(END) คุณอาที่รัก ::: KrisLay

ตอนที่ 18 : คุณอาที่รัก - 18 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,525
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    15 ธ.ค. 56






- 18 -



 




 

 

            “อาคริส”

 

 

            “หือม์”

 

 

            “........”

 

 

            “เรียกอาเฉย ๆ อย่างนั้นหรือ” เลย์ไม่ได้เรียก ไม่ได้ตั้งใจเรียก ปากมันหลุดชื่อคุณอาออกไปเอง อันที่จริงการเรียกชื่อสั้น ๆ นั้นมันคือคำถามต่างหาก ถามถึงความคิด  ถามถึงสิ่งที่อยู่ในใจ ภายใต้ดวงตาดำดุนั้นอาคริสกำลังคิดอะไรอยู่ เลย์ยืนตัวเกร็งเอนร่างไปด้านหลังจนสุดตัวแล้ว อาคริสอย่าแกล้งเลย์ได้ไหมฮะ เลย์ขอโทษก็ได้

 

 

            “อะ อาคริส ดื่มเหล้ามาหรือฮะ”

 

 

            “อาดื่มมา”

 

 

            “ดื่มทำไมฮะ”

 

 

            “นั่นสิ ดื่มทำไมนะ” อย่าให้เลย์ต้องเป็นฝ่ายตั้งคำถามคนเดียวเลย เลย์คิดอะไรไม่ออกแล้ว

 

 

“ไป ไปอาบน้ำนะฮะ เลย์จะเตรียมน้ำอุ่นให้” ร่างเล็กทำใจกล้าขยับตัวให้ยืนตรง สองมือดันอกกว้างเป็นเชิงให้ถอย...แต่อาคริสไม่ยอมถอย เลยกลายเป็นว่าเลย์ส่งตัวเองเช้าไปในอกกว้างโดยไม่ได้ตั้งใจ

 

 

            “อยากรู้ไหม ทำไมอาถึงดื่มเหล้า” อยากรู้ อยากพยักหน้า อยากส่ายหน้า อยากวิ่งหนีเข้าห้องและที่อยากที่สุดคือ อยากหายตัวได้ เลย์หลับตาปี๋ กล้ามเนื้ออันน้อยนิดเกร็งสู้ลมร้อนที่ไต่ลามลงมาจากขมับ ความนุ่มที่ไล้ผ่านหางตาลงมายังโหนกแก้มนั้นเคลื่อนไหวเนิบช้า ราวกับมีชีวิต ราวกับมีความรู้สึก มันบอกให้เลย์รู้ว่ามันหลงใหลผิวแก้มเนียนนุ่มจนยากจะหักใจ เลย์คล้ายเห็นตัวเองละลายลงช้า ๆ ยามต้นตอของความนุ่มนั้นเปล่งสำเนียงเป็นชื่อเลย์

 

 

            แหบพร่า แผ่วเบา

 

 

เพียงผินใบหน้าด้วยองศาอันน้อยนิด ทุกอย่างจะบรรจบกันพอดี

 

 

เปลือกตาบางเปิดขึ้นอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เมื่อทุกอย่างหยุดนิ่ง เลย์ยังอยู่ในอ้อมแขนอุ่นร้อน เสียงลมหายใจยังดังอยู่ข้างแก้ม เลย์นึกอยากร้องไห้ ไม่น่าเลย เลย์ไม่น่าลืมตาเลย เลย์ได้แต่ตำหนิตัวเอง

 

 

ไม่รู้จะทำยังไงตอนที่เห็นเงาตัวเองสะท้อนจากแก้วตาสีจัด ไม่น่าเปิดตาขึ้นมารับรู้ว่าอาคริสกำลังทอดสายตาจับจ้อง ไร้ความดุดัน ปราศจากความขึ้งโกรธ

 

 

เลย์ตอบไม่ได้ว่าคืออะไร ความรู้สึกแบบไหนที่อาคริสซ่อนไว้ในนั้น

 

 

เลย์ไม่กล้าพอจะมองอีกครั้งด้วยซ้ำ

 

 

รู้แต่ว่าอาคริสทำให้คนกล้าอย่างเลย์กลายเป็นคนขี้ขลาดได้เพียงแค่ทอดตามอง มือที่วางบนอกกว้างสั่นเทา ริมฝีปากสั่นระริกจนต้องลงฟันขบ เลย์เห็นอาคริสหรุบตามองก่อนไออุ่นจะถอยห่าง แล้วอาคริสก็ทิ้งเลย์ไว้กับความเงียบและเสียงหัวใจเต้นระรัว

 

 

เลย์คลำทางเข้าห้องเหมือนคนตาบอด มือบางเกาะไปตามผนังสีอ่อน ปัดผ่านภาพวาด กรอบประตู มาถึงผ้าปูที่นอนลายคุ้นเคย ค่อยเอนร่างลงซบหน้าลงกับหมอนก่อนจะหลับตาลงช้า ๆ

 

 

เป็นอะไรไปนะเลย์

 

 

หัวใจนายเป็นอะไร

 

 

อาคริสหอมแก้ม อาคริสจูบแก้ม อาคริสกอด

 

 

อาคริส...ไม่ได้ทำอะไรแปลกประหลาดนะ นายเองก็เคยทั้งกอดทั้งหอมอาคริสบ่อยไป ธรรมดาออก ธรรมดา ไม่มีอะไรหรอก

 

 

แล้วที่ใจเต้นนี่ล่ะ?

 

 

เพราะตอนแรกอาคริสทำเหมือนโกรธ เลย์กลัวอาคริสจะโกรธที่แอบออกไปข้างนอกกับจงอิน กลัวถูกลงโทษเพราะความผิดเก่ายังติดตัว ที่ใจเต้นก็เป็นเพราะความกลัว ใช่แล้วล่ะ เลย์กลัวอาคริสโกรธ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไม่น่าเชื่อว่าเลย์จะหลับไปหลังจากนั้นเพียงสิบห้านาที ทั้งที่คิดว่าอาจตาค้างจนเช้าแต่เขากลับหลับยาวจนเช้าอีกวัน เมื่อร่างกายได้พักผ่อนเต็มที่สมองก็ปลอดโปร่งอารมณ์แจ่มใสมากพอจะเดินฮัมเพลงออกมาจากห้องนอน เสียงเพลงสะดุดลงเมื่อเจอคนตัวโตนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ที่โต๊ะทานข้าว

 

 

ผู้เป็นอามองเลย์แล้วก็พลิกหนังสือพิมพ์หน้าต่อไปอ่านต่อ

 

 

“อาคริส ตื่นเช้าจังเลยฮะ”

 

 

“ร้านมาส่งข้าวแล้ว อยู่นั่นแน่ะ หิวก็อุ่นกินเลยนะ”

 

 

“อาคริสทานหรือยังฮะ” คริสส่ายหน้า ยกกาแฟขึ้นจิบ

 

 

“อาปวดหัว ไม่อยากกิน” สงสัยจะหนัก ปกติเช้าวันหยุดอาคริสจะไม่ค่อยสั่งอาหารจากร้านแต่จะเป็นคนทำเอง วันนี้ทั้งงดเข้าครัวแถมยังงดมื้อเช้า แฮงค์ล่ะซี่ “ไม่ต้องมาทำหน้าเจ้าเล่ห์ อาปวดหัวเพราะเรื่องอื่น ไม่ใช่เพราะเหล้า”

 

 

“เปล่าทำสักหน่อย” อุบอิบแก้ตัวแล้วก็เลี่ยงไปดูกับข้าว ยังอุ่นอยู่ แสดงว่าร้านเพิ่งมาส่งไม่นาน เลย์ดึงพลาสติกใสออก นั่งประจำที่ เริ่มทานสลับกับช้อนตามองคนที่นั่งฝั่งตรงข้าม

 

 

“มองอะไร?” ตาทิพย์หรือไงน่ะ

 

 

“อาคริส จำเรื่อง...เมื่อคืน...ได้ไหม...ฮะ?”

 

 

“ทำไม หวังว่าอาจะลืมอย่างนั้นหรือ เสียใจด้วย อาจำได้ทั้งหมด” เลย์เกร็งมือที่จับตะเกียบ ก็ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกันนะว่าจะตื่นเต้นทำไม แต่ในอกมันวาบไหวขึ้นมา เลย์ไม่ทันตั้งตัว

 

 

“คือว่า...” เลย์ไม่ได้ติดใจอะไรนะ เลย์รู้ว่าอาคริสเมา

 

 

“อย่าคิดว่าอาจะลืม เราฝืนคำสั่งอาตั้งแต่วันแรก บอกแล้วใช่ไหมว่าช่วงนี้ห้ามออกไปข้างนอกหลังห้าโมง เมื่อคืนอากลับมาตั้งแต่สามทุ่ม โทรหาเราก็ไม่รับสาย รู้ไหมว่าอาเป็นห่วงแค่ไหน”

 

 

“.............”

 

 

“ว่ายังไง มีอะไรจะแก้ตัวไหม” แพขนตายาวปรือขึ้นลงอยู่หลายทีกว่าเลย์จะจูนความคิดให้ตรงกับสิ่งที่คุณอากำลังเอ่ยถึงได้

 

 

“ก็ อาคริสไม่กลับมาทานข้าวด้วยกัน เลย์เลยออกไปทานข้าวกับจงอิน ทีนี้ ที่นี้จงอินเค้าขอให้เลย์ช่วยสอนการบ้าน เลย์คิดว่าไหน ๆ อาคริสก็ยังไม่กลับก็เลยอยู่ช่วย แต่เราอยู่ด้วยกันในห้องนะฮะ ไม่ได้ออกไปไหน ไม่มีคนอื่นด้วย เลย์...ไม่รู้ว่าอาคริสจะรอ”

 

 

“การที่อากลับบ้านช้ามันใช้เป็นข้ออ้างให้เราเถลไถลไม่ได้นะเลย์”

 

 

“เลย์ไม่ได้...ขอโทษฮะ...” ถึงจะแก้ตัวยังไง มีเหตุผลหรือไม่มี เลย์ก็รู้ดีว่ามันงัดค้านกันไม่ขึ้น ก็เขาทำผิดกฎหลักตั้งแต่แรกเลยนี่นา เคอร์ฟีลด์ห้าโมงแต่เข้าบ้านสี่ทุ่ม เหตุผลหนักแน่นแค่ไหนก็ฟังไม่ขึ้นแล้วล่ะ “เลย์แค่ไม่อยากกินข้าวคนเดียวแล้วจงอินก็อยู่ใกล้ ๆ”

 

 

“สรุปคืออาผิดที่ทิ้งเลย์ให้อยู่คนเดียว?”

 

 

“เลย์ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น”

 

 

“อาคงผิดด้วยสินะที่รีบกลับมาเจอบ้านโล่ง ๆ”

 

 

“อาคริส...”

 

 

“อาโทรหาเลย์เป็นสิบสาย สุดท้ายกลายเป็นว่าเลย์ไม่พกโทรศัพท์ติดตัวไปด้วย อาเป็นห่วงจนจะบ้า อาผิดอีกหรือเปล่า” ไม่คิดว่าอารมณ์จะถูกพัดให้ปั่นป่วนได้เพียงแค่คำพูดไม่กี่ประโยค เขาอดใจไม่บังคับเอาคำตอบตั้งแต่เมื่อคืนเพราะรู้ว่าตัวเองไม่พร้อมจะฟัง รอจนสติกลับมาเต็มร้อย รอจนไร้อิทธิพลของเครื่องดื่มมึนเมาแต่ผลของการรอก็ไม่ได้ดีอย่างที่หวัง แค่รู้ว่าเลย์ไปทำอะไรกับใครลับหลังเขา แทนที่จะโล่งใจคริสกลับโมโหวูบขึ้นมา

 

 

อะไรกันนักหนานะเลย์ แค่ทำตามคำสั่งอา ทำไมถึงทำไม่ได้ ทำไมละเลย

 

 

“ถ้าแค่กฎง่าย ๆ ยังทำตามไม่ได้ก็ไม่ต้องมีมันแล้ว อยากทำอะไรก็ทำ ไปไหนก็ไป” ไม่คิดเลยว่าเรื่องมันจะลุกลาม ไม่ตั้งใจจะปล่อยให้อารมณ์มันครอบงำ ยิ่งเห็นหลานชายนั่งน้ำตาคลอคริสยิ่งอยากพังทุกอย่างให้ราบ

 

 

แอลกอฮอล์ห่านั่นยังไม่หมดฤทธิ์หรือไง!

 

 

“ถ้าอาอยากอยู่ห่าง ๆ จากเด็กดื้ออย่างเราบ้าง อาคงทำได้นะ”

 

 

“อาคริสไม่ต้องประชดหรอก เลย์รู้แล้วว่าเลย์ผิด อาคริสไม่ผิด อยากออกไปเที่ยวข้างนอก อยากออกไปดื่มกับเพื่อน อยากทิ้งเลย์ไว้ อยากทำอะไรอาคริสก็ไม่ผิดหรอก เลย์เองแหละที่ผิด เลย์กินเหล้า เลย์เมา เลย์สมควรโดนทิ้ง อาคริสจะไม่กลับเลยทั้งคืนเลย์ก็ไม่มีสิทธิ์คิดอะไร!

 

 

“อาไม่ได้ทิ้ง”

 

 

“อาคริสทิ้ง!

 

 

“เลย์!

 

 

            “เลย์อิ่มแล้ว”

 

 

            “หยุดนะเลย์ อายังไม่อนุญาตให้ไปไหน” แต่เจ้าตัวเล็กไม่ยอมฟัง ดื้อ ดื้อจนคริสใจเย็นไม่ไหว ร่างสูงฉุดแขนเล็กไว้ทันก่อนเจ้าตัวจะเปิดประตูห้องนอน เลย์ขืนตัวออก ไม่ได้ปัดป้องแต่ก็ไม่ได้ยอมให้ดึงเข้าไปหาง่าย ๆ

 

 

“อย่าเดินหนีอา”

 

 

            “อาคริสไม่อยากอยู่ใกล้เลย์นี่ เมื่อกี้ก็พูดเองว่าอยากอยู่ห่าง ๆ เลย์ก็จะไปแล้วไง”

 

 

            “แล้วจะไปไหน” ไปหาคิมจงอินอีกหรือไง

 

 

            “ไปไหนก็ได้ ให้อยู่กับคนที่ไม่อยากอยู่ด้วยไม่เอาหรอก ฮึ่ก เลย์ไม่อยากถูกทิ้งนะ เลย์ไม่มีใคร แต่ ฮึ่ก แต่เลย์ เลย์เกลียดที่ใคร ๆ ก็ไม่ต้องการ ไม่เอาแบบนั้นแล้ว เลย์ไม่เอา ฮือออออ” แรงที่ยึดข้อมือเล็กไว้คลายออกเลย์จึงใช้สองมือปิดหน้า ปล่อยโฮต่อหน้าผู้เป็นอาแบบไร้การปั้นแต่งควบคุม เลย์เคยร้องเพราะคนอื่นต่อหน้าอาคริสแต่หนนี้เลย์ร้องเพราะคนที่เคยปลอบเลย์

 

 

            คริสอยากจะกลับหลังหันแล้วเดินไปให้พ้นจากเรื่องบ้า ๆ นี้เสีย เรื่องงี่เง่าที่ไม่ควรลุกลามใหญ่โต เรื่องที่ควรจบด้วยเหตุผลและสติโดนไม่ต้องมีใครถูกทำร้ายความรู้สึก คริสมืดบอดไปทั้งแปดด้าน มาถึงตรงนี้ได้ยังไง เขากับเลย์ทะเลาะกันรุนแรงถึงขั้นนี้ได้ยังไง นายเป็นบ้าไปแล้วหรืออู๋อี้ฟ่าน

 

 

            “เลย์...” เขาใจเย็นลงแล้ว ใช้เสียงที่อ่อนเบาแล้วแต่เจ้าตัวเล็กยังสะดุ้งตัวโยน คริสเกี่ยวปลายนิ้วสีระเรื่อมาจับไว้ก่อนจะรวบไว้ทั้งมือ

 

 

            “อาขอโทษ เราคุยกันดี ๆ เถอะนะ” อยู่กับหลานไม่ให้ง้อหลานแล้วจะไปง้อใคร จริงอยู่ว่าคริสไม่ค่อยได้ทำแบบนี้กับใคร ไม่ว่าจะแฟนเก่า คู่ควงหรือเพื่อน มากสุดก็เปิดอกคุยกันเคลียร์ ๆ มาเจอไอ้ตัวดื้อนี่แหละที่ทำให้คริสอ่อนแล้วอ่อนอีก บางทีเขาก็กลุ้มใจนะ คริสอยากเลี้ยงเลย์ให้เข้มแข็ง ให้แกร่งพอจะรับมือกับทุกปัญหาในอนาคต แต่พอเห็นน้ำตาเลย์ทีไรก็กลายเป็นคริสเองที่สปอยล์หลาน

 

 

            เห็นเด็กร้องไห้ แทนที่จะสั่งให้หยุดร้อง สองแขนกลับดึงเด็กเข้ามากอด สองมือลูบหลัง พึมพำทั้งปลอบทั้งโอ๋ คริสหงุดหงิดการกระทำตัวเองแต่ก็ห่วงหลานชายเกินกว่าจะสนใจเรื่องอื่น ทำยังไงก็ได้ให้ไอ้ตัวดื้อมันหยุดร้องก่อน เรื่องอื่นเดี๋ยวก็คิดออกเอง คริสบอกตัวเองแบบนั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

           

            จบลงที่โซฟาอีกครั้ง

 

 

            หนนี้ก็ไม่พ้นนอนซบอกคุณอาจนหยุดร้อง

 

 

            คริสผงกศีรษะขึ้นมองเมื่อรู้สึกถึงอาการยุกยิก ๆ แถวกระดุมเสื้อ เขาเกือบยิ้มตอนที่เห็นนิ้วเล็กเขี่ยไปมาตรงนั้น สงบแล้วสิ

 

 

            “หนัก” พอคนที่นอนใต้ร่างเปรยเลย์ก็รีบดันตัวขึ้น ถอยมานั่งชิดพนักวางแขนอีกด้าน ใบหน้าหวานก้มต่ำ เหลือปลายจมูกสีแดงก่ำไว้สู้ตาคนเป็นอา พอคริสลุกไปจากโซฟาเจ้าตัวเล็กก็ลอบมองตาม เจ้าของส่วนสูงเกือบสองเมตรหายไปในโซนห้องครัวก่อนจะกลับมาพร้อมแก้วเครื่องดื่มในมือและผ้าเย็นหนึ่งผืน คริสไม่ได้ส่งให้แต่วางลงบนโต๊ะเล็กทั้งสองอย่าง รอแล้วรอเล่าเลย์ก็ไม่มีท่าทีจะยกน้ำขึ้นดื่มหรือหยิบผ้าขึ้นมาเช็ดหน้าคริสจึงหยิบผ้าผืนเล็กขึ้นมาเช็ดให้เสียเอง มือเรียวจับคางเล็กเชิดขึ้นซับผ้าไปทั่วใบหน้าขาวที่ตอนนี้แดงเรื่อเพราะเลือดสูบฉีด เบาแรงลงเล็กน้อยตอนปาดหยดน้ำจากแพขนตายาว แล้วพอเขาทำแบบนั้นหยดน้ำใสก็เอ่อล้นออกมาอีก คริสโยนผ้าทิ้ง ดึงเด็กขี้แยเข้ามากอดอีกครั้ง

 

 

            “ไม่ร้องแล้ว พอ”

 

 

            “เลย์เป็นเด็กไม่ดี เลย์เถียงอาคริส อาคริสโกรธเลย์ไหม?”

 

 

            “โกรธ” โกรธจนมือไม้สั่นเลยล่ะ

 

 

            “อาคริสจะเกลียดเลย์ไหม?”

 

 

            “รัก ๆ อยู่จะให้เปลี่ยนเป็นเกลียด มันทำได้ง่าย ๆ หรือเลย์” ใบหน้าเล็กยิ่งมุดเข้าหาอก สองมือกำเสื้อคริสแน่น “อาก็ไม่รู้ว่าทำไมเราต้องขึ้นเสียงใส่กัน แต่เลย์คงเห็นแล้วว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นเลย ต่างคนต่างแรง สุดท้ายก็เสียใจด้วยกันทั้งคู่”

 

 

            “เลย์ขอโทษฮะ”

 

 

            “อาก็ขอโทษที่ประชด ขอโทษที่ทำให้รู้สึกไม่ดี” เลย์ส่ายหน้าเร็ว ๆ

 

 

            “เลย์ผิดเอง”

 

 

            “ไม่เอาสิ ใครผิดตรงไหนก็ว่ากันไปตามนั้น มัวแต่ออกรับแทนกันเดี๋ยวเสียนิสัยกันทั้งคู่นะ” ไอ้ตัวดื้อที่ตอนนี้หมดความดื้อเม้มปากแน่น คริสเลยถือโอกาสนี้พูดเรื่องที่ติดค้างในใจ “เลิกได้ไหมนิสัยชอบกัดปากตัวเองเนี่ย อาไม่ชอบเลย”

 

 

            “มันชิน”

 

 

            “ชินก็ทำให้เลิกชินซะ อยู่กับอาไม่จำเป็นต้องฝืน อยากร้องก็ร้อง ทำร้ายตัวเองแบบนี้ได้แผลขึ้นมาใครจะเจ็บ” คำพูดเหมือนเดิมแต่เสียงไม่ดุ แถมยังไล้ข้อนิ้วกับมุมปากอิ่มจนคนรับคำสั่งเริ่มเบาใจ เลย์ขยับตัวขึ้นจนใบหน้าเสมอกัน

 

 

            “เลย์ขอโทษที่พูดไม่ดี อาคริสยกโทษให้เลย์นะฮะ”

 

 

            “อาก็พูดไม่ดี ถือว่าหายกัน โอเคไหม?”

 

 

            “ขอบคุณฮะ เลย์รักอาคริสนะ”

 

 

            จูบแผ่วเบาข้างแก้ม แค่เสี้ยวนาทีที่กระตุกใจคนตัวโตก่อนเจ้าตัวจะถอนใบหน้าออกมายิ้มกว้างให้ผู้เป็นอา คริสผ่อนลมหายใจออก มือที่จับต้นแขนเล็กเลื่อนขึ้นประคองแก้มใส

 

 

 

ตอบเพียงในใจ

 

 

 

 

 

 

 

 




 

*******************

 

ส่งส่วยน้อง 4th กับพี่ 2nd วันละนิดละหน่อยนะคะ ^^

3rd Admin

 

           

 

           

           

 

cinna mon
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,134 ความคิดเห็น

  1. #3123 MameawCNSD (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 03:54
    ชอบที่ใครผิดตรงไหนก็ว่าไปตามนั้น
    #3,123
    0
  2. #3098 Realkwonjay (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 09:58
    กอดมันทั้งวันนี่แหละ55555
    #3,098
    0
  3. #3021 ninimook (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:13
    เง้ออออดีกันแล้วววน้ะะะ
    #3,021
    0
  4. #2958 harafiction. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 16:31
    โอ๊ย นอนซบอกคุณอาอุ่นไหมลูก
    #2,958
    0
  5. #2943 aufius (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 20:31
    ฟู่วววว นึกว่าจะเคลียร์กันไม่ได้ซะอีกอาหลานคู่นี้
    #2,943
    0
  6. #2930 KrisWu เฮียอู๋สุดหล่อ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 21:05
    เอ๊ะ ยังๆนะ คริสลู่นิ
    #2,930
    0
  7. #2883 //*\\O~I~L//*\\ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 19:22
    แล้วคุณครูพี่ลู่จะทำยังไง? แล้วคุณอาจะหึงตุณหลานมั้ย? แล้วไคกุนจะทำยังไง?
    #2,883
    0
  8. #2836 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 22:03
    อาหลานคู่นี้ ง้อกันน่ารักนะเนี่ย จบลงที่โซฟา....
    #2,836
    0
  9. #2803 Hrse (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2557 / 11:24
    อากับหลานนี่ชักจะยังไงๆแล้วว >__<
    #2,803
    0
  10. #2794 Kim-kibom (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 21:48
    อาหึงหลานชัดๆๆๆ
    #2,794
    0
  11. #2746 uzosou (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 19:02
    อาหลานคู่นี้ ง้องอนกันบ่อยนะ

    ขำที่ทุกอย่างจะมาจบที่โซฟาและอกคุณอา
    #2,746
    0
  12. #2684 pandatao' (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 17:21
    อาคริสต้องเป็นฝ่ายง้อตลอดสินะเนี่ย

    #2,684
    0
  13. #2622 koytobe (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 20:08
    เค้าหอมกันอ่ะ
    #2,622
    0
  14. #2570 Missvrys9 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 18:26
    อาหลานคู่นี้เวลาทะเลาะกันทีประหนึ่งพายุเข้า อกอิแป้นจะแตก พอหลานเป่าปี่เท่านั้นแหละ พังงงงงงงงงงงงงง อาก็อาเถอะ
    #2,570
    0
  15. #2551 linbeem (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 00:09
    สรุปอาคริสแพ้น้ำตาหลานสินะ

    หมดกัน มาดคุณบอสจอมบบ

    เป็นเรื่องเกี่ยวกับหลานทีไร

    ลบทุกฉายาเหมือนครูพี่ลู่ว่า 555555555555
    #2,551
    0
  16. #2506 LucKY' (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 00:19
    เราข้ามเรื่องนี้ไปได้ยังไงงง น่ารักมากกก >//<
    อาคริส หลานเลย์ ฮอลลลลล
    #2,506
    0
  17. #2484 ชั้นรักexo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 14:39
    คุณอาหวั่นไหวกับหลานตัวดื้อแล้งใช่ป่าว???

    ไรท์ค่ะ เราอ่านกะแอปเด็กดี มันไม่โพสคอมเมนท์ของเราอ่ะ เบื่อจัง เกรงใจไรท์ด้วย
    #2,484
    0
  18. #2473 LPanda (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 07:47
    ตอนแรกมาแบบหน่วงมากกกก อาคริสแพ้น้ำตาอี้สินะ อี้ร้องไห้ทีไรอาคริสใจอ่อนทู้กกทีเลอออ อะฮริ้ คาวาอี้เดสสสสส มุ้งมิ้งงง ละมุนนน อบอุ่นนนสุดๆง่าาาาาา >/////<
    #2,473
    0
  19. #2443 BrowZNiiZ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 22:14
    หวานกันเกิ๊นนนน

    อาหลานคู่นี้ >////<
    #2,443
    0
  20. #2293 NN.am (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 18:35
    อาหลานคู่นี้จะละมุนไปแล้ว งื้อ น่ารักนะ
    #2,293
    0
  21. #2273 Blue Caravan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 23:58
    คือตอนนี้หน่วงมาก แต่ละคำมันจี้โดนใจ อ่านแล้วมันแปล๊บๆตลอด โอ้ยยยยย....
    แต่ฟินฝุดๆเลยข่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    *แทะจอคอมระบายอารมณ์* คือมันมาเต็ม มาก มาก บัตเตอร์ฟลายกระพือพั่บๆๆๆๆๆๆ
    คือถ้าอาหลานจะใจใจกันแบบนี้ แม่ยกจะไม่ทน อยากทนก็ทนไม่ไหวแล้ว
    ขอลงไปแดดิ้นพราดๆๆๆๆ กับความ อะไร ไม่รู้ แต่ชอบมาก เหมือนโดนไฟช็อต มันจี๊ดใจ
    อาของหลาน หลานของอา แต่อาทำไมต้องพูดในใจ ผู้ใหญ่คิดเยอะอะะะ ฮืออออออออ
    #2,273
    0
  22. #2263 fed์fehx. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 22:16
    เขินอ่ะ > _ <
    #2,263
    0
  23. #2244 Pearwapon Phanwichai (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 17:41
    งือออ~~ เขิลลลล -///-
    #2,244
    0
  24. #2232 Lord of the perturbation (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 14:03
    ไม่อยากให้เป็นแค่อาหลานแล้วนะ > #2,232
    0
  25. #2154 FFF (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 เมษายน 2557 / 17:43
    นึกว่าจะจูบกันนะนี่ แอบเสียดาย (ไม่ใช่ละๆ)

    อาก็ง้อหลานเหลือเกินนน
    #2,154
    0