(END) คุณอาที่รัก ::: KrisLay

ตอนที่ 5 : คุณอาที่รัก - 05 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,871
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    23 ก.ย. 56




- 05 -
 

 

 

            “เลย์ กลับยังไง?” เลย์เงยหน้าขึ้นมอง ชานยอลที่เพิ่งวิ่งออกไปกำลังเกาะประตูร้องถามเขา เลย์รูดซิปปิดเป้ ทางโรงเรียนบังคับใช้ทั้งเครื่องแบบกระเป๋ารองเท้าแบบเดียวกันหมด เลย์เลยอดใช้เป้สีม่วงใบโปรด คิดแล้วก็นึกเสียดาย โรงเรียนนี้ดีแทบทุกอย่างยกเว้นสีเครื่องแบบทึม ๆ มองไปทางไหนก็เหมือนกันหมดนี่แหละ

 

            “มีคนมารับน่ะ นายล่ะ?”

 

            “คุณหนูสุด ๆ มีคนขับรถมารับด้วย”

 

            “ไม่ใช่คนขับรถหรอก เลขาฯ ของอา กลับด้วยกันไหมล่ะ” ตอนทานมื้อกลางวันพวกเขาคุยกันหลายเรื่อง(อันที่จริงเลย์นั่งฟังเสียส่วนใหญ่) ถามไปถามมาปรากฏว่าบ้านของชานยอลอยู่ใกล้อพาร์ตเม้นท์ของอาคริส พอเลย์บอกชื่อตึกหรูชานยอลก็ร้องอ๋อ บอกว่ามีเพื่อนอยู่ที่ตึกนั้นคนหนึ่งเหมือนกัน

 

“ถ้าไม่เป็นการรบกวนจนเกินไปก็โอเค”

 

“งั้นไปกันเถอะ” เดินลงมาจากตึกเรียนกันสองคน เลย์มองตรงไปข้างหน้าขณะชานยอลเหลียวซ้ายมองขวาทั้งทักทายและรับการทักทายจากคนที่ผ่านไปมา “นายนี่ท่าทางจะฮอตน่าดูนะ”

 

“แหงล่ะ นี่ใคร ปาร์คชานยอลนะ”

 

“ปาร์คชานยอลแล้วยังไงล่ะ?”

 

“ก็บ้านรวย รูปหล่อ นิสัยดี บอดี้เป๊ะ” เลย์แกล้งร้องว้าวเหมือนตื่นเต้นเสียเหลือเกินก่อนทั้งคู่จะหัวเราะออกมาพร้อมกัน ปาร์คชานยอลยกยอตัวเองเสียจนน่าหมั่นไส้แต่เพราะรอยยิ้มกว้างขวางที่เจ้าตัวไม่หวงแหนทำให้ท่าทางขี้โอ่นั้นดูเป็นเรื่องเล่นไปเสีย เลย์บอกตัวเองว่าเขาโชคดีที่ได้ชานยอลเป็นเพื่อน หารู้ไม่ว่าการเริ่มต้นชีวิตใหม่ในโรงเรียนนี้ที่ปาร์คชานยอลจะดึงความยุ่งเหยิงอีกมากมายตามมาด้วย

 

“ปาร์คชานยอล!” เรื่องแรกมาพร้อมเสียงเรียกห้วนจัด เจ้าของชื่อหันไปเหมือนเสียไม่ได้ เลย์เองก็ต้องหยุดรอชานยอล “นายจะไปไหน”

 

“กลับบ้าน”

 

“แต่วันนี้นายต้องไปส่งฉัน”

 

“บอกไปแล้วไงว่าฉันไม่ว่าง นายอยากไปก็ไปคนเดียว”

 

“ไม่ว่างเพราะนักเรียนใหม่จากจีนคนนี้ใช่ไหม นายทำแบบนี้ไม่ได้นะชานยอล นายก็รู้ว่าฉันไปไม่ได้ถ้า...” ชานยอลยกมือเป็นสัญญาณห้าม “เสียมารยาทนะแบคฮยอน เลย์ไม่เกี่ยว ฉันรีบกลับเพราะนัดแม่ไว้ แค่นี้นะ”

 

“ชานยอล!” ชานยอลไม่ฟังเสียง เพื่อนตัวสูงจับแขนเลย์แล้วดึงให้เดินตาม ความขี้เล่นหายไปจากใบหน้าแทบไม่มีเหลือ พอพ้นจากตรงนั้นมาได้สักพักเลย์ก็แตะมือบนหลังมือชานยอล

 

“ปล่อยก่อนได้ไหม เจ็บ”

 

“โอ๊ะ โทษที” เลย์หมุนข้อมือพลางมองคนที่ยืนหน้ายุ่งอยู่ เพื่อนใหม่ของเลย์ดูจะเป็นพวกเก็บความรู้สึกไม่เก่ง ร่าเริงได้มากเท่าไหร่ก็ซีเรียสได้มากเท่านั้น คิดยังไงบอกหมดทั้งสีหน้าและแววตา

 

“มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”

 

“ไม่มีอะไรหรอก ฉันหมายถึง...ไม่มีอะไรเกี่ยวกับนายน่ะ อย่าใส่ใจเลย” อีกฝ่ายบอกก่อนจะถอนใจแล้วฉีกยิ้มอีกครั้ง เลย์ไม่อยากขัดให้เสียความรู้สึกเพื่อนถ้าชานยอลจะโกหกว่าไม่เกี่ยวเลย์ก็ไม่ค้าน คนตัวเล็กผลักไหล่กว้างจนชานยอลเซแท่ด ๆ พออีกฝ่ายโวยวายเสียงดังเลย์ก็หัวเราะเสียงใส วิ่งไปทางประตูทันที พวกเขาเพิ่งพ้นรั้วโรงเรียนออกมาตอนที่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เลย์ล้วงออกมาจากกระเป๋าแล้วก็ยิ้มกว้าง

 

“อาคริส”

 

( เลย์ เลิกเรียนแล้วใช่ไหม )

 

“ฮะ เลย์อยู่หน้าโรงเรียนแล้ว ยังไม่เห็นฮโยซองนู่น่าเลย เอ๊ะ หรืออาคริสจะมารับเลย์เอง”

 

( อาไปไม่ได้ มีปัญหานิดหน่อย ฮโยซองต้องบินด่วนไปเอาของที่ปักกิ่งมาให้ลูกค้า เลย์รอที่โรงเรียนก่อนได้ไหม อาจะส่งคนอื่นไปรับ )

 

“อาคริสยุ่งมากขนาดนี้ไม่ต้องมารับเลย์ก็ได้”

 

( พูดเป็นเล่น แล้วเราจะกลับยังไง )

 

“เดี๋ยวนะฮะ...” แล้วเลย์ก็ทิ้งภาษาจีนหันมาส่งภาษาสากลกับชานยอล “ชาน มีปัญหานิดหน่อย เรากลับกันเองได้ไหม”

 

“ไม่มีปัญหา”

 

“โอเค...เลย์จะกลับกับเพื่อนฮะ บ้านเค้าอยู่ไม่ไกลจากบ้านเรา”

 

( เพื่อนคนไหน? )

 

“เพื่อนใหม่ฮะ บอกไปอาคริสก็ไม่รู้จักหรอก”

 

( ก็บอกมาสิ ) เลย์ไม่รู้ตัวว่าเผลอหว่านยิ้มให้เพื่อนนักเรียนแถวนั้นเคลิ้มมองไปหลายราย ดุได้ทุกเรื่องเลยเถอะคุณอาของเขา

 

“เพื่อนร่วมชั้นฮะ ชื่อปาร์คชานยอล เพิ่งรู้จักวันนี้ อ้อ พี่ลู่ฮานรับรองให้แล้วว่าเป็นคนดี”

 

( แน่ใจนะว่ากลับได้ )

 

“แน่ใจฮะ อาคริสทำงานเถอะ ไม่ต้องห่วง ถึงบ้านแล้วเลย์จะส่งข้อความไปบอก”

 

( ไม่ต้อง อีก...ครั่งชั่วโมงอาจะโทรหา แค่นี้นะ กลับบ้านดี ๆ ) เลย์รอให้คนโทรมากดวางแล้วแล้วจึงพับโทรศัพท์เก็บ รอยยิ้มบางยังระบายบนริมฝีปากอิ่มตอนบอกชานยอลว่าพร้อมให้นำทางแล้ว

 

“เวลานายพูดภาษาจีนดูน่ารักดีนะ ไม่เอะอะโฉ่งฉ่างเหมือนพวกแมทธิว” เขาหมายถึงเพื่อนร่วมชั้นชาวจีนที่อยู่ชมรมเดียวกัน

 

“เหรอ ไม่รู้สิ ปกติก็พูดแบบนี้แหละ”

 

“นั่นแหละ น่ารักดี ฟังเพลิน” เลย์พึมพำขอบใจ ไม่ได้ขยายความว่าเพราะคนที่เลย์พูดด้วยคือคุณอาที่เลย์รักรองลงมาจากพ่อแม่ ไม่ว่าการพูดหรือการกระทำเลย์ก็แสดงออกเหมือนอยู่กับคนในครอบครัว อยากอ้อนก็อ้อนได้เต็มที่ อีกฝ่ายทำให้เลย์รู้สึกว่าไม่ว่าจะดีหรือร้ายทุกอย่างจะโอเค เลย์จะปลอดภัยเมื่ออยู่กับอาคริส ไม่ต้องสร้างพื้นที่ปลอดภัยให้ตัวเองเหมือนเวลาออกสู่โลกภายนอก

 

ชานยอลทำท่าจะเรียกแท็กซี่แต่เลย์อยากลองเดินทางด้วยรถเมล์หรือรถไฟฟ้า เขาตั้งใจไว้ว่าจะไม่รบกวนอาคริสมาส่งตอนเช้าถ้ามาเองได้เลย์ก็จะมาเอง ชานยอลไม่ขัดข้องเพื่อนผู้ร่าเริงสอนเลย์ให้จำสายรถไฟใต้ดินที่ผ่านบ้านแถวอพาร์ตเม้นต์แถมยังมีน้ำใจนั่งเลยสถานีบ้านตัวเองไปส่งเลย์ก่อนอีกด้วย

 

 

 

 

 

 

 

มือเรียววางรีโมทลงทันทีที่เสียงสัญญาณหน้าประตูดังขึ้น มันเป็นเสียงคลายล็อค คนที่มีคีย์การ์ดเข้าห้องนี้ได้ก็มีแค่สองคน หนึ่งคือเลย์และสองคือ...

 

“อาคริส กลับมาแล้วหรือฮะ” มือบางแย่งกระเป๋าสีดำมากอดไว้ ร่างเล็กเดินตัวเอียงกลับเข้าห้องเมื่อโดนมือหนาจับหัวโยกไปมา คริสโยนเสื้อนอกพาดพนักโซฟา คลายเนคไทพลางถามเสียงอ่อน

 

“ทำอะไรอยู่ ทานข้าวหรือยัง?”

 

“ทานแล้วฮะ กำลังดูทีวี”

 

“ไม่มีการบ้าน?”

 

“ก็...มีนิดหน่อย”

 

“ทำเสร็จหรือยัง?” เสียงอ่อน ๆ เมื่อกี้งวดขึ้นมาทันที เลย์หัวเราะแห้ง ๆ แทนที่จะกลับห้องไปทำการบ้านกลับวิ่งหายไปในห้องครัวแล้วกลับมาพร้อมน้ำเย็นหนึ่งแก้ว

 

“อาคริสกลับมาเหนื่อย ๆ ดื่มน้ำก่อนนะฮะ”

 

“สรุปยังไม่ได้ทำการบ้านใช่ไหม” นักเรียนใหม่วางศอกกับโซฟา เอียงหัวด๊อกแด๊ก “สี่ทุ่มแล้วยังไม่ทำจะเริ่มทำตอนไหน บอกไว้เลยนะว่าห้ามนอนเกินห้าทุ่ม”

 

“เลย์รอทำพร้อมอาคริส เดี๋ยวอาคริสต้องทำงานต่อถึงเที่ยงคืนอีกแน่ เลย์จะนั่งทำงานด้วย” คริสกระตุกยิ้ม กอบแก้มนุ่มด้วยสองมือก่อนจะปั่นจนเจ้าตัวเล็กครางอู้

 

“เสียใจ อาเคลียร์งานของวันนี้เสร็จแล้ว วันนี้จะนอนเร็ว”

 

“ได้ไงอ่ะ! เลย์อุตส่าห์รอ”

 

“มันใช่เรื่องที่ต้องรอไหม คนหนึ่งเรียนอีกคนทำงาน เด็กอย่างเราจะมาอดหลับอดนอนกับผู้ใหญ่อย่างอาได้ยังไง อายุสิบเจ็ดน่ะถ้านอนเกินห้าทุ่มพรุ่งนี้สมองจะเบลอ เรียนหนังสือไม่รู้เรื่อง ไป ไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้ค่อยตื่นมาทำตอนเช้า” เมื่อคุณอาออกคำสั่งหลานที่ดีก็ต้องเชื่อฟัง

 

“อาคริสทานข้าวมาหรือยังฮะ?”

 

“ทานแล้ว ทำไม?”

 

“ก็นึกว่าท้องว่างเลยโมโหหิว ดุได้ดุดี” ว่าแล้วก็เดินยิ้มเข้าห้องตัวเองไป คริสนั่งกะพริบตาปริบ ๆ เขามองประตูห้องนอนเล็กอยู่นานก่อนจะส่ายหน้า คริสกลับไปเจอหลานชายตอนเจ้าตัวกำลังทุกข์โศกเสียขวัญเลยเข้าใจไปเองว่าเจ้าตัวเล็กจะเป็นเด็กอ่อนแอ ใจไม่สู้คน ยังกลัวเลยว่าช่วงเวลาห้าปีที่เขาไม่ได้อยู่ใกล้พี่ชายพี่สะใภ้จะประคบประหงมเลย์จนเกินพอดี คริสก็เข้าใจถูกบางส่วนนะ พี่ใหญ่กับภรรยาโอ๋ลูกชายคนเดียวมากจริง เลี้ยงให้รู้จักคิดเองทำอะไรเอง ตามใจไม่เคยขัด หลานเขาเลยโตมาร้ายกาจทั้งที่ใบหน้ายังยิ้มหวานนั่นไง

 

 

 

 

 

 

 

 

วันที่สองของการมาโรงเรียนพยอนแบคฮยอนก็ยังไม่เปลี่ยนปฏิกิริยาที่มีต่อเลย์ แค่ก้าวแรกที่เขาผ่านประตูห้องเข้าไปดวงตาเรียวเล็กก็ตวัดมองเป็นการต้อนรับ เลย์เอ่ยอรุณสวัสดิ์ลอย ๆ ไม่จำเพาะเจาะจงใครแล้วก็เดินไปนั่งที่ตน กลุ่มหน้าห้องเริ่มคุยกันต่อส่วนเลย์ก็ฟุบหน้าลงกับท่อนแขนหลับตาลง วันนี้เขาถูกอาคริสลากลงจากเตียงมาทำการบ้านตั้งแต่ตีห้า ง่วงจะแย่อยู่แล้ว หลับตาได้แป๊บเดียวก็มีมือมาสะกิดที่ไหล่ เลย์พลิกใบหน้าไปมอง ส่งสายตาแทนคำถาม

 

“ตรงนี้ที่นั่งฉัน” ได้ยินอย่างนั้นเลย์ก็ลุกขึ้นยืน คนตรงหน้าตัวสูงกว่าเขาเล็กน้อย หน้าตาคมเข้มผิวก็เข้ม บางทีอาจเป็นคนฟิลิปปินส์หรือคนไทย เลย์รู้สึกคุ้นกับดวงตาหลังแว่นกรอบดำแต่ก็ต้องปัดความคิดทิ้งไป ปัญหาเฉพาะหน้าสำคัญกว่า

 

“ขอโทษนะ ฉันเพิ่งย้ายมา พอดีว่า...”

 

“เก็บของของนายออกมาได้ไหม ฉันจะนั่งที่แล้ว”

 

“จงอิน! มาตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ วันนี้ไม่มีงานหรือ?” เลย์ร้องอ้าวในใจ พยอนแบคฮยอนร้องทักด้วยภาษาเกาหลีแถมยังชื่อเกาหลีอีก ตกลงไม่ใช่ต่างด้าวเหมือนเขาหรอกหรือ

 

“นี่มันอะไรกันแบคฮยอน ทำไมมีนักเรียนใหม่มานั่งที่ฉันล่ะ”

 

“ก็ปาร์คชานยอลน่ะสิ เรียกให้มานั่ง ฉันห้ามแล้วไม่ฟัง”

 

“ทำไม ฉันทำไม”

 

“ชานยอล” ราวกับเทวดามาโปรด เลย์สบตากับเพื่อนตัวโตแล้วก็ไหวไหล่ เจ้าของที่เค้ากลับมาแล้ว เอายังไงต่อดีล่ะ

 

“นายยกที่ฉันให้คนอื่นได้ยังไงชานยอล เห็นเพื่อนใหม่หน้าตาน่ารักแล้วลืมเพื่อนเก่าหรือวะ” เมื่อชานยอลเข้ามาคนที่ชื่อจงอินก็เปลี่ยนมาพูดภาษาอังกฤษ เลย์รู้ว่าอีกฝ่ายคงอยากให้เขาเข้าใจด้วย การพูดภาษาของตัวเองทั้งที่มีคนต่างชาติต่างภาษาอยู่ในวงสนทนาด้วยมันเสียมารยาทมากเกินไป ถึงจะเพิ่งเจอกันไม่ถึงสิบนาทีแต่เลย์ก็รู้สึกว่าเขาชอบเพื่อนใหม่คนนี้นะ หน้าตาแบบนี้คุ้น ๆ ว่าเคยพบที่ไหนมาก่อน

 

“แบคฮยอนกั๊กที่ไว้ให้เพื่อน เลย์ไม่มีที่นั่งฉันเลยบอกให้มานั่งที่นายก่อน”

 

“แต่ฉันมาแล้ว เอายังไงดี”

 

“ฉันไม่นั่งกับคนไม่สนิทนะ แต่ถ้าจงอินจะไปนั่งข้างหน้า...”

 

“นั่งข้างหน้าฉันจะหลับได้ยังไง...” เจ้าของที่ว่าพลางหาวหวอด เลย์ก็บ้าจี้หาวตาม ดวงตาฉ่ำน้ำสองคู่มองกันก่อนจงอินจะดึงเลย์ออกจากที่นั่งตน เด็กหนุ่มทรุดลงนั่งแล้วก็เอื้อมมือไปสะกิดนักเรียนหญิงที่นั่งข้างหน้า

 

“วันก่อนได้ยินบ่นว่ามองกระดานไม่ชัด ย้ายไปนั่งข้างหน้ากับแบคฮยอนสิ” ไม่รู้เพราะความหล่อหรืออำนาจอะไรเพื่อนร่วมชั้นคนนั้นถึงพยักหน้าเร็ว ๆ รีบเก็บของแล้วย้ายไปหน้าห้องทันที จงอินปรือตามองเจ้าของดวงตาเรียวสวย

 

“ตรงนี้ว่างแล้วล่ะ” เลย์ยิ้มบาง

 

“ขอบใจนะ” จงอินพยักหน้า ชานยอลโยนกระเป๋าข้ามหัวเพื่อนสนิทไปบนโต๊ะตนแล้วก็ลากเก้าอี้ใกล้มือมานั่งข้างเลย์ ขวางทางเดินที่แบคฮยอนยืนหน้างออยู่ เลย์คิดว่าแบคฮยอนอาจจะกรี๊ดออกมาในนาทีใดนาทีหนึ่งแต่แบคฮยอนกลับเชิดหน้าผละไปโดยไม่คัดค้านออกมาสักคำ แน่นอนว่าหลังจากเหวี่ยงค้อนใส่เลย์จังเบ้อเร่อแล้ว

 

“วันนี้ไม่มีงานหรือวะ”

 

“มีตอนบ่าย”

 

“โอ้โห ยังอุตส่าห์แบกสังขารมาเรียนเช้า ชอบเรียนภาษาอังกฤษจริงจังนะเราน่ะ”

 

“หุบปากน่า”

 

“เออ เลย์รู้จักคุณครูพี่ลู่ด้วยนะ ท่าทางสนิทกันน่าดู เมื่อวานตอนเที่ยงคุณครูพี่ลู่ถึงกับมาตามหากลัวเลย์ไม่มีเพื่อนทานข้าว” จงอินเงยหน้าจากท่อนแขนตั้งแต่ชานยอลเริ่มพูดถึงเลย์แล้ว

 

“รู้จักกันได้ยังไง”

 

“เค้าเป็นคนจีนเหมือนกัน คุณครูพี่ลู่เป็นเพื่อนกับอา...หรือน้าของเลย์เนี่ยแหละ เมื่อวานฉันอยู่ด้วยตอนเค้าคุยกัน นายเข้าใจป่ะ คนน่ารักสองคนคุยกันน่ะ แมนดารินก็แมนดารินเถอะวะ งุ้งงิ้ง ๆ ดีพิลึก” จงอินยืดตัวขึ้นนั่งตัวตรงพอดีกับที่คนข้างหน้าหันกลับมา เลย์วางแขนกับพนักเก้าอี้ ใบหน้าขาวพรายยิ้มตอนเคาะนิ้วกับโต๊ะจงอิน

 

“ฉันจำได้แล้ว นายคือนักร้องคนนั้น ฉันเคยเห็นนายในทีวี”

 

“ส่วนใหญ่ก็เคยเห็นจงอินในทีวีทั้งนั้นแหละเลย์ หมอนี่เป็นศิลปินเดี่ยวของค่ายยักษ์ใหญ่ ถ้าเอาแว่นออกแล้วเสยผมรก ๆ นี่ขึ้นล่ะก็แพ้ฉันไปแค่เฉียดฉิวเลยล่ะ” เลย์หัวเราะสดใส “ฉันเดินชนนายที่ห้าง จำได้ไหม ตรงประตูออกไปลานจอดรถ วันนั้นยังเก็บหมวกให้นายอยู่เลย”

 

“นายนั่นเอง ขอโทษนะวันนั้นฉันรีบ”

 

“ไม่เป็นไร ฉันก็มัวแต่เหม่อเหมือนกัน วันนั้นเป็นวันแรกที่ฉันมาถึงโซล ทุกอย่างเลยดูน่าสนใจไปหมดน่ะ เกือบหลงกับอา โดนดุเลยด้วย”

 

“ชีวิตนายนี่อะไร ๆ ก็คุณอานะ เห็นพูดถึงแต่อาคริส ๆ” เพราะนอกจากพ่อแม่บนสวรรค์แล้วชีวิตฉันตอนนี้มีแค่อาคริสยังไงล่ะปาร์คชานยอล

 

“อาคริสอย่างนั้นหรือ?” เลย์พยักหน้า

 

“ใช่ อาคริส ทำไม...อย่าบอกนะว่านายรู้จักอาฉัน” ทั้งสองคนอาจไม่รู้ ไม่ทันระวัง แต่เรื่องที่พาดพิงถึงพี่ลู่ฮานเมื่อกี้เลย์ได้ยินทั้งหมด คิมจงอินนี่ชักจะยังไง ๆ เสียแล้วสิ

 

“นายอาจจะรู้จักก็ได้นะจงอิน อพาร์ตเม้นต์ของพวกนายอยู่ตึกเดียวกันนี่”

 

ประโยคนั้นของชานยอลส่งผลให้คิมจงอินนิ่งไป เลย์ยังคงรอยยิ้มบางไว้บนหน้ามองเพื่อนใหม่ด้วยดวงตาซื่อใส ไม่ทันมีใครพูดอะไรต่อ อาจารย์สอนภาษาอังกฤษก็ถือหนังสือเข้ามาพร้อมรอยยิ้มน่ารัก พี่ลู่ฮานเห็นเลย์ก็ยิ้มกว้างขึ้นก่อนรอยยิ้มนั้นจะสะดุดลงเมื่อมองผ่านไปด้านหลัง

 

 

เลย์ยิ่งมั่นใจ คิมจงอินกับคุณครูพี่ลู่นี่ชักจะยังไงเสียแล้ว

 

 

 

 

            ................................................

 

ชักจะยังไงเสียแล้ววว ^^

3rd Admin

cinna mon
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,134 ความคิดเห็น

  1. #3091 Realkwonjay (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 02:04
    Kailu ก็มา
    #3,091
    0
  2. #3080 pieceinpeace (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 05:08
    คุณครูพี่ลู่..... ฮั่นน่อว
    #3,080
    0
  3. #3076 xingyi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 22:30
    คริส ไค ลู่ เหมือนได้กลิ่นดราม่า ????
    #3,076
    0
  4. #3041 lovelylittleduck (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 14:45
    ตลกเวลาอาคริสจู้จี้นะคะ อะไรๆก็บ่น เยอะจริงๆ ครูพี่ลู่นี่ยังไง จงอิน ชานยอล แบคฮยอน มีอะไรกันว้าาา
    #3,041
    0
  5. #3008 ninimook (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:32
    เราจะสนใจแค่ฟานชิงแล้วกันคนอื่นจะไม่สน
    #3,008
    0
  6. #2960 SeHan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 19:53
    ไคลู่ไม่สับสนเท่าชานแบค -O-
    #2,960
    0
  7. #2903 AZ_KLrOlling (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2557 / 23:11
    ผ่างงงงงงงงงง ชักยังไงเสียแล้ว
    #2,903
    0
  8. #2870 //*\\O~I~L//*\\ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 01:25
    ปาร์คชานผู้ร่าเริง ทำงี้เด่วบยอนก็หึงหรอก
    #2,870
    0
  9. #2853 LeeByeolri (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 22:52
    โอ้วววว อย่าบอกนะว่าไคลู่ ?? ฮรืออออ
    #2,853
    0
  10. #2823 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 00:28
    ความสัมพันธ์ทับซ้อน...
    #2,823
    0
  11. #2781 Kim-kibom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 19:50
    คุณอาจะหวงหลานมั๊ยคะเนี่น
    #2,781
    0
  12. #2762 ฮุนนี่เด๋อด๋า lol (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 12:58
    โฮะๆๆๆ มันคือยังไงกันหนา
    #2,762
    0
  13. #2733 uzosou (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 13:48
    อั้ยยยยย่ะ ยังๆๆ



    อี้ชิงเหมือนพวกสืบเรื่องความรักเลย ฮ่าๆๆๆ
    #2,733
    0
  14. #2669 pandatao' (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 15:19
    ไคลู่ = [] = 

    #2,669
    0
  15. #2450 LPanda (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 23:23
    เกร๊สสสสส คิมจงอินมาล้าววววว แอบมีซัมติงกะเสี่ยวลู่แน่นอนชัวร์ป๊าบด้งงง วรั้ยยยยยยย ไคลู่คู่รักในตำนานจะออกโรงแล้วชิมิอิ อะฮริ้ >/////<
    #2,450
    0
  16. #2447 ชั้นรักexo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 22:34
    แบคต้องเคียงอี้ที่มาสนิทกับปชย.แน่ๆ
    #2,447
    0
  17. #2444 ชั้นรักexo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 22:20
    ไคลู่ เราแอบติ่งคู่นี้นะ ชอบๆๆๆๆ
    #2,444
    0
  18. #2411 BrowZNiiZ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 00:25
    เอ้าาาาาา

    ไคลู่เพิ่มมากอีกคู่ 55555
    #2,411
    0
  19. #2281 NN.am (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 12:32
    เอ้ะๆ ครูพี่ลู่กะจงอินนี่ยังไงๆ
    #2,281
    0
  20. #2219 Lord of the perturbation (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 11:29
    ไคลู่เหรอ ซอรี่ๆตอนแรกที่คิดว่าฮุนฮาน 
    แล้วตกลงไคมีซัมติงอะไรกับครูพี่ลู่(ชอบชื่อนี้55555)
    #2,219
    0
  21. #2064 Adriel (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 17:38
    จงอินกับพี่ลู่ต้องกิ๊กกันแน่เลยยย ชัวร์ป๊าบบ
    #2,064
    0
  22. #2039 NaMo_K (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 02:29
    อะไรทำไมซัมซิ่งรองมันเยะจริงแท้ นี่อยากเผือกมากอ่ะ 5555
    #2,039
    0
  23. #2011 giikzsmile (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มกราคม 2557 / 00:23
    ไคลู่แหงเบย  ~~~~~~~
    #2,011
    0
  24. #1991 |2@|_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มกราคม 2557 / 18:23
    วันที่ชนเลย์นี่จงอินมากะพี่ลู่จริงๆ ซินะ ซินะ ว่าแต่รัก 3 เส้าหรอ? แล้วชานกะแบคนี่ก็มี sth wrong ซินะ ให้เลย์โสดก็ได้นะ นางดูใสใสดี 5555
    #1,991
    0
  25. #1967 Miss19 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2557 / 00:42
    ไคลู่ I like it
    #1,967
    0