove-kyu) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 00:04
    จริงๆแล้วน้องอาเลี่ยเก่งมากเลยไม่ใช่หรอ ถึงขนาดสามารถครองยุทธภพได้เลยทีเดียว ไม่น่าพลาดง่ายๆ
    #283
    0
  9. #281 PigSheep (@58184800272) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 04:57
    ต่อๆกำลังฟินเลย555
    #281
    0
  10. #280 worapoj1331 (@worapoj1331) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 00:49

    งู้ยยยย ♡♡

    #280
    0
  11. #279 myanisaia (@myanisaia) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:46
    เราชอบเรื่อนนี้พอๆกับมาเฟียเลยยยย
    #279
    0
  12. #276 Liew__pcy (@Liew__pcy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 11:42
    อุ้ยยยย น้องรุกแรงงง
    #276
    0
  13. #263 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 19:48
    เขินอ่ะเขินเขาจูบกันอีกแล้วขอซีนหวานๆอีกนะคะ
    #263
    0
  14. #261 Wikky55 (@Wikky55) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 16:32
    งุ้ยยย เขินเลยอ่ะยัยน้องงง
    #261
    0
  15. #260 BlaCk_DiaMonD (@krisyeol_story) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 16:09
    ยัยน้องงงงงงงงงงง จริงๆเลย
    #260
    0
  16. #259 Pissuda627 (@0862223050) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 15:23
    เหมือนชาติก่อนของคุณลูกหนี้กับคุณมาเฟียเลยค่ะ55
    #259
    0
  17. #258 meimei17an (@meimei17an) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 15:01
    ฉากที่รอคอยยงุ้ยยย
    #258
    0
  18. #257 pzikbac (@naal) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 13:22
    ตอนแรกๆ นี่กลัวน้องจะโดนจับไปอีก แต่ตอนนี้ฟินตัวแทบแตกอ่ะ เค้าทำอะไรกันน้าาาาา
    #257
    0
  19. #256 เลนินซ์ (@lenin000) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 13:08

    เขิลเเทนน้องเลย

    #256
    0
  20. #255 Fa-Miin (@Fa-eal) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 12:55
    ท่านแม่ทัพดีมากชอบที่ความหน้านิ่งแต่ละมุน คุณสารวัตรรุกพี่เขาแล้วน่ารักกกก
    #255
    0
  21. #254 palm-mild (@palm-mild) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 11:36
    น่ารักมากกกกกกเลยยยยยอ๊ายยยยย
    #254
    0
  22. #253 pcyqsz_ (@pcyqsz_) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 09:43
    งื้อ~~เขินน่ารักกันจริงๆเลยท่านแม่ทัพก็หอมดีนักน้องจับจูบซะเลยอิอิแต่คนอ่านนี่สิไม่ไหวจะเป็นลมน่ารักกันน
    #253
    0
  23. #252 minlie (@minlie) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 09:36

    กรี๊ดดดดดด น้องงงงงงงงงงเริ่มก่อนเลยหรอลู๊กกก!! เป็นสาวเป็นนาง(?) บ้าจริง เขินนนน
    #252
    0
  24. #251 bornfreeonecher (@lovecanstop) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 09:32
    กรี้ดดดดด เขินจ้าาาาาา อยากมีหลัวเป็นท่านแม่ทัพ ฮือๆ เขินแรงมากอะ ทำไมเขาอ่อนโยนและเป็นห่วงกันได้ขนาดนี้ ปล.เรารอลูกหนี้มาเฟียอยุ่น้าๆๆ แล้วก็สะดุดรักดวงวิญญาณด้วย อยากให้เปิดอ่านต่อ สู้ๆๆน้าเตงงงงงง รักจ้าาาา
    #251
    0