(END) คุณอาที่รัก ::: KrisLay

ตอนที่ 30 : คุณอาที่รัก - 29 - (จบภาคต้น)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,356
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    22 เม.ย. 57






- 29 -




 

 

            ฤดูใบไม้ร่วงใกล้เข้ามาแล้ว ช่วงสองสามวันมานี้อากาศร้อนอบอ้าวเริ่มคลายลง เลย์กำลังผ่านอีกหนึ่งฤดูกาลของบ้านหลังใหม่ ร่างเพรียวบางทอดฝีเท้าช้า มือที่ไม่ถูกเกาะกุมยกขึ้นลูบแขนตัวเองทุกครั้งที่เผลอ ทางเดินสีเทาทอดตัวยาวขนานกับแม่น้ำฮันและสวนสาธารณะขนาดใหญ่ เลย์ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ส่วนไหนของโซล คนพามาก็ไม่ยอมพูดอะไร เลย์ลองถามไปครั้งหนึ่งตอนอาคริสจอดรถแต่อีกฝ่ายก็เอาแต่ยิ้ม พาเลย์เดินกินลมชมวิวริมแม่น้ำเรื่อยมา จนจึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้พูดจากันเป็นเรื่องเป็นราว

 

 

            เมื่อเลย์เห็นสะพานสายรุ้งอยู่ไกล ๆ อาคริสก็หยุดเดิน

 

 

            “ทำไมถึงมาที่นี่ฮะ?” เด็กช่างพูดอดใจไม่ไหวแล้ว

 

 

            “เดินเล่นไง” รู้ว่ามาเดินเล่น ก็เดินกันมาตั้งไกลขนาดนี้แต่ที่เลย์อยากรู้คือเดินเล่นทำไมตอนนี้ต่างหาก ดวงตาสวยไม่ปกปิดความสงสัย เลย์ได้แต่ช้อนตามองคนตัวโตกว่าอยู่อย่างนั้น

 

 

            “อาแค่หาอะไรทำให้ตัวเองเย็นลงน่ะ” คริสว่า เขาเริ่มก้าวอีกครั้ง

 

 

            “เลย์ขอโทษฮะ”

 

 

            “ขอโทษเรื่องอะไร?”

 

 

            “เลย์ทำให้อาคริสโกรธอีกแล้ว”

 

 

            “อาไม่ได้โกรธ อาแค่กลัว”

 

 

            “กลัว? อาคริสกลัวอะไรฮะ” ระยะการเดินครั้งนี้ไม่ไกลนัก คริสเลือกเก้าอี้ยาวตัวหนึ่งเป็นที่พัก เขานั่งลงพร้อมกับเด็กในปกครอง เลย์ยังรอคำตอบไขข้อข้องใจ เขานึกไม่ออกว่าคนอย่างอาคริสจะกลัวใครหรือสิ่งใดในโลก

 

 

            “กลัวเหมือนที่เลย์กลัว”

 

 

ดวงตาคู่งามสั่นไหว เลย์ไม่เคยลืมความกลัวของตัวเอง

 

 

            “เลย์กลัวอาคริสเกลียดเลย์ ทิ้งเลย์...” แค่เอ่ยถึงเสียงก็สั่น ใจหายราวกับโลกจะไม่มีวันพรุ่งนี้ เลย์เบียดตัวเข้าซุกในอกอุ่นเมื่ออาคริสขอกอด อกกว้างยังให้ความรู้สึกหนักแน่นมั่นคงเจือจางด้วยความอ่อนหวานอ่อนโยนที่คุ้นเคย

 

 

“เลย์กลัว กลัวอาคริสไม่รัก...เหมือนที่เลย์รัก...”

 

           

 

            “...............”

 

 

 

            “เลย์กลัวสิ่งที่ไม่มีวันจะเกิดขึ้นจริง” เสียงนั้นไม่ได้ดังเลย หากเมื่ออาคริสกระซิบอยู่ข้างแก้มเลย์ก็ได้ยินชัด ร่างเล็กดันตัวออก มองหน้าคนพูดพร้อมรอยกังขาในแววตา

 

 

            “แต่อาคริสกับคุณซ่ง...”

 

 

            “ไม่มีใครเลย์”

 

 

“แต่พี่ลู่หานบอกว่าอาคริสจะคืนดีกับเธอ”

 

 

“ระหว่างอากับลู่หานเลย์จะเชื่อใคร” แน่นอนว่าคำตอบมีเพียงหนึ่งเดียว รางวัลของเด็กดีคือสัมผัสที่ชวนให้หัวใจแทบหยุดเต้น ริมฝีปากต่อริมฝีปาก ทาบทับอย่างอ่อนหวานก่อนละออก ไม่รุกล้ำมากกว่านั้น

 

 

“อามีแค่เลย์ จะมีเลย์คนเดียว”

 

 

            “อาคริส”

 

 

            “อาจะไม่ทิ้งเลย์ไปไหน เลย์อยากให้เป็นโลก เป็นจักรวาล เป็นชีวิตหรืออยากให้เป็นอะไรอาก็จะเป็น อาจะอยู่ตรงนี้จนกว่าเลย์จะไม่ต้องการ” ใบหน้าหวานส่ายไปมา ปลื้มจนตัวจะลอยแต่เลย์ไม่ชอบท้ายประโยคนั่นเลย จะไม่ยอมให้อาคริสคิดแบบนั้นด้วย

 

 

“อาคริสก็พูดถึงสิ่งที่ไม่มีวันเกิดขึ้นจริงเหมือนกัน เลย์จะไม่มีวันไม่ต้องการอาคริส ไม่ มี วัน

 

 

            “เด็กเอ๊ย ชีวิตยังอีกไกลอย่าเพิ่งมั่นใจอะไรนัก” เด็กเริ่มหน้างอ

 

 

            “อย่าดูถูกความรู้สึกเลย์นะ ถ้าอยู่ถึงร้อยปีเลย์ก็รักอาคริสจนครบร้อยนั่นแหละ จะนั่งรถเข็นหรือค้ำไม้เท้ายังไงเลย์ก็ไม่ถอย เกิดชาติหน้าก็จะไปรักชาติหน้าด้วย พูดจริง!” คริสหัวเราะลั่นท้องน้ำ หมด หมดกันอารมณ์ซาบซึ้ง เจอไอ้ตัวแสบประกาศกร้าวไปทีเดียวกระจายหมด

 

 

“ขำทำไมฮะ เลย์จริงจังนะ อาคริสไม่เชื่อหรือว่าเลย์รัก”

 

 

            “อาเชื่อ” เสียงเขายังกลั้วอาการหัวเราะอยู่หน่อย ๆ “อาแค่ไม่อยากผูกมัดเรา เลย์เพิ่งสิบเจ็ด ยังเรียนไม่จบมอปลายด้วยซ้ำ อาไม่ได้ดูถูกนะแต่โลกมันยังมีอะไรให้เราต้องเจออีกเยอะ ค่อย ๆ เรียน ค่อย ๆ รู้ไปนะ อารอได้”

 

 

            “ไม่ยุติธรรม!” ทีตัวเองบอกว่าจะไม่ทิ้งเราไปไหน เรายังเชื่อเลย บู่ว!

 

 

            “สิทธิของผู้ใหญ่ อยากได้ก็ต้องรอให้โตก่อน”

 

 

            “เลย์โตแล้ว โตคืนนี้เลยก็ได้”

 

 

            “พูดอะไร เดี๋ยวเถอะ” ตีแปะลงบนสะโพกเล็ก ไม่ได้เจ็บอะไรเลยแต่ไอ้ตัวดื้อมันร้องเสียลั่นท้องน้ำ

 

 

            “ใจร้าย!”คุณอาสุดหล่อส่ายหน้าไปมา พอผ่านพ้นความเครียดมาได้ท้องไส้ก็เริ่มประท้วงกันถ้วนหน้า คริสยังไม่เท่าไหร่เพราะตอนเย็นเขาดื่มกาแฟไปหลายแก้วแต่เลย์นั้นมื้อล่าสุดที่ตกถึงท้องคือฝีมืออาคริสเมื่อตอนเที่ยงนู่นแล้ว มือบางลูบท้องป้อย ๆ

 

 

            “หิวแล้ว อาคริสมาให้เลย์กินหน่อย” ตอนพูดน่ะไม่ได้คิดอะไรหรอก แค่พูดเล่นไปตามประสา ไม่ได้นึกถึงความหมายนัยตรงหรือนัยประหวัดด้วยซ้ำ แต่พอเห็นคุณอาหรี่ตามองเด็กหัวไวก็ฉุกใจคิดขึ้นได้ รีบถดตัวออกจากอกกว้างก่อนจะโดนตีอีกรอบ

 

 

            “เห็นอาเป็นของกินตั้งแต่เมื่อไหร่”

 

 

            “เลย์แค่พูดเล่นฮะ”

 

 

“อ้อ คิดกับอาแค่เล่น ๆ สินะ” หื่อออออ เมื่อกี้ยังหล่อละมุนอยู่เลยตอนนี้หล่อดุซะละ เลย์กึ่ง ๆ จะค้อน ขยับไปสุดอีกด้านของเก้าอี้ยาวอาคริสก็ตามมาเบียด คุกคามกันเห็น ๆ อ่ะ

 

 

“เลย์เล่นแต่อาไม่เล่น อาจะกินจริง”

 

 

“กินจริง ๆ เลยหรือฮะ?” เดี๋ยว อะไรคือพูดคำว่ากินแล้วมองริมฝีปากคนอื่น อาคริสต้องการจะสื่ออะไร ช่วยเตือนให้เด็กสิบเจ็ดตั้งตัวก่อนสักนิด

 

 

“ใช่ จะกินให้หมด ไม่ให้เหลือเลยสักหยด”

 

 

“อาคริส...”

 

 

“เลย์ต้องทำให้อา”

 

 

“แต่เลย์ทำไม่เป็น เลย์ไม่เคย” ไม่ได้ปฏิเสธว่าจะไม่ทำนะ จุดนี้นักเรียนปีสามนามว่าจางอี้ชิงพร้อมสำหรับการเรียนรู้มาก

 

 

“อาจะสอน ทำนะ” เอ้า! ชวนอีก

 

 

“ก็ ก็ถ้าอาคริสต้องการอย่างนั้น”

 

 

“เด็กดี” ขอเลย ชมเสียงแผ่วข้างหูเนี่ย บางทีอาคริสก็ควรรู้ว่าตัวเองมีเนื้อเสียงที่แหบต่ำทุ้มพร่าพาให้จินตนาการไกลแค่ไหน อาคริสหยักยิ้มลุกขึ้นยืนโดยไม่ลืมดึงให้เลย์ลุกด้วย “ถ้าอย่างนั้นพอเราถึงบ้านแล้ว อาจะบอกสูตรให้”

 

 

“ต้องมีสูตรด้วยหรือฮะ?”

 

 

“มีสิ ถ้าไม่ทำตามสูตรรสชาติก็จะเพี้ยน ไอ้ที่ว่าจะกินจนหยดสุดท้ายอาจจะต้องเททิ้งตั้งแต่ชิมคำแรกเลยนะ” เลย์กะพริบตาปริบ ปริบ ปริบ อาคริสก็ยังยิ้มนะแต่เลย์คิดว่าเลย์โดนเข้าแล้วล่ะ คนตัวเล็กขบเขี้ยว จ้องตาสู้กับประกายพราวระยับในหน่วยตาคม

 

 

“อาบอกหรือยังว่าอาอยากกินอิตาเลี่ยนโซดา”

 

 

“ยังไม่ได้บอก!” แกล้งเขาแล้วยังหัวเราะเสียเต็มเสียง แล้วเรื่องอะไรเลย์จะอยู่ให้อายหนักกว่าเก่า ร่างเล็กวิ่งหนีออกมาจากตรงนั้นแต่ไม่ก่อนที่จะหันไปแว๊ดเสียงใส่ผู้เป็นอา

 

 

“แกล้งเด็ก! โกรธแล้ว!” คริสหัวเราะอย่างไม่ถือสา ชายหนุ่มก้าวตามไปช้า ๆ เขารู้ว่าอีกคนไม่ทิ้งเขาไปหรอก ยังไงก็ต้องรอ

 

 

ริมฝีปากสีเลือดวาดออกยามสายตาจับภาพตรงหน้าได้ เขาเร่งฝีเท้าจนทันคนที่เดินเหวี่ยงกิ่งไม้หวดลม คว้ามือบางก่อนจะดึงให้ถอยมาหา ดวงตาสวยใสมองคล้ายจะค้อนแต่ฝ่ามือเล็กก็ยอมสอดประสานกับมือเขา แกว่งช้า ๆ ยามก้าวไปข้างหน้าด้วยกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รถเก๋งสัญชาติยุโรปคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดในที่ประจำตามเวลาเดิมของมัน สีดำเป็นเงาปลาบดูคล้ายกับรถหรูอีกหลายคันที่มาส่งนักเรียนคนอื่น ๆ ทว่าคนที่ลงมาจากรถคงยากจะมีใครเหมือน ร่างสูงสง่าในชุดสูทเทาเข้มปิดประตูก่อนจะกวาดสายตาไปรอบ ๆ หลายคนสงสัยว่าผู้ชายที่ดูดีระดับนายแบบคนนั้นเป็นใคร หลายคนจำเขาได้เพราะนักเรียนชายที่ลงมาจากรถคันเดียวกันนั้น จางอี้ชิง ปีสาม นักเรียนใหม่ผู้โด่งดัง

 

 

เลย์ได้แต่มองคุณอาแทนคำถาม ปกติอาคริสไม่ลงมาจากรถหรอก จอดส่งเลย์แล้วก็จะออกไปเลย วันนี้มาถึงก็ไม่พูดอะไรเลย์เลยคิดว่ารีบ พอเขาเปิดประตูลงมาก็ลงมาด้วยเสียอย่างนั้น แถมออฟชั่นพิเศษเดินอ้อมรถมาจัดปกเสื้อนอกให้ด้วย

 

 

“ไม่ลืมอะไรนะ”

 

 

“ฮะ? อ่า ไม่ฮะ ไม่ลืม” ก็ไม่มีอะไรให้ลืมนี่นา ข้าวของที่เอาติดตัวมาเรียนก็เหมือนทุกวัน พิเศษหน่อยก็กล้องถ่ายรูปแต่วันนี้ไม่มีงานที่ต้องใช้กล้องเลย์เลยเก็บไว้ที่ห้อง

 

 

“ห้าโมงเย็นนะ”

 

 

“ใจคอจะไม่ยกเลิกเคอร์ฟิลด์ให้เลย์จริง ๆ หรือฮะ โหดอ่ะ” เจ้าตัวจ้อยทำปากบู้ คริสเลยจับบีบให้สมอาการมันเขี้ยว ปล่อยมือแล้วก็ลูบเรือนผมหยักสวยโดยไม่พูดอะไร ดวงตาคมทอดมองอย่างไรไม่รู้รู้แต่แก้มขาว ๆ นั่นเริ่มจะซับสีระเรื่อมากขึ้นทุกที

 

 

“อาคริส”

 

 

“ไปเถอะ เพื่อนมารอแล้วนั่น”

 

 

“แปลกจัง วันนี้มาด้วยกันได้แฮะ” ชานยอลมายืนรอเขาเป็นเรื่องปกติแต่แบคฮยอนที่นั่งอ่านหนังสืออยู่นั่นจัดว่าเป็นของแปลกได้เลยนะ

 

 

“เจอกันตอนเย็นนะฮะ”

 

 

“เจอกัน” ปลายนิ้วที่เกี่ยวกันค่อยเลื่อนออก คริสสวมแว่นกันแดดก่อนจะมองสำรวจรอบด้านระหว่างที่กลับขึ้นรถ ไม่รู้ข่าวลือที่ว่าเลย์มีเสี่ยเลี้ยงจะเงียบไปหรือยัง บอกตามตรงว่าคริสไม่มายด์ถ้าใครจะเข้าใจผิด มันคงดีถ้าได้ทำให้ไก่กาแถวนี้รู้ว่าจางอี้ชิงมีเขาอยู่ข้างกาย หน้าไหนที่แอบมาดหมายในตัวเลย์จะได้รู้ว่าคนที่จะหวังได้ต้องเทียบเท่าหรือสูงกว่าอู๋อี้ฟ่านคนนี้

 

 

“โย่! อรุณสวัสดิ์” เสียงสดใสร้องทักพร้อมน้ำหนักที่ทุ่มลงมาบนไหล่ แบคฮยอนจิ๊ปาก เหวี่ยงหางตาใส่คล้ายรำคาญ

 

 

“มันหนักนะ”

 

 

“ทำไมวันนี้มาด้วยกันล่ะ”

 

 

“ถามเพื่อนนายสิ” แบคฮยอนว่า เก็บหนังสือใส่เป้แล้วก็ลุกขึ้นยืน เลย์ฉวยโอกาสสอดแขนคล้องแขนเพื่อนตัวเล็กแล้วซุกมือไว้ในกระเป๋าเสื้อนอกแทนการล็อค แบคฮยอนยังคิ้วขมวดแต่ก็ไม่ได้ผลักไส

 

 

“นายไปรับแบคฮยอนหรือชาน ก้าวหน้านี่หว่า” ท้ายประโยคเลย์ลดเสียงลงเหลือเพียงริมฝีปากที่ขยับ ชานยอลเลี้ยงลูกบาสไปตามทาง ช่วงนี้เขาไม่มีซ้อมเช้าเพราะใกล้สอบแล้วแต่ยังต้องพกลูกบอลติดตัวมาเล่นช่วงพักเที่ยงกับช่วงเย็นด้วย

 

 

“ก็เป็นห่วงไง เมื่อวันเสาร์ใครก็ไม่รู้โดนผู้ปกครองตามตัวกลับบ้านกะทันหัน โทรหาก็ปิดเครื่อง นึกว่าโดนขังลืมเสียแล้ว”

 

 

“อ๋อ ขอโทษที พอดีมีเรื่องนิดหน่อยแต่โอเคแล้วล่ะ”

 

 

“โดนดุหรือเปล่า”

 

 

“โดน”

 

 

“โดนดุแล้วยังทำหน้าชื่น ไหวป่ะ ถามจริง”

 

 

“แปลกตรงไหน นายโดนแบคฮยอนด่ายังยิ้มได้เลย”

 

 

“มันไม่เหมือนกันโว้ย!” โวยเลยนะ โวยเลยนะ ไม่ต้องแอบมองแบคฮยอนน่ะ ใบหูแดงก่ำขนาดนั้น เค้าคงยอมสบตานายหรอก

 

 

“นั่นแน่ ยอมรับแล้วสิว่าแอบอมยิ้มจริง”

 

 

“เรื่องของนายเถอะ” ตัดบทแล้วก็ก้าวสวบ ๆ นำไป เลย์หัวเราะชอบใจ คลายแขนที่คล้องแขนแบคฮยอนให้เดินสะดวกขึ้น เจอเพื่อนตัวเล็กชายหางตามองเลย์ก็เลิกคิ้ว ถามออกไปตรง ๆ

 

 

“มีอะไรหรือ?”

 

 

“คนที่นายไม่อยากให้มีใคร...” แบคฮยอนเกริ่นมาแค่นั้นเลย์ก็เดาใจความที่เหลือได้ คนตัวขาวยิ้มบาง หันกลับไปมองทางประตูโรงเรียน อาคริสไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้วล่ะ เลย์ก็แค่อยากมอง

 

 


 

 

“ใช่ คนนี้แหละ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คุณอาที่รัก

 { จบภาคต้น }

 

 

 

 

 

จบภาคแรกค่ะ ขอบคุณที่ติดตามอาหลานมาถึงบรรทัดนี้นะคะ

 

ตั้งแต่ต้นจนจบก็ยังคงคอนเส็ปต์รักละมุนอุ่นละไม เดินเรื่องแบบค่อยเป็นค่อยไป ไม่รีบเร่ง ไม่หวือหวา ไม่มีตัวอิจฉาให้ระคายใจ(?)  ใครที่คาดหวังฉาก NC – 17 ในเรื่องนี้คาดว่าคงผิดหวังกันไป มีแต่ฉากที่น้องเลย์ต่อยแบคฮยอนที่นับได้ว่ารุนแรงจนต้องขึ้น NC เตือน เด็กดีอย่าเอาอย่างนะจ๊ะ *หัวเราะเหิด*

ทั้งนี้ทั้งนั้นถือว่าเตือนตั้งแต่ต้นเรื่องแล้วนะ ไม่งอแงนะ

 

ภาคต้นจบไปแล้วหวังว่าทุกคนจะติดตามภาคจบด้วยนะคะ

 

ตัวละครจะโตขึ้นอีกหน่อย(แต่น้องเลย์ก็ยังผู้เยาว์อยู่นะ >…<) มีปัจจัยภายนอกเข้ามาแทรกระหว่างอาหลานมากขึ้น ความเร่าร้อน(?)รุนแรงของอารมณ์ก็จะมีมากขึ้นตามสเต็ป บางอย่างอาจเปลี่ยนไปแต่มีสิ่งที่ไม่เปลี่ยนคือหลานเลย์ยังชอบอ้อนคุณอาเหมือนเดิม อาจมีฉากบีบหัวใจกันนิดหน่อย ช่วยเป็นกำลังใจให้อาหลานและคนแต่งด้วยนะคะ

 

 

เจอกันเมื่อหลานรักของอาคริสสอบเข้ามหาวิทยาลัยค่ะ

 


 

ขอบคุณที่รักฟิคของกระท่อมนะคะ

3rd Admin

 

 

cinna mon
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,134 ความคิดเห็น

  1. #3134 parkyeol_oohhun (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2564 / 06:03
    อยากอ่านต่อจัง
    #3,134
    0
  2. #3133 ทาสรักคริสวู (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มีนาคม 2564 / 00:48

    ตอนนี้มีภาคต่อหรือยังคะ ตั้งตารอออออ

    #3,133
    0
  3. #3132 BestSpchaa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มกราคม 2564 / 20:12
    อยากอ่านต่อมากกกๆเลยค้ะ😭
    #3,132
    0
  4. #3131 souvany7218 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 21:23

    คคุณอาที่รักภากจบมาหรือยังค่ะ

    #3,131
    0
  5. #3129 souvany7218 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 21:15

    สสนุกกกกกกกกชอบบบบ

    #3,129
    0
  6. #3126 MameawCNSD (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 05:51
    ตั้งตารอภาคต่อเลยค่ะ
    น้องเลย์ของเราค่อย ๆ โต อาคริสเองก็เช่นกัน

    ตอนนี้ที่ลุ้นคือ ภาคต่อจะมีอะไรเข้ามาเป็นบททดสอบบ้างน้าา

    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    นานแค่ไหนก็ยังคงตั้งตารออย่างตื่นเต้นเสมอค่ะ

    ดีใจที้ได้รูู้จัก ได้ติดตามผลงานนะคะ
    หากมีเวลาก็หวังว่าจะมีโอกาสได้เสพผลงานดี ๆ ของพี่เติร์ดอีกนะคะ
    #3,126
    0
  7. #3116 Clxckz (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 10:36
    งือแอ รอภาคต่อนะคะ
    #3,116
    0
  8. #3115 Realkwonjay (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 05:44
    ยังรอภาคต่อนะคะ นี่ถึงขนาดกลับมาอ่านเรื่องนี้ซ้ำๆเลย
    #3,115
    0
  9. #3100 Realkwonjay (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 11:59
    รอภาคต่อค่าไรท์
    #3,100
    0
  10. #3086 One4rever (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 20:49
    รอภาคจบอยุ่เสมอนะคะ
    #3,086
    0
  11. #3079 ununchuahong (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 22:51
    นี่คือรอบที่ 3 ที่กลับมาอ่าน5555555 ยังรออยู่นะคะ
    #3,079
    0
  12. #3078 NAM986 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 00:03
    ไรท์จะรู้ไหมคะ ว่าอ่านรอ2-3 กี่รอบๆก้เขิลมากๆ ชอบมากค่ะ ชอบเรื่องแบบนี้ มันไม่เหวอหวา มันมีความแบบ ใช่อะ! คือ มันคือฟิคที่ตามหา มันมีความสมเหตุสมผล การดำเนินเรื่องก้ดี พล็อตแบบนี้คือเอาใจไปเลยอะ เราอ่านครั้งแรกเราก้เฟบไว้เพราะรอภาคต่อ ใจจดใจจ่อมาก รอจนอ่านอีกรอบเนี่ย เราทนไม่ไหวแล้วค่ะอ่านจบปุ๊บก้มาคอนเมนต์เลย ว่า กลับมาค่ะ!!!!!! เราว้อนท์มากกกถึงมากที่สุด เราอยากอ่านต่อ เราชอบเรื่องนี้มากๆค่ะ รักไรท์นะคะ เป้นกำลังใจให่ มาต่อไวๆนะคะรอเสมอๆๆๆๆๆค่ะ
    #3,078
    0
  13. #3071 Nemu_Jung (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 01:20
    ยังรออยู่เสมอนะคะ <3
    #3,071
    0
  14. #3067 หัวใจของจงแด (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 16:44
    อยากให้แต่งอีกค่ะ รีบๆมาต่อนะคะ
    #3,067
    0
  15. #3066 dovy_bubble (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 00:40
    ยังรออยู่นะคะ
    #3,066
    0
  16. #3065 Xingmin (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 16:02
    คือดีย์มากอ่ะอาหลานคู่นี้ ละมุนเกิน รอภาคจบนะคะ
    #3,065
    0
  17. #3064 MLKHCCBLDTKH (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 09:23
    พึ่งมาอ่าน ว้อนท์ภาคจบแล้วค่ะ รีบมาต่อนะ เราอยากให้-เด็กดื้ออ้อนอาคริส 55555
    #3,064
    0
  18. #3062 ::merror:: (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 13:11
    พี่เติร์ดบอกว่าเจอกันเมื่อหลานรักอาคริสสอบเข้ามหาลัย นี่ก็ผ่านมาจะ2ปีแล้วนะคะ หลานอาคริสสอบเข้ามหาลัยนานจัง 55555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 
    คิดถึงแล้ววว เอาภาคสองของหนูมาซะดีๆน้าาาาา แง้
    #3,062
    0
  19. #3061 heiioice (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 20:00
    รอภาคสองงงงงงงงงงค่าาาาาาาาาาา
    #3,061
    0
  20. #3060 `-chanhunholic (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 02:01
    รอ ภาคสองค่า แงงงงงง คิดถึงงงงงง กลับมาอ่านอีกรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้อ่านซ้ำไปซ้ำมาแต่ยังตื่นเต้นทุกที ยังรอภาคจบอยู่นะคะ มาเร็วๆนะคะ พลีสสสสสสส
    #3,060
    0
  21. #3059 KrisWu เฮียอู๋สุดหล่อ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:57
    เมื่อไหร่จะมาต่อภาคสองนะ อ่านสามรอบก็ยังสนุกเหมือนเดิม
    #3,059
    0
  22. #3057 PianoGirlOrpheus (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 06:39
    จะเอาภาค2 จะเอาๆๆๆๆๆๆไรท์จ๋าาาา
    #3,057
    0
  23. #3039 Kao Kanya\'k (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 10:09
    จะเอาภาคสอง ง๊ากกกกดด
    #3,039
    0
  24. #3037 จางออมม่า (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 10:09
    รอออออออออออออออ
    #3,037
    0
  25. #3035 FY61 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 23:55
    รอไรต์มาต่ออีกภาคงุงิ
    #3,035
    0