krisyeol บ่าวน้อยชุดน้ำเงิน

ตอนที่ 26 : ดินแดนทะเลทราย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1982
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 239 ครั้ง
    4 ธ.ค. 61



เสียงม้าวิ่งมากกว่าสองร้อยตัวดังสนั่น ทำให้ผู้คนในหมู่บ้านรีบหลบ จากนั้นจึงจ้องมองดู พวกเขาไม่รู้ว่าผู้คนเหล่านี้มาจากที่ไหน เหตุใดจึงควบม้าผ่านมายังหมู่บ้านของตน ทั้งๆที่พวกตนกำลังจะอพยพหนีออกไป เพราะเมืองแถบนี้เกินสงครามระหว่างแคว้นหลวงกับแคว้นชนเผ่า “ยะ” เสียงของมาวิ่งหายไปแล้ว แต่ชาวบ้านก็ยังคงมองตามหลังไป พวกเขาเห็นเพียงฝุ่นผงของทะเลทรายเท่านั้นที่เป็นเพียงฉากหลัง


“หรือจะเป็นคนจากวังหลวง เหตุใดถึงส่งมาเพียงแค่นี้” หญิงชรานางหนึ่งเอ่ยขึ้น ทำให้ได้ยินเสียงซุบซิบดังขึ้นเป็นทอดๆ 


“หรือองค์ฮ่องเต้ไม่สนใจพวกเราแล้ว จึงส่งทหารมาเพียงแค่นี้” อีกคนก็ร้องตะโกนขึ้น


“เช่นนั้นพวกเรารีบอพยพกันเถอะ ก่อนที่พวกชนเผ่าพวกนั้นจะชิงแผ่นดินตรงนี้ไป” จบคำชาวบ้านจึงรีบวิ่งไปเก็บของ ของตน เพื่อหนีเอาตัวรอด





“หยุด” เสียงของท่านรองแม่ทัพร้องดังขึ้น ทำให้ทหารทุกนายที่วิ่งตามหลังมาร้องตะโกนบอกกันเป็นทอดๆเพื่อให้หยุดม้า ท่านรองแม่ทัพมองไปยังค่ายทหารของแม่ทัพใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า พวกเขาเร่งควบม้าจากทางตอนใต้ภายในเวลาสิบกว่าวัน จนตอนนี้พวกเขามาเหยียบทะเลทรายในดินแดนทางตอนเหนือเรียบร้อยแล้ว “นำม้าไปยังค่ายทหารม้า ให้แพทย์ม้าดูแล พวกเจ้าก็แยกย้ายกันไปพักได้ รอฟังคำสั่งจากหัวหน้าของเจ้าฝ่ายเดียว” เหล่าทหารสองร้อยนายในชุดดำทั้งชุดขานรับเสียงดัง จากนั้นจึงแยกย้ายกันไป


“เจ้าดำ เจ้าไปพักผ่อนเถอะ” คุณสารวัตรกระซิบบอกกับม้าของตน จากนั้นเจ้าดำก็เดินหายไป คุณสารวัตรเดินตามท่านรองแม่ทัพและคนรักของท่านรองแม่ทัพเข้าไปยังค่าย การมาของท่านรองแม่ทัพทำให้ทหารคนอื่นถึงกับยิ้มออกมา เหมือนกับว่าท่านรองแม่ทัพมาถึงแล้วคนพวกนี้ดูมีชีวิตชีวามากขึ้นอีกครั้ง


“ท่านรองแม่ทัพ พวกข้าดีใจเหลือเกินที่ท่านมา” ทหารยกสูงท่านหนึ่งวิ่งเข้ามาพร้อมกับเอ่ยอย่างดีใจ


“เหตุใดถึงดีใจปานนั้น พี่ใหญ่ขอข้าก็อยู่มิใช่หรือ” ท่านรองแม่ทัพถามอย่างสงสัย แต่นายทหารท่านนั้นกลับเอาแต่เงียบ เมื่อไม่มีใครตอบ ท่านรองแม่ทัพจึงวิ่งไปยังกระโจมใหญ่ ทำให้คุณสารวัตรกับคุณชายป๋ายเซี่ยนรีบวิ่งตามไป แต่เมื่อเข้าไปถึงท่านรองแม่ทัพกลับหยุดฝีเท้าลง องค์ชายห้าที่ประทับอยู่ในกระโจมหันมามองประตูม่านที่ถูกเปิดออก “องค์ชายห้า”


“ช่วยมาได้แล้วหรือ” คนถูกถามได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆไปให้เพราะไม่กล้าบอกเรื่องที่ตนเองก่อเอาไว้ แต่สายตาขององค์ชายห้าไม่ได้เพียงแค่มองท่านรองแม่ทัพเพราะเขากำลังจับจ้องที่บุรุษร่างเล็กอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆกัน


“คุณชาย” ชานยอลร้องขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนรักถือถังน้ำใบเล็กอยู่ในมือ ข้างๆเพื่อนคือท่านแม่ทัพใหญ่ที่กำลังหลับอยู่ “เหตุใดถึงมาอยู่ที่นี่ แล้วท่านแม่เป็นอันใด” เขาถามอย่างสงสัย ที่เห็นเพื่อนรักมาอยู่ที่ค่ายทหาร แทนที่จะอยู่ที่เมืองหลวง


“ตามมาสิ” คุณหมอหนุ่มบอก ทำให้คุณสารวัตรรีบตามออกไปนอกกระโจม “กูมาถึงได้สี่วันแล้ว พอดีได้ยินว่าท่านแม่ทัพบาดเจ็บสาหัส องค์ชายห้าจึงรีบเสด็จมา กูก็เลยตามมาด้วย” 


“แล้วท่านแม่ทัพเป็นยังไงบ้าง” เขาอยากกลับเข้าไปดูอาการคนที่หลับอยู่ แต่ก็อยากจะฟังเพื่อนเล่าอาการให้ฟังก่อน


“โดนยิงด้วยธนู แต่ในลูกดอกกลับมียาพิษปนอยู่ด้วย” คุณสารวัตรพยักหน้ารับฟัง “ตอนที่กูมาถึงแม่โคตรน่ากลัว ตรงแผลโดยยิงดำไปไหม มันลามขยายใหญ่ขึ้น เหมือนกัดกินผิวหนังภายใน แต่ดีที่กูหยินสมุนไพรมาด้วย ก็ช่วยไม่ได้มากนัก แต่มึง ท่านแม่ทัพโคตรเจ๋งอ่ะ เขาขับลมปราณถอนพิษออกมา มึงเห็นน้ำดำๆในถังไหม แม่งพิษทั้งนั้น” พูดจบแล้วเทน้ำจากถังใส่ต้นไม้ตรงหน้า คุณสารวัตรมองน้ำสีดำที่ถูกเททิ้ง


“แต่ปลอดภัยใช่ไหมมึง” คุณสารวัตรถาม คุณหมอลู่พยักหน้าเป็นคำตอบ


“ชาน” คุณสารวัตรมองคนพูด เมื่ออยู่ๆเพื่อนก็เรียกแล้วเงียบไป “พี่หญิงกลับบ้านแล้วนะ” ชานยอลเงียบรอฟังเพื่อนพูดต่อ “คือมันอยู่ไม่ได้ว่ะมึง นางสนมแม่เล่นแรง องค์ฮ่องเต้ แม่งก็ไม่เหลียวแล กูก็ว่าอยู่ ทำไมวันที่มีราชโองการถึงได้เร่งแล้วให้พวกเราเดินทางเอง” บ่นเป็นภาษาบ้านเกิดแล้วเงียบไป “พระองค์ไม่ได้ปลื้มพี่หญิงเลยด้วยซ้ำ แต่ทำตามคำสั่งขององค์ฮ่องเต้องค์ก่อนเท่านั้น เหี้ยไหมล่ะมึง องค์ชายห้าก็เพิ่งจะบอกกูเองว่าพระองค์มีเมียเป็นขันที แม่งทั้งรักทั้งหลง พี่หญิงต่อคิวอยู่โลกหน้าโน่น พระองค์ถึงจะได้พบหน้า” ชานยอลหลุดขำออกมากับคำด่าทอ แต่คนจริงเขาไม่ได้เป็นภาษาเกาหลีหรอกนะ “มึงเข้าไปดูท่านแม่ทัพเถอะ ตอนที่หลับอยู่ละเมอถึงแต่ถึง” คำพูดของเพื่อนทำให้คุณสารวัตรหน้าแดงขึ้น “กูไม่คิดว่าสารวัตรใหญ่แบบมึงจะอายเป็น” คำแขวะจากเพื่อนทำให้คุณสารวัตรยกมือขึ้นจับใบหน้าของตัวเอง เพราะรู้ดีว่าตอนนี้เขาร้อนหน้าแค่ไหน


“กูไม่คุยกับมึงแล้ว” คุณสารวัตรว่าแล้วเดินแยกจากเพื่อนเพื่อกลับเข้าไปในกระโจม แต่ไม่วายได้ยินเสียงแซวจากเพื่อนตามหลังมา เมื่อเดินเข้ามาภายในกระโจม เขาก็เห็นท่านรองแม่ทัพยืนจ้องพี่ชายตนเองอยู่


“อาซ้อ” ท่านรองแม่ทัพเรียกคุณสารวัตร เมื่อคุณสารวัตรเดินมายืนอยู่ข้างๆ “ข้าฝากอาซ้อดูแลพี่ใหญ่ด้วย ข้าจะไปดูทหาร” คุณสารวัตรพยักหน้ารับ จากนั้นท่านรองแม่ทัพจึงจับมือคุณชายป๋ายเซี่ยนเดินออกไปจากกระโจม


“อาฮาน ส่วนเราก็ไปพักเถอะ ปล่อนให้ฮูหยินดูแลท่านแม่ทัพไป” องค์ชายห้าเอ่ย จากนั้นจึงลุกขึ้นเดินไปจับมือคุณหมอหนุ่มแล้วออกไปจากกระโจมเช่นกัน เมื่อทุกคนเดินออกไปหมด คุณสารวัตรจึงเดินตรงไปที่เตียงนอนของท่านแม่ทัพใหญ่ที่กำลังหลับอยู่ เขายื่นมือเข้าไปเตะที่หน้าผากของท่านแม่ทัพ


“โอ๊ย” แต่กลับต้องร้องขึ้นเสียงดัง เมื่อถูกลมปราณในตัวของท่านแม่ทัพตีกลับ ชานยอลมองมือตัวเองที่ขึ้นเป็นรอยแดง ก่อนจะหันไปมองที่ท่านแม่ทัพอีกครั้ง ท่านอาจารย์เคยบอกว่าผู้ที่สามารถเดินลมปราณในเวลาหลับได้คือผู้ที่จบเซียนขั้นสูง น้อยคนนักที่จะทำได้ แถมผู้ที่ทำเช่นนั้นมีแต่ผู้ที่เป็นเซียนผู้เฒ่าทั้งนั้น แต่ท่านแม่ทัพที่นอนอยู่ตรงหน้าเขา ไม่มีส่วนไหนที่บอกว่าเป็นเซียนผู้เฒ่าเลย “จะเก่งเกินไปแล้ว” คุณสารวัตรพูดอย่างประชด ปนอิจฉาในตัวท่านแม่ทัพ 


“ถ้าจะฉวยโอกาสกับข้า เจ้าก็ควรจะเรียกข้าดีๆ ข้าย่อมให้เจ้าจับแล้ว” เสียงเข้มปนแหบแห้งถูกเปล่งออกมา ทำให้คุณสารวัตรสะดุ้งเล็กน้อยด้วยความตกใจ 


“ท่านไม่ได้หลับหรอกหรือ” คุณสารวัตรถามคนที่ยังคงหลับตาอยู่


“ไม่มีผู้ใดเคยบอกหรือ เวลาคนป่วยลืมตาขึ้นให้หาน้ำให้ดื่ม” เสียงแหบเอ่ยประชดขึ้น ทำให้คุณสารวัตรหันซ้ายหันขวาเพื่อหาน้ำให้กับคนที่ตอนนี้ลืมตาขึ้นมามองตนเองแล้ว


“บ่าวไม่ใช้คุณชายลู่ ที่จะรู้ว่าทำเช่นไรกับคนป่วย ถ้าจะดื่มน้ำก็ควรบอกดีๆ อีกอย่าง บ่าวไม่ใช่คนรับใช้ของท่าน” เด็กหนุ่มตรงหน้าที่มองหาน้ำอยู่บ่นขึ้นเพื่อให้ท่านแม่ทัพได้ยิน แต่คนที่นอนอยู่บนเตียงกลับเพียงอมยิ้มมองตามการกระทำเด็กหนุ่มเท่านั้น ปากเอ่ยบ่นแต่การกระทำกลับสวนทาง


“ทำไมถึงมาที่นี่” ท่านแม่ทัพใหญ่ไม่ฟังเสียงที่ยังคงบ่นอยู่ต่อเนื่อง คุณสารวัตรที่กำลังเทน้ำใส่แก้วหันมามองคนถามที่ยังคงนอนจ้องมายังตนอยู่


“บ่าวมาไม่ได้” ถามแล้วเงียบไป


“ไม่ใช่เช่นนั้น แต่ที่นี่มันอันตราย ข้าบาดเจ็บอยู่ ดูแลเจ้ามิได้” เด็กหนุ่มหน้าแดงขึ้นมา ไม่รู้ทำไม คำพูดของคนตัวโตถึงทำให้เขารู้สึกหน้าร้อน


“บ่าวดูแลตนเองได้ มีมั่วเหยียอยู่ด้วยท่านจงสบายใจ” 


“แต่ข้าจะสบายใจกว่าถ้าได้เป็นคนดูแลเจ้า” ยิ่งพูดเด็กหนุ่มก็ยิ่งหน้าแดง เหตุใดท่านแม่ทัพใหญ่ถึงเป็นเช่นนี้ ยาพิษเล่นงานสมองส่วนไหนของเขา ถึงได้พูดเช่นนี้ออกมา คนฟังเช่นเขาก็รู้สึกว่าจะรับมือไม่ทัน แถมใจเจ้ากรรมยังเต้นไม่เป็นสำอีก บอกเลยงานนี้ท่านแม่ทัพนำไปหนึ่งแต้ม


“แต่บ่าวว่า ท่านควรนอนพักผ่อน” เด็กหนุ่มเปลี่ยนเรื่องพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ท่านแม่ทัพก่อนจะยื่นแก้วน้ำในมือให้


“ข้าลุกขึ้นไม่ไหว เหตุใดจึงไม่พยุง” คุณสารวัตรแยกเขี้ยวใส่ แต่ก็ยอมที่จะพยุงคนป่วยที่ขี้งอแงต้องการให้คนช่วย 


“ตอนที่บ่าวยังไม่มาผู้ใดดูแลท่าน” เมื่อพยุงอีกคนให้ลุกขึ้นนั้น คุณสารวัตรจึงถามออกมา


“ไม่มี” เด็กหนุ่มมองหน้าคนตอบ “ข้าไม่ต้องการให้ผู้อื่นดูแล” 


“บ่าวไม่ใช่ผู้อื่น” ถามออกไปใบหน้ากลับแดงไปถึงหู


“ผู้อื่นเรียกเจ้าฮูหยิน น้องข้าเรียกเจ้าอาซ้อ เช่นนั้นยังเป็นผู้อื่นหรือไม่” เด็กหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อคนตรงหน้าพูดพร้อมยังมองที่ดวงตาของตนไม่ยอมหลบ


“ก็มีเพียงผู้อื่นเรียก” ปากเถียงออกไปแต่ในใจกลับเต้นไม่เป็นจังหวะ


“ฮูหยินต้องการให้ข้าเรียก” อือ ถ้าจะหยอดแบบนี้ เอามีดมากรีดคอกันเลยเถอะ คืออะไร เขาไม่เจอกน้ากันหลายเดือน แล้วท่านแม่ทัพมาเป็นแบบนี้ เช่นนั้นก็อย่าได้ห่างหายต่อกันอีกเลย เพราะเขาคิดว่าหัวใจตัวเองอาจทำงานหนัก “เช่นนั้นก็ย่อมได้” นี่สรุปว่าเขาโดนยิงด้วยธนูหรือถูกตีหัวด้วนไม้หน้าสามกันแน่ “ฮูหยิน” คุณสารวัตรใจเต้นตึกตัก “คุณชายของเจ้าบอกว่า ในช่วงเวลาที่ข้าไม่อยู่ เจ้าแอบเที่ยวหอนางโลมเช่นนั้นหรือ” เสียวสันหลังวาบ ลู่ กูก็ไปกับมึงป่าววะ “ที่บอกว่าฝึกทหาร ฝึกเช่นไรถึงพากันไปจบที่หอนางโลม” น้ำเสียงที่เคยแหบแห้งกลับมาเป็นปกติอีกครั้งหลังจากได้ดื่นน้ำเข้าไป แต่ไหนมันกลับดูเข้มและน่ากลัวมากกว่าเดิมเช่นนี้


“บ่าวได้ยินว่า สุราที่นั่นกลิ่นมันหอม บ่าวจึงอยากไปลองดู...อ่ะ” คุณสารวัตรร้องขึ้นเมื่อถูกมือใหญ่รวบเอวเล็กเข้าไปใกล้ “แขนท่านเจ็บอยู่ ปล่อยบ่าวก่อนขอรับ” แต่ยิ่งห้ามมือใหญ่ก็ยิ่งรัดแน่นขึ้น “ท่านแม่ทัพ” เด็กหนุ่มร้องขึ้น เมื่อคนตัวโตกว่าก้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาใกล้ คุยกันปกติก็น่ากลัวอยู่แล้ว แต่พอคุยแบบนี้มันยิ่งน่ากลัวเข้าไปใหญ่ กลัวว่าใจเขาเนี่ยมันจะเต้นแรงจนหลุดออกมาจากอกตายก่อนโต


“ฮูหยิน”


“บ่าวฝึกทหารหนัก ก็อยากให้พวกเขาผ่อนคลายบ้างขอรับ ไม่ได้ตั้งใจแอบไปแต่อย่างใด ท่านแม่ทัพ ปล่อนมือเถอะขอรับ บ่าวหายใจไม่ออ...” แต่คำพูดที่เปล่งออกมากลับถูกกลืนหายเข้าไปในปากของอีกคนที่ก้มหน้าลงมาพร้อมกับดูกลืนริมฝีปากเล็กที่ขยับขึ้นลง ท่านแม่ทัพไม่ได้ตั้งใจที่จะทำเช่นนี้ แต่เพราะเห็นปากแดงปานลูกผิงกั่วสีแดงสดทำให้ท่านแม่ทัพอยากจะกัดกินมัน


“อาซ้อ พี่ใหญ่ตื่นแล้วหรือมะ ไม่”


ม่ายยยยยยยย






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 239 ครั้ง

559 ความคิดเห็น

  1. #545 NAMA_II (@jajamy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:32
    งื้อออออ คนซึนจูบกันแล้วใจอี-ตรงนี้เลย ไม่ไหวแล้วใจข้า!!!!!!
    #545
    0
  2. #473 pj_0306 (@pj_0306) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 15:00
    กรี้สสสสส เขาจูบกันแล้ว >///<
    #473
    0
  3. #418 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:14
    กริ๊ดดดดดดดดด ทนคิดถึงฮูหยินไม่ไหวใช่มั้ยละท่านแม่ทัพ
    #418
    0
  4. #385 RIAP-0627 (@retopair) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 13:23
    แม่ทัพนี่มือไวใจเร็ว จู๋จี๋กันที่ไรต้องมีคนเข้ามาเห็นทุ้กกกที
    #385
    0
  5. #353 2mjtshw (@MaynieTuan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 19:37

    ท่านแม่ทัพหยอดเก่งเกินไปแล้ววว เขินแทนชานเลี่ย
    #353
    0
  6. #324 linonan_ (@linonan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 14:04
    ถ้าความคิดถึงมันทำให้ท่านแม่ทัพหยอดเก่งขึ้นขนาดนี้ละก็นะ แหมมมมมมมมมมมม แล้วแบบโดนขัดจังหวะตลอด ชุ้นล่ะสงสารคุณสารวัตร เขินจนอยากมุดดินแล้วนั่นน่ะ5555555555
    #324
    0
  7. #199 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 11:02
    งื้อตอนนี้ท่านแม่ทัพใหญ่ทำเราเขินหยอดเก่งเอาอีกค่ะเอาอีกขอตอนหวานๆอีกทดแทนช่วงเวลาที่ไม่ได้เจอกัน อิอิ
    #199
    0
  8. #198 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 03:50
    แอบใจสั่นอยู่นะจ้ะ แต่เธอไม่รู้บางเลย
    #198
    0
  9. #195 spy25489 (@spy25489) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 22:44
    เขินจัดปลัดบอก ขนาดปลัดลาออกยังบอกว่าเขินจัด.. งู้ยยยยย ไรท์รีบมาต่อน้าาา รอมากกกก
    #195
    0
  10. #194 i^ing^i^+^changmin^ (@i-ing-baa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 19:16
    ท่านแม่ทัพ ป่วยหนักไหมเนี่ย... คนละคนกับก่อนมารบเลยนะ ลืมเก๊กแล้วเหรอ

    คิดถึงน้องเบอร์ไหนถึงอดใจไม่ไหว ขโมยจุ๊บ

    งานดี มีคนมาเห็นด้วย 555
    รีบแต่งกันเลยดีไหม
    #194
    1
    • #194-1 palm-mild (@palm-mild) (จากตอนที่ 26)
      4 ธันวาคม 2561 / 20:58

      หยอดหวานกันไปแต่หืมมมมมมีมารมาขัดดดดดดมาทำไมเค้ากำลังชำติ่งกันอยู่

      ความฟินกูหายเลย
      #194-1
  11. #192 Fa-Miin (@Fa-eal) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 17:52
    หายไปนานกลับมาทีกินปากน้องเลยหิวจัดดด ป่วยยังขนาดนี้เลยพ่อคุณณณ
    #192
    0
  12. #191 So' smile (@winny111499) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 17:19
    5555555 มาได้จังหวะจริงๆ
    #191
    0
  13. #190 JANUARYJAN (@jan_exo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 16:40
    รองแม่ทัพอย่าเพิ่งเข้ามาาาาาา
    #190
    0
  14. #189 ppcynz7r (@ppcynz7r) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 16:37
    ถ้าเป็นรองแม่ทัพ ฉันกรี๊ดออกไปแล้วววว
    #189
    0
  15. #188 pzikbac (@naal) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 16:32
    ฮือออ เขินจิตายแล้ววว ท่านแม่ทัพเรียก ฮูหยินเลยอ่ะ
    #188
    0
  16. #187 เลนินซ์ (@lenin000) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 15:30

    คนพี่จะทำอย่างงี้ไม่ได้นะ ที่พักไม่สนิทคนอื่นเห็นเลย

    #187
    0
  17. #186 krismod (@krismod) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 15:04
    ฮูหยิน//ข้าขอตายดีกว่ามันจะทำให้ข้าตายทั้งเป็นได้เลยนะคำนี้
    #186
    0
  18. #185 khungkomkom (@khungkomkom) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 14:57
    ท่านแม่ทัพ ฮรุกกกกกกกกกกกกกกTT
    #185
    0
  19. #184 pcyqsz_ (@pcyqsz_) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 13:10
    หู้ยยรุนแรงยิ่งนักกเขินจริงๆๆท่านแม่ทัพน่ารักจังเลยน้องใจจะเต้นออกมาข้างนอกแล้ว
    #184
    0
  20. #183 bornfreeonecher (@lovecanstop) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 12:56
    ขัดอีกแล้วค่าาาาอิรองแม่ท๊าพพพ!!!! ชั้นจะฆ่าแก๊
    #183
    0
  21. #182 bucha (@bucha) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 12:37
    ท่านรองแม่ทัพตายแน่
    #182
    0
  22. #181 meimei17an (@meimei17an) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 12:36
    ขัดตลอดด
    #181
    0
  23. วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 12:06
    วงวาร 5555 รองแม่ทัพก็เข้ามาได้จังหวะไป~ รอไรท์นะคะ ชอบเนื้อเรื่องมาก มาต่อไวๆนะคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #180
    0