krisyeol บ่าวน้อยชุดน้ำเงิน

ตอนที่ 20 : แข่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 239 ครั้ง
    21 พ.ย. 61








เวลาที่รอคอยได้มาถึง องค์ฮ่องเต้ที่นั่งอยู่บนแท่งสูงเหนือฟ้า ที่ไว้คอยสอดส่องภายในวังหลวง ข้างๆมีท่านแม่ทัพใหญ่อี้ฝาน ท่านกุนซืออี้ชิง รวมไปถึงเหล่าขุนนางชั้นสูงอีกหลายท่าน เพื่อมาดูการแข่งขันของเหล่าบุตรหลานของตน


“เอาล่ะ ผู้เข้าแข่งขันมีถึงเก้าร้อยกว่าคน มีอยู่เก้ากลุ่ม กฎของการแข่งขันมีไม่มาก ผู้ใดถูกทหารของท่านแม่ทัพใหญ่จับได้จะถูกคัดออกจากการแข่งขัน ไม่ใช่ว่าพวกเจ้าจะได้แค่หาของที่เราซ่อนไว้ แต่พวกเจ้าต้องหลบทหารอีกสองพันนายที่อยู่ตำหนักมรกตนี่ด้วยเช่นกัน ถ้าขอมันได้มาง่ายมันก็ไม่สนุกหรอกนะ เราจึงต้องหาอุปสรรคในการแข่งขันให้พวกเจ้าด้วย ของที่พวกเจ้าต้องหาคือกล่องสีทองขนาดเท่าฝ่ามือมีลวดลายมังกรล้อมรอบตัวกล่องเอาไว้” เหล่าผู้เข้าแข่งขันที่ยืนอยู่นอกกำแพงตำหนักมรกตลอบกลืนน้ำลายลงคอ พวกเขาไม่ได้สนเรื่องกล่องสีทองเลยด้วยซ้ำ เพราะสิ่งที่พวกเขาสนคือทหารสองพันนายก็ว่ายากแล้ว แต่นี้ใช้ทหารของท่านแม่ทัพสกุลอู๋มาอีก เช่นนี้งานหินชัดๆ “เอาล่ะ เริ่มการแข่งขันได้” จบคำผู้เขาร่วมการแข่งขันทั้งหลายต่างแยกออกไปเป็นกลุ่มของใครของมัน ชานยอลเดินนำคนของกลุ่มตนเองที่อยู่ในชุดสีดำทั้งสุด แต่มีผ้าผูกสีน้ำเงินอยู่ตรงข้อมือ แต่ละทีมจะมีผ้าแต่ละสีผูกที่ข้อมือ จะได้รู้ว่าทีมไหนเป็นทีมไหน ส่วนทีมของท่านรองแม่ทัพเป็นสีเหลือง แต่ตอนนี้แยกออกไปเพื่อหาทางเข้าไปในตำหนักมรกตอยู่


“หัวหน้า” นายทหารคนหนึ่งเรียกหัวหน้าของตน เนื่องจากพวกตนยังไม่ได้รับคำสั่งให้บุกเข้าไปภายในสักที เพราะคนกลุ่มอื่นเข้าไปด้านในตำหนักแล้ว คุณสารวัตรไม่ตอบอะไร เขายืนมองกำแพงหนาที่อยู่ตรงหน้า ด้านบนกำแพงมีองค์ฮ่องเต้และคนอื่นๆกำลังมองดูการแข่งขันอยู่ เมื่อคนเป็นหัวหน้าไม่เอ่ยอันใด ทหารในชุดดำทั้งชุดจึงเงียบลงเช่นกัน


“ได้เวลาแล้ว ต้าเต๋อ เจ้าพาคนแยกไปยังทิศพายัพ (ตะวันตกเฉียงเหนือ) เชียวหม่า เจ้าพาคนไปยังทิศอีสาน( ตะวันออกเฉียงเหนือ) หางชิง เจ้าพาคนไปยังทิศหรดี(ตะวันตกเฉียงใต้) ส่วนที่เหลือมากับบ่าว เราจะไปยังทิศอาคเนย์(ตะวันออกเฉียงใต้)” มารน้อยเอ่ยจบ ทหารทั้งหลายจึงพยักหน้ารับแล้วแบ่งกลุ่มกันทันที “บ่าวเคยสอนเรื่องสัญลักษณ์ในความมืดแล้ว” ทุกคนพยักหน้า “ในตำหนักมรกตมีอยู่หลายเรือน ถ้าหาไม่เจอให้รีบออกมาแล้วใช้สัญลักษณ์มือบอกเพื่อนที่กำลังเข้าไป ถ้าเห็นทหารของท่านแม่ทัพให้แยกกันหนีแล้วค่อยรวมตัวกันใหม่ ถ้าเห็นเพื่อนจะถูกจับให้รีบไปช่วย ห้ามทิ้งเพื่อนเด็ดขาด” ทหารทุกนายร้องขึ้นเสียงดังเพื่อรับทราบ “กลุ่มเอ พวกเจ้าต้องฟังเขียวหม่า กลุ่มบี พวกเข้าฟังต้าเต๋า กลุ่มซี พวกเจ้าฟังหางชิง” ทุกท่านพยักหน้ารับอีกครั้ง “เช่นนั้น แยกย้าย” ทั้งสีกลุ่มแยกออกไปยังที่ทิศที่หัวหน้าสั่งอย่างรวดเร็ว แถมเวลาวิ่งฝีเท้าของพวกเขายังเงียบกริบ คุณสารวัตรพาทหารกลุ่มของตนไปยังทิศอาคเนย์ ที่อยู่ไม่ไกลมากนัก พวกเขามองกำแพงสูงตรงหน้า ที่มันสูงมาก จนกลุ่มคู่แข่งทีมอื่นก็ยังไม่สามารถข้ามมันขึ้นไปได้ ชานยอลหันไปมองลูกทีมของตนเอง จากนั้นก็พยักหน้าเบาๆ ลูกทีมของเขาจึงวิ่งเข้าไปชิดกำแพง ต่อตัวให้เพื่อนคนอื่นๆปีนบนตัวตนเองขึ้นไป เมื่อเพื่อนร่วมทีมขึ้นไปถึง พวกเขาก็ผูกเชือกที่หัวหน้าให้เตรียมมาด้วยมัดกับกำแพงโยงลงไปให้เพื่อนเพื่อปีนขึ้นมา กลุ่มของสารวัตรทั้งสีกลุ่มทำเหมือนกันเช่นนี้หมดเพราะถูกฝึกมาเช่นนี้ ส่วนพวกที่ปีนขึ้นไปก่อนก็หันไปผูกลงไปยังในตำหนักอีกหลายเส้น แล้วโรยตัวลงไปรอก่อน คนที่เหลือก็ทำเช่นกันจนครบคนสุดท้ายแล้วดึงเชือกฝั่งของกำแพงขึ้นตามมา คนกลุ่มคู่แข่งมองทีมของคุณสารวัตรอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าคนพวกนี้จะมีวิธีการแบบนี้ในการปีนกำแพงสูง แถมยังยอมเสียงสระให้คนอื่นเหยียบตนเองขึ้นไปด้านบนอีก “แยกย้ายกันไป แต่ละหลัง ถ้าไม่เจอให้รีบออกมา” คุณสารวัตรสั่งอีกครั้ง พวกเขาจึงแบ่งออกเป็นห้าทีม ทีมละห้าคน วิ่งเข้าไปยังเรือนที่อยู่ใกล้ๆตนเองให้มากที่สุด เมื่อเข้าไปแล้วทุกอย่างภายในไม่มีสิ่งใดเลย พวกเขาจึงรีบออกมา เมื่อเห็นเพื่อนร่วมทีมจึงได้เอาแขวไขว้กันเป็นรูปกากบาท ส่วนคนที่เหลือก็ยกนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ชิดกันเป็นคนว่าโอเค จากนั้นจึงวิ่งไปยังเรือนอื่น พวกเขาทำสัญลักษณ์แบบนี้ซ้ำๆเมื่อหาไม่เจอ แต่เมื่อไหร่ที่ประจันหน้ากับทหารของท่านแม่ทัพ พวกเขาจะแยกกันหนีแล้วกลับมาสมทบกันใหม่ ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆถ้าไปเจอทีมเอพวกเขาก็ใช้สัญลักษณ์บอกกันว่าเรือนไหนหามาแล้วจากนั้นก็แยกกันออกไปยังเรือนอื่น แต่ถ้าเจอกลุ่มทีมตรงข้าม พวกเขาก็หลีกเลี่ยงเพื่อที่จะได้ไม่ต้องปะทะกัน


“หัวหน้า หายังไม่เจอเลยขอรับ” เสี่ยวโจที่ตามมากับกลุ่มของคุณสารวัตรเอ่ยขึ้น พวกเขาหาไปหลายเรือนแล้วแต่ไม่เห็นมีสิ่งที่องค์ฮ่องเต้กล่าวไว้เลย “พระองค์คงไม่ได้เล่นแง่กับพวกเราหรอกนะ” เสี่ยวโจเอ่ยอีกครั้ง


“หัวหน้า” คุณสารวัตรหันไปมองยังต้นเสียง


“หางชิง ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่” คุณสารวัตรถาม


“ทีมในกลุ่มถูกจับออกไปแล้วขอรับ พวกข้าช่วยเต็มที่แล้ว แต่ฝีมือทหารของท่านแม่ทัพแข็งแกร่งนัก” หางชิงรายงาน ชานยอลพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ เพราะเขาก็รู้ดีเช่นกันว่าทหารของท่านแม่ทัพใหญ่ฝีมือไม่สามัญเลย


“ชั่งก่อน แยกย้ายกันไปหาของ หลีกเลี่ยงการปะทะกับทหารของท่านแม่ทัพให้มากที่สุด” ลูกทีมพยักหน้ารับแล้วแยกย้ายกันไป “เสี่ยวโจตามข้ามา” เสี่ยวโจรีบวิ่งตามหัวหน้าของตนไปพร้อมกับลูกทีมอีกสามคน พวกเขามาหยุดยังเรือนรับรองของตำหนักมรกต เสี่ยวโจเปิดประตูเข้าไปด้านในทันที จากนั้นชานยอลจึงตามเข้าไป อีกสองคนดูลาดเลาอยู่ภายนอก 


“หัวหน้า ใช่สิ่งนี้ไหมของรับ” ลูกทีมอีกคนเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกขึ้นให้หัวหน้าดู คุณสารวัตรพยักหน้ารับจากนั้นจึงยกนิ้วโป้งขึ้นตวัดไปด้านหลังสองครั้ง เหล่าลูกทีมพยักหน้ารับเพราะมันเป็นสัญลักษณ์บอกให้ถอยทัพ พวกเขารีบออกไปจากเรือนดังกล่าวทันที เมื่อออกมาแล้ว ถ้าเห็นทีมเดียวกันพวกเขาก็ทำสัญลักษณ์ถอยทัพบอกกับลูกทีมตนเอง จนกระทั้งพวกเขามาปะทะกับทหารของท่านแม่ทัพ


“หัวหน้า” เสี่ยวโจหันไปหาคุณสารวัตร เมื่อมีทหารมาล้อมรอบพวกเข้าเอาไว้ 


“หาทางเอากล่องออกไปนอกตำหนักให้ได้” ทุกท่านพยักหน้ารับ ถึงแม้จะถูกจับ แต่พวกเขาจะต้องให้เพื่อนคนใดคนหนึ่งนำกล้องออกไปนอกตำหนักให้ได้ เพราะถ้ากล่องอยู่ที่นอกตำหนักมรกตแล้วทีมนั้นจะเป็นฝ่ายชนะ


“หัวหน้า รับกล่องไป” นายทหารที่ถือกล่องโยนมันไปให้คุณสารวัตร ชานยอลรับมันไว้ในมือได้ทันที “เป็นหัวหน้าที่ต้องเป็นผู้เอามันออกไป” คุณสารวัตรพยักหน้ารับ จากนั้นจึงใช้วิชาตัวเบากระโจนขึ้นไปบนหลังคาเรือน วิ่งหนีออกไป โดยมีทหารของท่านแม่ทัพบางท่านที่มีวรยุทธ์ตามคุณสารวัตรขึ้นไป อย่างติดๆ


“บ้าเอ้ย” คุณสารวัตรสบถขึ้นเสียงดัง เมื่อตรงหน้าตนมีทหารของท่านแม่ทัพดักอยู่ คนพวกนี้วรยุทธ์ไม่สามัญจริงๆ แต่จะให้ปะทะด้วยก็คงเสียเวลา เอาไงดี


“หัวหน้าทางนี้” ต้าเต๋อร้องตะโกนขึ้น ทำให้คุณสารวัตรปาร์คยิ้มออกมา จากนั้นจึงโยนกล่องในมือไปให้กับต้าเต๋อ ต้าเต๋อรับไว้ได้พอดี จากนั้นจึงออกตัววิ่งทันที ทหารของท่านแม่ทัพมองคุณสารวัตรกับลูกทีมไปมา ไม่รู้ว่าจะตามใครดีก่อน แต่คุณสารวัตรใช้จังหวะที่ทหารเผลอจึงกระโจนลงไปด้านล่างแล้วหายไปทางด้านหลังเรือน ต้าเต๋อที่วิ่งออกมาได้ไกลพอสมควร จากนั้นเขาจึงเห็นหางชิง แล้วโยนกล่องไปให้ แล้วทั้งสองจึงแยกทางกันหนี เมื่อทหารของท่านแม่ทัพเห็นต้าเต๋อกับหางชิง แต่เขาตัดสินใจที่จะตามต้าเต๋อไปเพราะรู้ว่ากล่องอยู่ที่ใคร ส่วนหางชิงที่หนีไปก็ไม่มีทหารวิ่งตามตนไปสักคน 


“หัวหน้า” หางชิงรองขึ้นเมื่อเห็นหัวหน้ายืนรออยู่บนกำแพงทางหนี ข้างๆมีเชียวหม่าและเสี่ยวโจอยู่ข้างๆ เขาโยนกล่องขึ้นไปข้างบนทันที โดยมีเชียวหม่ารอรับอยู่ 


“นี่ขอรับหัวหน้า” เชียวหม่ายื่นกล่องให้กับคุณสารวัตร จากนั้นชานยอลจึงกระโจนลงกำแพงออกไปทันที กลายเป็นว่าเกมการแข่งขันครั้งนี้ทีมของชานยอลเป็นผู้ชนะ ชานยอลกับลูกทีมที่เหลือเดินไปหยุดอยู่ต่อหน้าพระพักตร์ขององค์ฮ่องเต้ พระองค์หัวเราะเสียงดังที่เห็นกล่องสีทองในมือของบ่าวน้อย


“ดีๆเป็นการแข่งขันที่หน้าตื่นเต้นนัก” พระองค์ตรัสความจริง เพราะพระองค์เอาแต่จ้องมองทีมที่มีผ้าสีน้ำเงินพันไว้ที่มือ เป็นทีมทีใช้สัญลักษณ์มือแปลกแต่สามารถรอดพ้นสายตาของทหารมาได้ แถมกลุ่มนี้มีคนที่เหลือรอดมาได้มากที่สุด ส่วนกลุ่มอื่นเหลือคนไม่ถึงสิบคนด้วยซ้ำ “ในกล่องนั้นไม่มีอะไรอยู่หรอกนะ” สารวัตรปาร์คนิ่งไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง หลังจากที่องค์ฮ่องเต้เอ่ยขึ้นอีกครั้ง “แต่เราให้เจ้าบอกเรามาได้ว่าต้องการสิ่งใด” คุณสารวัตรยกยิ้ม สิ่งที่เขาต้องการไม่มีอะไรมาก

“บ่าวต้องการเพียงอย่างเดียวพ่ะย่ะค่ะ” คุณสารวัตรเอ่ยเสียงดังต่อหน้าพระพักตร์ “บ่าวต้องการให้ลูกทีมของบ่าวสังกัดในกองทัพของท่านแม่ทัพ” จบคำทหารทั้งร้อยนายในทีมของคุณสารวัตรมองมารน้อยของตนอย่างไม่นึกเชื่อ ไม่นึกว่ามารน้อยจะขอให้พวกตนอยู่ในสังกัดกองกำลังของท่านแม่ทัพโดยตรง องค์ฮ่องเต้ไม่เอ่ยสิ่งใด เพียงแค่หันไปมองท่านแม่ทัพใหญ่ที่ยืนใบหน้านิ่งอยู่ คุณสารวัตรเมื่อเห็นองค์ฮ่องเต้เงียบจึงเงยหน้าขึ้นมองพระพักตร์ แต่เขากลับสบตาเข้ากับดวงตาของท่านแม่ทัพไม่ใช่องค์ฮ่องเต้ เด็กหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอ


“เรื่องนั้นเอาไว้คุยกันที่จวน” ท่านแม่ทัพใหญ่เอ่ย เด็กหนุ่มพยักหน้ารับ 


“เช่นนั้นก็เป็นเรื่องของท่านแม่ทัพอี้ฝานก็แล้วกัน คืนนี้ก็ดึกมากแล้ว เราคงต้องขอตัว” เอ่ยจบ องค์ฮ่องเต้ก็เสด็จกลับตำหนักของตน คนที่เหลือจึงได้แยกย้ายกันกลับเช่นกัน คุณสารวัตรขี่เจ้าดำเดินตามหลังท่านแม่ทัพใหญ่ไปยังจวน ส่วนคุณหมอลู่ก็กลับไปพร้อมกับองค์ชายห้าแล้ว


“อาซ้อ เช่นไรถึงขอเช่นนั้น การที่จะเข้าสังกัดของพี่ใหญ่มันไม่ได้ง่ายเลยนะ มันต้องทดสอบอีกหลายอย่าง ถ้าให้เข้าไปง่ายๆเช่นนั้นมันเหมือนเอาเปลียบผู้อื่น” รองแม่ทัพกระตุกม้ามาเดินข้างคุณสารวัตรแล้วเอ่ยขึ้น คุณสารวัตรมองคนข้างๆ


“บ่าวไม่รู้ บ่าวนึกว่าจะเข้าไปได้” คุณสารวัตรก้มหน้าสลด จากนั้นต่างคนก็ต่างเงียบไม่มีผู้ใดเอ่ยอันใดอีก จนกระทั่งกลับถึงจวนของท่านแม่ทัพ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 239 ครั้ง

559 ความคิดเห็น

  1. #539 NAMA_II (@jajamy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 21:12
    น้องอย่างน่ารักเลยอ่ะเก่งมากครัช

    ~
    #539
    0
  2. #467 pj_0306 (@pj_0306) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 11:11
    น้องเก่งมากกกก ><
    #467
    0
  3. #379 RIAP-0627 (@retopair) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 12:26
    น้องฝึกทหารมาให้แล้วไงงงง อย่าดุน้องง
    #379
    0
  4. #357 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 23:40
    ฮูหยินฝึกมาดีขนาดนี้ ยังจะมีอะไรไม่ดีอีกกก
    #357
    0
  5. #352 2mjtshw (@MaynieTuan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 18:34

    ยัยหนูเก่งสุดๆไปเลยลูก ชอบความเป็นทีมเวิร์ค
    #352
    0
  6. #271 Liew__pcy (@Liew__pcy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 21:52
    บรรยายดีมากเลยค่ะ ชอบสุดๆๆๆๆๆๆ
    #271
    0
  7. #230 linonan_ (@linonan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 20:11
    งุ้ยยยยย หนูเก่งมากค่ะ มาให้แม่หอมหัวหน่อยเร็ว ลองใช้ลูกอ้อนออดอ้อนพี่เขาดูมั้ยคะ เผื่อได้ผล55555
    #230
    0
  8. #129 Fa-Miin (@Fa-eal) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 23:38
    สนุกมากเลยตอนนี้อ่านเพลิน แอบสงสารน้องหงอยเลยลืมคิดไปว่ามันคล้ายกับการใช้เส้นแต่น้องก็ฝึกให้มาแล้วนะพี่น้าาา พาร์ทหน้าขอซีนเข้าคู่พระนางให้กรุ่มกริ่มใจสาธุ
    #129
    0
  9. #127 BloodyBeam (@BloodyBeam) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 18:03
    รีบๆมาต่อนะครับ รออยู่
    #127
    0
  10. #126 spy25489 (@spy25489) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 01:14
    แม่ทัพใหญ่จะว่ายังไงเพคะ...
    #126
    0
  11. #125 pcyqsz_ (@pcyqsz_) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 00:58
    กลุ่มน้องฝึกช่วยเหลือกันดีมากอะกลับไปคุยกับที่จวนต่อเนอะแต่น้องพยายามทำตามที่พูดไว้กับทหารนะน่ารักน่าเอ็นดูจริงๆเลย
    #125
    0
  12. #124 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 00:52
    ทีมชานยอลเก่งมากเลย....หวังว่าสิ่งที่ชานยอลจะได้นะ
    #124
    0
  13. #123 bornfreeonecher (@lovecanstop) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 00:34
    น้องน่ารักมาก ตอนสลดใจคงหน้างุ้ยๆ เป็นแน่ ฮืออออ ลูกจ๋าาา มาต่อไวๆนะคะ :)
    #123
    0
  14. #122 pzikbac (@naal) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 20:22
    ทั้งเก่งทั้งน่ารัก อนาคตฮูหยินมากๆเลยค่ะ สนุกมากๆเลยค่ะ รอติดตามตอนต่อไปน้า
    #122
    0
  15. #121 meimei17an (@meimei17an) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 17:52
    สนุกมากเลยค่ะ อยากอ่านต่อจัง
    #121
    0
  16. #120 natty naka (@natty0627) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 13:19
    น้องน่ารักกก เห็นพวกพ้องของตนให้สิ่งที่ดีแก่เขา
    #120
    0
  17. #119 Imyi Otaku Super (@imyiclub) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 10:28
    อยากอ่านต่อ สนุกมากเรื่องนี้
    #119
    0
  18. #116 Amariahnoii (@Amariahnoii) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 08:06
    ทำไมใจดีจังน้องชานยอลลล
    #116
    0