(END) คุณอาที่รัก ::: KrisLay

ตอนที่ 17 : คุณอาที่รัก - 17 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    14 ธ.ค. 56







- 17 -


 






            โกรธ

 

 

            โกรธ ๆ ๆ ๆ

 

 

            โกรธอาคริสแล้ว!

 

 

            ตั้งแต่คุณอาตัวร้าย(ฉายานี้เลย์เพิ่งตั้งให้เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนนี้แหละ)ออกจากห้องไปเลย์ก็ทำได้แค่นั่งฮึดฮัดให้หน้าจอโน้ตบุ๊กดู การบ้านที่ต้องพิมพ์ส่งเดินหน้าไปแค่สองบรรทัดเพราะคนทำมัวแต่ร้องฮื่อ ๆ สลับกระแทกลมหายใจไม่สนเนื้อหางาน หนักเข้าก็ทิ้งตัวลงเตียงเอาหน้าซุกหมอนแล้วตีขาตุบตับ ๆ ระบายความอัดอั้น

 

 

            หยุดได้ครู่หนึ่งเพราะโทรศัพท์ส่งเสียงเตือน คว้ามาดูก็เห็นว่าผู้เป็นอาส่งข้อความมาหา รีบยิ้มกว้างด้วยความหวังว่าอาคริสจะเปลี่ยนใจกลับมารับหรือบอกให้ตามไปได้

 

 

            “โอ๊ยยยยยย ช่วยด้วยเถอะ!

 

 

 

 

           

 

 

            สิ่งที่อยู่ในข้อความคือรูปถ่ายสถานที่ไหนสักที่ที่เลย์ไม่เคยเห็น คงเป็นคลองที่ไหนสักแห่ง น้ำใสไหลเย็นเชียะ แถมบรรยายใต้ภาพราวกับกลัวเด็กนอกจะไม่เข้าใจว่า

 

 

อากาศดี ฟ้าเปิด คิดถูกจริง ๆ ที่ออกมาเดินเล่นวันนี้

 

 

            ร้ายยยยยยยยยยยย!

 







 

            เลย์เซ็งจนไม่มีใจจะทำการบ้าน ลุกจากเตียงมาแหกผ้าม่านตรงห้องด้านนอกแล้วก็ทิ้งตัวลงนั่งพื้นมองวิวไปเรื่อยเปื่อย ปกติเลย์ก็อยู่นิ่งได้เป็นวัน ๆ เลยนะ แค่นั่งคิดนั่นคิดนี่ ฟังเพลง อ่านหนังสือเดี๋ยวเดียวก็หมดวันแล้วแต่วันนี้เลย์หงุดหงิด ผิดหวังที่ไม่ได้ออกไปเดินเล่นกับอาคริส นั่งได้แป๊บ ๆ เลย์ก็เริ่มมองหาอย่างอื่นทำแล้ว กลอกตาไปมาก่อนจะคว้าโทรศัพท์กับคีย์การ์ดแล้วก็ออกจากห้อง

 

 

            เลย์มองหมายเลขห้องแล้วก็กดปุ่มสัญญาณข้างประตู รออยู่อึดใจไม่มีใครมาเปิดประตูก็กดซ้ำอีก คราวนี้เลย์โทรหาเจ้าของห้องด้วยเลย อะไร ปิดเครื่องหรือ ดี ทุบประตูเลยก็แล้วกัน

 

 

            “จงอิน คิมจงอิน ถ้าอยู่ก็เปิดประตูให้หน่อย” มีเสียงลากรองเท้าจากนั้นก็เสียงคลายล็อคประตู คิมจงอินยืนพิงผนังรออยู่ด้านใน ไม่ยอมเอาหน้ายับ ๆ  โผล่ออกมานอกกรอบประตู

 

 

            “มาได้ยังไงวะ?”

 

 

            “มีขาก็เดินมาสิ”

 

 

            “นึกว่าจะโดนสั่งขังเสียอีก” หาวปากกว้างแล้วก็เดินเกาพุงไปทิ้งตัวตรงโซฟา “อยากกินไรก็หาเอาในครัวนะ เผื่อด้วย”

 

 

            “นี่นอนจนถึงเมื่อกี้เลยหรือ?” รู้มาก่อนแล้วว่าวันนี้ไอดอลชื่อดังเค้าไม่มีงาน เพราะตั้งใจเคลียร์เวลาไว้รองรับผลของปาร์ตี้วันเกิดโดยเฉพาะ แต่เล่นนอนยาวถึงบ่ายสามนี่ไม่ธรรมดานะ เลย์คออ่อนกว่าตั้งเยอะยังแค่เที่ยงนิด ๆ เลย “นี่ดำ เมื่อคืนฉัน...เป็นยังไงบ้างอ่ะ” จงอินเท้าศอกรองรองมือใต้ศีรษะ ยิ้มร้ายให้คนมองใจเสียพอประมาณ

 

 

            “ที่ถามนี่แน่ใจแล้วใช่ไหมว่าทนฟังได้”

 

 

            “มันแย่ขนาดนั้นเลยหรือวะ”

 

 

            “ก็นะ...”

 

 

            “ยังไงอ่ะ”

 

 

            “นายโคตรรั่วว่ะเลย์ แม่ง ไม่เมานี่ไม่รู้เลยนะว่าขี้วีนอ่ะ” หัวเราะอีก เพื่อนเครียดนะคิมจงอิน อย่าเพิ่งขำได้ไหมเล่า อยากรู้!

 

 

            “เฮ้ย พูดมาก่อน ฉันทำอะไรบ้าง”

 

 

            “นายด่าคุณคริสให้เจ้าตัวเค้าฟัง สุดท้ายนายก็ขู่คุณคริสตบท้าย แถมยังร้องเพลงให้ฟังอีก แม่ง โคตรจี้อ่ะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ” แล้วมันก็ปิดท้ายด้วยการลุกขึ้นมาหัวเราะจนตัวกระเพื่อม ดูแกสะใจนะไอ้ดำ

 

 

            “ฉันขู่อาคริส?”

 

 

“ชี้หน้าด้วยนะ” ชี้หน้าด้วย!

 

 

“พระเจ้า ทำอะไรลงไปนะเลย์” หาย หายโกรธเป็นปลิดทิ้ง ไอ้ที่ถูกอาคริสลงโทษไม่ให้ออกไปเที่ยวด้วยนี่ถือว่าเป็นเรื่องเล็กไปเลย

 

 

            “แต่คุณคริสห่วงนายมากนะ ฉันบอกว่าจะมาส่งเองแต่อานายไม่ฟัง ยืนยันจะไปรับบอกว่าสัญญากับนายแล้วไม่อยากผิดคำพูด ฉันเองที่สัญญาว่าจะคอยดูแลนายแต่ดันทำไม่ได้ รู้สึกผิดสุด ๆ อ่ะ” เลย์เงยหน้าจากหมอน บอกหลังจากถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ไม่ใช่ความผิดนายหรอก ฉันผิดเองที่แยกน้ำผลไม้กับน้ำผลไม้ผสมเหล้าไม่ออก โอย ตื่นมายังเหลืออาการให้อาคริสดูแลอีก โดนแค่เคอร์ฟิลด์ห้าโมงก็ดีแค่ไหนแล้ว”

 

 

            “โดนเคอร์ฟีลด์หรือ?”

 

 

            “เออสิ ห้ามกลับช้ากว่าห้าโมง การบ้านต้องเสร็จก่อนอาคริสกลับบ้านด้วย”

 

 

            “แล้วที่นายมานี่คุณคริสไม่ว่าหรือ เมื่อคืนอานายสั่งห้ามพวกฉันติดต่อนายนะ” เลย์กลอกตามองคนพูด ย้ำถามเหมือนไม่อยากเชื่อ

 

 

            “อาคริสพูดอย่างนั้นหรือ?” จงอินยักคิ้ว

 

 

            “ชานยอลก็ได้ยิน”

 

 

            “ก็ ไม่เป็นไรนี่ นายไม่ได้ติดต่อฉัน ฉันเป็นฝ่ายติดต่อนาย ที่มานี่ฉันก็มาเอง นายไม่ได้ชวนสักหน่อย ก็ไม่ถือว่าผิด” ก็ว่าไป บอกจงอินไปอย่างนั้นแต่ก็แอบเช็คนาฬิกาว่ากี่โมงกี่ยามแล้ว ก่อนจะยื่นรูปที่อาคริสส่งมาให้จงอินพร้อมถามถึงพิกัดความใกล้ไกลและการเดินทาง

 

 

            “ประมาณครึ่งชั่วโมงนะ ถ้ารถไม่ติด”

 

 

            “วันหยุดรถคงเยอะแหละเนาะ”

 

 

            “คุณคริสคิดยังไงออกไปเดินเล่นที่คลองชองกเยชอน วันหยุดอย่างนี้คนอย่างกับกองทัพมด” แต่รูปที่ถ่ายมาดูเหมือนจะไม่ค่อยมีคน อาคริสน่าจะเลือกมุมที่ดูดีสุดแล้วถึงถ่ายรูปส่งมาซ้ำเติมเลย์ คนตัวขาวเบะปากวางโทรศัพท์เมื่อมั่นใจว่ายังมีเวลาอีกสักพักกว่าผู้ปกครองจะกลับบ้าน ไม่ได้กลัวความผิดนะแค่ไม่อยากมีเรื่อง

 

 

            “สงสัยจะนัดแฟนไว้มั้ง”

 

 

            “คุณคริสมีแฟนแล้วหรือ?”

 

 

            “ไม่รู้...” เอาล่ะสิ ลืมไปว่าคิมจงอินนั้นมีซัมติงที่เลย์ยังระบุไม่ได้กับคุณครูพี่ลู่อยู่ บอกไปว่าเลย์หมายถึงพี่ลู่หานจะโอเคไหมนะ “ถึงไม่ใช่แฟนก็คงมีสาวบ้างแหละน่ะ อาฉันทั้งหล่อทั้งเท่ หน้าตาดี หน้าที่การงานดี ใครจะไม่อยากได้บ้าง”

 

 

            “นายอยู่กับคุณคริสทุกวัน ไม่รู้เลยหรือว่าอาตัวเองกำลังคบใคร” เลย์หยิบรีโมทมาเปิดทีวี แสร้งไหวไหล่เหมือนไม่ใส่ใจเพราะไม่อยากให้จงอินซักไซ้มากกว่านั้น เลย์สังหรณ์ใจว่าจงอินจะลากเข้าเรื่องคุณครูสอนภาษาอังกฤษนะ เลย์ทั้งตอบไม่ได้และไม่อยากตอบ วางตัวยากจัง

 

 

            “เลย์...”

 

 

            “ขอถามเรื่องพยอนแบคฮยอนหน่อยสิ” เอาน่ะ ทางข้างหน้ามันมืดมัว เลี้ยวกลับ ดับเครื่องชนเลย แค่จงอินทำท่าสนใจประเด็นใหม่ก็ถือว่ารอดละ

 

 

            “เรื่องแบคฮยอน? เรื่องอะไร?”

 

 

            “นาย...รู้ไหมว่าแบคฮยอนรู้สึกยังไง” จงอินแย่งรีโมทมากดปิดทีวีก่อนจะใช้รีโมทนั่นแหละเคาะหัวเลย์

 

 

            “เจ็บนะไอ้บ้า”

 

 

            “โดนไอ้ชานมันกล่อมมาพร้อมพันช์เมื่อคืนล่ะสิ ซื่อบื้อเอ๊ย” เลย์ปัดมือที่จับหัวเขาเขย่าออก จัดคลื่นผมสีดำสนิทให้เข้าทรงลวก ๆ ก่อนจะตวัดตามองเจ้าของห้อง “แล้วมันยังไงล่ะ ชานยอลบอกฉันว่าแบคฮยอนชอบนาย ตัวนายเองน่ะยังไง”

 

 

            “เรื่องมันยุ่งหัว อย่าไปรู้เลย”

 

 

            “ฉันจะไม่ยุ่งเลยถ้าพยอนแบคฮยอนไม่เหวี่ยงใส่ฉันเพราะพวกนายสองคน จะไม่ให้ฉันสนใจก็ได้นะคิมจงอิน แต่บอกเลยว่าฉันไม่ชอบสถานการณ์แบบนี้ ถ้าเรื่องมันคาราคาซังไม่จบฉันยอมไม่คบพวกนายสองคนเลยก็ได้นะ อยู่คนเดียวดีกว่ามีเพื่อนแล้วโดนปิดหูปิดตา ฉันว่ามันไม่ยุติธรรมกับฉันว่ะ”

 

 

            “เฮ้ย ใจเย็นดิ นอกจากขี้วีนแล้วยังใจร้อนด้วยเหรอเนี่ย” เฉไฉไม่ตอบแล้วยังกล้าขุดเอาความอับอายของเพื่อนมาล้อเล่น เดี๋ยวเหอะ เลย์จิ๊ปาก ไอ้ที่เห็นว่านิ่งว่าเย็นน่ะไม่ได้เป็นตลอดนะ ไม่พอใจขึ้นมาเลย์ก็โกรธได้โมโหเป็น ขึ้นชื่อว่าวัยรุ่นแล้วเลือดร้อนกันทุกคน บอกเลย

 

 

            “นายน่ะ เชื่อที่ไอ้ชานมันพูดหรือ?” เลย์มองคนพูดนิ่ง เขากำลังคิดตาม

 

 

            “นายก็คิดหรือว่าคนที่แบคฮยอนชอบคือฉัน” ตอนแรกก็คิด ค่อนข้างมั่นใจด้วยว่าแบคฮยอนทั้งรักทั้งชื่นชมเพื่อนหน้าคม นานไปเริ่มไม่ค่อยแน่ใจ

 

 

            “งั้นทำไมชานยอลถึงพูดแบบนั้น”

 

 

            “มันซื่อบื้อไง”

 

 

            “แล้วทำไมนายไม่บอกชานล่ะ ถ้ารู้อะไรมากกว่าก็บอกหมอนั่นไปสิ ชานยอลจะได้เลิกเข้าใจผิดเสียที รู้แล้วใช่ไหมว่าเมื่อวันก่อนเกิดอะไรขึ้นบ้าง แบคฮยอนน่ะ...เจ็บปวดกับเรื่องนี้มากนะ” เรื่องที่ถูกแย่งของรัก แย่งความสำคัญ เรื่องที่เลย์เข้ามาแทรก ดึงจงอินกับชานยอลมาอยู่ข้างกายแล้วปล่อยให้แบคฮยอนโดดเดี่ยวอยู่กลางเพื่อนที่ไร้ความจริงใจพวกนั้น

 

 

            “ก็อยากบอกแหละ แต่เจ้าตัวเค้าไม่ให้บอกจะทำไงได้ มันไม่ใช่เรื่องที่คนนอกอย่างเราจะพูดนะ”

 

 

            “แล้วจะปล่อยให้อิรุงตุนังจนแตกหักกันไปเลยหรือไง”

 

 

            “ไม่หรอกน่า ไอ้ชานมันดูแลอยู่ เดี๋ยวก็คุยกันเองแหละ”

 

 

            “ดูแลยังไง”

 

 

            “ถามมันเองดิ ฉันอยู่กับนายนะ ไม่ได้อยู่กับเจ้าสองคนนั่น” เลย์จำที่ชานยอลแอบบอกจงอินเป็นภาษาเกาหลีเมื่อคืนได้ แบคฮยอนอยู่บ้านชานยอล ตั้งแต่เกิดเรื่องเมื่อคืนวันพฤหัสแล้วก็น่าจะอยู่จนถึงตอนนี้ เลย์ไหลตัวลงพิงพนักโซฟา คิดถึงเรื่องที่ชานยอลหายไปตลอดวันศุกร์ที่ผ่านมาก่อนจะถอนใจยืดยาว สรุปที่วิ่งไปคืนนั้นก็คงตามกันไปนั่นแหละ ห่วงกันขนาดนั้นแล้วยังกล้ามาขอโอกาสคนอื่น ท่าจะไม่ไหวมั้งปาร์คชานยอล

 

 

            “หิว หาไรกินดีกว่า”

 

 

            “สมควรจะหิวนะ นี่มันจะเย็นอยู่แล้ว”

 

 

            “ฉันจะสั่งไก่ทอดนะ กินด้วยกันเปล่า?”

 

 

            “ไม่อ่ะ จะกลับห้องแล้ว การบ้านวิชาวรรณคดีกับประวัติศาสตร์ยังไม่เสร็จเลย” เป็นวิชาที่เลย์ต้องขยันมากกว่าใครเพื่อนเพราะพื้นฐานความรู้ด้านนี้เลย์มีน้อยกว่าเจ้าถิ่น ร่างเพรียวลุกจากโซฟา มุ่นคิ้วเมื่อคิมจงอินหัวเราะหึ

 

 

“อะไรไอ้ดำ”

 

 

            “ห่วงการบ้านหรือห่วงว่าคุณอาที่รักจับได้ว่าไม่อยู่บ้านกันแน่” เลย์ปาหมอนใส่คนพูดเต็มแรง ไม่สนใจเสียงหัวเราะที่ดังลั่นห้อง คว้าโทรศัพท์กับคีย์การ์ดแล้วก็ก้าวฉับ ๆ ออกมาพร้อมริมฝีปากที่เม้มแน่นและสองแก้มแดงก่ำ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            แม้จะกลัวว่าอาคริสจะจับได้ว่าเลย์แอบหนีไปเที่ยวห้องจงอินแต่เอาเข้าจริงกลับกลายเป็นว่าเลย์คิดมากไปเอง กลับถึงห้องมาหลายชั่วโมงแล้ว ทำการบ้านเสร็จแล้ว นั่งอ่านหนังสือจบไปเป็นเล่ม ๆ อาคริสก็ยังไม่กลับ ปากอิ่มเชิดจนแทบจะติดปลายจมูกอยู่แล้ว

 

 

            ออกไปตั้งแต่บ่ายสองนี่จะทุ่มแล้ว

 

 

อีกสิบนาทีถ้าไม่เข้าห้องมาจะโทรหาแล้วนะ           

 

 

            “อาคริส อาคริสอยู่ไหนแล้วฮะ?” ไม่ถึงสิบนาทีหรอก นั่งพ่นลมได้สองสามทีก็คว้าโทรศัพท์มากดโทรออก ใจตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ รอจนปลายสายกดรับถึงได้ยิงคำถามกลับไป

 

 

            ( อยู่ข้างนอก อากำลังทานข้าวกับเพื่อน )

 

 

            “อ้าว...” ก็อุตส่าห์อุ่นใจว่ายังไงก็ใกล้เวลามื้อค่ำแล้วอาคริสจะกลับมากินข้าวที่บ้าน ไม่ใช่อย่างที่คิดหรอกหรือ “เลย์นึกว่าอาคริสจะกลับมาทานที่บ้านเสียอีก”

 

 

( หือ? อาไม่ได้บอกไว้นี่ )

 

 

“ฮะ ไม่ได้บอก” มือบางดึงปลายขากางเกงเบา ๆ ไม่ได้บอกว่าจะกลับมาทานข้าวเย็นแต่ก็ไม่ได้บอกว่าจะทานข้าวนอกบ้านกับเพื่อนนี่ เลย์รอแล้วผิดหรือไงนะ “งั้นเลย์ไม่กวนแล้ว บ๊ายบายฮะ”

 

 

( เดี๋ยวเลย์ )

 

 

“ฮะ?” ตื่นเต้นขึ้นมาอีกวูบ ยิ้มออกมาแล้ว อาคริสเปลี่ยนใจจะกลับบ้านหรือเปล่านะ

 

 

( ทำการบ้านเสร็จหรือยัง? )

 

 

“เสร็จแล้วฮะ ทั้งสองวิชาเลย”

 

 

( อย่าลืมหาอะไรกินนะ อาคงกลับดึก )

 

 

“ฮะ...” วางสายไปแล้ว ปล่อยให้เลย์นั่งพ่นลมจนปอดจะพังอยู่คนเดียวในห้องกว้าง ดวงตาคู่หวานหมองหม่นเพราะความผิดหวัง อุตส่าห์ตั้งใจว่าจะทำตัวดี ๆ เอาใจคุณอาที่เมื่อคืนเมาจนทำเรื่องไม่ถูกไม่ควรกับผู้ใหญ่ อาคริสไม่กลับมาให้เอาใจ เลย์ควรอะไรดีนะ ร่างเพรียวลุกขึ้นยืน มองไปรอบห้องรับแขกก่อนจะถอนใจอีกครั้ง อะไรนักหนาก็ไม่รู้เลย์ ถอนใจอยู่ได้ แค่กินข้าวเย็นคนเดียวทำอย่างกับไม่เคย

 

 

ลากเท้าเข้าไปในห้องครัว เปิดตู้เย็นสีดำเมทัลลิคแล้วก็เขย่งดูชั้นบนสุดที่มักเก็บอาหารแช่แข็งไว้ มองไปมองมาก็ย่นจมูก ไม่มีอะไรน่ากินเลยอ่ะ

 

 

เมื่อในตู้ไม่มีอะไรน่ากินก็คว้ากระเป๋าเงินพร้อมคีย์การ์ดออกจากห้องอีกรอบ ห้านาทีต่อมาเลย์ก็ยืนอยู่หน้าประตูบานเดิม รอจนเจ้าของห้องเปิดประตูมาเลิกคิ้วมองคนตัวขาวก็เปิดยิ้มเต็มหน้า เอ่ยด้วยเสียงเริงรื่นสุด ๆ ว่า

 

 

“ไปหาอะไรกินกันเถอะ!

 

 

มื้อค่ำลากจากของคาวไปหาของหวาน จบที่ช่วยจงอินทำการบ้านจนสามทุ่มกว่าเลย์ถึงเดินเอื่อยกลับห้อง แค่คิดถึงห้องโล่ง ๆ ก็หดหู่ตั้งแต่ยังไม่ได้กดรหัสผ่านแล้ว ปกติก็ไม่เป็นไรนะ เลย์ก็อยู่คนเดียวได้ รออาคริสเลิกงานก็ทำการบ้านอ่านหนังสืออะไรไป ไม่ได้ใจจดใจจ่อรออาคริสกลับบ้านอย่างวันนี้

 

 

สงสัยเป็นเพราะเมื่อคืนเลย์ทำเรื่องไม่ค่อยดีไว้

 

 

กลัวอาคริสผิดหวัง อาคริสรู้สึกไม่ดี เลย์เลยอยากแก้ตัว อยากให้อาคริสกลับมาเร็ว ๆ เลย์จะได้เอาใจเยอะ ๆ เอาให้มั่นใจว่าคุณอาหายเคืองเลย์แล้วนั่นแหละเลย์ถึงจะคลายใจ

 

 

จงอินจะล้อว่าเป็นเด็กติดอายังไงก็ช่าง

 

 

เลย์แคร์อาคริสนี่นา

 

 

 ปิดประตูตามหลังแล้วปล่อยให้มันล็อคด้วยระบบอัตโนมัติ ลากขาพาร่างผ่านทางเดินเล็ก ๆ เกือบจะเลยโซฟาหน้าทีวีแล้วถึงรู้ตัวว่ามีใครอีกคนนอนเหยียดยาวอยู่ตรงนั้น

 

 

“อาคริส!

 

 

“ไปไหนมา” ไม่ได้หลับด้วย เลย์แค่อุทานเบา ๆ กรอบเงาร่างสูงก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กะพริบตาสองทีอาคริสก็มายืนตรงหน้าแล้ว เลย์แหงนมองเพราะส่วนสูงที่ต่างกัน ระดับสายตาที่อยู่เพียงปลายคางหนามองไล่จากริมฝีปากสีแดงเลือดขึ้นไปหาดวงตาสีดำเป็นเงา ไม่อยากจะขู่ขวัญตัวเองนะจางอี้ชิง ดูเหมือนอาคริสจะโกรธอยู่

 

 

“กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ฮะ”

 

 

“ถามว่าไปไหนมา?” เสียงห้าวย้ำคำถามเดิม เลย์หดคอหนีเมื่อลมหายใจกรุ่นกลิ่นแอลกอฮอล์เป่ารดเหนือสันจมูก อาคริสดื่มมา

 

 

“เลย์ ไป ทานข้าวฮะ”

 

 

“ทานข้าว? ตอนสี่ทุ่มเนี่ยนะ ทานที่ไหน กับใคร”

 

 

“อาคริส!” ยืนห่างกันแค่ก้าวเดียวอาคริสสาวเท้ารุกเข้ามาแบบนี้ก็มีแต่ชนกับชนน่ะสิ เลย์ถอยเท้า สะโพกชนกับพนักพิงโซฟาจนเกือบจะหงายหลังลงไป โชคดีที่มีมือหนารั้งแขนไว้

 

 

 

“หนีอาทำไม”

 

 

 

โชคดี...หรือเปล่านะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

............................

 

อย่างที่เคยเกริ่นไว้ ตอนนี้คุณอาจะเมาแล้วก็เมายาวไปตอนหน้าเลยจ้ะ ^^

            #คุณอาKL










cinna mon
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,134 ความคิดเห็น

  1. #3122 MameawCNSD (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 19:38
    นี่ฉันคาดหวังอะไรอยู่!!???
    #3,122
    0
  2. #3051 Opal Rueangtangyan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 13:05
    โอ๊ยตายแล้วๆๆๆๆๆ เขินดีไหมเนี่ยโมเม้นท์นี้ ฟินตัวแตกเถอะๆ!!!
    #3,051
    0
  3. #3020 ninimook (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:03
    ง้อวววววอาเมาละหลานว่าไง
    #3,020
    0
  4. #2993 คลชป9091 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:02
    อี้ชิงสิต้องถามว่าอาคริสไปไหนมา-3-
    #2,993
    0
  5. #2957 harafiction. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 16:21
    พออี้ชิงหงอยเราก็หงอยด้วยนี่โรคติดต่อหรือเปล่านะ5555
    #2,957
    0
  6. #2915 AZ_KLrOlling (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 01:17
    มันเมาอะแกรรรรรร กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด



    กรี๊ดทำไม??
    #2,915
    0
  7. #2882 //*\\O~I~L//*\\ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 14:43
    มีใครเค้าง้อกันแบบนี้ มีใครเค้าปลอบกันแบบนี้ อยากจิสิงร่างน้องชิง!
    #2,882
    0
  8. #2835 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 21:58
    อาคริสเมาซะแล้ว 
    #2,835
    0
  9. #2793 Kim-kibom (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 21:39
    สวีทมากๆๆๆๆค่ะ
    #2,793
    0
  10. #2745 uzosou (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 18:51
    อาหลานคู่นี้ ผลัดกันเมานะคะ ><

    ใจเย็นนะคะคุณอา หลานแค่เหงาเพราะคุณอาไม่อยู่ห้องนะ
    #2,745
    0
  11. #2683 pandatao' (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 17:15
    อาคริสเมาแล้วอาการหวงมันกำเริบ = [] =
    #2,683
    0
  12. #2621 koytobe (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 20:02
    พบ้าๆๆๆ ยึ้ยๆๆๆ เมาหรออา กรี้ดดดดดดดดดดด ไม่ได้หวังว่าจะให้อาแอ้มเด็กตายๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,621
    0
  13. #2568 Missvrys9 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 18:19
    คุณอ๊าาาาาาาาาาาา สลับกันเมาหรือคะ! ตกลงว่าพยอนชอบชยอลและชยอลก็ชอบพยอน โฮ ยากเนาะ ;_;
    #2,568
    0
  14. #2472 LPanda (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 07:37
    อร้ากกกกกก อาคริสเมาแล้วววววว อาจะทำอะไรอี้ เร้ววววววๆ รีบๆจัดการรเลยยย (หื่นไปม้ายยย -.,-)
    #2,472
    0
  15. #2439 BrowZNiiZ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 22:03
    อาคริสเมาป่าวคะ

    จะทำอะไรอี้ ~ อิอิอิ
    #2,439
    0
  16. #2430 tee41 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 15:22
    อาคริสจะทำอะไรเลย์> #2,430
    0
  17. #2336 Zen (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 19:59
    อั๊ยหยาาาาาาา > < จะทำไรหลานล่ะเฮ้ยเฮีย.....

    ทิ้งเค้าให้รอเก้อแล้วยังจะมาดุอีกนะ =_=
    #2,336
    0
  18. #2299 Chili Dollar (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 08:13
    บอกตัวเองทำไมฉันพึ่งมาอ่านเรื่องนี้สนุกมากเลยค่ะอ่านไปยิ้มไปคนเดียว
    #2,299
    0
  19. #2292 NN.am (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 18:25
    อาคริสเมาโหดดดดดดดดด!!!
    #2,292
    0
  20. #2262 fed์fehx. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 22:10
    อาคริสเอ็นซีเลย
    #2,262
    0
  21. #2243 Pearwapon Phanwichai (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 17:30
    อาคริสเมาแล้วว ยังไงต่อละเนี้ย -.,-!
    #2,243
    0
  22. #2231 Lord of the perturbation (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 13:53
    ย่าห์ๆๆๆๆ ว้อนเอ็นซี *หลบมือ*
    #2,231
    0
  23. #2153 FFF (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 เมษายน 2557 / 17:29
    อาอี้น่ารักกกกก

    เฮียเมาด้วยจะเป็นยังไงล่ะเนี่ย >
    #2,153
    0
  24. #2078 ไม่มีชื่อ*-* (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 16:01
    โอยฟินอาหลาน คือหลานหึงใช่ไหมบอกมา . //// .

    อาก็หึงหวงห่วงน้องใช่ไหมล่าาาาาาาาาาาา

    โอ้ยตายยยยยยยยยยยย T //// T
    #2,078
    0
  25. #2076 Adriel (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 21:24
    ตายแล้วอาคริสมาวววว #มโนแพร๊บส์><
    #2,076
    0