(END) คุณอาที่รัก ::: KrisLay

ตอนที่ 9 : คุณอาที่รัก - 09 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,543
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    23 ก.ย. 56

 
 


 

- 09 -

 

 

 

            อาคริสมารับ อาคริสชวนเลย์กลับบ้านด้วยกันและอาคริสก็ทำแบบนั้นจริง ๆ ไม่มีการพาออกไปนอกเส้นทางไปที่อื่นขึ้นรถได้คนเป็นอาก็ตรงกลับบ้าน ต่างคนต่างเงียบจนเลย์ร่ำ ๆ จะขอลงกลางทางเสียหลายรอบ ไม่ไหวแล้ว เลย์ไม่คิดเลยว่าการนั่งรถกับอาคริสจะอึดอัดชวนให้อกใจมันระเบิดขนาดนี้ คนตัวเล็กลอบระบายลมหายใจออกแต่เจ้าตัวคงไม่รู้ว่าเวลาทำแบบนั้นกลีบปากล่างจะเผลอยื่นออกมาน้อย ๆ ต่อให้พยายามเก็บอาการแค่ไหนคุณอาตัวสูงก็สังเกตเห็นอยู่ดี

 

หลังจากทักหลานชายด้วยประโยคชักชวนกลับบ้าน คริสก็คิดว่านั่นคือการง้อขั้นต้นตามที่ลู่ฮานบอกแล้วแต่ทำไมเด็กดีของเขาถึงไม่ยิ้มกว้างแล้ววิ่งเข้ามาหาอย่างที่คาดไว้นะ อย่าว่าแต่ยิ้มเลยจนถึงตอนที่คริสกำลังเลี้ยวรถเข้าเขตคอนโดเลย์ยังไม่ยอมสบตาเขาเลย เจ้าตัวเล็กเอาแต่ก้มหน้า วุ่นวายกับสายกระเป๋าหรือไม่ก็มองออกไปนอกรถสลับไปมาอยู่อย่างนั้น คริสเปิดประตูรถออกไปพร้อมเสียงถอนหายใจ ไม่ทันเห็นว่าอีกคนลอบมองอยู่ เห็นผู้เป็นอาถอนหายใจเสียใหญ่โตเลย์ก็เม้มปากแน่น

 

เขาทำผิดตรงไหนอีกนะ อาคริสถอนใจเพราะอะไรอีก

เลย์นั่งสงบเสงี่ยมไม่พูดไม่ส่งเสียงสักคำแล้วยังไม่ทำให้อาคริสอารมณ์ดีขึ้นอีกหรือ

 

ร่างเล็กเดินตามคนเป็นอาเข้าลิฟต์ไปต้อย ๆ ระมัดปากระวังคำยิ่งกว่าเดิมจนมาถึงห้องในที่สุด

 

“เดี๋ยวสิเลย์” เสียงทุ้มต่ำเรียกไว้ หยุดเลย์ที่กำลังเดินไปทางห้องนอนให้หันกลับไปหา

 

“อาคอแห้ง ขอน้ำเย็น ๆ สักแก้วได้ไหม” คนเป็นหลานรับคำแผ่วเบา วางกระเป๋าไว้ตรงโต๊ะหน้าทีวีแล้วก็เดินเข้าห้องครัวด้านหลังไปหาเครื่องดื่มตามคำขอท่านเจ้าบ้าน เลย์กลับมาอีกทีอาคริสก็นอนเหยียดยาวเต็มโซฟา เขากำลังชั่งใจว่าควรส่งน้ำให้ถึงมืออาคริสเหมือนเคยหรือจะวางไว้บนโต๊ะแล้วเข้าห้องไปเงียบ ๆ ดีอาคริสก็ลืมตาขึ้นมอง

 

“ขอบใจ วางไว้ตรงนั้นแหละ มีการบ้านหรือเปล่าวันนี้”

 

“มีฮะ” เลย์บอกพลางก้มลงหยิบเป้

 

“แล้วจะไปไหน?”

 

“ไปทำการบ้านฮะ” คริสดันตัวลุกขึ้นนั่ง มือที่กดกับโซฟาหนังเกือบยื่นออกไปคว้าข้อมือเล็ก โชคดีที่คริสห้ามตัวเองไว้ทันและ...ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องคิดมาก ไอ้แค่จะจับหรือไม่จับมือหลานตัวเอง มันไม่มีกฎห้ามไว้เสียหน่อย คิดมากทำไมคริส!

 

“ไม่นั่งทำตรงนี้หรือ?” ทุกวันเจ้าตัวเล็กจะนั่งทำการบ้านอยู่ตรงนี้ เปิดทีวีดูรายการของเกาหลีไปพร้อมทำการบ้านจนคริสกลับมาจากที่ทำงาน เขาก็คิดว่าเลย์จะทำเหมือนทุกวันจึงได้ถาม ถามไปเพราะหวังว่าจะได้มีเวลาอยู่ใกล้กันมากขึ้น ได้นั่งมองและรอ...แต่คนหลานกลับส่ายหน้าช้า ๆ ตาเรียวมองต่ำจนเห็นแพขนตาทาบเหนือผิวอ่อน

 

“วันนี้เลย์จะไปทำในห้อง” บอกแล้วก็เดินเข้าห้องไปทันที คริสนั่งมองประตูห้องนอนเล็กอยู่ครู่ใหญ่ ห้องกว้างตกอยู่ในความเงียบและคริสก็มองมันเป็นเพียงความมืดแสงสว่างเดียวคือประตูห้องนอนเล็ก ดังนั้นเมื่อคนในห้องเปิดประตูออกมาอีกครั้งคริสก็ลุกพรวดขึ้นยืนส่งยิ้มให้ รอยยิ้มนั้นค้างกลางอากาศเมื่ออีกคนเพียงแค่มองมาอย่างสงสัยแล้วก็เดินไปเข้าห้องน้ำ คริสตีหน้าข้องใจ

 

เข้าไปตั้งนานแล้ว ยังไม่เริ่มทำการบ้านอีกหรือ

 

ร่างสูงทิ้งตัวลงอีกครั้ง เขามีงานรอให้เคลียร์เพราะการออกจากที่ทำงานมาก่อนเวลาปกติทำให้เลขาฯ ตัวจุ้นมีสิทธิ์ยัดเยียดงานใส่รถมาให้ด้วย คริสไม่ได้เกี่ยงงานหรอกนะแต่ในเวลาที่มีเรื่องติดค้างในใจเขาก็ยอมรับตามตรงเลยว่าประสิทธิภาพของสมองมันลดลงไปเยอะ ไหนจะสมาธิที่ติด ๆ ดับ ๆ เพราะเอาแต่มองบานประตูห้องหลานชายอีกล่ะ คริสอยู่คนเดียวมาจนชิน ผู้ปกครองก็คือท่านเจ้าบ้านจางซึ่งไม่ได้มีเวลามาประคบประหงมเด็กกำพร้าทุกเช้าเย็น ท่านเมตตาให้ความรักความเข้าใจและให้อิสระ พ้นวัยรุ่นมาได้คริสก็ย้ายออกมาอยู่คนเดียว มุ่งมั่นกับการพัฒนาตัวเองตั้งแต่เป็นนักศึกษาจนมาเป็นคนทำงาน สิบกว่าปีที่เขามีชีวิตอยู่กับงานและการบริหารองค์กร ช่วงเวลาเพียงไม่นานที่ต้องรับมือกับลูกชายพี่ใหญ่ไม่ได้ช่วยให้ภารกิจนี้ง่ายขึ้นเลย ห้าปีเปลี่ยนเด็กชายจางอี้ชิงวัยสิบสองเป็นเลย์วัยสิบเจ็ดที่ซับซ้อนขึ้น รับมือยากขึ้น

 

ดวงตาเรียวยาวที่ให้ความรู้สึกอ่อนหวานบางครั้งกลับจัดจ้าด้วยแรงอารมณ์ ยามริมฝีปากไม่แย้มยิ้มดวงตาคู่นั้นก็เหมือนไม่เคยรู้จักความหวานมาก่อน ทั้งบาดลึกและเย็นชา คริสยังไม่เคยโดนมันจับจองแต่เพียงแค่เลย์มองไปทางอื่นยามอยู่ในอารมณ์นั้นเขายังใจหาย รูปหน้าที่ถอดแบบมาจากมารดาทำให้เจ้าตัวเล็กขาดความกร้าวแกร่งในแบบผู้ชายไป เลย์ดูนุ่มนิ่ม อ่อนหวาน ทั้งใบหน้าและกริยาเคลื่อนไหวลักษณะเหมือนเด็กหัวอ่อนทั้งที่แท้จริงแล้วตรงกันข้าม เด็กสิบเจ็ดที่กล้าประกาศจุดยืนตัวเองด้วยเหตุและผลที่เทียบทันกับผู้ใหญ่วัยสามสิบอย่างเขา ใบหน้าอ่อนเยาว์ขึงตึง ไม่มีการร้องไห้ฟูมฟาย ไม่ออกอาการโวยวาย ริมฝีปากเหยียดตึงทั้งที่น้ำตารื้น คริสคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่ผ่านมาแล้วก็ถอนใจยาว ตกหลุมพรางของความเศร้าเสียแล้วอู๋อี้ฟ่าน

 

ชายหนุ่มนั่งมองหน้าจอมืดของทีวีอยู่นานแค่ไหนไม่รู้ เขารู้สึกตัวอีกทีตอนมีเสียงเปิดประตูหันไปก็เจอความสงสัยในดวงตาเรียว

 

“อาคริส ทำอะไรอยู่ฮะ?” คริสส่ายหน้ายิ้ม ๆ

 

“นั่งคิดอะไรนิดหน่อยน่ะ” พอหลานชายเดินเข้ามาใกล้ คริสก็เห็นว่าในมือบางมีกล่องสี่เหลี่ยมยาวอยู่ สีม่วงเข้มของกระดาษห่อและริบบิ้นเส้นเล็กสีเงินกระทบแสงไฟเป็นประกายวิบวับ คริสมองจนร่างเล็กเดินเข้ามาใกล้

 

“เลย์ขอใช้โทรศัพท์บ้านได้ไหมฮะ”

 

“เอาสิ จะโทรไปไหนล่ะ?” ปากอิ่มเม้มเบียดเข้าหากันทีหนึ่ง ลักยิ้มข้างแก้มขวากดลึกลงทันที

 

“จะโทรหาชานยอล”

 

“จำเบอร์ได้ด้วยหรือ?”

 

“จำได้ฮะ” ตอบแล้วก็เดินผ่านไปหาที่ตั้งโทรศัพท์บ้าน หยิบขึ้นมาแนบแก้มขณะที่อีกมือยังยกกล่องของขวัญกล่องนั้นมาพลิกดู รออยู่นานก็ไม่มีคนรับสายเลย์จึงยอมแพ้ เปิดโอกาสให้คนเป็นอาแทรกขึ้นมา “มีอะไรหรือเปล่า เรื่องด่วนหรือยังไง”

 

“เลย์จะถามเรื่องของขวัญกล่องนี้ ไม่รู้ใครเอามาใส่ในกระเป๋า”

 

“แล้ว?”

 

“เลย์คิดว่าเป็นปาร์คชานยอล” คุณอาตัวสูงเกือบอ้าปากค้าง คิดว่าเป็นปาร์คชานยอล!

 

“ทำไม?”

 

“ก็นอกจากหมอนั่นแล้วไม่มีใครเข้าใกล้เลย์เลยทั้งวันและจากสถานการณ์ตอนนี้คงไม่มีใครอยากให้ของขวัญคนไม่ดีแบบเลย์หรอกฮะ มีแค่ชานยอลนั่นแหละ” แม้จะพยายามพูดเหมือนไม่รู้สึกรู้สาแต่อาการก้มหน้ามองกล่องในมือก็ประกาศชัดว่าเจ้าตัวสะเทือนใจไม่น้อย คริสมองเจ้าของขวัญสี่เหลี่ยมแล้วก็เสยผมไปหนึ่งที นับเป็นอาการแปลกตาของผู้บริหารใหญ่ที่หาได้ยาก คริสจับริมฝีปาก ไม่ทันคิดว่าเรื่องจะออกมาแนวนี้

 

“เลย์ นั่นน่ะไม่ใช่ของปาร์คชานยอล” ดวงตาสีเข้มฉายแววกังขา เลย์มองกล่องแล้วก็มองหน้าคุณอา

 

“ไม่ใช่ของชานยอล? อาคริสรู้ได้ยังไงฮะ”

 

“ก็...” ทำไมจะไม่รู้ล่ะก็อาเป็นคนใส่มันไว้ในกระเป๋าเราเมื่อกี้ คริสพยายามนึกหาถ้อยคำที่เหมาะควรและสามารถเอ่ยแทนความจริงพร้อมแทนความรู้สึกได้โดยไม่เสียฟอร์มมากไปนัก เขายืนยันว่าตัวเองไม่ผิดแต่ก็ไม่อยากให้หลานชายได้ใจ เก็บเอาชัยชนะไปหนุนนำตัวเองให้ประกาศสงครามเย็นกับผู้ใหญ่อีก

 

“มันไม่เกี่ยวกับเรื่องที่เราทะเลาะกันเมื่อคืนหรอกนะ อายังไม่เปลี่ยนความคิด ของสิ่งนี้...” ประโยคยืดยาวถูกกลืนกลับลงคอเมื่อดวงตาคมจับภาพตรงหน้าได้ชัด เสี้ยวหน้าที่หันมาทางเขาปรากฏรอยยิ้ม ใช่ แม้จะไม่เห็นทั้งหมดแต่รอยกดข้างแก้มขาวนั่นมันลึกมากพอจะบอกได้ว่าจางอี้ชิงกำลังยิ้มกว้างหรือกลั้นยิ้มอย่างสุดกำลัง

 

“เลย์!” ผู้เป็นอาเค้นเสียงปราม เท่านั้นรอยยิ้มหวานก็บานเต็มสองแก้มกลม เลย์หัวเราะเสียงใส ทั้งริมฝีปากทั้งดวงตาถูกเคลือบด้วยความชื่นบานจนคริสไปไม่เป็น

 

“นี่แกล้งอาหรือ?” ดวงตาเรียวระยับเบิกกว้าง เลย์สั่นหน้าสู้อาการหัวเราะ

 

“เปล่านะฮะ”

 

“ยังจะบอกว่าเปล่า หน้าเรามันบอกหมดแล้ว รู้มาตั้งแต่แรกว่าอาเป็นคนให้แต่ก็แกล้งทำเป็นโทรหาปาร์คชานยอลใช่ไหม”

 

“ไม่ใช่นะฮะ เลย์แค่ไม่แน่ใจเลยลองเดาตามความเป็นไปได้เท่านั้น”

 

“ความเป็นไปได้ยังไง”

 

“ก็เป็นไปได้ว่าอาคริสตั้งใจจะเซอร์ไพรซ์เลย์” รอยยิ้มนี้แฝงความเจ้าเล่ห์อย่างร้ายกาจไว้ด้วย คริสส่ายหน้าระอาหากหนนี้ในใจกลับเบาโล่ง คนตัวโตทิ้งร่างลงนั่งโซฟาตามมาด้วยเจ้าตัวแสบที่เนียนเข้ามาเอาหัวไถต้นแขน...ทั้งที่ยังหัวเราะคิกคัก พอคริสหรี่ตามองดุ ๆ ก็ตั้งคางไว้กับไหล่กว้าง ทำปากล่างยื่นง้ำ “เลย์เซอร์ไพรซ์จริง ๆ นะฮะ ตั้งใจจะทำการบ้านแต่กลับเจอกล่องของขวัญอยู่ในกระเป๋า เลย์ไม่ได้คิดถึงคนอื่นเลยนอกจากอาคริสคนดี๊คนดีของเลย์ แต่แบบว่า...อาคริสโกรธเลย์อยู่ เลย์ก็เลยไม่ค่อยแน่ใจ...นิดนึง...”

 

“เรามันเจ้าเล่ห์”

 

“ไม่ได้เจ้าเล่ห์ฮะ เลย์เป็นคนซื่อ” คุณอาไม่เชื่อแล้วยังดีดหน้าผากเข้าให้ มือยาวสอดไปตามเรือนผมนุ่มซึ่งเจ้าลูกแมวตัวขาวก็ยอมเอียงหัวให้ลูบแต่โดยดี

 

“แล้วจะไม่เปิดดูของข้างในหน่อยหรือไง ถือไปถือมาอยู่นี่รู้หรือยังว่าอะไร” เหมือนรอเวลานี้มานาน เลย์หัวเราะเสียงใสลดตัวลงไปนั่งบนพรมแล้วบรรจงวางกล่องสี่เหลี่ยมยาวไว้บนโซฟาแทนตำแหน่งตนเอง นิ้วเรียวค่อยแกะกระดาษห่ออย่างทะนุถนอม ดวงตาคู่เรียวเป็นประกายวาวยามจับจ้องความลับที่ค่อยเผยออกมาทีละน้อย คริสเองก็จ้องใบหน้าหลานชายตลอดเวลาเช่นกัน

 

“อาคริส...”

 

“เครื่องเก่าอาส่งไปซ่อมให้แล้ว ช่างไม่รับรองหรอกนะว่าจะซ่อมได้เพราะรุ่นของเรามันหาอะไหล่ยากแล้ว ถึงซ่อมได้อาคิดว่าเลย์เก็บไว้ดีกว่า ของสำคัญชิ้นเดียว ใช้งานมันนานไปก็ใจร้ายนะให้มันพักผ่อนเสียบ้าง” คริสรออยู่ครู่หนึ่งศีรษะเล็กจึงผงกรับช้า ๆ เลย์ก้มหน้าต่ำคริสจึงเห็นเพียงปลายจมูกแดงเรื่อเมื่อเขาแตะปลายนิ้วดันคางเล็กให้เงยหน้าคริสกลับไม่พบน้ำตาอย่างที่คาด แค่อาการน้ำตารื้นเท่านั้น

 

“ใช้ให้ดีนะ อย่าเผลอไปให้ใครทำพังอีกล่ะ”

 

“เลย์จะรักษาอย่างดี เลย์สัญญา”

 

“ใช้ให้ดีก็พอ” เลย์ถือสมาร์ทโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดด้วยมือหนึ่งอีกมือวางบนท่อนขายาวแล้วดันตัวลุกขึ้น จมูกโด่งกดลงกับแก้มคร้ามถอนออกแล้วกดริมฝีปากลงไปซ้ำที่เดิม เกิดเสียงจุ๊บเบา ๆ สะกดให้คริสอู๋อึ้งไปชั่วลมหายใจ ดวงตาดำคมมองสบกับดวงตาหวานในระยะห่างเพียงหนึ่งฝ่ามือ ก้อนเนื้อในอกกระตุกอีกแล้ว คงเป็นเพราะตกใจ...

 

“ขอบคุณนะฮะ เลย์จะใช้อย่างดีเลย” คริสพยักหน้ารับ ดันร่างเล็กออกห่างก่อนจะขยับนั่งตัวตรง

 

“ศึกษาคู่มือเอานะ อามีงานต้องทำ”

 

“เลย์บันทึกชื่ออาคริสไว้เป็นเบอร์พิเศษเบอร์แรกเลยนะฮะ ถัดมาก็เบอร์ชานยอล เบอร์จงอิน...” คริสฟังแล้วก็เปลี่ยนใจ จากที่จะลุกกลับห้องก็นั่งลงอีกครั้ง มือยาวแบออกขอโทรศัพท์เครื่องใหม่ไปจากหลานชาย “นี่เป็นซิมการ์ดที่อาซื้อให้คราวก่อน ตอนเอาไปเปลี่ยนเป็นซิมของเครื่องนี้อาให้เค้าคัดลอกข้อมูลมาด้วย เราไม่ต้องบันทึกใหม่แค่แก้ไขในสมุดโทรศัพท์ก็พอ นี่ไง...” หลานชายตัวขาวเกาะเข่ายืดตัวมอง เห็นข้อมูลเดิมเรียงเป็นพรืดแล้วก็ยิ้มพอใจ นิ้วเล็กแย่งกดหน้าจอตรงชื่อผู้เป็นอาจนโทรศัพท์ของคริสส่งเสียงร้องเตือนว่ามีสายโทรเข้า

 

“อาคริสเมมชื่อเลย์ว่ายังไงฮะ”

 

L-A-Y” เห็นคนหลานยกมุมปากค้างก็หัวเราะออกมา

 

“จะให้เมมว่ายังไงล่ะ ไอ้ตัวดื้อดีไหมหรืออี้ชิงขี้แย” เลย์สั่นหน้าพรืด

 

“ไม่เอาทั้งสองชื่อนั่นแหละ เลย์ก็ได้...ถึงจะธรรมดาไปหน่อยก็เถอะ” คริสร้องอ้าว นั่นมันชื่อตัวเองไม่ใช่หรือไง ทำไมถึงบอกว่าธรรมดา “ไม่พอใจชื่อตัวเองก็เปลี่ยนชื่อใหม่สิ”

 

“ไม่ใช่แบบนั้น ชื่อเลย์ก็ดีแล้วฮะแต่การบันทึกชื่อในโทรศัพท์มันบอกความสำคัญได้นะฮะ อย่างถ้าเลย์บันทึกเบอร์อาคริสว่าอาคริสก็...อาคริสเฉย ๆ อ่ะ ถ้าลองเปลี่ยนเป็นอาคริสสุดหล่อ อาคริสคนเก่ง อาคริสของเลย์ แบบนั้นมันจะให้ความรู้สึกที่พิเศษกว่าเยอะใช่ไหมล่ะฮะ”

 

“เข้าใจแล้ว งั้นอาจะเมมว่าไอ้ตัวดื้อ” คนถูกหาว่าดื้อแล้วดื้ออีกตีหน้าม่อย แกล้งเอาแก้มเบียดขาผู้เป็นอา

 

“เลย์ไม่ได้ดื้อสักหน่อย ออกจะเชื่อฟังคุณอาที่เคารพทุกอย่าง”

 

“แต่ถ้าเมมด้วยชื่อนี้อาว่าอาต้องยิ้มทุกครั้งที่เลย์โทรมาแน่ ๆ เอายังไงดี ให้เมมชื่อนี้ไหม” พูดขนาดนี้ ยิ้มใส่ตากันขนาดนี้ ใครจะปฏิเสธอาคริสสุดหล่อได้ล่ะฮะ!

 

 

 

 

……………………..

 

 

 

ใครประณามอาคริสว่าง้อหลานไม่เป็นนนนน ถอนคำพูดเลย อาคริสน่ารักจะแย่ ขิๆๆ

3rd Admin

cinna mon
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,134 ความคิดเห็น

  1. #3106 Realkwonjay (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 05:21
    กับแค่เมมเบอร์มันต้องดีต่อใจขนาดนี้เลยหรออออ งื้อ
    #3,106
    0
  2. #3094 Realkwonjay (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 08:14
    ดีงามมมากก
    #3,094
    0
  3. #3044 lovelylittleduck (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 16:15
    หมั่นไส้ค่ะอาคริส ถ้าเมมว่าตัวดื้อจะยิ้มทุกครั้งที่เลย์โทรมาเลยหรือคะ ง่อวววววว นี่ง้อหรือจีบ เขินนนนนน
    #3,044
    0
  4. #3012 ninimook (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:21
    เอาของมาล่อล่ะสิแต่ง้อได้ละก้ใช้ได้นะอาคริส
    #3,012
    0
  5. #2985 คลชป9091 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:21
    มาดีกันละอาหลาน  อี้ชิงน่ารักอ่า ><
    ชานแบคดูมีอะไรนะครัช
    #2,985
    0
  6. #2926 KrisWu เฮียอู๋สุดหล่อ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 16:13
    สงสัย เทาจะปิ๊งเลย์ เข้าให้แล้ว
    #2,926
    0
  7. #2907 AZ_KLrOlling (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2557 / 23:53
    ตามนั้นเลยๆๆๆๆ โอ้ยยยยย น่ารักไปแล้วววววว
    #2,907
    0
  8. #2874 //*\\O~I~L//*\\ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 09:19
    รักแรกพบกระแทกเทาไปเต็มๆ เต็มหมัดเลยใช่มั้ยล่ะ หรือว่าอยากคุยกะเค้าเลยทำหาเรื่อง 5555
    #2,874
    0
  9. #2857 LeeByeolri (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 23:45
    เดี๋ยวก็หลงรักหลานตัวเองงงง คึคึคึ ^(++++)^
    #2,857
    0
  10. #2827 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 20:02
    คุณอาเเพ้ทางหลาน 
    #2,827
    0
  11. #2785 Kim-kibom (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 20:15
    เทา ท่าจะติดใจใจรสหมัดค่ะ
    #2,785
    0
  12. #2766 ฮุนนี่เด๋อด๋า lol (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 13:47
    ฟินนนนนนไปหลายยกคะ
    #2,766
    0
  13. #2737 uzosou (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 16:03
    คุณอาาาาา น่ารักจังงง

    โดนหลานจุ้บไปตกใจเลยหรอ ฮ่าๆๆ
    #2,737
    0
  14. #2673 pandatao' (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 15:54
    เง้อออออออ อาจะเก๊กไปไหมคะ ? 555
    โดนหอมแก้มเบยย อาคริสแอบเขินหลานเบาๆ
    มันไม่ใช่อาการตกใจหรอกมั่งนั่น
    #2,673
    0
  15. #2583 linbeem (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 23:09
    นี่มันฟีลของคู่แต่งงานใหม่ไม่ใช่อาหลานนนนนนนนนนนนนนนนนน

    ฮรืออออออ น่ารัก ละมุนนนนนนนนนนนนนนนนน >////////<
    #2,583
    0
  16. #2454 LPanda (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 23:54
    โอ้ยยยย ตอนนี้มันเป็นอะไรที่น่ารักมุ้งมิ้งมากกกกกกก เขิลลแป้ปปปปปป >//////< แหม่ะ อาคริสของไอ้ตัวดื้อนี่ ดูท่าจะโดนความน่ารัก สดใส แอทแทคเข้าอย่างจังง แค่เห็นหน้าก็หัวใจเต้นแรง ยิ่งโดนหอมแก้มนี่ใจกระตุกกึกเลยน้าาา ไม่น่ารอดแล้วล่ะอาคริสเอ๊ยยยยย โดนอี้ชิงแอทแทคเต็มๆเปาเบยยยยยยย:9
    #2,454
    0
  17. #2423 พี่ข. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 07:54
    อั่ก โอ้ย หลานหึงหลานหวงขนาดนี้ไม่ชัวร์อะไรอีกครับอาาาา กินเด็กชีวิตอมตะครับ -///- รอร๊อรอเลยนะเนี่ย ไปตามหลานเร็ว-)3-!!!
    #2,423
    0
  18. #2417 BrowZNiiZ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 01:13
    เป็นวิธีการง้อที่น้ารักมากกกกก

    เขินนนนนนนนนน
    #2,417
    0
  19. #2358 empty XOXO (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 19:24
    โอ๊ยยยยยยยยเขินนนนนนนนนนนนนนนนน ><
    #2,358
    0
  20. #2324 LADYGIFTZY (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 11:23
    อาคริสอย่า...อะไร อย่ารักใครช่ายป่ะ โอยยยย ไอ้ตัวดื้ออออออ
    #2,324
    0
  21. #2249 fed์fehx. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 20:39
    ทำไมเลย์น่ารักงี้คะอาคริสทนไหวได้ไงคะ 
    #2,249
    0
  22. #2223 Lord of the perturbation (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 12:08
    ง้อหลานมุ้งมิ้งมาก >< 
    ชิงก็ไปแกล้งอาคริส 555555
    #2,223
    0
  23. #2068 Adriel (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 18:56
    อาหลานคู่นี้น่ารักมากมายย><
    #2,068
    0
  24. #2043 NaMo_K (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 03:03
    อี้ชิงตัวเเสบบบบบบ แต่น่าร๊ากกกกก
    #2,043
    0
  25. #2015 giikzsmile (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มกราคม 2557 / 00:59
    เรียกพี่ลู่ไปเพราะสิ่งนี้สินะคะ อิอิ
    #2,015
    0