(END) คุณอาที่รัก ::: KrisLay

ตอนที่ 26 : คุณอาที่รัก - 25 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,072
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    5 เม.ย. 57





- 25 -


 

 

            เลย์นึกขอบคุณแบคฮยอนเป็นร้อย ๆ ครั้ง

 

 

            ถ้าอีกฝ่ายไม่มาเขาคงต้องเป็นฝ่ายตอบรับความใจดีของคุณซ่งเชี่ยนอย่างที่แบคฮยอนทำตอนนี้ เธอขยันถามไถ่ ชวนคุยได้สารพัดเรื่อง แต่ละเรื่องก็เป็นเรื่องที่เด็กอย่างพวกเขาเข้าใจได้ ไม่ได้ผูกขาดเอาอาคริสไปคุยกับตัวเองแค่สองคน เธอมีน้ำใจแนะนำเมนูอร่อยของร้านทั้งที่ตัวเองไม่ใช่เจ้าถิ่น แต่เธอบอกว่าทุกครั้งที่เธอมาอาคริสจะพามาทานร้านนี้เสมอ เลย์บอกตัวเองให้ยิ้มไว้ แย้มรอยจางเหนือริมฝีปาก ไม่ว่าใครจะคุยกันเรื่องอะไรเลย์ก็ยิ้ม ละเลียดอาหารของตัวเองไปเงียบ ๆ ตอบเมื่อถูกถาม กะพริบตาบ้างเมื่อจำเป็น

 

 

            “น้องเลย์ไม่ค่อยคุยเลย ปกติเป็นคนพูดน้อยหรือเปล่าคะ”

 

 

            “ฮะ เลย์ชอบฟัง” ซ่งเชี่ยนเชื่อสนิทใจ แบคฮยอนเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ส่วนคริสไม่เชื่อเลย มันก็ถูกที่ไอ้ตัวดื้อบอกว่าตัวเองชอบฟังแต่ก็ไม่ใช่ฟังแล้วเงียบเหมือนลืมเอาปากมาด้วยแบบนี้ คริสคีบของโปรดให้ก็ยังเฉย พึมพำขอบคุณแล้วทานต่อ ให้คริสเดาก็คงเป็นเพราะเรื่องเมื่อคืน เลย์ยังไม่หายโกรธอาคนนี้

 

 

            “โล่งอกไปทีนึกว่ารำคาญที่อาพูดมาก”

 

 

            “เปล่าฮะ ไม่ได้รำคาญ”

 

 

            “งั้นก็ทานเยอะ ๆ นะคะ เดี๋ยวทานข้าวเสร็จเราไปทานของหวานกัน ดีไหม” เลย์ยิ้มไม่ตอบว่าดีหรือไม่ดี คนตัวขาวปลีกตัวไปเข้าห้องน้ำประมาณห้านาทีก็กลับมานั่งสงบเสงี่ยมเช่นเดิม ตอนที่แบคฮยอนกำลังเล่าเรื่องงานของชมรมให้ผู้ใหญ่อีกสองคนฟังโทรศัพท์ของเลย์ก็ดังขึ้น

 

 

            “ฮัลโหล...อะไรนะ?...เยอะไหม...อืม ช้าสุดกี่โมงล่ะ...โอเค รอก่อนนะ” เก็บโทรศัพท์แล้วก็บอกคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามว่า “งานกลุ่มมีปัญหานิดหน่อย เลย์ต้องกลับไปแก้ ขออนุญาตนะฮะ”

 

 

            “แต่เรากำลังทานข้าวอยู่นะ” เสียงคุณอาดุ ดวงตาไม่ต้องพูดถึง มองตำหนิจนเลย์ไม่กล้ามองต่อตาด้วย คนตัวขาวค้อมศีรษะลงเล็กน้อย มองอาคริสแล้วก็ย้ายสายตาไปทางสาวสวย “ต้องขอโทษคุณซ่งเชี่ยนด้วยนะฮะ พอดีว่าเป็นงานด่วนจริง ๆ”

 

 

            “ต้องไปทันทีเลยหรือคะ ทานของหวานก่อนไม่ได้หรือ”

 

 

            “ขอเป็นโอกาสหน้านะฮะ ตอนนี้เพื่อน ๆ กำลังรองานส่วนของเลย์อยู่ แบคฮยอนน่า นายช่วยฉันหน่อยนะ” แบคฮยอนจะทำอะไรได้นอกจากพยักหน้ารับ

 

 

            “อาไม่อนุญาตให้ไปที่อื่นนะเลย์ ถ้าจะทำก็ทำที่ห้อง”

 

 

“นี่ก็ดุจัง หลานไปทำงานนะคะคริส”

 

 

“แค่เตือนไว้ก่อน เผื่อเจ้าตัวจะลืมว่ายังไม่หมดช่วงลงโทษ” คริสว่าเสียงเรียบ

 

 

“ไปกันเถอะแบคฮยอน” ฝืนปั้นหน้ารับคำคุณอาว่าจะไม่ไปที่อื่นแล้วเลย์ก็ชวนเพื่อนกลับทันที คริสมองตามแผ่นหลังเล็กไปจนลับตา เขารู้สึกว่าอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว รู้ว่าเลย์โกรธเขาไม่ผิดก็ยังพยายามง้อ พาเพื่อนมาให้รู้จักเผื่อไอ้ตัวดื้อมันจะหายงอน ทำถึงขนาดนี้แล้วยังไม่ได้ผล หวังเอาไว้ว่าถ้าได้ทานของหวานที่ชอบเลย์จะอารมณ์ดีขึ้นคิดยังไม่ทันจบเจ้าตัวก็มีเหตุให้ต้องกลับก่อน เจอแบบนี้ คริสก็หมดความอยากไปเลยเหมือนกัน

 

 

เขาเห็นเต็มตา คนที่โทรมาเมื่อกี้คือคิมจงอิน ถ้าไม่บอกให้ทำงานที่ห้องเลย์ก็คงลงไปทำที่ห้องเจ้าเด็กนั่น ภาพที่วาบเข้ามาในหัวทำให้เขาออกคำสั่งไปโดยไม่คิด

 

 

“คริส เป็นอะไรคะ หน้าเครียดเชียว”

 

 

“ขอโทษที คิดถึงเรื่องงานนิดหน่อยน่ะ”

 

 

“ไม่เอาค่ะ ตอนนี้เป็นเวลาพักห้ามคิดเรื่องหนักสมอง คืนนี้ไปฟังเพลงกันไหมคะ เครียดกันมาทั้งวันแล้วต้องผ่อนคลายเสียบ้าง ไปนะคะ ฉันนัดลู่หานไว้แล้ว” คริสกระตุกยิ้ม วิธีการบังคับที่เหมือนไม่ได้บังคับแบบนี้ซ่งเชี่ยนทำได้ดีจริง ๆ ไม่ว่าใครโดนก็เป็นอันต้องตามใจคุณหนูซ่งทุกครั้งไป

 

 

“ผมปฏิเสธได้ไหมล่ะ?”

 

 

“ไม่ได้ค่ะ” หล่อนหัวเราะคิก เอาใจด้วยการคีบแซลมอนส่งให้คนข้างตัวแล้วคืนนั้นก็เป็นอีกคืนที่คริสกลับห้องดึก เขาถึงห้องตอนตีสองแล้ว ไฟในห้องกลางเปิดสว่างแต่ในห้องนอนเล็กมืดสนิท

 

 

เป็นอีกคืนที่เลย์ล็อคประตูห้อง

 

 

 

 

 

 

 

 

“ข้าวเช้าจะกินอะไร”

 

 

“อะไรก็ได้”

 

 

“ข้าวเปล่าก็แล้วกันงั้น” เจ้าของบ้านประชดอย่างเหลืออด ปกติเขาก็ไม่ค่อยอดทนกับอะไรอยู่แล้ว มาเจออดีตคู่ปรับทำตัวผีเข้าผีออกใส่ แบคฮยอนไม่ทนนะจะบอกให้

 

 

“จะกินอะไร” ถามอีกครั้ง ร่างที่นั่งพิงขอบเตียงก็ยังไม่ยอมหันมา

 

 

“นายกินอะไรฉันก็กินอันนั้นแหละ”

 

 

ดีนะ โทรมาตั้งแต่เช้า แบคฮยอนยังไม่ตื่นด้วยซ้ำตอนที่สะลึมสะลือรับสายแล้วจางอี้ชิงก็บอกว่าอยู่หน้าบ้าน แบคฮยอนคิดว่าตัวเองฝันไปเลยวางสายแล้วนอนต่อ รู้ตัวอีกทีตอนมีเสียงเคาะประตูห้องนอน จางอี้ชิงใช้รอยยิ้มใสซื่อหลอกให้แม่บ้านพาขึ้นมาถึงห้องเขาจนได้ ในฐานะเจ้าบ้านที่ดี แบคฮยอนก็จำต้องลากตัวเองขึ้นจากเตียงมาต้อนรับขับสู้ หาข้าวหาน้ำให้กินเพราะเจ้าตัวบอกว่าตื่นแล้วก็ออกมา ยังไม่ได้ทานอะไรสักอย่าง ครั้นถามว่าอยากกินอะไรก็กวนโมโห อะไรก็ได้นี่ขนาดแม่ครัวได้ยินยังเพลียเหอะ

 

 

ในครัวมีโจ๊กสำรองไว้หนึ่งอย่างแล้ว แบคฮยอนเลยบอกให้แม่ครัวทำเครื่องเคียงเพิ่มอีกสองอย่าง ไม่อยากสนใจอาการประหลาดของผู้มาเยือน แบคฮยอนเลี่ยงไปอาบน้ำแต่งตัวเสียใหม่กลับออกมาจางอี้ชิงยังนั่งที่เดิม ท่าเดิม สีหน้าเดิม

 

 

“ถ้าไม่ไหวก็ควรไปโรงพยาบาลนะ ที่นี่ไม่มีหมอรักษาอาการนายหรอก”

 

 

“ฉันสบายดี ไม่ป่วย ไม่ไข้”

 

 

“ฉันหมายถึงสภาพจิตใจนายต่างหาก” เมื่อคืนก็ทีหนึ่งแล้ว เอาเรื่องงานมาอ้างลากแบคฮยอนออกมาจากร้านอาหาร เขาก็คิดว่าจะไปทำงานกันจริง ๆ พอมาถึงสถานีรถไฟอีกฝ่ายกลับบอกหน้าตาเฉยว่าจะทำเองแถมยังไล่แบคฮยอนกลับบ้านเสียอย่างนั้น เขาสงสัยเลยโทรไปถามเอากับจงอิน เจ้านั่นหัวเราะร่าบอกมาว่าเลย์เป็นคนบอกให้โทรไปพูดอย่างนั้น แบคฮยอนไม่ได้โง่ เจอแบบนี้เขาก็รู้เลยว่าจางอี้ชิงกำลังมีปัญหา

 

 

“คุณพ่อคุณแม่นายไม่อยู่หรือ?”

 

 

“พ่อไปดูงานที่ฮ่องกง แม่ไปงานการกุศล ถามทำไม”

 

 

“อ๋อ ฉันชวนชานยอลมาที่นี่น่ะ”

 

 

“ที่นี่เป็นบ้านของฉันนะ!” ถือสิทธิ์อะไรถึงได้ชวนคนนั้นคนนี้มาตามใจชอบ

 

 

“โทษที ฉันจะโทรไปบอกว่าไม่ต้องมาแล้วละกัน” เลย์บอกง่าย ๆ ดึงเป้มารูดซิปเปิด “เห็นปกตินายชอบลอกการบ้านวิชาเลขเลยตั้งใจจะมาติววิชานี้ให้ พอชานยอลรู้หมอนั่นก็ขอมาด้วย ฉันก็ลืมคิดไปว่านายไม่ชอบชานยอล”

 

 

“ฉันไม่เคยพูด”

 

 

“อ่อ พูดผิด ๆ ฉันลืมไปว่านายชอบหมอนั่น”

 

 

“จางอี้ชิง!

 

 

“ไม่ได้ชอบหรือ?” แบคฮยอนกัดฟันกรอด สองแก้มแดงเรื่อแต่ยังเสียงแข็ง เขาไม่สนหรอกว่าอีกฝ่ายจะรู้ได้ยังไง อาจจะรู้เองหรือมีใครบอกแต่แบคฮยอนก็ไม่ชอบให้ใครล้อเล่น ความรู้สึกเขาไม่ใช่เครื่องมือสร้างความสนุกให้ใคร

 

 

“อย่าให้ฉันต้องไล่นายออกจากบ้านนะ” เลย์ชายตามองก่อนจะกลอกตาขึ้น “นายกับชานยอลนี่พอกันเลยนะ งี่เง่าทั้งคู่ รู้ไหมว่าเพราะนิสัยปากแข็งนี่แหละพวกนายถึงไม่ลงเอยกันสักที ชอบเค้าก็บอกไปสิว่าชอบ ปั้นหน้าใส่กันอยู่ได้”

 

 

“ไม่ใช่เรื่องของนาย”

 

 

“ก็ได้ ไม่ใช่เรื่องของฉัน ต่อไปก็ไม่ต้องมาเข้าใจผิดคิดว่าชานยอลชอบฉันหรือฉันจะชอบเจ้านั่นนะ รำคาญ” แบคฮยอนชะงัก มือที่กำแน่นคลายออกเหลือเพียงอาการสั่นเล็กน้อย ดวงตาเรียวเล็กมองเลย์เก็บของกลับเข้ากระเป๋าอึ้ง ๆ

 

 

“นาย ไม่ได้ชอบชานยอลเหรอ”

 

 

“ไม่ได้ชอบ”

 

 

“แล้ว แล้วนายรู้ได้ยังไงว่าชานยอลไม่ได้ชอบนาย หมอนั่นเคยบอกฉันว่าพวกนายจะคบกัน ชานยอลบอกความรู้สึกกับนายไปแล้วและนายก็ให้โอกาส”

 

 

“ให้โอกาสไม่ได้หมายความว่าตกลงนะ”

 

 

“แล้วมันยังไงกันแน่?” คนตัวขาวกระแทกลมหายใจออก ถ้าเรื่องนี้ไม่เคลียร์เขาคงเป็นเพื่อนกับไอ้ลูกหมานี่ไม่ได้สินะ อีกฝ่ายเอาแต่คิดว่าเขาเป็นศัตรูหัวใจไม่เลิกแบบนี้น่ะ

 

 

“ทำไมนายเข้าใจอะไรยากแบบนี้นะ ก็ต่างคนต่างรู้ว่ามันไม่ใช่ไง ถ้าคลิกจริงก็คบกันไปตั้งนานแล้วไม่เหลือมาจนจะหมดเทอมอย่างนี้หรอก เลิกเขม่นฉันเพราะเรื่องไอ้ดำกับปาร์คชานยอลได้แล้วนะ ฉันรำคาญบอกตรง ๆ”

 

 

“จงอิน นายก็ไม่ได้ชอบเหมือนกันหรือ?”

 

 

“ว่างนักก็เอาเวลาไปคิดเข้าข้างตัวเองเถอะ เผื่อจะหูตาสว่างขึ้นมาบ้าง” เลย์ปิดเป้ ดึงขึ้นไหล่แล้วก็ลุกขึ้นยืน ปากแดงเอ่ยลาง่าย ๆ ตั้งใจว่าจะไปอ่านหนังสือในห้องสมุดเอกชนสักแห่ง ถ้าชานยอลยังอยากตามไปก็ตามใจ สักสี่โมงครึ่งค่อยกลับบ้าน

 

 

“เฮ้ย! อะไรเนี่ย ตกใจนะ” อยู่ ๆ มากระชากเป้คนอื่น เกิดเลย์หงายหลังลงไปน็อคพื้น บยอนแบคฮยอนคิดว่าจะเอาจากไหนไปใช้คืนอาคริสไม่ทราบ

 

 

“นายบอกว่าจะสอนเลขฉัน”

 

 

“นายก็เพิ่งไล่ฉัน”

 

 

“อย่ามากล่าวหา วางเป้ไว้แล้วก็ลงไปกินข้าว ฉันไม่ยอมตื่นเช้าแบบเสียเปล่าหรอกนะ ยังไงนายก็ต้องชดใช้” จ้ะ เรื่องปากแข็งนี่ขอให้บอก อยากให้อยู่พูดดี ๆ ก็ได้ จางอี้ชิงไม่ใช่ปาร์คชานยอล ไม่ต้องฟอร์มใส่หรอก เลย์ตามเจ้าของบ้านไปนั่งในห้องทานข้าว บ้านของแบคฮยอนหลังใหญ่มาก มีห้องเยอะเกินจะนับ เลย์กวาดตาสำรวจแล้วก็นึกแปลกใจ บ้านใหญ่แต่มีคนอยู่แค่ไม่กี่คน แบคฮยอนไม่เหงาบ้างหรือไง ตัวเขาเอง ขนาดอยู่ในห้องชุดที่เล็กกว่านี้หลายเท่า วันไหนต้องอยู่คนเดียวเลย์จะหดหู่จนไม่อยากทำอะไรเลย

 

 

“อยู่กันกี่คนน่ะ?”

 

 

“สาม”

 

 

“แล้วคนอื่น ๆ ล่ะ?”

 

 

“หมายถึงใครล่ะ ถ้าพวกพี่ ๆ ฉันก็แยกไปมีครอบครัวหมดแล้ว ส่วนพวกเมดก็มีที่พักด้านหลัง ถ้าไม่มีงานก็ไม่ขึ้นมายุ่มย่ามบนนี้หรอก” เลย์มองโต๊ะทานข้าวขนาดยี่สิบคนนั่งแล้วก็ผ่อนลมหายใจออก เขาเพิ่งตักโจ๊กคำแรกเข้าปาก ปาร์คชานยอลก็เดินลิ่วเข้ามาในห้องทานข้าวพร้อมรอยยิ้มกว้าง มาถึงก็ลากเก้าอี้ลงนั่งแถมยังร้องขอของกินจากคุณป้าแม่บ้าน ไม่ทักทายเจ้าของบ้านสักคำ

 

 

“มาถึงนานหรือยัง?”

 

 

“สักพักแล้วล่ะ จะมาติวแล้วไหนหนังสือ”

 

 

“อยู่ในเป้ เอาขึ้นไปเก็บข้างบนแล้ว” เลย์หัวเราะหึ มองไปทางเจ้าของบ้านแวบหนึ่ง “เข้านอกออกในเหมือนบ้านตัวเองเลยนะปาร์คชานยอล”

 

 

“ทำไมล่ะ ก็เข้า ๆ ออก ๆ แบบนี้มาตั้งนานแล้ว”

 

 

“ระวังนะ ห้องนอนน่ะเป็นพื้นที่ส่วนตัว เกิดแฟนแบคฮยอนรู้ว่ามีผู้ชายคนอื่นเข้าไปเค้าจะไม่พอใจเอา” ชานยอลเกือบสำลัก รีบกลืนน้ำลงคอแล้วก็หันไปทางคนตัวเล็กที่นั่งข้าง ๆ

 

 

“ใคร?” แบคฮยอนมองคล้ายว่าอ่อนใจ จะให้ตอบใครล่ะ ก็เพิ่งรู้ตอนนี้แหละว่าตัวเองมีแฟน “ถามว่าใคร ไอ้ดำมันยอมตกลงเป็นแฟนด้วยแล้วเหรอ”

 

 

“ยุ่ง”

 

 

“ก็บอกมาสิว่าใคร”

 

 

“ไม่ใช่คิมจงอินพอใจหรือยัง!” ชานยอลขมวดคิ้วฉับ หันไปทางแบคฮยอนเต็มตัว “ไหนเคยชอบมันนักหนา ปลื้มจะเป็นจะตาย สุดท้ายทำไมเปลี่ยนใจเสียล่ะ”

 

 

“ก็แล้วแต่จะคิด” เสียงเล็กว่าสะบัด ดวงตาดำดุตวัดมองคนปล่อยข่าวที่ยังนั่งกินข้าวอย่างมีความสุข ใบหน้าหวานพรายยิ้ม ไม่สำนึกเลยว่าเพิ่งสร้างเรื่องให้แบคฮยอนปวดใจยิ่งกว่าเดิม ไอ้คนบางคนก็โง่ไม่สร่าง โดนเป่าหูหน่อยเดียวก็เชื่อ แทนที่จะถามว่าจริงหรือไม่จริงเสร่อถามว่าใคร ไอ้โง่ ปาร์คชานยอลคนโง่!

 

 

“หรือรู้แล้วว่าไอ้ดำมันไม่คิดอะไรด้วยเลยต้องถอย ทำไมรีบถอดใจล่ะ อุตส่าห์แอบชอบมันมาเป็นปี ๆ พยายามอีกนิดก็เอาชนะใจมันได้แล้ว เฮ้ย! นี่มันกิมจิเผ็ดนะโว้ย!” ที่จริงเลย์ไม่มีนิสัยเอาของกินมาปาเล่นหรอกนะแต่รำคาญความท่ามากของคน กระตุ้นให้ขนาดนี้แล้วยังทำเป็นพูดนั่นพูดนี่ เอาเศษผักกาดขาวไปแดกเถอะเมิง

 

 

“หุบปากไปเถอะ นั่นมันเรื่องส่วนตัวของคนอื่นนะ แบคฮยอนมีความสุขก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ ถึงไม่ได้เป็นแฟนจงอินก็ยังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม เท่านี้ แฮปปี้ โอเค?”

 

 

“ก็แค่สงสัย ทำไมเปลี่ยนใจง่าย ๆ”

 

 

 

ปัง!

 

 

 

“ฉันไม่ได้เปลี่ยนเพราะฉันไม่เคยรักจงอิน ไม่เคยรัก! ไม่รู้ก็รู้ไว้ซะไอ้โง่ปาร์คชานยอล! โง่ ๆ ๆ” ยังไงล่ะ เจ้าบ้านด่าเสร็จก็วิ่งออกไปแล้ว เหลือแขกสองคนนั่งมองตากันปริบ ๆ ก่อนเลย์จะขำพรืดออกมาเพราะสีหน้าชานยอล เป็นไงล่ะ เจอเข้าไปเต็มหู ตัวโง่มันบินหนีไปบ้างหรือยัง

 

 

“ไหวป่ะเนี่ย โดนด่าว่าโง่ยังยิ้ม”

 

 

“ยิ้มอะไร ไม่ได้ยิ้มเหอะ” ชานยอลไม่ได้ยิ้มจริง ๆ นั่นแหละแต่สายตาที่เป็นประกายวาววามขึ้นมาหลังจากอึ้งไปอึดใจใหญ่ ๆ นั้นมันก็บอกความในใจได้พอกัน

 

 

“เหรอออออออออ มุมปากกดขนาดนี้ไม่ได้ยิ้มเนาะ ปวดไหมเกร็งแก้มเนี่ย” ชานยอลปัดมือขาวออก จ้วงโจ๊กเข้าปากไม่ต่อความ เลย์เองก็คร้านจะสนคนปากแข็ง อยากทำตัวเป็นคนโง่ต่อไปก็ตามใจแต่ขอให้รู้เลยว่าเลย์ไม่ได้ซื่อจนมองอะไรไม่ออกอย่างอีกคน เด็กหนุ่มวางช้อนดื่มน้ำปิดท้ายแล้วก็เคาะนิ้วลงบนโต๊ะ

 

 

“นี่ชานยอล แบคฮยอนชอบใครอยู่นายไม่รู้จริง ๆ หรือ?”

 

 

“ถ้าไม่ใช่ไอ้ดำก็ไม่รู้แล้ว”

 

 

“ถามสิ ถามดี ๆ แบคฮยอนเค้าอยากบอกนายจะแย่แล้ว”

 

 

“ผิดแล้วล่ะ ถ้าอยากบอกจริง ๆ ทำไมฉันเพิ่งรู้ว่าเจ้านั่นมีแฟนแล้ว ไอ้เหี้ยนั่นมันเป็นใคร นายรู้ใช่ไหม” เลย์หัวเราะเหอะ

 

 

“อยากรู้ทำไม? หึงหรือ?”

 

 

“เพ้อเจ้อว่ะ ทำไมฉันต้องหึงไอ้ลูกหมานั่นด้วย”

 

 

“ฉันรู้ว่าทำไม อยากให้พูดไหมล่ะ” มือที่กำลังคนเนื้อโจ๊กชะงักกึก ชานยอลไหวไหล่อีกหน ยังด้นจะเนียนต่อไป

 

 

“พูดอะไรไม่เห็นรู้เรื่อง”

 

 

“ตามใจ มัวแต่ท่ามาก เสียของรักไปจริง ๆ จะสมน้ำหน้าให้ ชานยอลคนโง่ โง่ ๆ ๆ ๆ”

 

 

“ย่าห์! ไม่ต้องด่าเลยนะ”

 

 

“เหอะ เพื่อนด่าทำเหวี่ยง ทีแบคฮยอนด่าล่ะแอบยิ้ม ไอ้ซึน!” ก่อนจะเกิดสงครามในห้องอาหารเลย์ก็ทิ้งชานยอลไว้ข้างหลัง เดินขึ้นไปบนชั้นสองโดยไม่สนใจเสียงโวยวายที่ดังตามหลังมา มองหาห้องนอนของแบคฮยอนแวบเดียวก็เคาะรัว ๆ แล้วผลุบเข้าไป เจ้าของห้องนั่งหน้าแดงก่ำอยู่บนเตียง

 

 

            “นายเป็นอะไร ทำไม...หน้าแดง...ไม่สบายหรือเปล่าเนี่ย”

 

 

            “เปล่า จะติวเลยไหม” เลย์เดินไปหยิบเป้ จังหวะที่ผ่านเจ้าของห้องเลย์ชะงัก ศีรษะเล็กเอียงไปด้านหนึ่งก่อนริมฝีปากอิ่มแดงจะวาดยิ้มเจ้าเล่ห์

 

 

            ขึ้นมาตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ?

 

 

            ในห้องนี้ก็เย็นฉ่ำ

 

 

            ทำไมคุณหนูแบคฮยอนถึงหน้าแดงแถมยังเหงื่อเต็มขมับแบบนั้นล่ะ

 

 

            “แบคฮยอนน่า...”

 

 

“อะ อะไร?”

 

 

“รีบวิ่งขึ้นมาเหนื่อยแย่สินะ”

 

 

 

 

เล่นกับพวกปากแข็งเนี่ย สนุกจริง ๆ เลย ^w^

 





 

 

cinna mon
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,134 ความคิดเห็น

  1. #3124 MameawCNSD (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 05:04
    อ่านอีกรอบแล้วชิงไม่ซื่ออ่ะ

    มีความแพรวพราว  แอบวไม่เบาเหมือนกันแฮะ
    #3,124
    0
  2. #3028 ninimook (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:10
    .........เพื่อนอาก้ดีนะชิงคิดมากไม่ดีนะรุ้ไหม
    #3,028
    0
  3. #2999 คลชป9091 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:00
    อี้ชิงตัวแสบน่ารักกกกก
    #2,999
    0
  4. #2972 SeHan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 09:17
    แอบฟังหรอค่ะแบค 5555
    #2,972
    0
  5. #2965 harafiction. (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 00:34
    จางอี้ชิงขี้แกล้ง!!
    #2,965
    0
  6. #2948 ศรีภรรยาอู๋ฟาน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2557 / 03:25
    ร้ายนักนะอี้ชิงงง5555555
    #2,948
    0
  7. #2937 KrisWu เฮียอู๋สุดหล่อ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 22:31
    หน่วงจริงๆ เฮ้แ
    #2,937
    0
  8. #2890 //*\\O~I~L//*\\ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 20:35
    เค้ากระซิบอารายก๊านนน หรือว่าคุณอากระซิบชื่อคนอื่น!
    #2,890
    0
  9. #2844 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 20:54
    อาอี้ชอบแกล้งแบคกี้
    ส่วนอาคริสถ้าไม่บอกหลานดีๆรับรองมึนตึงกันไปอีกนาน
    #2,844
    0
  10. #2808 Hrse (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2557 / 12:13
    เลย์ดูมีความสุขมาก แกล้งคนปากแข็ง 5555555
    #2,808
    0
  11. #2769 fatipa (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2557 / 19:34
    อ๊ายยยยยยย ชานแบคใกล้ความจริงแล้วใช่มั๊ยคะ ถ้าแก้มแดงแทนแบคนี่จะเป็นไรมั๊ย55555 เขิน ชานยอลคนโง่โง่ที่ไม่เคยรู้อะไรเลย
    #2,769
    0
  12. #2752 uzosou (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 21:43
    อี้ชิงร้ายกาจ ฮ่าๆๆ

    ชานแบคจะได้สมหวังกันนี่ต้องมาขอบคุรอี้ชิงนะ ฮ่าๆๆ
    #2,752
    0
  13. #2692 pandatao' (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 19:08
    คริสนี่ยังไงของเขานะเนี่ย - -''
    ชานแบคปากแข็งกันทั้งคู่อ่ะ
    #2,692
    0
  14. #2660 icemenus (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 23:37
    เลย์กระซิบอะไรจากคริสกันนะ จะดราม่าไหมอ่า
    #2,660
    0
  15. #2647 frsx (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 13:21
    รักอั้ชิงโคตรเลยตอนนี้แบบเอาใจพี่ไปเหอะ
    แงชานแบคนี่ปากแข็งทั้งคู่หมั่นไส้ๆๆๆๆๆ
    ต้องให้อี้จัดการแบบนี้แหละงั้นไม่ได้เรื่องแน่
    ปาร์คชานยอลคนโง่ไม่ยอมรับความจริงถถถ
    พยอบแบคก็ปากแข็งกว่าหินอีกมั้งน่ะ
    555555555ขอบคุณนะคะไรททททท์ ;D
    #2,647
    0
  16. #2587 linbeem (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 01:05
    อาอี้  นิสัยชอบแกล้งคนอื่นนี อิงจากความจริงสินะ 
    น่ารักกกกกกกกกกกกก
    #2,587
    0
  17. #2534 ฟ.ฟ้า (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 17:02
    555 โอยย อี้ชิงแสบบบ ร้ายนะเนี่ย น่ารักน่ะงื้ออออ
    #2,534
    0
  18. #2495 BunnyYll (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 07:06
    เฮ้อออออ สงสารคุณอา T____T โดนหลานล็อคห้องอีก
    จางอี้ชิงชอบแกล้งเพื่อน ขอให่สมหวังกันสักทีเถอะพวกคนปากแข็งนั่น ฮ่าๆๆ
    #2,495
    0
  19. #2491 ชั้นรักexo (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 19:35
    อี้ก็แกล้งเพื่อนเนอะ
    #2,491
    0
  20. #2480 LPanda (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 09:07
    อี้ชิงร้ายยยยยยย แต่ก็เป็นแม่สื่อให้ชยอลกะบยอนน้ออออออ จะได้ลงเอยกันสักที ลุ้นกะคู่นี้เหลือเกินนนนนนนน แต่ลุ้นคู่อาหลานมากกว่านิ้สนึงงงง55555555
    #2,480
    0
  21. #2463 BrowZNiiZ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 01:29
    ชานแบคกำลังจะลงเอยกันแล้วใช่มั๊ยยย

    จากแม่สื่ออี้ชิง ~ อิอิอิ
    #2,463
    0
  22. #2346 Zen (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 22:56
    ย๊าาา อี๋ชิงเกออ่า~ พี่นี่แสบสุดๆอ่ะจริงๆ

    ทั้ง​เรื่องพวกตีสองหน้านั้น ไหนจะเรื่องของคู่แสบซ่าบีเกิ้ลไลน์นี่อีก

    นี่ทำเพราะอยากช่วยจริงหรือสะใจ​ที่​แกล้งเพื่อนได้กันแน่เนี่ย???

    ร้ายกาจ~
    #2,346
    0
  23. #2307 ABC (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 22:59
    ร้ายนะเลย์ รีบเคลียร์กับคุณอาไวๆด้วยล่ะ
    #2,307
    0
  24. #2303 Chili Dollar (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 10:21
    เรื่องคนอื่นเก่งจังนะเลย์ เมื่อไหร่จะลงเอยกันซักทีอาคริสหลานเลย์
    #2,303
    0
  25. #2277 Blue Caravan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 00:52
    *ขอเขวี้ยงกิมจิใส่คุณอา*
    นิสัยไม่ดี ร้ายกาจ แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    อาคริสคนโง่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โง่กว่าชานยอลอีก T^T
    หลานเลย์นี่ก็นะ เรื่องคนอื่นมองออกหมด แต่เรื่องตัวเองวิ่งหนีเค้า
    #2,277
    0