krisyeol บ่าวน้อยชุดน้ำเงิน

ตอนที่ 17 : ครูฝึกมหาโหด1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2002
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 218 ครั้ง
    17 พ.ย. 61






เมื่อวานตอนเช้าพวกเขารับสมัครนายทหารใหม่สองร้อยนาย ตอนสายเขาเลือกทหารออกเป็นฝั่งละร้อยนาย พวกที่ได้อยู่ฝั่งรองแม่ทัพดีใจจนหน้าบาน แต่พวกที่อยู่ฝั่งบ่าวน้อยชุดน้ำเงิน​กลับมีสีหน้าอมทุกข์ วันนี้นายทหารร้อยนายมารอครูฝึกของตนตั้งแต่ยามเหม่า แต่คนที่เป็นครูฝึกไม่ใช่ว่ามันมาตั้งแต่ยามอิ๋นเลยเหรอ เพราะทันทีที่พวกเขามาถึงบ่าวน้อยผู้นี้ก็มานั่งทำหน้าสลอนอยู่ที่ค่ายฝึกแล้ว 


“ครบแล้วนะขอรับ” เด็กหนุ่มเอ่ยถาม เมื่อทหารทั้งร้อยนายมาครบ พวกเขาขานรับเสียงดังอย่างพร้อมเพียงกัน “บ่าวคิดว่าพวกท่านไม่พอใจที่มีบ่าวเป็นครูฝึก พวกท่านคงอยากอยู่ฝั่งของท่านรองแม่ทัพ แต่ว่าเรามีวาสนาต่อกัน พวกท่านจึงได้มาอยู่กับบ่าว” จบคำพูดของสารวัตรปาร์ค ทหารทั้งร้อยนายหันไปซุบซิบแก่กัน แต่ก็พูดว่านรกนะสิ พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบ่าวน้อยผู้นี้กับท่านรองแม่ทัพทำสิ่งใดกัน พวกเขาอยากเป็นทหารแห่งสกุลอู๋ แต่สิ่งที่เห็นอยู่ตอนนี้คือการเล่นสนุกของบ่าวน้อยผู้นี้เช่นนั้นหรือ “บ่าวมีเวลาเพียงหนึ่งเดือนที่จะฝึกพวกท่าน พวกท่านจะโกรธบ่าวได้ นินทาบ่าวได้ สาปแช่งบ่าวได้ แต่บ่าวขอเพียงสามอย่างให้พวกท่านเชื่อฟังบ่าว” เหล่าทหารฝึกใหม่ทั้งหลายจ้องมองบ่าวน้อยในชุดน้ำเงินอย่างตั้งใจ “หนึ่ง ทำตามที่บ่าวสั่ง สอง ทำตามที่บ่าวสั่ง สาม ทำตามที่บ่าวสั่ง เพียงแค่นี้ ทำได้หรือไม่...ทำได้หรือไม่” เมื่อไม่มีผู้ใดตอบ สารวัตรหนุ่มจึงตะคอกออกมาอีกครั้งอย่างเสียงดัง


“ทำได้ขอรับ” ทหารทั้งร้อยนายตะโกนขึ้นเสียงดัง


“ดี...ต่อแต่นี้จะเป็นการฝึกในฉบับของบ่าว และบ่าวก็มีบทลงโทษให้กับผู้ที่ไม่เชื่อฟังบ่าวเช่นกัน บ่าวไม่ขอบอกว่าจะทำโทษเช่นไร เพราะบ่าวจะทำโทษ...แล้วแต่อารมณ์ของบ่าว” ทหารทั้งหลายบางท่านก็กลืนน้ำลายลงคง บางท่านก็ทำหน้านิ่งเฉย บางท่านก็มองเด็กหนุ่มอย่างไม่ชอบใจเนื่องจากมีอคติกับเด็กหนุ่มด้วยอยู่แล้ว “ด้านหลังเขาจะเป็นที่ฝึกของเรา เพราะที่นี่จะเป็นของท่านรองแม่ทัพ” ทหารทุกท่านทำสีหน้าผิดหวัง คิดว่าตนจะได้อยู่ฝึกกับท่านรองแม่ทัพเสียอีก สารวัตรปาร์คยกยิ้ม เพราะเข้าใจในอาการของทหารทั้งร้อยนาย ใครๆก็อยากจะฝึกกับท่านรองแม่ทัพกันทั้งนั้น กับเด็กหนุ่มเช่นเขาใครมันจะอยากฝึกด้วย แต่เขาไม่สนใจ เพราะเกมการแข่งขันครั้งนี้มีมั่วเหยียเป็นเดิมพัน “บ่าวให้เวลาเพียงหนึ่งก้านธูปให้ไปถึงที่ท้ายเขา ผู้ใดไปถึงหลังก้านธูปบ่าวมีบทลงโทษให้ ปฏิบัติ” จบคำทหานทั้งหลายจึงออกวิ่งไปยังท้ายเขาที่เป็นแหล่งฝึกของตนทันที ชานยอลมองทหารทั้งหลายวิ่งไปยังท้ายเขา จากนั้นจึงได้ออกตัววิ่งตามพวกเขาไป เมื่อมาถึงเหล่าทหารน้อยใหญ่ทั้งร้อยนายก็จับเข่าก้มหน้าหอบหายใจกันเสียงดังเพราะความเหนื่อย คุณสารวัตรที่วิ่งตามมาก็ได้แต่ยกยิ้มขำๆพวกที่ไม่ได้ออกกำลังกายบ่อยๆก็จะมีสภาพแบบที่เห็น “ทุกท่านจัดแถว” ทหารทั้งหลายเงยหน้ามองผู้สั่ง” จัดแถว” เด็กหนุ่มสั่งอีกครั้งเมื่อไม่มีใครทำตาม แต่ครั้งนี้ทุกคนรีบจัดแถวกันทันที “แบ่งกลุ่ม กลุ่มละห้าสิบนาย” ทุกคนทำตามทันที ถึงแม้จะยังคงเหนื่อยอยู่ก็ตาม เมื่อแบ่งกันเสร็จทุกคนจึงยืนตรงมองบ่าวหน้าตรงหน้าเพื่อรับคำสั่ง “ท่านชื่ออะไร” ชานยอลถามคนที่อยู่ใกล้สุด

“ต้าเต๋อขอรับ” บุรุษร่างใหญ่ยักษ์ตรงหน้าตอบเสียงดัง


“ดี...แล้วท่าน” สารวัตรหันไปถามอีกกลุ่ม


“เชียนหม่าขอรับ” คุณสารวัตรพยักหน้ารับ


“ต้าเต๋อเจ้าเป็นหัวหน้ากลุ่มเอ ส่วนเชียนหม่า เจ้าเป็นหัวหน้ากลุ่มบี” นายทหารทุกท่านหันมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจ จนกระทัั้งมีมือของใครคนหนึ่งยกขึ้น


“ฮูหยินขอรับ เอ บี คือสิ่งใดหรือขอรับ” ชานยอลหันไปมองคนยกมือพร้อมกับคำถาม


“เสี่ยวโจ ท่านก็มาเช่นกันหรือ” เสี่ยวโจพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน


“ขอรับฮูหยิน” ก่อนจะตอบออกมา นายทหารทุกนายมองที่เสี่ยวใจอย่างไม่เข้าใจอีกครั้ง เหตุใดทหารนายนี้ถึงเรียกบ่าวน้อยผู้นี้ว่าฮูหยินกัน “แล้ว เอ บี นี้คือสิ่งใดหรือขอรับฮูหยิน”


“ก่อนที่บ่าวจะอธิบายให้ฟังใหม่ บ่าวของให้ท่านเลิกเรียกบ่าวว่าฮูหยิน เพราะมันไม่ถูกต้อง”


“เช่นนั้นต้องเรียกเช่นไรขอรับ” เด็กหนุ่มตัวเล็กที่อยู่ต่อหน้านายทหารใหญ่ยักษ์ทั้งหลาย


“บ่าวเป็นคนฝึก เช่นนั้นพวกท่านจงเรียกบ่าวว่าหัวหน้า”


“ขอรับหัวหน้า” ทุกคนตะโกนตอบรับเสียงดัง เด็กน้อนตรงหน้าพวกเขาพยักหน้าอย่างพอใจ


“ส่วนเอ บี ไม่ต้องสนใจว่ามันหมายความว่าสิ่งใด ขอแค่พวกท่านรู้ว่าตนอยู่กลุ่มใดเป็นเพียงพอ” จบคำ นายทหารทุกท่านจึงพยักหน้ารับ ไม่สนใจจะถามอีก “การฝึกวันนี้บ่าวจะฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อร่างกาย พวกท่านเห็นถุงกระสอบสีน้ำตาลตรงนั้นหรือไม่” คุณสารวัตรเอ่ยพร้อมกับชี้นิ้วให้ดู ทหารทุกนายหันไปมองทันที “บ่าวให้ทุกคนไปหยิบขึ้นมาคนละสองกระสอบ จากนั้นจึงไปตักทรายที่กองอยู่ตรงนั้นใส่ลงไป...ปฏิบัติ” เอ่ยจบทหารทุกนายจึงวิ่งไปทำตามคำสั่งทันที เมื่อตักกันครบแล้วเหล่าทหารจึงกลับมาประจำที่โดยมือทั้งสองถือกระสอบทรายกันคนละสองใบ “มัดมันเข้ากับขาของพวกท่าน” ชานยอลสั่ง ทุกคนร้องฮือเสียงดัง บ้างก็พูดว่าบ่าวน้อยจะทำอะไร แต่ทุกคนก็ยอมที่จะทำตามคำสั่ง “เมื่อมัดเสร็จแล้วให้ทุกคนวิ่งไปที่ทะเลสาบ บ่าวให้เวลาที่ครึ่งก้านธูป ถ้าใครไปหลังสุดโดนทำโทษ ปฏิบัติ” เมื่อหัวหน้าเอ่ยจบทุกคนจึงรีบวิ่งไปยังทะเลสาบขนาดใหญ่ทันที โดยมีชานยอลขี่เจ้าดำนำไปก่อน “บ่าวบอกให้รีบเช่นไรถึงมาช้ากัน กลุ่มไหนที่มาช้าให้แยกออกไป” ทหารที่มาถึงช้าประมาณสามสิบกว่าท่านเดินแยกออกไปยืนอีกฝั่ง โดยไม่มีใครโกงว่าตัวเองมาถึงตามเวลา เนื่องจากพวกตนเป็นทหารย่อมที่จะทำตามวินัยของทหาร นั่นก็คือห้ามคดโกงต่อหน้าที่ของตน “พวกท่านกอดคอกันปฏิบัติ” ทหารทั้งสามสิบกว่านายกอดคอกันทันที “ลุกนั่งจนกว่าบ่าวจะสั่งให้พอ” พวกเขาที่มีสายเลือดของทหารทำตามที่คนเป็นหัวหน้าสั่งโดยไม่มีใครเอ่ยปากแย้ง “ส่วนพวกท่าน” คนที่เหลือสะดุ้งตกใจเมื่อสารวัตรปาร์คหันไปยังพวกตน “หันหน้าจับคู่กัน” ทุกคนทำตามที่สั่งทันทีโดยไม่มีปากเสียง พวกเขาจำขอตกลงสามข้อของเด็กหนุ่มได้ “เอามือจับไหล่ของคู่ตัวเองแล้วลุกนั่งปฏิบัติ”


“ห๊า” ทหารทุกนายตะโกนขึ้นเสียงดังเมื่อสารวัตรปาร์คเอ่ยจบ พวกตนไม่ได้มาช้าแต่เช่นไรถึงได้ทำเหมือนพวกที่มาช้ากัน


“ปฏิบัติ” คุณสารวัตรไม่ฟังเสียงร้องของใคร ทำให้ทหารทั้งหมดยอมทำตามที่ถูกสั่งอย่างไม่เป็นธรรมทันที ไอ้มารน้อยผู้นี้มันไปเก็บกดจากที่ใดมา ถึงได้มาลงกับพวกเขาเช่นนี้ เสียงโอดครวญดังขึ้นมาวนใจของทุกคน เมื่อทุกคนทำตามที่ตนสั่ง คุณสารวัตรจึงเดินไปมองยังทะเลสาบ วันนี้เขายังไม่ได้ฝึกอะไรมาก เขาแค่อยากดูความอดทนของทหารใหม่เหล่านี้ก่อนเท่านั้น ของจริงมันต้องเป็นพรุ่งนี้ เขาจะงัดเอาวิชาการฝึกของเขาออกมาใช้อย่างเร่งด่วนให้ได้ภายในหนึ่งเดือนนี้ เหล่าทหารลุกนั่งไปได้ประมาณหนึ่งก้านธูป คุณสารวัตรจึงสั่งให้หยุด ทุกคนจึงล้มตัวลงแผ่หลากับพื้นหญ้าทันที “จัดแถว” ทุกสายตาหันไปมองมารน้อยของตนเองที่สั่งให้พวกเขาจัดแถวโดยไม่เห็นใจในความเหน็ดเหนื่อยของพวกเขาเลย “พรุ่งนี้ยามเหม่า ให้พวกท่านมารอบ่าวที่นี่ เมื่อมากันครบให้พวกท่านวิ่งจากลานกว้างที่เราเพิ่งจากมา มายังทะเลสาบตรงนี้ วิ่งไปกลับสองรอบ บ่าวจะรอพวกท่านที่ลานกว้าง บ่าวจะไม่ตามพวกท่าน บ่าวเชื่อว่าพวกท่านเป็นทหารคงมีวินัยมากพอ” ทุกสายตาจ้องมองยังเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างตั้งใจ “การวิ่งขอให้พวกท่านวิ่งกลับมาถึงที่นี่ก่อนที่นกทั้งหลายจะกลับเข้ารัง ถ้านกกลับเข้ารังก่อนที่พวกท่านจะกลับมาถึงที่นี่ บ่าวจะลงโทษให้ลุกนั่งเหมือนกับวันนี้ ส่วนกระสอบทราย ขอให้พวกท่านรักษามันไว้ให้ดี เพราะมันจะเป็นของพวกท่านตั้งแต่วันนี้จนครบกำหนดลงแข่ง” จบคำ นายทหารทุกนายก็ร้องฮือเสียงดังขึ้น พวกเขาไม่รู้ว่าคำพูดของสารวัตรปาร์คมันคืออะไร พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมตนถึงต้องมาฝึกแบบนี้กับเด็กน้อยปีศาจคนนี้


“หัวหน้า ลงแข่งนี่ มันคือสิ่งใดหรือขอรับ” ต้าเต๋อ หัวหน้ากลุ่มเอเป็นคนยกมือขึ้นถาม


“บ่าวยังไม่บอกพวกท่านหรือ” คุณสารวัตรถาม นายทหารทุกนายพยักหน้ารับ “อีกหนึ่งเดือนจะมีงานสมโภชในเมือง” ทุกคนพยักหน้ารับ เพราะงานสมโภชเช่นนี้จะมีทุกๆปีในเมืองหลวง แต่ที่พวกเขาไม่เข้าใจ มันเกี่ยวอะไรกับพวกเขามากกว่า “วันงานจะมีการแข่งชิงของรางวัลจากองค์ฮ่องเต้ ทีมใดชิงมาได้จะเป็นผู้ชนะ แล้วยังได้ของรางวัลจากองค์ฮ่องเต้อีก แต่บ่าวไม่ได้สนใจองพระราชทานจากองค์ฮ่องเต้ แต่ของที่บ่าวอยากได้มันเป็นของจากท่านแม่ทัพใหญ่(ที่ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย)” แค่ได้ยินคำว่าแม่ทัพใหญ่ทหารทุกนายก็ตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด 


“ถ้าพวกเราชนะ ท่านแม่ทัพใหญ่ก็จะเห็นใช่ไหมขอรับ” นายทหารท่านหนึ่งยกมือขึ้นถาม ชานยอลพยักหน้ารับ เพราะวันงานท่านแม่ทัพใหญ่คงต้องไปร่วมงานด้วยแน่ เช่นนั้นก็ต้องเห็นอยู่แล้ว ทหารทุกท่านต่างดีใจกันใหญ่เมื่อได้รับคำยืนยันจากคุณสารวัตร


“พวกท่านหวังที่จะให้แม่ทัพใหญ่เห็นผลงานของท่าน ส่วนบ่าวต้องการของรางวัลจากท่านแม่ทัพใหญ่ เช่นนั้น พวกเราต้องร่วมมือกัน ทำงานนี้ให้สำเร็จ” ทหารทุกนายร้องขึ้นเสียงดัง พวกเขาไม่มีใครสนใจของรางวัลขององค์ฮ่องเต้เลยด้วยซ้ำ เพราะสิ่งที่พวกเขาสนใจคือ ทำให้ท่านแม่ทัพเห็นความสามารถของตนเอง แล้วงานสมโภชครั้งนี้ก็จะทำให้ท่านแม่ทัพเห็นความสามารถของพวกเขา ทุกท่านยกยิ้มอย่างมีความหวัง ใครๆต่างก็จะอยากเป็นนายทหารในความดูแลของท่านแม่ทัพใหญ่ ไม่ใช่ว่าทหารในความดูแลของท่านรองแม่ทัพไม่ดี แต่ถ้าให้เลือก ใครๆก็อยากที่จะเป็นคนของท่านแม่ทัพมากกว่า





หลังจากที่แยกย้ายจากเหล่าทหารฝึกใหม่ ชานยอลเดินลงเขามายังจวนท่านแม่ทัพ ที่เป็นทางผ่านกลับเข้าเมือง เด็กหนุ่มยืนมองที่หน้าประตูจวน ไม่ยอมเดินเข้าไป


“ฮูหยินมองหาท่านแม่ทัพหรือขอรับ” บ่าวในจวนร้องถามขึ้น เมื่อตนเห็นเด็กหนุ่มยืนทำลับๆล่อๆ อยู่หน้าจวน


“ไม่ บ่าวแค่” พูดได้แค่นั้นก็เงียบไป สักพักจึงถามขึ้นมาใหม่ “ท่านแม่ทัพอยู่หรือไม่” ถามจบแล้วยกมือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเอง บ่าวในจวนท่านแม่ทัพยิ้มออกมา ทำให้ชานยอลอย่างจะพูดแก้ตัว แต่ก็ไม่พูดออกมา


“ยังไม่กลับมาเลยขอรับ” บ่าวในจวนเอ่ย ชานยอลยิ้มอย่างดีใจ ที่รู้ว่าอีกคนไม่อยู่


“เช่นนั้นบ่าวขอเข้าไป” ยังไม่ทันได้รับคำอนุญาตคุณสารวัตรก็วิ่งเข้าไปทันที แต่ก็ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยอันใด เพราะต่างรู้ว่าเด็กหนุ่มมีความสำคัญยังไงต่อคนในจวน ชานยอลเดินตรงไปยังเรือนหลักของจวน ซึ่งเป็นจวนของท่านแม่ทัพ เขาเดินไปตามความรู้สึกของตัวเองจนกระทั้งมาถึงประตูหน้าห้อง เขาจึงเปิดประตูเข้าไปด้านในทันที


“เหี้ยยยยยย”






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 218 ครั้ง

559 ความคิดเห็น

  1. #536 NAMA_II (@jajamy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 19:45
    พี่นี้ขนลุกเลยยัยหนูเก็บกดแต่ใดมา~
    #536
    0
  2. #464 pj_0306 (@pj_0306) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 09:36
    น้องแอบโหดนะเนี่ย แล้วจะเจออะไรอีก ><
    #464
    0
  3. #376 RIAP-0627 (@retopair) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 12:00
    เจออะไรเข้าให้ 555555
    #376
    0
  4. #354 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 22:51
    เข้าไปเจออะไรง่ะ
    #354
    0
  5. #249 Fyghjjjk (@Fyghjjjk) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 18:11
    อยากให้นายเอกแทนตัวเองว่าข้าอะ&#8203; พอแทนเองว่าบ่าวแล้วสั่งฝึกทหารมันรู้สึกแปลกๆ
    #249
    0
  6. #227 linonan_ (@linonan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 19:50
    ยัยน้องงงงงงง หนูจะเอามั่วเหยียให้ได้เลยใช่มั้ย ถามพี่เขาก่อนรึยังคะ5555555555 ละดูหนูอุทานซะ
    #227
    0
  7. #96 bornfreeonecher (@lovecanstop) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 09:01
    น้องฝึกโหดมากจริงงง เป็นฉันคือตายไปแล้วแน่นอน555555555555 ว่าแค่ยัยคนน้องเจออะไรเนี่ยยย ทำไมหนูตกใจได้ขนาดนั้นลูกก แหมมม แอบมีดีใจที่นะที่ท่านแม่ทัพไม่อยู่ ว่าแต่ไรท์ลืมจ่ายค่าตัวพระเอกปะคะ555555 หายหน้าหายตาไปเชียว
    #96
    0
  8. #95 pcyqsz_ (@pcyqsz_) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 01:41
    น้องจะจะฝึกโหดไปแล้วนะแล้วไปเจออะไรล่ะถึงตกใจเบอร์แรงขนาดนั้นหื้มรออ่านต่องแล้วอ่าลุ้น
    #95
    0
  9. #94 Wikky55 (@Wikky55) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 21:16
    เจออะไรนะตกใจเบอร์แรงมาก แต่สงสารเหล่าทหารใหม่ที่เจอครูฝึกสุดโหด สงสัยจะเคืองมากถึงกับแอบเรียกฮูหยินเราว่ามารน้อยเชียว
    #94
    0
  10. #93 Fa-Miin (@Fa-eal) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 20:48
    อะไรลูกเจออะไรทำไมต้องใจเเรงขนาดนั้น ชอบน้องตอนอนอยู่โหมดสารวัตรมากๆ มันกร้าวใจปนน่าเอ็นดู
    #93
    0
  11. #92 i^ing^i^+^changmin^ (@i-ing-baa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 20:38
    ถ้าเราเป็นทหารที่ได้มาฝึกกับคุณสารวัตรนี่นะ... คงเคืองมาก ถึงขั้นเรียกมารน้อยกันเลยทีเดียว เดี๋ยวถ้าได้เป็นฮูหยินขึ้นมาเมื่อไหร่ งานเข้านะ 555 ว่าแต่เปิดประตูไปเจออะไรของเขาอ่ะ
    #92
    0
  12. #87 064263360 (@064263360) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 19:34

    อะไรๆอะ
    #87
    0
  13. #86 natty naka (@natty0627) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 19:33
    เจอไรนะไม่ใช่เจอแม่ทัพหรอกนะ ฮูหยิน 5555 สงสารเหล่าทหารมาฝึกมารน้อยผู้นี้5555
    #86
    0