(END) คุณอาที่รัก ::: KrisLay

ตอนที่ 6 : คุณอาที่รัก - 06 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,623
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    23 ก.ย. 56



 

- 06 -

 

 

 

            “ป่ะ ไปกินข้าวกัน”           เลย์หันไปมองต้นเสียง ชานยอลก็มองตอบกลับมาแล้วพยักหน้าซ้ำแทนการเร่ง เลย์หยิบกระเป๋าเงินติดตัวมาอย่างเดียว ไม่ลืมชวนเพื่อนที่นั่งคู่กันไปทานข้าวด้วยแต่รายหลังบอกว่านัดเพื่อนอีกห้องเอาไว้แล้ว ร่างเล็กไม่อยากเดินผ่านกลุ่มของแบคฮยอนเลยเลือกใช้ประตูหลังห้องซึ่งใกล้ที่นั่งเขามากกว่า ทั้งคู่เดินลงบันไดมาจนจะพ้นตึกแล้วเลย์ถึงรู้ตัวว่าคิมจงอินเดินตามพวกเขามา

 

            “เฮ้ นายมองทางบ้างไหมเนี่ย” พอเลย์ทักชานยอลก็หันไปมอง เพื่อนตัวสูงร้องอย่างประหลาดใจ “นึกว่านายไปทำงานแล้ว บอกว่ามีงานบ่ายไม่ใช่หรือ”

 

            “บ่ายสอง หิวเลยว่าจะกินข้าวก่อน” จงอินว่าหน้าตายังไม่พร้อมแสดงอารมณ์อื่นนอกจากความง่วง

 

            “นายดูง่วงมาก ไหวไหมเนี่ย”

 

            “ไม่ต้องห่วงมันหรอกเลย์ เรื่องธรรมดา มันไม่หลับแค่ตอนเป็นไคกับตอนเรียนอิ้งค์เท่านั้นแหละ” ไคเป็นชื่อในวงการของจงอิน แต่เลย์ไม่ได้สงสัยจุดนั้น เขาสะกิดใจที่จงอินจิ๊ปากตอบสีหน้าล้อเลียนของชานยอลต่างหาก คนตัวขาวยิ้ม ถามเสียงใส “จงอินชอบเรียนภาษาอังกฤษหรือ?”

 

            “ชอบมากกกกกกกกกกกก” ชานยอลเป็นคนตอบแทน เลย์มองไปยังนักเรียนหญิงสองสามคนที่ทำตาโตขณะพวกเขาเดินผ่าน

 

            “ทำไมถึงชอบล่ะ อย่างจงอินน่าจะชอบวิชาดนตรีหรือพลศึกษามากกว่านะ”

 

            “ไม่มีอะไร แค่คิดว่ามันง่ายดี” คนหน้าเข้มตอบแบบไม่มองตา เขาเร่งฝีเท้าให้ทันเลย์ ตอนนี้ร่างเล็กของโดนประกบด้วยชานยอลและจงอิน เลย์คิดว่ามันเป็นการเปิดตัวที่เอิกเกริกมากสำหรับวันที่สองของนักเรียนใหม่ พวกเขาเลือกทานข้าวร้านเดียวกัน ชานยอลยืนหันหลังให้ร้าน คุยไม่หยุด

 

            “ฉันชอบวิชาพละนะ เทอมนี้พวกเราเรียนบาสเกตบอล เออ นายก็ต้องเลือกชมรมนะเลย์ ตอนนี้เพิ่งเปิดเทอมมาแค่สองอาทิตย์ยังอยู่ในกำหนดเปลี่ยนชมรมได้ มีพวกปีสามบางคนเปลี่ยนไปอยู่ชมรมที่ไม่ต้องมีกิจกรรมมากเพราะต้องติวเข้มเตรียมสอบเข้ามหาลัย นายมาอยู่ชมรมบาสกับฉันไหมล่ะ”

 

            “ไม่ดีกว่า ฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นนักกีฬา”

 

            “งั้นก็ชมรมดนตรี จงอินอยู่ชมรมดนตรีถึงแม้จะอยู่แค่ชื่อก็เถอะนะ”

 

            “อย่าพูดอะไรให้ภาพลักษณ์คนอื่นเสียสิวะ” จงอินขัด แก้ต่างกับเลย์ว่า “ฉันไม่ได้อยากอยู่ บอกแล้วว่าไม่ว่างไม่ทำชมรมแต่รุ่นพี่เค้าขอร้องก็เลยต้องเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ไปแบบไม่เต็มใจ”

 

            “นายก็สมควรอยู่ชมรมดนตรีจริง ๆ ที่นี่มีชมรมถ่ายภาพไหม” จงอินส่ายหน้า

 

            “ไม่มีหรอก เรายังเป็นเด็กมัธยมปลายนะ พวกชมรมโฟโต้ต้องเป็นระดับมหาลัย”

 

            “ทำไมล่ะ?”

 

            “มันมีค่าใช้จ่ายสูงนะ เคยได้ยินพวกพี่ ๆ ตากล้องพูดกันมา แล้วเท่าที่รู้กล้องตัวหนึ่งราคาก็ไม่ใช่น้อยเลย” เลย์หน้าม่อย เขาตั้งใจมากว่าถ้ามีชมรมนี้จะไม่ยอมพลาด อย่างน้อยการเข้าได้ทำกิจกรรมที่ชื่นชอบทุกเย็นวันพุธก็น่าจะทำให้การมาโรงเรียนสนุกขึ้น

 

“นายชอบถ่ายรูปหรือเลย์” คนตัวเล็กพยักหน้า

 

            “เข้าชมรมวารสารสิ” เลย์เลิกคิ้ว ดวงตาพราวด้วยความสนใจ

 

            “ชมรมวารสารหรือ?”

 

            “อะไร ๆ ชมรมวารสารทำไม” ชานยอลวางน้ำดื่มสามขวดไว้บนโต๊ะ พวกเขาเลือกที่นั่งแถวริมสุดแต่ยังไงก็หนีไม่พ้นการตกเป็นเป้าสายตาคนรอบข้างอยู่ดี โดยเฉพาะกลุ่มของพยอนแบคฮยอนที่นั่งถัดไปสามแถว ดวงตาเรียวเล็กคู่นั้นมองเลย์แบบจงใจให้รู้ว่ามอง คนรักสงบไม่เข้าใจเลยว่าทำไมแบคฮยอนถึงไม่ชอบเขา เท่าที่จำได้เขายังไม่เคยสร้างรอยแผลให้ใครนะ

 

            “เลย์ ชมรมวารสารทำไม?” ชานยอลเรียกร้องความสนใจด้วยการแกล้งจับเพื่อนใหม่เขย่าจนหัวสั่นหัวคลอน ...บางทีสาเหตุที่เขาโดนเขม่นคงมาจากคนแถวนี้แหละ

 

            “ฉันอยากเข้าชมรมที่ถ่ายภาพได้น่ะ จงอินเลยแนะนำให้สมัครชมรมวารสาร” ชานยอลกรอกตาไปทางจงอินที่ตักข้าวเคี้ยวไม่สนใจใครแล้ว “ก็ดีนะ ชมรมวารสารรับผิดชอบสื่อทุกแขนงของโรงเรียนอยู่แล้ว เสียงตามสายตอนเช้ากลางวันเย็นนั่นก็ใช่นะ แต่ถ้านายจะถ่ายภาพคงเป็นส่วนบอร์ดเกร็ดความรู้กับวารสารที่ต้องออกทุกสองเดือนนายคงได้ถ่ายภาพเยอะเลยล่ะ อย่าลืมมาถ่ายภาพฉันตอนกำลังเล่นบาสด้วยนะ คอลัมน์สุดยอดหนุ่มโสดในฝันไง”

 

            “ฟังดูเหมือนแมกกาซีนผู้หญิงมากกว่าวารสารโรงเรียนนะ” ชานยอลหัวเราะร่า เห็นเลย์เขี่ยแครอทแยกไว้บนขอบจานก็เอาส้อมจิ้มเข้าปากตัวเองหน้าตาเฉย

 

            “คุณครูพี่ลู่เป็นที่ปรึกษาชมรมนี้นะ”

 

            “จริงหรือ?”

 

            “อ้าว จงอินยังไม่ได้บอกหรือ?” ดูก็รู้ว่าชานยอลแกล้งแปลกใจ เลย์ส่ายหน้า ซ่อนรอยยิ้มด้วยการเคี้ยวข้าวช้า ๆ อาคริสจะรู้ไหมนะว่าเพื่อนสนิทมีไอดอลชื่อดังมาแอบปลื้ม ไม่หรอก งานยุ่งทุกวันแบบนั้นคงไม่รู้อะไรเลยมากกว่า เลย์คิดเองสรุปเอง มองใบหน้าคมเข้มก่อนจะยิ้มตาหยีเมื่อจงอินเงยหน้าขึ้นสบตา ไอดอลหนุ่มขมวดคิ้วแต่ก็ไม่พูดอะไร

 

 

 

 

 

            “พวกนายไปกันก่อนเลย ฉันลืมโทรศัพท์”

 

            “ลืมไว้ที่ไหน”

 

            “ในล็อคเกอร์”

 

            “เฮ้ย นั่นไม่ใช่การลืมนะเลย์ ไม่อยากพกก็เก็บไว้ในล็อคเกอร์ก็ถูกต้องแล้วไง”

 

            “นั่นแหละ ฉันจะแวะไปดูหน่อย เผื่ออาคริสโทรมา”

 

            “อาคริสอีกละ...” เลย์หัวเราะคิก ไล่ชานยอลกับจงอินให้ขึ้นบันไดไปต่อส่วนตัวเองวิ่งกลับลงไปชั้นหนึ่งใหม่ เด็กทั้งสามคุยกันเพลินแถมยังเอ้อระเหยชมวิวนานไปรู้ตัวอีกทีก็เหลือเวลาแค่ห้านาทีจะเริ่มวิชาภาคบ่ายแล้ว เลย์ไม่อยากให้ใครโดนตำหนิถ้าเกิดต้องเข้าห้องช้าเลยวิ่งลงมาคนเดียว ก็ทำไงได้ล่ะ เลย์กลัวอาคริสโทรมานี่นา

 

            “อ่า โทรมาจริง ๆ ด้วย” หนึ่งสายไม่ได้รับตอนเที่ยงสิบนาที เลย์มองซ้ายขวาก่อนจะหลบเข้ามุม พิงตู้ล็อคเกอร์ระหว่างรอสัญญาณตอบรับจากผู้เป็นอา

 

            ( ว่าไงเลย์? )

 

            “อ้าว ก็อาคริสโทรมานี่ฮะ” เลย์สิต้องเป็นฝ่ายถามว่าอาคริสมีอะไรหรือเปล่า

 

            ( ใช่ แต่อาโทรไปตอนเที่ยง ตอนนี้บ่ายโมงแล้วและอากำลังจะเข้าประชุม ) คนหลานยิ้ม วาดนิ้วไปมาบนกระจกใส รู้ว่ากำลังโดนดุแต่ทำไงได้เลย์เริ่มชินกับความดุของคนใจดีแล้วนี่

 

            “ขอโทษฮะ เลย์ลืมโทรศัพท์ไว้ในล็อคเกอร์”

 

            ( แค่จะโทรมาบอกว่าเย็นนี้อามีนัดกับลูกค้าอาจจะกลับดึก เลย์กลับบ้านเองได้ไหม ) เรื่องกลับบ้านเลย์กลับเองได้ตอนอยู่โรงเรียนเก่าเลย์ก็ไปกลับเองแต่เรื่องที่อาคริสมีนัดกับลูกค้า เลย์ไม่อยากให้อาคริสกลับดึก เลย์คิดในใจแต่ไม่ได้พูดออกไป

 

            “กลับได้ฮะ”

 

            ( กลับกับเพื่อนคนเมื่อวานหรือเปล่า )

 

            “ไม่รู้เหมือนกัน ถ้าชานยอลเค้าไม่ติดธุระอะไรก็คงจะอย่างนั้นแหละฮะ”

 

            ( ถึงบ้านแล้วโทรหาอาละกัน )

 

“โทรได้หรือฮะ เลย์กลัวว่าตอนนั้นอาคริสอาจจะไม่สะดวก”

 

( อาสะดวก แค่นี้ก่อนนะ ตั้งใจเรียนล่ะ ) เลย์มองจนหน้าจอโทรศัพท์ดับ พับฝาลงก่อนจะยกขึ้นกดกับแก้มย้ำ ๆ เพิ่งรู้ว่าการดูแลบริษัทลูกของตระกูลจางจะเหนื่อยหนักขนาดนี้ อาคริสทำงานหนักมาก ทำงานเต็มที่ในเวลางานแล้วนอกเวลายังต้องไปพบลูกค้าอีก คนที่ตั้งแง่รังเกียจจะรู้ไหมว่าลูกบุญธรรมของคุณปู่ทุ่มเทเพื่อตระกูลจางแค่ไหน เห็นกับตาแบบนี้แล้วเลย์ยิ่งไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับคนบ้านใหญ่ อย่าว่าจะย้ายเข้าไปอยู่เลยแค่ทำงานในบริษัทลูกอย่างอาคริสเลย์ก็ไม่สนแล้ว จ้างแพงแค่ไหนก็ไม่ทำหรอก

 

            “น่าเบื่อชะมัด นี่ฉันต้องทนฟังเรื่องที่ไม่อยากฟังไปอีกนานแค่ไหนกันนะ”

 

            “เธอทนคนเดียวเมื่อไหร่ล่ะฉันก็ต้องทนนะ แต่จะทำยังไงได้ พูดว่าเราไม่ชอบยัยพวกนั้นได้เหรอ แบคฮยอนเครซี่พวกหล่อนจะแย่”

 

            “นี่ถ้าไม่เห็นว่าแบคฮยอนสนิทกับจงอินนะ ฉันจะไม่ทนนั่งฟังหมอนั่นเพ้อเกิร์ลกรุ๊ปทุกเบรคหรอก น่ารำคาญจะตาย เดี๋ยวคนนั้นสวยเดี๋ยวคนนี้น่ารัก นูน่าดี นูน่าน่ารัก เข้าใจไหมว่าฉันไม่ได้ชอบชะนี ฉันชอบผู้ชาย เข้าใจไหม เข้าใจไหม!” เด็กสาวคนนั้นย้ำแล้วก็เหวี่ยงประตูล็อคเกอร์ปิดเต็มแรง

 

            “ทนหน่อยละกัน ใกล้จบช่วงโปรโมทของจงอินแล้ว พอจบช่วงนี้เราก็อ้างว่าต้องตั้งใจเรียน พ่อแม่ว่าอะไรก็ว่าไป ว่าแต่...โปสการ์ดแถมลายเซ็นนี่จะเอายังไง ฉันไม่อยากเก็บให้รกตู้เลย ให้ตายเถอะ พื้นที่ทุกส่วนในตู้นี้มีไว้ให้เหล่าโอปป้าเท่านั้นนะ ชะนีถือเป็นของแสลง ฉันรับไม่ได้”

 

            “ก็ไม่ยาก เอามานี่” กระดาษสองแผ่นถูกฉีกโยนใส่ถังขยะก่อนเสียงพูดคุยจะห่างไปพร้อมเสียงฝีเท้า “เดี๋ยวแม่บ้านก็มาเก็บ ถ้าแบคฮยอนถามก็บอกว่าเราเอาเก็บไว้ที่บ้านเพราะกลัวหายกลัวยับอะไรก็ว่าไป แค่ได้ยินว่าเราให้ความสำคัญกับนูน่าเจ้านั่นก็ปลื้มแล้วล่ะ”

 

            เลย์ก้าวออกมาจากจุดที่ยืนคุยโทรศัพท์ เท้าเล็กก้าวตรงไปทางถังขยะ กระดาษขนาดหนึ่งฝ่ามือถูกฉีกเป็นสองส่วนทั้งสองแผ่น เลย์หยิบขึ้นมาดู มันเป็นรูปของหญิงสาวเก้าคนที่เลย์ไม่คุ้นหน้าแต่ฟังจากที่เพื่อนนักเรียนสองคนคุยกันพวกหล่อนน่าจะเป็นไอดอลที่พยอนแบคฮยอนชื่นชม เลย์ทิ้งกระดาษในมือลงถัง รู้สึกสงสารเจ้าของดวงตาเรียวเล็กขึ้นมาจับใจ เขาพอรู้ว่าของพวกนี้ได้มายากถ้าเส้นสายไม่ดีจริงก็คงต้องพยายามมากหน่อย แบคฮยอนจะให้มาด้วยเหตุผลอะไรไม่รู้แต่สองคนนั่นกลับฉีกทิ้งแล้วยังนินทาลับหลัง มันแย่นะ

 

 

 

 

            “จางอี้ชิง!” เลย์มาถึงประตูห้องเรียนแล้วตอนที่เสียงเรียกชื่อเขาดังขึ้น คนตัวขาวหันกลับไปมองพร้อมกับเพื่อนบางคนที่มองออกมาอย่างสนใจ

 

            “พยอนแบคฮยอน มีอะไร...” พูดยังไม่ทันจบเพื่อนร่วมห้องก็ปราดเข้ามา ผลักอกเลย์จนเขาเซ แบคฮยอนหายใจหอบ ชูของในมือขึ้นตรงหน้า  

 

            “นาย นายทำแบบนี้ทำไม! รู้ไหมว่ากว่าฉันจะได้ของสิ่งนี้มามันยากแค่ไหน นายกล้าดียังถึงขโมยมันมาฉีกทิ้ง หัวขโมย!” เสียงนั้นไม่เบาเลย จากสองสามคนที่สังเกตเห็นกลายเป็นเกือบทั้งห้องกรูกันออกมาตรงทางเดิน ทุกสายตาจับจ้องทั้งคู่แต่ไม่มีใครกล้าเข้ามาแทรก

 

            “ฉันไม่ได้ทำ” แบคฮยอนเบ้ปาก ปาเศษรูปทั้งสี่ชิ้นใส่หน้าอี้ชิงเต็มแรง

 

            “ผู้ร้ายปากแข็ง! ฉันเห็นเต็มสองตาว่านายทิ้งมันลงถังขยะข้างล่างนั้น ถ้าฉันไม่เอะใจเดินเข้าไปดูคงไม่รู้ว่านายถือวิสาสะทำอะไรกับของของคนอื่นบ้าง ถูกจับได้คาหนังคาเขายังกล้าปฏิเสธว่าไม่ได้ทำ คิดว่าตีหน้าซื่อแล้วคนทั้งโลกจะเชื่อนายหรือไง”

 

            “มันจะเกินไปแล้วนะพยอนแบคฮยอน ฉันไม่ได้ทำ เศษกระดาษพวกนี้มันอยู่ในถังขยะอยู่แล้วฉันแค่หยิบมันขึ้นมาแล้วก็ปล่อยมันกลับที่เดิมแค่นั้น”

 

            “โกหก! การ์ดสองใบนี่ฉันให้เพื่อนฉัน มันจะไปอยู่ในถังขยะให้นายมาเจอโดยบังเอิญได้ยังไง”

 

            “ก็ถามเพื่อนนายดูสิ!” เลย์วาดหางตาไปทางผู้หญิงสองคนที่ยืนหน้าซีดอยู่ไม่ห่าง นึกเสียใจที่เผลอสงสารคู่กรณีไปวูบหนึ่ง พยอนแบคฮยอนไม่ใช่แค่เข้าใจผิดหรอกแต่ตั้งใจกล่าวโทษเขาเพราะอคติที่มีเต็มหัวใจนั่นต่างหาก เลย์ชี้นำชัดเจนขนาดนี้แล้วยังไม่สะกิดใจสักนิด

 

            “ไม่ต้องโทษคนอื่น ฉันเชื่อสายตาของฉันเอง”

 

            “งั้นฉันก็ไม่มีอะไรจะพูด เชิญนายเชื่อตัวเองต่อไป ลาก่อน” เลย์บอกแล้วก็ผละไปทางประตูแต่แบคฮยอนกราดเข้าขวาง

 

            “หยุดนะ! นายต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ ขอโทษฉันกับเพื่อนมาซะ”

 

            “ฉันจะไม่รับความผิดที่ฉันไม่ได้ก่อ เพราะฉะนั้น ฉัน ไม่ ขอโทษ”

 

            “แก...”

 

            “พอได้แล้ว!” ก่อนแบคฮยอนจะถึงตัวเลย์ ร่างสูงของปาร์คชานยอลก็ก้าวเข้ามาแทรกกลาง มือใหญ่ยึดข้อมือแบคฮยอนไว้มั่น “มีอะไรก็ค่อยคุยกันดี ๆ สิ อยากถูกเรียกเข้าห้องปกครองอีกรอบหรือไง”

 

            “ถอยไปนะปาร์คชานยอล มันไม่ใช่เรื่องของนาย”

 

            “แต่นายกำลังทำร้ายเพื่อนฉัน” คำพูดของชานยอลมีผลให้แบคฮยอนชะงักโดนมนต์สะกด ดวงตาแข็งกร้าวอ่อนแสงลงจนเลย์ต้องเพ่งมองซ้ำ สองคนยืนต่อตากันชั่วอึดใจก่อนชานยอลจะปล่อยข้อมือเล็ก “ฉันรู้ว่าการ์ดนั่นสำคัญกับนายมาก นายโกรธที่มันถูกทำลายแต่นายก็ควรจะให้ความยุติธรรมกับเลย์ด้วย เค้าเพิ่งมาเรียนได้สองวัน ไม่มีเรื่องโกรธแค้นอะไรกับนาย เค้าจะทำแบบนั้นทำไม”

 

            “แต่ฉันเห็นกับตา! เพื่อนใหม่นายทิ้งมันลงถังขยะ”

 

            “ฉันบอกแล้วไง มันถูกทิ้งอยู่ก่อนแล้วฉันแค่หยิบขึ้นมาดูเท่านั้น” แบคฮยอนทำเสียงเหอะ แสดงออกชัดว่าไม่เชื่อแม้แต่น้อย เลย์ได้แต่ถอนใจ คนตัวเล็กกลับหลังหันตั้งใจจะเดินเข้าห้องแต่เพื่อนร่วมชั้นอีกยี่สิบกว่าคนขวางทางเขาไว้ คิมจงอินก้าวผ่านเลย์ไปหาแบคฮยอน ไม่นำพาว่าอีกฝ่ายจะไม่เต็มใจ ไอดอลชื่อดังลากเพื่อนตัวเล็กลงบันไดไปแล้วทั้งคู่ก็หายไปตลอดบ่ายวันนั้น

 

            เลย์ผู้ถูกทิ้งไว้กับสายตากังขารอบทิศฟุบหน้าลงกับโต๊ะ

ขอเดาว่าพรุ่งนี้จะต้องมีข่าวลือเกี่ยวกับเขาแพร่สะพัดไปทั้งโรงเรียนแน่ ๆ

 

 

 

 

 

 

“ยังคิดมากเรื่องเมื่อกลางวันอยู่หรือ?”

 

เสียงทุ้มดังระหว่างทั้งคู่เดินเลียบไปตามแนวโค้งของสนามฟุตบอล เหมือนคนตัวเล็กกว่าจะไม่ได้ฟัง อี้ชิงมองตรงไปข้างหน้า หัวคิ้วขมวดน้อย ๆ ชานยอลชี้ชวนให้ดูตึกทางขวามือ บอกว่านั่นคือตึกเรียนของพวกปีหนึ่ง ด้านหลังของตึกนี้เป็นโรงยิม เวลาเข้าชมรมเขาต้องมาเรียนที่นี่ สำหรับเทอมนี้ชมรมบาสเกตบอลจะเริ่มซ้อมจริงจังอาทิตย์หน้าและอีกสารพัดรายละเอียดที่ชานยอลสรรหามาพูดเพื่อทำลายความเงียบอันน่าอึดอัด ไม่นานต่อมาเสียงนุ่มก็ดังขึ้น

 

“มันน่าคิด ฉันมั่นใจว่าไม่เคยรู้จักพยอนแบคฮยอนมาก่อน มั่นใจว่าไม่เคยทำร้ายหมอนั่นด้วย แต่ทำไม แบคฮยอนถึงดูไม่ค่อยชอบฉันนัก” เลย์ว่า วาดหางตามองคนข้างตัวแวบหนึ่ง

 

“เจ้านั่นแค่โกรธน่ะ อย่าถือสาเลยนะ เดี๋ยวพอคิดได้ก็คงมาขอโทษนายเอง”

 

“ฉันว่ายาก พนันกันสิ ต่อจากนี้แบคฮยอนจะยิ่งแสดงออกชัดว่าไม่ชอบฉัน เฮ้ออออออ น่าเบื่อชะมัด” แขนยาวพาดไปบนไหล่เล็กก่อนร่างสูงจะแกล้งทิ้งตัวใส่อี้ชิง

 

“หนักนะชานยอล”

 

“ก็ใช่ไงมันหนัก อะไรที่มันหนักก็อย่าแบกไว้ โอเคป่ะ?” เลย์เอียงคอมอง กรอกตาดำไปซ้ายขวาก่อนจะหัวเราะพร้อมอารมณ์ที่กระเตื้องขึ้นเล็กน้อย

 

“โอเค” กะพริบตาครั้งเดียวก้นก็กระแทกลงกับพื้นฟุตบาท ชานยอลครางโอย ทั้งตกใจทั้งอาย อายอะไรก็คิดดูเถอะ นักบาสดาวเด่นปีสามล้มก้นจ้ำพื้นหน้าประตูโรงเรียน พยานรู้เห็นเป็นร้อย!

 

“โหดเหมือนกันนะนายเนี่ย” เลย์ยิ้มหวานยิ่งกว่าหวาน ส่งมือให้อีกฝ่ายจับแทนการสงบศึก ชานยอลแกล้งทิ้งตัวถ่วงให้เพื่อนตัวเล็กออกแรงเต็มที่ กำลังหัวเราะฮ่า ๆ ก็ต้องร้องเฮ้ย หงายหลังลงไปอีก เลย์ทำชานยอลก้นกระแทกพื้นอีกครั้งแต่คราวนี้เขาไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้ตั้งใจเลยจริง ๆ

 

ใบหน้าเรียวมองข้ามหัวชานยอลไป ดวงตารูปโค้งสวยเบิกกว้าง ส่งผลให้ชานยอลต้องหันไปมองทั้งที่ยังนั่งอยู่บนพื้น รถเก๋งสีดำจอดนิ่งอยู่ตรงนั้น คนที่ลงมาจากตำแหน่งคนขับเป็นผู้ชายตัวสูง สวมสูทพอดีตัวสีเทาเข้ม ใบหน้าที่ไม่ได้ถูกแว่นกันแดดบดบังดูดีเสียจนทำให้คนแถวนั้นต้องหยุดชี้ชวนกันมอง ชานยอลนึกว่าเลย์ตะลึงที่ได้เห็นคนหล่อ เขาไม่คิดว่าจะได้ยินเพื่อนใหม่อุทานคำนี้

 

 

“อาคริส!

 

 

อะไรนะ! หล่อเฟี้ยวหัวจรดเท้าเนี่ยนะหรืออาคริส!

 

 

 

 

 

            ........................................................................

 

ตอนนี้ไม่ค่อยมีบทอาหลานเลย ใจเย็น ๆ นะคะ ^^

3rd Admin

cinna mon
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,134 ความคิดเห็น

  1. #3092 Realkwonjay (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 02:13
    ทำไมแบคแอบร้าย
    #3,092
    0
  2. #3009 ninimook (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:42
    เกือบสงสารแบคละนะว่าชิงอยุ่ได้
    #3,009
    0
  3. #2983 คลชป9091 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:42
    ดีมากเป็นนางเอกสมัยนี้ต้องไม่ยอมคน555555555
    แบคดูมีเงื่อนงำทำไมถึงไม่ชอบอี้ชิงล่ะ
    ชานยอลกับอี้ชิงน่ารักกกกกกกกกก
    #2,983
    0
  4. #2904 AZ_KLrOlling (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2557 / 23:20
    โพ่งละ อามาาาาาาาาาาาาาา
    #2,904
    0
  5. #2871 //*\\O~I~L//*\\ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 01:34
    คุณอาเอ๋ย.....ไม่เข้าใจเด็กน้อยเอาเสียเลย.....
    #2,871
    0
  6. #2854 LeeByeolri (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 23:03
    ป๋ายเอ๊ย - -;;
    #2,854
    0
  7. #2824 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 00:35
    ณ จุดนี้ ถามว่าใครหล่อที่สุดในโงเรียน ขอตอบคุณฮาค่ะ =..=
    #2,824
    0
  8. #2782 Kim-kibom (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 19:55
    สมน้ำหน้าคุณอาค่ะ...หลานเมิน ชิส์....
    #2,782
    0
  9. #2763 ฮุนนี่เด๋อด๋า lol (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 13:18
    แบคเป่นไรอ่ะ ???
    #2,763
    0
  10. #2734 uzosou (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 15:22
    ขำชานยอล หล่อเฟี้ยวขนาดนี้ ฮ่าๆๆๆ

    สงสารบยอนโดนเพื่อนหักหลังแต่ก็ยังเข้าใจผิดอีก TT

    น่าสงสาร อาอี้ไม่ได้ทำนะบยอนนน
    #2,734
    0
  11. #2670 pandatao' (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 15:28
    อามารับหลานเรอะเนี่ย = [] =
    #2,670
    0
  12. #2576 linbeem (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 20:07
     อาคริสมาเปิดตัวววว  >___<
    #2,576
    0
  13. #2451 LPanda (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 23:33
    บยอนไม่รู้เรื่องอะไรแล้วมาทำงี้ได้ไง งี่เง่าาๆๆๆๆ ไม่ฟังไม่เชื่อที่เขาพูด อธิบายไปก็คงเหมือนเป็นการแก้ตัว ไม่ทำอะไรแบบนี้แหล่ะ ดีแล้ววอี้ชิงงงงง เหมือนๆชยอลจะชอบอี้เลยอ้ะO______o!! ฮาาา ชยอลช็อคค หล่อเฟี้ยวหัวจรดเท้านี่หรืออาคริสส ดูท่าจะติดต่อยานแม่ไปเรียบร้อยละชยอลเอ้ยยยยย 5555555555555555
    #2,451
    0
  14. #2413 BrowZNiiZ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 00:38
    แบคชอบยอลใช่ป่ะ

    เลยไม่ชอบอี้

    อาคริสหล่อนะจ๊ะ
    #2,413
    0
  15. #2283 NN.am (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 12:42
    ชานยอลอึ้งอาคริสคืออัลไล55555555555
    #2,283
    0
  16. #2220 Lord of the perturbation (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 11:39
    ชานตกใจหน้าอาคริส 555555
    ชิงจะโดนดุอะไรรึเปล่านะ คิกคิกคิก
    #2,220
    0
  17. #2065 Adriel (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 17:52
    อย่าเกิดการเข้าใจผิดเถอะนะ เพี้ยงง
    #2,065
    0
  18. #2055 เมียเย้เฮท. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:01
    มั่นไส่เลย ์ กับอิปาร์ค ทิ้งแบคอ่ะ!!!! โด้อยู่หนายยยยยยยยยยยยยย
    #2,055
    0
  19. #2040 NaMo_K (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 02:39
    นั่นอ่าดิเเบคฮยอนไม่ชอบหน้าอี้ชิงเพราะอะไรเนี่ยยยย
    #2,040
    0
  20. #2012 giikzsmile (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มกราคม 2557 / 00:33
    พี่เลย์ไม่ได้ทำซะหน่อย -3-
    #2,012
    0
  21. #1992 |2@|_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มกราคม 2557 / 18:38
    อามารับใคร???



    แบคควรเปิดใจ มองเลย์ดีๆ บ้างนะ ว่าแต่หึงชายปาร์คชะ?
    #1,992
    0
  22. #1781 แม่ยกชานแบค (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2556 / 13:20
    เพื่อนแบคฮยอนนี่ นิสัยแย่มากกก นางก็มีอคติกับเลย์อยู่แล้ว ยิ่งทำให้โกรธแค้นกันเข้าไปใหญ่ เฮ้ออออ....สงสารน้องเลย์
    #1,781
    0
  23. #1775 แม่ยกชานแบค (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2556 / 13:01
    อยากให้เลย์กับชานยอลชอบกันจัง มุ้งมิ้ง น่ารัด ดี 
    #1,775
    0
  24. #1748 junemelt (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 23:48
    งื้ออ คุณอาก็ปลอบเหมือนเดิมมม
    #1,748
    0
  25. #1622 fang_fang (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 15:03
    หมามันเคืองอะรัยม๊า ???
    #1,622
    0