(END) คุณอาที่รัก ::: KrisLay

ตอนที่ 28 : คุณอาที่รัก - 27 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,309
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    15 เม.ย. 57





- 27 -


 

 

 

            เลย์วางหนังสือกับแทปเล็ตลงบนโต๊ะเล็ก ตั้งท่าจะนั่งลงกับพื้นแต่ก็เปลี่ยนใจวิ่งเข้าไปในครัวแทน อาคริสกำลังหยิบขวดโซดาออกมาจากตู้เย็น เห็นแวบแรกเลย์ก็นึกว่าคุณอาจะวอร์มเครื่องตั้งแต่บ่ายพอเข้าไปใกล้ถึงได้รู้ว่าไม่ใช่ อาคริสเทอะไรสักอย่างใส่ในแก้วใสทรงสูง เป็นของเหลวสีแดงจากนั้นก็เติมน้ำแข็งแล้วก็เติมโซดา วางใบมิ้นต์ลงไปหนึ่งใบ เลย์ร้องว้าว มองน้ำหวานสีสวยที่แบ่งชั้นสีออกจากกันอย่างตื่นเต้น

 

 

            “อิตาเลี่ยนโซดา”

 

 

            “ข้างล่างนั่นคืออะไรหรือฮะ”

 

 

            “น้ำเชื่อมกลิ่นสตรอว์แบรี่น่ะ น้ำหวานแบบง่าย ๆ สำหรับคนที่ต้องการพลังงานอย่างเร่งด่วน” มีอะไรที่อาคริสของเขาทำไม่ได้บ้างนะ เลย์ประคองแก้วน้ำหวานมาวางที่โต๊ะพร้อมรอยยิ้มปลาบปลื้ม ลองจิบคำแรกก็ทำตัวสั่นจนคนที่เดินตามมาขำ

 

 

            “รสชาติมันประหลาด ๆ อ่ะ”

 

 

            “คนก่อนสิ จิบทั้งแบบนั้นก็ได้แต่โซดารสมินต์เท่านั้น”

 

 

            “ถ้าคนมันก็ไม่เป็นชั้น ๆ แบบนี้สิฮะ เลย์ชอบ มันมีสองสี”

 

 

            “ถ้าคนก็ได้อีกสีสวย ๆ ถ่ายรูปไว้สิก่อนผสมกับหลังผสม” เอ ที่พูดนี่ประชดหรือเปล่านะ แต่ไหน ๆ อาคริสก็อุตส่าห์แนะนำเลย์ก็จะเชื่อฟังละกัน วิ่งเข้าห้องไปเอากล้องถ่ายรูปออกมาอย่างเร็วรี่ หมุนตัวไปรอบโต๊ะจนได้มุมถูกใจแล้วก็กดชัตเตอร์เก็บไปเกือบสิบรูป ไม่ได้หรอก อาคริสชงให้ทั้งทีนะ หากินร้านไหนก็ไม่ได้

 

 

            “งานชมรมเป็นยังไงบ้าง คืบหน้าบ้างไหม”

 

 

            “ทำไปได้เยอะแล้วฮะ เลย์ถ่ายรูปประกอบไว้เยอะเลย อาคริสดูสิฮะ” ยื่นกล้องให้ก่อนจะเปลี่ยนใจ ดึงคืนแล้วก็หัวเราะแหะ ๆ “ดูในแทปเล็ตดีกว่าฮะ กล้องมันหนัก”

 

 

            “ไม่เป็นไร”

 

 

            “ไม่เอา รูปในนี้ยังไม่ได้ปรับ เลย์ไม่อวด” ตามใจ มือหนาเอื้อมไปหยิบแทปเล็ตคู่กายเจ้าเด็กติสมากดเปิด เลย์รีบคนน้ำหวานแล้วยกขึ้นดื่มอึกใหญ่ ดันข้าวของไปอยู่กลางโต๊ะก่อนจะคลานเร็ว ๆ ขึ้นไปบนโซฟา เอาคางวางหัวไหล่คุณอา รอคำชม

 

 

            “อัลบั้มไหน?” รีบสไลด์หาแล้วจิ้มให้พร้อม

 

 

“ดูอัลบั้มรวมนะฮะ มีทุกอย่าง ทุกงาน”

 

 

“นี่ถ่ายตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี้อย่างนั้นหรือ?” เจ้าตัวเล็กพยักหน้าหงึกหงัก

 

 

            “สวยดีนี่ ฝีมือโฟโต้ชอปพัฒนาขึ้นเยอะนะ” เสียงเล็ก ๆ ร้องท้วงอย่างไม่ชอบใจ คริสไม่มองก็รู้ว่าปากย้อย ๆ นั่นคงยื่นง้ำ ดีไม่ดีดวงตาก็จะวางค้อนใส่เขาด้วยอีกอย่าง

 

 

            “เลย์แค่ปรับนิดหน่อยเหอะ ไม่ได้ทำอะไรเยอะเลย ภาพที่ถ่ายมามันสวยอยู่แล้ว” ก็ไม่ค่อยจะโอ่ แต่สำหรับเด็กสิบเจ็ดฝีมือระดับนี้ก็ถือว่าดีเยี่ยม คริสอาจไม่ใช่นักวิจารณ์มืออาชีพแต่เขาก็คลุกคลีกับพี่ชายที่เป็นช่างภาพมาหลายปี เคยตามไปถ่ายงานนอกสถานที่หลายครั้ง ภาพหลายแบบผ่านตาเขาไป อีกหลายแบบถูกบันทึกเป็นความประทับใจไว้ในสมอง มาตรฐานภาพถ่ายที่ดีของคริสจึงสูงพอกับช่างภาพมืออาชีพ เลย์ได้พรสวรรค์ของพี่ชายเขามาเต็ม ๆ

 

 

            “อาว่าเลย์ถ่ายแคนดิทโอเคนะ ภาพดูมีอารมณ์ มีเรื่องราว” ไปแอบถ่ายคนแปลกหน้าพวกนี้มาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ มีทั้งเพื่อนนักเรียน คนเดินถนน แม่ค้า นายสถานี กระทั่งหมาแมวและนก ทุกภาพสมบูรณ์ด้วยองค์ประกอบและแสงสี ทั้งหมดนั้นถูกบันทึกโดยที่ต้นแบบไม่รู้ตัวทั้งสิ้น

 

 

            “พ่อบอกว่าภาพต้องเล่าเรื่องได้ฮะ”

 

 

            “ใช่ เล่าเหตุการณ์ เล่าความรู้สึก” นิ้วเรียวยาวแตะเลื่อนไปทีละภาพ ๆ ภาพทิวทัศน์เริ่มปรากฏแทนสิ่งมีชีวิต โรงเรียนในแต่ละมุม ตึกรามบ้านเรือน สวนสาธารณะ สภาพการจราจร คริสดูไปถามไป มุมไหนเขาไม่คุ้นคนถ่ายก็บอกตำแหน่งให้อย่างกระตือรือร้น เล่าให้ฟังว่าวันนั้นเจออะไร ทำไมถึงถ่ายเก็บไว้ เขาดูเพลินจนหมดอัลบั้มนั้นแล้วก็หาอย่างอื่นดูต่อไป

 

 

       ‘More than Word’ ภาพตัวอย่างที่ถูกย่อขนาดลงทำให้เห็นอะไรไม่ชัด แต่หัวข้อนั้นก็ดึงความสนใจคริสได้จนหมด ชายหนุ่มเบนสายตาไปมองเจ้าตัวเล็กที่เหมือนจะซุกตัวเข้ามาเบียดกว่าเก่า เขาวางแก้มกับเรือนผมนุ่ม แตะปลายนิ้วเปิดภาพใหญ่ดูก่อนค้างไป

           

 

 

 

            ตัวเขา...กำลังนั่งอยู่หลังพวงมาลัยรถ ซ่อนริมฝีปากไว้หลังมือ เหมือนกำลังรอ

 

            ตัวเขา...ยืนอยู่ข้างรถ มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์ คิ้วขมวดนิด ๆ ดูคล้ายกำลังมองหาอะไรสักอย่าง คริสจำได้ เขากำลังรอเด็กบางคนเลิกเรียน

 

            ตัวเขา...กับรถเข็นหนึ่งคันในแผนกผักสดและผลไม้

 

            ตัวเขา...ในห้องครัวที่บ้าน ในห้องทำงาน

 

            ตัวเขา...นอนหลับบนโซฟาตัวนี้

           

 

 

 

ภาพไม่กี่ภาพแต่ทุกภาพนั้นทั้งคมทั้งชัด ให้แสงสีสวยจนตัวแบบอย่างเขาพูดไม่ออก ถ้าเลย์บอกว่าภาพเล่าเรื่องได้ ภาพพวกนี้กำลังจะบอกอะไรเขา แสงแดดอ่อนจางยามเย็น แสงสว่างสดใสในห้างสรรพสินค้า ความสุขที่เรียบง่ายในทุกวันหรือการรอคอย เลย์อยากให้เขารู้หรือว่าในช่วงเวลาเหล่านั้นเขาทำอะไรและกำลัง รู้สึกอย่างไร

 

 

“เป็นปาปารัซซี่หรือเรา” สาบานว่าคริสไม่เคยรู้ว่ามีรูปพวกนี้อยู่ ไม่เคยรู้ว่าถูกแอบถ่ายในช่วงเวลาเหล่านี้ เจ้าของภาพยิ้มตาหยี ขยับตัวเกยขึ้นมาบนอกจนคริสต้องสอดแขนคล้องเอวไว้

 

 

“ภาพต้องเล่าเรื่องได้”

 

 

“แล้วภาพพวกนี้เล่าอะไรได้บ้าง” คริสถาม เกลี่ยปลายจมูกกับไรผมสีเข้ม

 

 

“บอกไม่ได้ฮะ คำพูดอธิบายได้ไม่เท่าภาพบอก”

 

 

“ถ้าเลย์เป็นคนอื่น อาจะคิดว่าเรากำลังสารภาพรักกับอา” ชายหนุ่มเย้า คลายแขนออกเมื่อเจ้าตัวเล็กดันตัวขึ้น เลย์ยิ้มใส ทุกกริยาที่แสดงออกยามอยู่ต่อหน้าผู้เป็นอานั้นเลย์ไม่ได้แกล้งทำ ไม่เคยปั้นยิ้มหวาน ไม่เคยแกล้งออดอ้อน ทุกอย่างล้วนเป็นไปตามเสียงที่ดังที่สุดในใจ ไร้การปรุงแต่ง ไร้การควบคุม

 

 

“เลย์รักอาคริส” นัยน์ตาสวยสะท้อนความจริงเดียวกับคำพูด

 

 

“รักทุกความรู้สึกที่อาคริสให้เลย์ อาคริสเป็นทุกอย่างของเลย์ เป็นยิ่งกว่าชีวิต ยิ่งกว่าโลกทั้งใบ”

 

 

“ภาพทั้งหมดนั่นบอกแบบนี้ล่ะฮะ” เจ้าตัวร้ายอวดอย่างภูมิใจ ใบหน้าหวานโศกค่อยโน้มเข้ามา แนบริมฝีปากกับแก้มเขา แตะค้างไว้ชั่วอึดใจก่อนจะถอนออกอย่างเชื่องช้า หัวใจของคุณอาตัวสูงลั่นรัวราวกับกลองศึกหลังจากหยุดเต้นไปหลายจังหวะ

 

 

 

คริสมองประสานสายตา เลย์ยังยิ้มหวาน เปิดเผย สดใส

 

ชายหนุ่มปลื้มเปรม ปรีดาอย่างเหลือล้นหากก็ยังฉุกคิด

 

คนพูดสื่อความกินนัยลึกซึ้งเพียงใด

 

รัก ในความหมายใด

 

 

 

“อารักเลย์ไหม?” คริสแนบมือกับแก้มนุ่ม ไล้ปลายนิ้วคลึงมุมปากสวย ดวงตาคมดุไม่บอกอารมณ์เลื่อนไล้ทั่วใบหน้าหลานรักก่อนจะอ้อยอิ่งที่กลีบปากสดฉ่ำ

 

 

“เลย์...” นั่นคือเสียงของเขา ทุ้มต่ำ แหบพร่า ดังอยู่เหนือกลีบเนื้อสีแดง

 

 

รสชาติของอิตาเลี่ยนโซดานั้นหวานแปลก

 

 

ซ่อนความเปรี้ยวดึงดูดให้มัวเมาดื่มกินตะกรุมตะกราม

 

 

ครั้นจะผละออกรสซ่านของโซดามิ้นต์ก็ล่อลวงให้คืนหา จมลึกไปกับเสียงครางพร่าหวานอย่างสุดจะรั้ง เปลือกตาทั้งคู่พับปิด  ปล่อยโสตประสาทรับรู้ความเสียหายหลังห้วงความเงียบอันยาวนาน ปลายจมูกโด่งดุนปากอิ่มช้ำ แตะริมฝีปากทาบทับก่อนจะจูบซับไปตามแนวกรามสวย ผิวเนื้อนุ่ม หอมจัด เต้นระริกตอบรับอย่างยินยอม หากทุกอย่างกลับหยุดนิ่งอยู่เพียงแค่ซอกคออ่อนไหว

 

 

ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดไม่ช้านานก็ผละออก ชายหนุ่มข่มใจมองใบหน้าแดงระเรื่อ ดวงตาฉ่ำน้ำช้อนมองคล้ายไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่าแววสั่นระริกในหน่วยตานั้นแทนคำถามใด

 

 

“อาคริส...” ฝ่ายอ่อนวัยกว่าเรียกหา น้ำเสียงนั้นเว้าวอนอ่อนอ้อน

 

 

เลย์ไม่ได้โกรธเลยแม้แต่น้อย

 

 

เลย์แค่อยากรู้

 

 

อาคริสจูบเลย์ทำไม

 

 

“อาขอโทษ” ผู้เป็นอาตอบแผ่วเบา อุปมาคล้ายโลกหนึ่งใบเพิ่งพังทลายลงไปเพราะน้ำมือตัวเอง คริสทำลงไปแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว ชายหนุ่มจับร่างเล็กดันออกส่วนตัวเขาเองก็เคลื่อนตัวถอยออกมาเล็กน้อย คริสไม่อาจประมาทอารมณ์ของตัวเองเหมือนที่ผ่านมาได้อีกแล้ว สำหรับตอนนี้เขาต้องการสติมากกว่าอย่างอื่น ทว่าคนที่ถูกคริสถอยห่างนั้นไม่รู้เท่าทัน เลย์ใจหายวาบ ตีความว่าปฏิกิริยานั้นคือคำว่าไม่ต้องการและรู้สึกผิด

 

 

“ขอโทษ” เลย์ก้มหน้านิ่ง กระทั่งเสียงเตือนจากโทรศัพท์ดังขั้น

 

 

คุณซ่งเชี่ยนโทรมา เธออยากให้อาคริสออกไปหา พอดวงตาคมชำเลืองมองพร้อมมือใหญ่ที่กุมทับมือเลย์ เลย์ก็รู้ว่าตัวเองต้องถอย ร่างเล็กผลุนผลันกลับห้องนอน ทิ้งตัวลงบนเตียงแล้วเริ่มร้องไห้อย่างหนัก ไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น เลย์หันไปมองด้วยความหวังแล้วน้ำตาก็พาลจะไหลอีกครั้งเมื่อเห็นว่าอาคริสอยู่ในชุดใหม่

 

 

“อาต้องออกไปข้างนอก” ไม่ต้องบอกเลย! ไม่อยากรู้!

 

 

“อาจะรีบกลับมา สัญญาได้ไหมว่าจะไม่ไปไหน”

 

 

“.......”

 

 

“รออานะ”

 

 

 

 

 

 

 

 

อยากจะพูดออกไปตอนนั้น อยากบอกกันให้เข้าใจทุกอย่าง แต่เพราะเห็นว่าหลานกำลังสับสนจึงอยากให้เวลาตรึกตรองอีกสักหน่อย ตัวเขาเองก็อยากมีเวลาทบทวนทุกอย่างอีกครั้งด้วยเช่นกัน

 

 

“แน่ใจหรือว่าแค่นั้น...” แก้วกาแฟถูกวางลงบนจานรอง ใกล้เวลาอาหารเย็นแล้วแต่เขาก็ยังดื่มกาแฟไม่หยุด ซ่งเชี่ยนต้องกลับปักกิ่งด่วน เขาไปส่งอดีตคนรักที่สนามบินเสร็จก็โทรหาเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่มี ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิด นับตั้งแต่มาถึงร้านกาแฟที่นัดไว้ลู่หานก็สั่งขนมและเครื่องดื่มมาเต็มโต๊ะ ตั้งหน้าตั้งตากินราวกับไม่มีเขานั่งหน้าเครียดอยู่ตรงนี้ด้วย “ไม่ใช่ว่ากลัวเด็กจะปฏิเสธเลยไม่กล้าเคลียร์หรือ?”

 

 

“ฉันตั้งใจจะทำให้ชัดเจนอยู่แล้วลู่หาน”

 

 

“แปลกนะ ก็อดทนมาได้ตั้งนาน ทำไมอยู่ ๆ ถึงคิดอยากจะเปลี่ยนสถานะ เล่ามาให้หมดดีกว่าอู๋อี้ฟ่าน มันมีอะไรมากกว่าเรื่องซ่งเชี่ยนใช่ไหม” คริสเอนหลังลงพิงเบาะสูงด้านหลัง เขาอยากนั่งหลับตาเงียบ ๆ แต่ถ้าทำแบบนั้นลู่หานต้องล้มโต๊ะใส่เขาแน่

 

 

“เพราะตอนนี้มันกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว ฉัน ก้าวล้ำเส้นไปแล้ว” เสี่ยวหานสำลักโขลก ไหวตัวช้าอีกนิดคงได้อาบชาเขียวลาเต้ตั้งแต่คางลงไปถึงเข็มขัด

 

 

“เหี้ย! นี่นาย นายกินเลย์ไปแล้วหรือ!

 

 

“ขอร้องเถอะ พูดอะไรให้มันไกลคุกไกลตารางหน่อย นายเห็นฉันเป็นคนยังไงวะ”

 

 

“เป็นตาแก่อายุสามสิบที่เลี้ยงต้อยหลานชายวัยสิบเจ็ดแล้วก็คอยใช้สายตาหื่น ๆ มองหลานตัวเองทุกวี่วัน” คริสข่มใจไม่สบถใส่หน้าไอ้คนพูด มันบรรยายเสียจนภาพลักษณ์ผู้บริหารระดับสูงของเขาป่นปี้ไปเสียหมด คริสมั่นใจว่ายังไงเขาก็ไม่เคยทำเรื่องทุเรศอย่างลู่หานกล่าวหา

 

 

“เลย์ยังเป็นเลย์เหมือนเดิม” เขาบอกแค่นั้น

 

 

“แล้วมันเรื่องอะไรที่ทำให้นายหนีหน้าหลานออกมาล่ะคริส” คริสพรูลมหายใจออก เขาไม่อยากลงรายละเอียดถ้าไม่จำเป็น ไม่ใช่ว่าอายหรือกลัวโดนตำหนิแต่เขาหวง เรื่องที่เกิดขึ้นเขาอยากให้มีแค่ตัวเองกับหลานที่รู้ แต่ถ้าเขาไม่เล่า ลู่หานก็คงไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงคิดจะเปลี่ยนทั้งที่ตั้งใจว่าจะคงสถานะแค่อาหลานไปจนกว่าไอ้ตัวเล็กจะเรียนจบ

 

 

“เลย์บอกว่ารักฉัน”

 

 

“รักยังไง เหมือนที่บอกทุกทีหรือเปล่า”

 

 

“นั่นแหละปัญหา ไม่รู้ว่าในความหมายไหน” บอกไปยิ้มไป คริสจะดีใจก็ดีใจได้ไม่เต็มที่ รู้ตัวอีกทีก็พลั้งใจเสียจนหลานหอบคาอก “ลูกศิษย์นายให้ฉันดูรูปพวกนี้ เขาถ่ายเอง”

 

 

“สาบานว่านายไม่รู้ตัว”

 

 

“สาบาน”

 

 

“อย่างกับนายแบบในนิตยสาร เลย์มีพรสวรรค์ด้านนี้จริง ๆ ฉันว่านายควรส่งเสริมให้หลานเรียนต่อด้านถ่ายภาพอย่างจริงจังนะ ดีไม่ดีอาจไปไกลถึงระดับโลก”  คริสดึงแทปเล็ตคืน เขาเปิดดูภาพอีกหลายครั้งหลังจากหยิบมาจากโซฟา

“เขาบอกว่าภาพเล่าเรื่องได้ นายเห็นอะไรจากภาพพวกนี้”

 

 

“แสงสีสวย คอมโพสิชั่นเป๊ะ ที่สำคัญคือนายดูดีแม่งทุกภาพเลย”

 

 

“เลย์บอกว่าฉัน...เป็นยิ่งกว่าโลกทั้งใบของเขา” ลู่หานเบะปาก ไม่เกี่ยวกับลูกศิษย์คนโปรดหรอก เขาหมั่นไส้ไอ้คนพูดที่มันทำหน้าเหมือนได้โลกทั้งใบไว้ในมือต่างหาก “เลย์เทิดทูนนายอยู่แล้ว เด็กคนนั้นมีแค่นายคนเดียว จะเปรียบเป็นยิ่งกว่าจักรวาลก็ไม่แปลกหรอก”

 

 

“แล้วฉันก็จูบเขา”

 

 

“อ่าาาาาาา จูบน่ะเอง...”

 

 

ห๊ะ!!!!!!

 

 

อะไรนะ!!!!!!

 

 

ปากลู่หานหยุดส่งเสียงแต่ดวงตากลมโตก็ย้อนถามแทนปากจนคริสต้องยกมือปราม ถ้าอาจารย์ลู่หานตะโกนออกมากลางร้านพวกเขาต้องถูกจับตามองยิ่งกว่าเดิมแน่ แค่นี้ก็ตกเป็นเป้าสายตามากพอแล้ว

 

 

“ไหนบอกไม่ได้ทำอะไรไง!

 

 

“แค่จูบลู่หาน”

 

 

“แล้ว แล้วเลย์ว่ายังไง”

 

 

“ไม่ได้พูดอะไร คงตกใจ ฉันไม่อยากเร่งรัดเขาตอนนั้นเลยหาเหตุออกมาข้างนอก ให้เขามีเวลาคิดสักพักแล้วก็ค่อยคุยกันอีกที” ลู่หานพยักหน้าลอย ๆ ยกน้ำขึ้นดื่มอึกใหญ่

 

 

เรื่องความรู้สึกของเพื่อนสนิทนั้น ลู่หานพอรู้เห็นมาบ้างแต่เป็นการนึกรู้ด้วยตัวเองและเห็นด้วยตาตัวเองเช่นกัน คริสไม่เคยประกาศออกมาว่ารู้สึกอย่างไรกับเลย์ เจ้าตัวเองไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความรักใคร่เอ็นดูเด็กน้อยคนหนึ่งมันเปลี่ยนรูปแบบไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ลู่หานเคยถาม คำตอบที่ได้คือความเงียบ

 

 

คริสไม่เคยให้คำจำกัดความ ไม่เคยพูดว่ารัก

 

 

เมื่อเป็นอาหลานกันคริสก็ปฏิบัติกับอีกฝ่ายตามสถานภาพนั้น ไม่ว่าจะเป็นอะไร จะเป็นไปทางใดก็เพียงแค่ปล่อยไปตามวิถีของมัน เพื่อนเขาไม่เคยห้ามความรู้สึกตัวเองแต่ก็ไม่เคยยัดเยียดให้อีกฝ่ายรับรู้ แค่ได้อยู่เคียงข้าง คอยดูแลในทุกช่วงเวลา ได้เป็นอาคริสคนสำคัญของเลย์ จนกว่าเจ้าตัวดื้อจะเข้มแข็งพอที่จะมีชีวิตของตัวเอง ดูเหมือนว่าการเฝ้ามองจางอี้ชิงเติบโตไปทีละนิดจะทำให้เพื่อนเขามีความสุขจนไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

 

 

เพียงแต่ความรู้สึกของคนเป็นเรื่องที่ยากจะห้าม เมื่อยามเกิดมันเกิดโดยที่ใครก็ห้ามไม่ได้ ยามเติบโตมันก็ไม่เคยเกรงการห้ามปราม ยิ่งนานยิ่งรัก ยิ่งใกล้ชิดยิ่งยากจะห้ามใจ หลายครั้งที่บอสใหญ่ไม่เป็นตัวของตัวเองเพราะแรงรักที่เก็บกักไว้ในอก บ่อยครั้งที่ถูกพิษของความหึงหวงครอบงำ ยิ่งนานวันยิ่งชัดเจน

 

 

ดีอยู่อย่างที่คริสไม่เคยแคร์สถานภาพทางสังคม คริสไม่สนว่าอีกฝ่ายจะเป็นหลานเพราะรู้ดีว่าทั้งคู่ไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือด ความสนิทเสน่หาในวัยเยาว์นั้นปราศจากความรู้สึกอื่น หากการกลับมาพบอีกครั้งหลังจากห่างกันไปนานนับห้าปีนั้นต่างออกไป ความเอื้อเอ็นดูยังมีอยู่เต็มอกแต่ความรู้สึกใหม่ก็เริ่มก่อตัวขึ้นเช่นกัน

 

 

ปัญหาเดียวของคุณอาคือหัวใจของหลานรัก

 

 

เมื่อคริสไม่มีความตั้งใจจะบอกความในใจ คริสก็ไม่มีสิทธิ์จะถามไถ่

 

 

คริสจึงไม่เคยรู้ว่าเลย์คิดอย่างไร

 

 

ความสนิทสนมระหว่างอาหลานพาความสุขใจมาให้ ขณะเดียวกันก็ทำให้ยากที่จะเดาความหมายของคำ รักที่ได้ยินบ่อยครั้ง

 

 

“จู่ ๆ ไปจับจูบ เด็กมันเสียขวัญหมด ไม่ได้ละ พี่ลู่ต้องไปปลอบเด็กน้อยเสียแล้ว” ดวงตาคมตวัดมอง เออ ลู่หานบอกหรือยังว่าคุณอาเค้าขี้หึงมากกกกก กับเพื่อนหลานไอ้คริสมันยังเก็บมาคิดมาก แอบงอนโดยที่หลานไม่รู้ไปก็หลายที กับลู่หานนี่ถ้ามันไม่เห็นว่าต้องฝากให้ช่วยสอดส่องดูแลหลานรักที่โรงเรียน มันคงไม่ยอมให้สนิทสนมด้วยหรอก

 

 

“กลับไปตรวจข้อสอบเถอะคุณครู”

 

 

“จะกลับแล้วหรือ พร้อมแล้วหรือครับคุณอา”

 

 

“พร้อมไม่พร้อมก็ต้องกลับ”

 

 

“เออ ๆ ขับรถดี ๆ ล่ะ ไม่ต้องรีบไป ฝากบอกด้วยว่าพี่ลู่คิดถึง”

 

 

“ไม่ได้บอกว่าจะมาหานาย”

 

 

“เอ้า! แล้วบอกว่าออกมาทำไม เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่า นายบอกน้องเลย์ว่านายออกมาหายัยซ่งเชี่ยนน่ะ!” คริสตอบว่าใช่ “ซ่งเชี่ยนโทรไปตอนฉันอยู่กับเลย์พอดี”

 

 

“นายบ้าไปแล้วหรือคริส! รีบออกมาหาแฟนเก่าทั้งที่เพิ่งจูบกันไปเนี่ยนะ นายเอาอะไรคิดวะ ป่านนี้เลย์ไม่น้อยใจตายไปแล้วหรือ”

 

 

“ฉันเคลียร์เรื่องซ่งเชี่ยนแล้ว เลย์รู้ว่าฉันไม่ได้โกหก...” สีหน้าลู่หานทำให้คริสต้องเปลี่ยนจากคำอธิบายเป็นคำถาม เพื่อนสนิททำหน้าปั้นยาก ยกน้ำหวานขึ้นดื่มก่อนจะถอนใจเฮือกใหญ่

 

 

“รีบกลับเถอะ ได้เรื่องยังไงโทรบอกด้วย”

 

 

 

 

 

 

 

 

เลย์จะไปค้างบ้านเพื่อน

ไม่ต้องห่วงนะฮะ

ขอโทษที่ฝืนคำสั่งอาคริสอีกแล้ว

 

 

คริสกระชากกระดาษโน้ตแผ่นเล็กมาขยำจนยับย่น

 

 

เพิ่งบอกไปเมื่อเช้าว่าถ้าไม่เอ่ยปากอนุญาตห้ามไปไหน ไม่ทันข้ามวันก็ใช้วิธีเดิมอีกแล้ว ริมฝีปากสีเลือดเม้มแน่น แม้จะอยากจับตัวมาฟาดให้หลาบจำแต่ความเป็นห่วงก็มีมากกว่าความโกรธหลายเท่า เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมเลย์ถึงแสดงอาการแปลก ๆ ตอนอยู่ต่อหน้าซ่งเชี่ยนแถมยังมีปฏิกิริยากับเรื่องอดีตคนรักของเขารุนแรงเกินนิสัย

 

 

เลย์เข้าใจผิดเพราะคำพูดของไอ้กวางเจ้าเล่ห์!

 

 

นายรู้ไหมลู่หาน

 

 

ไอ้ความคิดที่อยากหลอกให้หึงน่ะมันทำให้เลย์หนีฉันไปแล้ว!

 

 











 
#คุณอาKL
 
cinna mon
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,134 ความคิดเห็น

  1. #3125 MameawCNSD (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 05:34
    คือคุณอาเค้าคิดมาแล้ววว _
    ไม่หลอกล่อ ไม่เรงรัด .ให้ทุกอย่างเป็นไปตามปกติ 
    แต่ทำทุกอย่างที่หลานจะขาดตัวเองไปไม่ได้
    หลักแหลมจริง  ๆ
    #3,125
    0
  2. #3114 Realkwonjay (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 05:25
    น้องเลย์ๆๆๆๆ
    #3,114
    0
  3. #3030 ninimook (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:38
    งื้อน่ารักมากเลยอ่านแล้วเขินมากกกกกกก
    #3,030
    0
  4. #3001 คลชป9091 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:42
    กรี๊ดดดดดดดอาคริสคิดแบบนี้เองหรอเนี่ย😱😱😱😱
    #3,001
    0
  5. #2975 SeHan (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 05:27
    ไคลู่แย่งซีนนนนน อาหลานคุยกันดีๆน่ะ
    #2,975
    0
  6. #2967 harafiction. (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 00:49
    อุตส่าห์จูบกันแล้วยังจะหนีกันไปหนีกันมาอี๊กกกก!!
    #2,967
    0
  7. #2949 ศรีภรรยาอู๋ฟาน (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2557 / 03:37
    อร๊ายยยยยยยยๆๆจุ๊บๆนะครับคุณอา
    #2,949
    0
  8. #2921 AZ_KLrOlling (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 02:52
    ให้ตายเถอะ
    โพ่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,921
    0
  9. #2892 //*\\O~I~L//*\\ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2557 / 01:07
    ไปคุยกันที่บ้าน ไปคุยกันที่บ้าน ไปคุยกัรที่บ้าน อ๊า!!!!!
    #2,892
    0
  10. #2846 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 21:23
    ไปตามหลานมาเลยนะ 
    #2,846
    0
  11. #2810 Hrse (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2557 / 12:27
    อย๊าาาาาาา จูบไปแล้วว
    แถมหลานยังไปค้างบ้านเพื่อนอีก
    #2,810
    0
  12. #2754 uzosou (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 22:06
    โอยยยยยยยยยยย



    จูบไปแล้วววว



    คุณอารีบไปตามคุณหลานกลับมาเร็ววว
    #2,754
    0
  13. #2694 pandatao' (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 19:25
    รอคิสซีนมากนานแล้วค่ะ > <'
    กรี๊ดดดดดดดดดด แบบเอ้อ อาไปรักหลานเข้าแล้วสินะ
    แล้วอี้ซิงคิดยังไงกับอาล่ะเนี่ย
    #2,694
    0
  14. #2662 icemenus (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 23:54
    สมหวังแล้วสินะคิมไค อาคริสง้อให้ได้นะ
    #2,662
    0
  15. #2591 ไม่มีชื่อ*-* (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 02:28
    นี่ไรท์จะรู้ไหมคะ ตั้งแต่อ่านมาก็รอฉากนี้แหละค่ะ

    ถึงจะนานหน่อยแต่ก็โอเค เราโอเค ; /////////////;

    ฮิ้อฟินมากกกกกกกกกก รักกันก็บอกกันไปเถอะะะ

    หลานน้อยใจอีกแล้วอาคริส T ______ T
    #2,591
    0
  16. #2578 ABC (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 20:33
    ชอบตอนเลย์เอารูปให้อาคริสดูมากเลย อบอุ่นน่ารักมาก

    แต่สองอาหลานจะเป็นยังไงต่อเนี่ย
    #2,578
    0
  17. #2550 นักอ่านเงา (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 22:54
    อ้ากกกกกกก

    อ่านตอนนี้แล้วฟินสุดๆ



    ไรต์แต่งได้เจิดมาก

    เค้าอ่านมาสองรอบ(ตั้งแต่ต้น)

    รอบที่สองยังฟินอยู่เลย



    จะติดตามต่อไปนะฮับ
    #2,550
    0
  18. #2538 Lord of the perturbation (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 18:59
    งานเข้าแล้วไงอาคริส -0-
    #2,538
    0
  19. #2536 ฟ.ฟ้า (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 17:28
    นี่!!! โอ๊ยยย ไปตามกลับมาเลยนะ! เคลียร์กันให้รู้เรื่องด้วย!! อ๊ากกกกกก เร็วสิ พี่คริสวิ่งดิพี่คริสวิ่ง //เดี๋ยวๆ

    นั่นแหละ ง้อหลานให้ได้ด้วย! อธิบายให้ด้วย ไปเลยคริส ไป!!

    #อินจัด
    #2,536
    0
  20. #2496 Adriel (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 19:45
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกก หายไปแล้วว อาคริสสส ไปตามด่วนนน สารภาพรักเลยย-0-
    #2,496
    0
  21. #2493 ชั้นรักexo (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 20:38
    อยาโทษคุณครูพี่ลู่นะ คุณอาทำตัวเองทั้งนั้น
    #2,493
    0
  22. #2483 LPanda (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 09:36
    ชอบฟิคเรื่องงเนนนนน้ เป็นฟิคที่ให้ความรู้สึกว่าคาวาอี้เดสสสส มุ้งมิ้งมากกก อบอุ่นน อ่านแล้วฟินนนนน แล้วมันไม่ได้ช่วยคลายเครียดอย่างเดียว เหมือนในแต่ละตอนไรท์จะแฝงข้อคิด แนวคิดต่างๆให้รีดได้คิดตามด้วยยย ชอบบบบบบ นอกจากช่วยรีเล็กซ์แล้วยังให้ประโยชน์แฝงข้อคิดเล็กๆน้อยๆให้คิดกันด้วยยยยย ไรท์เก่งน้าาาา มาต่อไวๆน้าาาาาา รออยู่ง่าา ไรท์แต่งแบบที่ไรท์คิดเลอออ เพราะที่ไรท์แต่งออกมาให้อ่านมันคือสไตล์ของไรท์ แล้วเราก็ชอบมากๆด้วยยย ไฟท์โตะน้าาไรท์ จู้บบบบบบบๆ >3<
    #2,483
    0
  23. #2482 LPanda (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 09:29
    จะว่าไงดีน้าา ตอนนี้มันฟินที่ได้รู้ความรู้สึกของอาคริสล้าาา ใจตรงกันแล้วสินะ >/////< เย้เฮ็ททททท แต่ตอนนี้อาคริสรีบไปตามอี้ก่อนเลยนะ!!!! ไปง้อซะ ละจับทำเมียเบยยยย วรั้ยยยยยย หื่นไปๆ >.,< #ท่ดๆ555555555
    #2,482
    0
  24. #2465 BrowZNiiZ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 01:50
    ไปตามง้อหลานด่วนเลยยยย

    อาคริสสสส
    #2,465
    0
  25. #2459 lkd (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 00:51
    คุณอาขาาาา ทำไมช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยยยยยย

    ก็รู้ๆ อยู่ ว่ายังมีปัญหาเรื่องกิ๊กเก่ายังจะออกไปทั้งๆ ที่ยังไม่ชัดเจน

    คือหลานชิงขี้อ้อนมากกกก บอกรักอาตลอดเลย แต่อานี่สิ เฮ้อออออ

    หลานหนีไปอีกจนได้อ่ะ รีบเข้าใจกันไวๆ นะ จะได้เปลี่ยนสถานะกันสักที
    #2,459
    0