(END) คุณอาที่รัก ::: KrisLay

ตอนที่ 8 : คุณอาที่รัก - 08 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,351
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    23 ก.ย. 56



 

- 08 -

 

 

            หลังจากทิ้งให้คริสนั่งทานข้าวคนเดียวตอนสองทุ่มเมื่อคืนก่อน เช้าวันนี้เลย์ก็ยังตื่นแต่เช้าแล้วก็ออกจากอพาร์ตเม้นต์โดยไม่รอคนเป็นอาเหมือนทุกวัน คริสไม่ได้ยินเสียงสัญญาณเปิดปิดประตูชายหนุ่มอาบน้ำเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวเสร็จก็ออกมาทานข้าวแต่วันนี้เขากลับเจอแต่ชุดอาหารที่ทางร้านนำมาส่ง บรรจุภัณฑ์ยังปิดเรียบร้อยไม่มีการอุ่นเตรียมไว้ให้ แน่นอนว่าคนที่ทำหน้าที่นี้ก็ไม่ได้นั่งยิ้มแป้นรอเช่นกัน เกือบสองสัปดาห์ที่ผ่านมาคริสต้องทานอาหารเช้าไปจากบ้านเพราะอยากมั่นใจว่าหลานชายวัยกำลังโตได้ทานมื้อเช้าด้วยเช่นกัน คริสเดินข้ามห้องไปยังห้องนอนเล็ก เคาะประตูสองทีพร้อมส่งเสียงเรียกเมื่อมีแต่ความเงียบตอบกลับมาเขาก็เปิดประตูเข้าไป ชายหนุ่มกวาดตามองครั้งเดียวก็รู้ได้ทันทีว่าเจ้าของห้องคงออกไปแล้ว

 

            เมื่อไม่ต้องไปส่งหลานชายที่โรงเรียนเหมือนทุกวันคริสจึงมีเวลาละเลียดอาหารเช้านานกว่าปกติ เขาอ่านหนังสือพิมพ์จบทุกหัวที่วางบนโต๊ะ ทานอาหารเช้าดื่มกาแฟแล้วจึงออกจากบ้าน เข้ามานั่งหลังพวงมาลัยรถแล้วก็หยิบโทรศัพท์มากดโทรออกเบอร์แรกที่บันทึกไว้ ระหว่างรอการตอบรับคริสก็คิดได้ว่าเขาไม่ควรโทร

 

เลย์จะรับสายได้อย่างไรในเมื่อโทรศัพท์เครื่องนั้นพังไปแล้ว

 

บอสหนุ่มมาถึงที่ทำงานตามเวลาปกติ สำนักงานของบริษัทอยู่บนชั้นยี่สิบเจ็ดของอาคารพาณิชย์แห่งหนึ่ง กลางย่านธุรกิจของเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยคู่แข่งทางการค้า บริษัทแม่ของตระกูลจางเลือกตึกสูงกรุกระจกสีน้ำเงินเข้มเป็นที่ตั้งของสำนักงานสาขาโซล เช่าทั้งชั้นเพื่อรองรับพนักงานทั้งจีนและเกาหลีจำนวนเกือบสามสิบชีวิต ไม่รวมฝ่ายดูแลคลังสินค้าอยู่นอกเมืองอีกจำนวนหนึ่ง งานที่คริสต้องควบคุมดูแลทั้งหมดคือการจัดหาชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ประกอบเครื่องเสียงให้แก่ลูกค้าแบรนด์ต่าง ๆ ในเกาหลีโดยมีฐานการผลิตที่สำคัญในจีน เวียดนาม ไทย กิจการของบริษัทดำเนินไปในทางที่ดี ผลประกอบการตลอดห้าปีหลังมีแต่เพิ่มขึ้น คริสเป็นคนจริงจังกับการทำงานแต่ก็ไม่ใช่เจ้านายใจร้ายที่เอาเปรียบลูกน้อง เขาเรียกร้องการทำงานที่มีประสิทธิ์ภาพแต่ก็ตอบแทนความทุ่มเทของลูกน้องคุ้มค่าเช่นกัน

 

บอสหนุ่มควบคุมทุกกลไกในบริษัทได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ไม่เคยมีปัญหาไหนรุนแรงเกินมือคริสอู๋

ไม่เคยมีเรื่องใดทำให้บอสใหญ่อับจนหนทาง

 

“บอสคะ!” เสียงแหลมสูงแทรกเข้ามาในภวังค์ คริสสะดุ้งน้อย ๆ ตวัดตามองที่มาของเสียงกึ่งสงสัยกึ่งตำหนิ

 

“อะไรของคุณ อยู่กันแค่นี้ก็ต้องเสียงดังด้วยหรือ” จอนฮโยซองร้องโถ แบมือข้างหนึ่งขึ้นเสมอไหล่

 

“ฉันเรียกตั้งนานบอสไม่สนใจนี่คะ”

 

“ผมกำลังอ่านอีเมล์ลูกค้าอยู่”

 

“แต่ตาบอสไม่ได้อยู่ที่หน้าจอนะคะ เหม่อไปไหนไม่รู้ แล้วเอกสารในแฟ้มนี้ก็ด่วนด้วยค่ะ ถ้าบอสไม่เซ็นเดี๋ยวนี้โรงงานจะส่งของไม่ทันตามคำขอลูกค้านะคะ” คริสส่ายหน้าพลางรับแฟ้มเอกสารมาจากเลขาฯ คนสนิท ระหว่างที่เขาตรวจเอกสารจอนฮโยซองก็ยังไม่หยุดพูด

 

“บอสเป็นอะไรหรือเปล่าคะ ใจลอยจนไม่รู้ว่าใครเข้าใครออกห้องเนี่ยแปล๊กแปลกค่ะ”

 

“มีเรื่องให้คิดนิดหน่อย”

 

“ท่าทางจะไม่นิดหน่อยมั้งคะ บอสไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย มีเรื่องอะไรบอกฉันได้นะคะ เลขาฯ มือหนึ่งอย่างจอนฮโยซองไม่มีอะไรที่ทำให้เจ้านายไม่ได้อยู่แล้ว” มือเรียวเคาะปากกากับหน้ากระดาษสองสามทีก่อนดวงตาดำกว้างจะวาดขึ้นมองฮโยซอง มองนิ่งจนหญิงสาวต้องรีบสำรวมกริยาอย่างรวดเร็ว ท่าทางบอสจะเครียดจริงจังค่ะงานนี้ “ขอโทษค่ะ ฉันแค่เป็นห่วง”

 

“คุณเคยง้อใครไหม?”

 

“คะ?”

 

“ผมถามว่าคุณเคยง้อใครสักคนไหม”

 

“ง้อ? บอสจะง้อใครหรือคะ?”

 

“ตอบมาเถอะ”

 

“ก็ เคยค่ะ เคยบ่อยด้วย บอสก็รู้แฟนฉันขี้งอนจะตายไป ไม่ว่าเรื่องอะไรตานั่นก็เก็บมางอนได้หมด จะไม่ง้อก็ไม่ได้ด้วยนะคะ งอนยาวเลยล่ะ” เจ้านายหนุ่มพยายามเลือกเอาเฉพาะใจความสำคัญในประโยคยืดยาวของเลขาฯ คนสนิท สรุปคือจอนฮโยซองเป็นผู้เชี่ยวชาญในการง้อ

 

“ถึงแม้ว่าเรามั่นใจว่าตัวเองไม่ผิดก็ต้องง้ออย่างนั้นหรือ?”

 

“ก็แล้วแต่ค่ะ ถ้าห่วงความรู้สึกของอีกฝ่ายมาก ๆ จะผิดหรือถูกเราก็จะมองข้ามมันไปเอง สุดท้ายขอแค่เค้ายอมยิ้มให้เหมือนเดิมก็โอเคแล้ว แหม ก็แฟนเรานี่คะ ไม่ง้อแฟนจะไปง้อใคร ว่าแต่ว่าบอสอยากจะง้อใครหรือคะ?” หล่อนยิงคำถามรวดเดียวกะให้คู่สนทนาตกหลุมพรางเต็มที่แต่เสียดายที่คริสอู๋ไม่หลงกล

 

“ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดหรอก”

 

“ไม่เห็นต้องเขินเลย บอสของฉันออกจากเฟอร์เฟ็คขนาดนี้จะมีสาว ๆ หนุ่ม ๆ มางอนใส่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก บอกมาสิคะ เดี๋ยวฉันช่วยคิดวิธีง้อ”

 

“ไม่ใช่แฟนหรือคนรักอะไรแบบนั้น”

 

“แล้วแบบไหนล่ะคะ”

 

“ผมรู้สึกเหมือน...” เสียงทุ้มเว้นระยะเมื่อเจ้าของร่างสูงมุ่นคิ้วคล้ายลังเลใจ “กำลังโดนหลานตัวเองโกรธ”

 

“หลาน? น้องเลย์น่ะหรือคะ?”

 

“ก็มีอยู่คนเดียว”

 

“น้องเลย์งอนบอส! เรื่องอะไรคะ?” แล้วเรื่องราวเมื่อวานก็ถูกถ่ายทอดให้จอนฮโยซองฟังแบบคร่าว ๆ เลขาฯ มือหนึ่งพยักหน้าช้า ๆ ระหว่างฟังเจ้านายอธิบาย หล่อนฉุกใจเมื่อเห็นแววกังวลในหน่วยตาคู่คม เออน่ะ รู้จักกันมาก็หลายปีเพิ่งเห็นบอสกระวนกระวายด้วยเรื่องความสัมพันธ์ของคนก็หนนี้แหละ(ปกติน่ะหรือเรื่องงานล้วน ๆ ค่ะ) ความจริงเรื่องที่เกิดขึ้นบอสก็ไม่ใช่คนผิดทั้งหมดแต่น้องเลย์ดันชิงเปิดสงครามเย็น ประกาศศึกก่อนแล้วบังเอิญบอสคริสก็ดันรักหลานมากจนเรื่องถูกผิดลดความสำคัญลง(แน่นอนว่าไม่ได้หมดความสำคัญไปในทีเดียว บอสยังยืนยันว่าบอสทำถูกต้องแล้ว) บอสสุดหล่อเลยคิดมากจนไม่เป็นอันทำงาน มองเหม่อละเมอชมท้องฟ้าแล้วมาแสร้งว่ากำลังอ่านอีเมล์ลูกค้า

 

ตกลงนี่คือปัญหาใหญ่ของคุณบอสสินะคะ

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อมีวันที่ดีก็ต้องมีวันที่แย่ ความแย่ของวันนี้มันคือผลสืบเนื่องมาจากเมื่อวาน แย่ตั้งแต่โทรศัพท์พังแล้วก็แย่ที่สุดคือถูกผู้ปกครองตำหนิทันทีที่ถึงบ้าน เลย์ถอนหายใจอย่างทดท้อ สายตาหลากอารมณ์จากรอบข้างทำให้บรรยากาศในโรงเรียนหนักอึ้งจนเลย์ไม่อยากขยับตัวไปให้ใครเห็น ร่างเพรียวบางฟุบหน้าลงกับโต๊ะ เพิ่งผ่านไปครึ่งวัน ช่างเป็นวันที่ยาวนานเหลือเกิน

 

“ไปกินข้าวกัน”

 

“ไม่หิว”

 

“แต่ฉันหิว เร็ว ๆ นับหนึ่งถึงสามไม่ลุกแบกไป” เลย์ลุกพรวดขึ้นยืน ถอนใจใส่รอยยิ้มอวดแนวฟันสวยของเพื่อนใหม่ที่กลายมาเป็นเพื่อนสนิทในเวลาเพียงสองสัปดาห์แล้วก็ย่นจมูก ร่างเล็กควานหากระเป๋าเงินในเป้มีปาร์คชานยอลกระโดด ๆ อยู่ไม่ห่าง วันนี้คิมจงอินติดงานจึงเหลือพวกเขาสองคนเดินเป็นแฝดให้คนทั้งโรงเรียนซุบซิบตั้งแต่ในห้องไปจนถึงโรงอาหาร

 

“อยู่กับนายนี่สนุกจริง ๆ เห็นเงียบ ๆ แต่โคตรสร้างสีสันอ่ะ เรื่องเมื่อวานนี่อาจพูดกันไปอีกเจ็ดวันเป็นอย่างต่ำ” เลย์ถอนใจจนลมจะหมดปอด เขาไม่ได้แคร์อะไรกับเสียงลือเสียงเล่าอ้างของคนรอบข้างหรอก เลย์เจอกับข่าวฉาวตั้งแต่วันที่สองที่ย้ายเข้ามา ชื่อเสียงเรื่องนิสัยแย่ ๆ เพราะวีรกรรมฉีกรูปของพยอนแบคฮยอนกับมีเสี่ยเลี้ยงทำให้เลย์ดังเป็นพลุในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง แต่มันก็แค่นั้น คำพูดคนก็คือคำพูด เมื่อมันไม่จริงก็ไม่ควรเก็บมาเป็นอารมณ์ ที่เลย์หงุดหงิดอยู่ตอนนี้ก็ไม่ใช่เพราะต้องตกเป็นขี้ปากคนทั้งโรงเรียนแต่เป็นเพราะอาคริสต่างหาก

 

ความผิดหวังที่เกิดจากผู้ปกครองตัวโตทำให้เลย์มองอะไรก็ไม่สดใส ไม่สวยงาม ไม่ถูกใจไปหมดทุกอย่าง ขนาดเสียงหัวเราะของปาร์คชานยอลยังช่วยเยียวยาไม่ได้

 

“เลย์” ชานยอลเรียกเขาพร้อมกระตุกแขนเสื้อยิก ๆ เพื่อนตัวสูงบุ้ยใบ้ไปทางหนึ่งเมื่อเลย์มองตามก็เจอพี่ลู่ฮานเดินสวนมา ฝ่ายหลังมองเห็นเลย์ก็เปิดยิ้มกว้าง

 

“เลย์ กำลังจะไปทานข้าวหรือ?”

 

“ฮะ คุณครูพี่ลู่จะไปไหนหรือฮะ ท่าทางรีบร้อน”

 

“มีนัดน่ะ โดนเรียกตัวด่วน ไปด้วยกันไหม?” นิ้วเล็กชี้ใส่ตัวเอง

 

“ผมหรือฮะ?” ลู่ฮานพยักหน้า ดวงตากลมโตเป็นประกายพราวระยับ

 

“พี่กำลังจะไปหาคริสน่ะ” เลย์ลดรอยยิ้มลงโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าขาวผ่อนอารมณ์ลงเป็นเรียบเฉย มีเพียงเปลือกตาบางที่กะพริบถี่หลังจากได้ยินชื่อคุ้นหูจากปากลู่ฮาน

 

“เชิญพี่ลู่ฮานเถอะฮะ วันนี้ผมมีเรียนเต็มวัน”

 

“งั้นพี่ไปนะ ไปถึงช้าคริสจะบ่นให้อีก” ร่างเพรียวบางเดินแกมวิ่งไปทางลานจอดรถของโรงเรียน เลย์กลืนริมฝีปากเข้าหากัน ขณะที่เขาเสียใจจนแทบไม่มีสมาธิเรียนหนังสืออาคริสก็ยังมีความสุขดีสินะ

 

“คุณครูพี่ลู่รีบไปไหนน่ะ?” ชานยอลได้ยินที่ทั้งสองคุยกันแต่เขาไม่เข้าใจแมนดาริน เห็นแต่ว่าคุณครูผู้น่ารักยิ้มน้อยยิ้มใหญ่คุยกับเลย์แล้วก็รีบร้อนจากไป ส่วนเพื่อนเขาก็...อืม...หน้าเศร้าครับ

 

“มีนัดทานข้าว...กับอาคริส”

 

“โห นัดกันตอนเที่ยงวันทำงาน ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญมากก็คงคิดถึงมาก ถามจริงอานายกับคุณครูพี่ลู่เป็นแฟนกันหรือเปล่า?”

 

“คงงั้นมั้ง”

 

“เฮ้ย เอาจริงดิ อยากรู้นะเนี่ย” ชานยอลตาโปนแทบถลนออกจากเบ้า จับไหล่แขนเลย์แกว่งไปมาจนคนตัวเล็กกว่าต้องสะบัดออก “ก็ตอบตามที่รู้นั่นแหละ ไม่เคยถามหรอกแต่เท่าที่สังเกตคิดว่าคงใช่” คนไม่ใช่แฟนจะเอาอกเอาใจ จะกอดจะหอม จะอยากไปกินข้าวกลางวันด้วยกันทำไม

 

เลย์ฝืนทานข้าวได้แค่ครึ่งจาน ระหว่างรอชานยอลสำเร็จโทษบะหมี่ชามใหญ่ก็ดื่มนมพลางมองนั่นมองนี่ไปเรื่อยเปื่อย ไม่มีโทรศัพท์แล้วเลย์ไม่ต้องรอรับสายอาคริส พักเที่ยงของเขาก็ว่างจนน่าเบื่อเลยล่ะ ดวงตาเรียวสวยสบกับนักเรียนหญิงคนหนึ่งก่อนฝ่ายนั้นจะเสมองทางอื่น เมื่อมองไปอีกทางก็เจอปฏิกิริยาเดียวกัน เลย์เคาะนิ้วกับโต๊ะ หยุดสายเพียงแค่ศีรษะของปาร์คชานยอล ไม่มองไปทางไหนอีกเลย

 

“เริ่มเครียดแล้วล่ะสิ”

 

“รำคาญมากกว่า”

 

“อาทิตย์ก่อนคนก็มองแบบนี้ไม่เห็นนายเดือดร้อนเลย วันนี้ทำไมถึงรำคาญได้ล่ะ” เลย์อยากบอกว่าเป็นเพราะคนที่บ้านแต่ถ้าพูดไปก็ต้องอธิบายกันยาวเขาเลยเลือกเงียบเสีย ชานยอลดื่มนมหมดแก้ว เติมเต็มกระเพาะเต็มที่แล้วก็เปล่งเสียงครางอย่างพอใจ ดวงตาคู่โตสีเข้มจัดมองเลย์

 

“โดนผู้ปกครองดุล่ะสิ”

 

“รู้ได้ไง”

 

“ประสบการณ์ ฉันเห็นบ่อยนะ มีคนหนึ่งอาการคล้ายนายนี่แหละ มีเรื่องทีไรจะถูกพ่อแม่ทำโทษแรง ๆ ไม่ดุก็ตี บางทีก็ลงโทษกักบริเวณบ้าง ตัดค่าขนมบ้าง ไม่รู้ว่าเพราะอยากให้ลูกเข็ดหลาบหรือยังไงแต่แทนที่จะฟังเจ้าตัวกลับยิ่งรั้นกว่าเดิม อย่างคราวนี้ก็ไม่รู้ว่าจะโดนอะไรบ้าง เงียบหายไปแบบนี้คงถูกกักบริเวณ”

 

“หมายถึงพยอนแบคฮยอนหรือ?” ชานยอลยิ้มบาง

 

“คนเอาแต่ใจตัวเองน่ะ ดูสิว่านอกจากแฟนคลับจงอินสองคนนั่นแล้วมีคนคบที่ไหน” ก็จริง นอกจากผู้หญิงสองคนที่ติดสอยห้อยตามกันตลอดแล้วเลย์ก็ไม่เห็นแบคฮยอนสนิทกับใครเป็นพิเศษ เวลาว่างก็ไม่ค่อยคุยกับใครนอกจากจับกลุ่มกันคุยเรื่องดารานักร้อง ถ้าไม่นับมนุษย์สองหน้าสองชีวิตนั่นแล้วแบคฮยอนก็เหมือนจะคุยกับ...คิมจงอินและปาร์คชานยอลมากที่สุดนะ

 

“ระหว่างพวกนายมีเรื่องอะไรกันหรือเปล่า ฉันรู้สึกได้นะว่าพยอนแบคฮยอนไม่พอใจที่ฉันมาสนิทสนมกับพวกนาย ไอ้ที่ถูกเขม่นอยู่ทุกวันนี้ก็น่าจะเป็นเพราะนายสองคนเป็นสำคัญ” ปาร์คชานยอลยังยิ้ม ยิ้มจาง ๆ

 

“ก็ธรรมดา คนเอาแต่ใจ ยึดตัวเองเป็นใหญ่ ของทุกอย่างเลยต้องเป็นของตัวเอง พอไม่ได้ดั่งใจก็พาล”

 

“นี่คือนิสัยลูกหมาที่คันฟันน้ำนมของนายใช่ไหม” เพื่อนตัวสูงแค่นยิ้ม โยนกล่องนมลงถังขยะก่อนจะเริ่มเดินนำไปช้าๆ ทิ้งให้เลย์มองตามแผ่นหลังกว้างและซึมซับเสียงทุ้มที่ลอยแผ่วมากับลม

 

“ไม่ใช่ของฉันหรอก”

 

 

 

 

 

 

 

วิชาภาคบ่ายน่าเบื่อยิ่งกว่าครึ่งวันแรกหลายเท่า อยู่ ๆ ปาร์คชานยอลก็โดนผีเด็กเรียนเข้าสิง ทิ้งความโปกฮาที่ครอบงำมานานหันไปจดจ่อกับการเรียนยิ่งกว่าทุกวัน ส่วนเลย์ก็เบื่อหน่ายเกินว่าจะสนใจประวัติศาสตร์โบราณวรรณคดีหรือคณิตศาสตร์ ไม่มีเพื่อนแอบชวนคุยระหว่างที่อาจารย์หันหลังให้ ไม่มีการกลั่นแกล้งเล็ก ๆ ของเพื่อนตัวสูง กว่าจะถึงเวลาเลิกเรียนเลย์ก็เกือบถูกความฝันล่อลวงไปหลายรอบ

 

ร่างเล็กเดินเคียงกับชานยอลออกมาจากประตูโรงเรียน ระหว่างที่ต่างคนต่างเงียบเลย์ก็คิดถึงการเผชิญหน้ากับคุณอาตัวสูงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ไม่รู้อาคริสจะโกรธไหมที่เลย์เป็นเด็กไม่ดี เถียงผู้ใหญ่แล้วยังกล้าแสดงความไม่พอใจข้ามคืนข้ามวัน อาคริสคงรู้ตั้งแต่เลย์ไม่รอออกจากบ้านพร้อมกันแล้ว รู้แต่ก็คงไม่ได้สนใจมาก งานของบริษัทก็หนักหนาอยู่แล้วจะมีเวลามาติดใจปัญหาเด็ก ๆ ได้ยังไง เลย์คิดไปถึงว่าถ้ากลับห้องแล้วจะรีบอาบน้ำทำการบ้านแล้วก็เข้านอนก่อนอาคริสจะกลับ เผื่อว่าการทำแบบนั้นจะทำให้เลย์ไม่ต้องเห็นอาคริสทำหน้าดุใส่เหมือนเมื่อวานอีก

 

“วันนี้นายกลับคนเดียวได้ไหมเลย์” อยู่ ๆ คนที่กำลังเดินผ่านประตูออกมาด้วยกันก็พูดขึ้น

 

“ได้สิ ว่าแต่นายจะไม่กลับบ้านเลยหรือ?”

 

“อือ มีที่ที่ต้องแวะไปหน่อยน่ะ งั้นแยกกันตรงนี้เลยนะ” ร่างสูงก้าวไปทิศตรงข้ามกับสถานี ตอนนั้นเองที่เลย์เอื้อมมือออกไปจับชายเสื้อตัวนอกของชานยอลไว้ รูปตากว้างขยายออกมองเลย์แทนคำถาม

 

“นายโอเคหรือเปล่าชาน แปลก ๆ ไปตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้วนะ”

 

“เปล่านี่ ไม่ได้เป็นอะไร”

 

“นายเป็นนะ ไม่พูดมากเหมือนทุกที ผิดปกติ”

 

“เฮ้ย ไม่ได้เป็นอะไร ช่วงบ่ายหนังท้องตึงสมองเลยเบลอ ๆ ง่วงไง” มือใหญ่จับมือเลย์บีบแรง ๆ แล้วจับเอามือเลย์นั้นเองกดลงตรงหัวคิ้วสีเข้ม เลย์เอนหน้าหนีเรียกเสียงหัวเราะจากคนตัวสูงกว่าได้ดีจนคนแถวนั้นสะดุ้งไปตาม ๆ กัน “อย่าคิดมากน่า คิ้วจะผูกเป็นเงื่อนตายอยู่แล้ว”

 

“พอได้แล้ว ผมเสียทรงหมด” เพราะชานยอลไม่หยุดแค่จับมือเลย์แกว่งไปมาแต่ยังยีผมสีน้ำตาลเข้มจนเจ้าตัวโวย เลย์ผลักอกกว้างเต็มแรงแต่ชานยอลก็แค่ถอยไปก้าวเดียว ยื้อยุดกันจนไม่ทันเห็นร่างสูงที่กำลังก้าวลงมาจากรถสีดำมันปลาบ

 

ชานยอลหันหน้าไปทิศนั้นเขาจึงเห็นตั้งแต่รถเก๋งคันนั้นแล่นเข้ามาจอดเทียบจนเจ้าของรถลงมา วงหน้าหลังแว่นกันแดดสีดำโดดเด่นและดูดีเกินว่าจะลืมเลือน แม้จะเป็นเพียงการพบครั้งที่สองชานยอลก็จำได้แม่น

 

“เลย์...” กระซิบเรียกคนที่กำลังวุ่นวายกับการจัดผมตัวเอง เลย์เงยหน้างง ๆ เอี้ยวตัวไปมองแล้วก็สะดุ้ง หัวใจหวาวไหวไปหมดยามกลีบปากอิ่มขยับโดยไม่มีเสียง

 

 

“อาคริส”

 

 

ริมฝีปากสีแดงเลือดวาดเป็นรอยยิ้มบางรับ เลย์ไม่รู้ว่าระหว่างที่ตนกำลังยืนรอพร้อมเสียงหัวใจที่เต้นตึกตักจนสะเทือนไปทั้งอกนั้น อาคริสของเขาก็ต้องควบคุมอาการกระตุกของก้อนเนื้อใต้อกซ้ายเช่นกัน

 

 

“อามารับ กลับบ้านด้วยกันนะ”

 


 

 

 

..............................

 

 

คิดถึงคุณอากันไหมมมมมม >.< คิดถึงก็เจิมไว้นะคะ

ตอนหน้าคุณอาใจดี๊ใจดี จะจีบ ...เอ่อ... จะง้อหลานด้วยล่ะ

 

เติร์ด

cinna mon
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,134 ความคิดเห็น

  1. #3105 Realkwonjay (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 05:11
    อามารับแย้ววววว
    #3,105
    0
  2. #3093 Realkwonjay (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 02:31
    งื้อ อามารับด้วย
    #3,093
    0
  3. #3081 pieceinpeace (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 12:22
    สู้ๆ นะอาคริส
    #3,081
    0
  4. #3043 lovelylittleduck (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 15:50
    หวั่นไหวกับทอร์กมากค่ะ 5555555 อาคริสจงง้อ จงง้อให้มากมาก เราจะได้เขิน กิกิ
    #3,043
    0
  5. #3011 ninimook (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:07
    มารับด้วยอ่ะะะะ
    #3,011
    0
  6. #2906 AZ_KLrOlling (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2557 / 23:44
    แว้กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ขอกรี๊ดอย่างเดียว
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #2,906
    0
  7. #2873 //*\\O~I~L//*\\ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 08:54
    ถ้าจะง้อกันขนาดนี้คุณหลานก็ต้องหายโกรธซินะ มาแบบตรงๆแบบนี้คุณอา
    #2,873
    0
  8. #2856 LeeByeolri (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 23:33
    มาง้อแล้ววววว ><
    #2,856
    0
  9. #2826 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 00:46
    มาง้อใช่ไหม ตอบ!!
    #2,826
    0
  10. #2784 Kim-kibom (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 20:07
    ง้อกัน มุ้งมิ้ง งุ้งงิ้ง เชียวค่ะ
    #2,784
    0
  11. #2765 ฮุนนี่เด๋อด๋า lol (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 13:41
    แบคต้องหึงชานยอลแน่เลยทั้งคู่แอบจิ้นกันอยู่ใช่มั้ยยยยยย
    #2,765
    0
  12. #2736 uzosou (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 15:52
    พี่ชานกับบยอนมีอะไรกันแน่ น่าสงสัย

    แล้วพี่ลู่ล่ะ ???
    #2,736
    0
  13. #2672 pandatao' (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 15:46
    คุณอาจะจีบ = [] =
    เง้อออออออออ ไรเตอร์สปอยย
    ว่าแต่ชานแบคนี่มีอะไรกันหรือ ?? 
    แบคไม่ใช่ของชาน แล้วของไค ? เอิบ ของจิง ?

    #2,672
    0
  14. #2453 LPanda (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 23:44
    อาคริสใจลอยหาอี้ตลอดเลยน้าาา อะฮริ้ ละไปนัดเสี่ยวลู่อีกนะ อี้เข้าใจผิดหมดล้าวววว!!! รีบไปง้อเร้วววววววว:( ทำไมอ่านไปอ่านมามันดูเหมือนชยอลชอบบยอนนน ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ดูเหมือนชยอลจะชอบอี้ล่ะะ งงไปหมดละนะ ._.
    #2,453
    0
  15. #2428 tee41 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 14:06
    อาคริสจะง้อหลานแบบไหนนะ><♡
    #2,428
    0
  16. #2416 BrowZNiiZ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 01:03
    อาคริสจะง้อหลานแล้วววว

    >/////<
    #2,416
    0
  17. #2357 empty XOXO (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 19:15
    แบคฮยอนน่าสงสาร ชานยอลแกจะแวะไปหาแบ็คใช่มั๊ย??
    งือออออออออออออออ แบคของเค้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #2,357
    0
  18. #2285 NN.am (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 13:07
    อาคริสมาง้อแล้วนะ เลิกงอนได้แล้ววววว
    #2,285
    0
  19. #2248 fed์fehx. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 20:34
    พกรี๊ด ขอเริ่มเม้นตอนนี้น้าไรท์ ตอนแล้วๆอ่านในโฟน
    คืออาคริสจะง้อหนูอี้ไงน้า > _ < 
    #2,248
    0
  20. #2222 Lord of the perturbation (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 11:59
    อาคริสมาง้อชิงแล้วววววววววว ทีหลังอย่าดุหลานนะคะคุณอา
    ว่าแต่ชานแบคนี่มีไรกันรึเปล่า?
    #2,222
    0
  21. #2199 แม่ยกชานแบค (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 20:05
    ดีกันสักทีเถอะ แบคฮยอน ใจร้ายจังงง
    #2,199
    0
  22. #2067 Adriel (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 18:18
    เย่!! อาคริสมาง้อหลานแล้วว^0^
    #2,067
    0
  23. #2042 NaMo_K (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 02:56
    เหมือนว่าชานยอลจะชอบแบคฮยอนสินะ
    #2,042
    0
  24. #2014 giikzsmile (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มกราคม 2557 / 00:50
    จะง้อแล้วใช่ม้าาา อิอิ
    #2,014
    0
  25. #1994 |2@|_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2557 / 19:15
    ชาน ไปง้อน้องหมาหรอ??



    ตกลงค.สัมพันธ์มันยังไงกันนะ?
    #1,994
    0