(END) คุณอาที่รัก ::: KrisLay

ตอนที่ 15 : คุณอาที่รัก - 15 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,450
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    14 ต.ค. 56









- 15 -



 

 

            หลังจากเป่ายิ้งฉุบแพ้ชานยอลคิมจงอินเลยต้องปล่อยให้ไอ้เสาไฟฟ้าแบกไอ้กระต่ายตัวแสบไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ ทำไมฝ่ายชนะต้องเป็นคนจัดการเลย์อย่างนั้นหรือ? ก็เพราะฝ่ายแพ้อย่างเขาต้องเป็นหน่วยกล้าตายรับสาย อาคริสของเรา น่ะสิ!

 

            จงอินหนีเสียงเพลงออกมานอกร้าน กระแอมหนึ่งทีก่อนกดรับ

 

            “ครับคุณคริส” น้ำเสียงสดใสสุด ๆ ประหนึ่งไม่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์และนิโคตินในร่างกายเลยแม้แต่น้อย

 

( จงอินหรือ เลย์ล่ะ? )

 

“เลย์ไปห้องน้ำครับ เขาฝากโทรศัพท์ไว้ที่โต๊ะ”

 

            ( ฝากบอกเลย์ด้วยว่าอีกครึ่งชั่วโมงฉันจะไปถึง ) ครึ่งชั่วโมง!

 

            “ถึง ถึงไหนหรือครับ?”

 

            ( ถึงคังนัม เลย์ไม่ได้บอกหรือว่าฉันจะไปรับที่ร้านตอนสี่ทุ่มตรง ) บอกไหมไม่สำคัญแต่เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงคนอ่อน ๆ อย่างหลานคุณคริสฟื้นตัวไม่ทันหรอกนะครับ!

 

“คุณคริสไม่ต้องลำบากก็ได้นะครับ เดี๋ยวให้เลย์กลับกับผมก็ได้” ยังไงเราก็อยู่ตึกเดียวกันนะครับ อย่าลำบากขับรถฝ่าการจราจรอันหนาแน่นของคืนวันสุดสัปดาห์มาเลยครับ ทำงานมาทั้งวันก็เหนื่อยแล้ว เสียสุขภาพจิตเปล่า ๆ น้า

 

            ( ฉันไม่ลำบาก รับปากเลย์ไว้แล้วไม่อยากผิดคำพูดกับเขา บอกเลย์ตามนี้ก็แล้วกัน ) เหี้ยแล้วไอ้ชาน งานนี้ทั้งมึงทั้งกูจะไม่รอดอาญาพ่อไอ้ตัวเล็กแล้วว่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            คริสมองสภาพการจราจรอย่างใจเย็น เขาเผื่อเวลาเดินทางจากคอนโดมิเนียมมาร้านอาหารที่คังนัมเกือบสองเท่าของเวลาปกติจึงไม่ค่อยเดือดร้อนใจกับจำนวนรถมากมายบนท้องถนนนัก ระบบทันสมัยของรถคันหรูบอกพิกัดตำแหน่งของจุดหมายว่าเลี้ยวขวาตรงแยกข้างหน้าเขาก็จะถึงร้านอาหารแล้ว คริสมาถึงก่อนเวลานัดสิบนาทีด้วยซ้ำ ชายหนุ่มนั่งรออยู่ในรถจนถึงสี่ทุ่มสิบนาที เมื่อไม่มีวี่แววว่าเด็กผู้ชายตัวขาว ๆ จะเปิดประตูร้านออกมาคริสจึงเป็นฝ่ายเข้าไปตามเสียเอง ช่วงขายาวพาร่างสูงตรงไปยังประตูกระจก ตอนนั้นเองที่คนข้างในดันประตูออกมา

 

“คุณคริส!” คุณอาวัยสามสิบไม่แน่ใจว่าความรู้สึกอึดอัดเวลาเห็นหลานชายถูกเพื่อนรวบเอวกอดนั้นคือความห่วงใยของผู้ปกครองหรือเปล่า ถ้าใช่ ทำไมมันรุนแรงนัก

 

            บางที อาจเป็นเพราะเขากำลังโกรธ

 

            “เกิดอะไรขึ้น เลย์เป็นอะไร?”

 

            “คือ...” เด็กหนุ่มทั้งสองกลอกตามองกัน ปาร์คชานยอลที่ประคองเลย์อยู่เผลอเอนตัวออกห่างเมื่อผู้ปกครองหน้าดุของเลย์ขยับเข้ามาดึงหลานชายไปจากอ้อมแขนเขา ตกใจแทบแย่แน่ะ นึกว่าจะถูกต่อยหรือผลักออกเสียอีก “ผมขอโทษครับคุณคริส ผมดูแลเลย์ไม่ดี เลย์เค้าไม่รู้ว่าน้ำพันช์ผสมแอลกอฮอล์แล้วเค้าก็ดื่มเข้าไป” ...หลายแก้วเลยฮับ

 

            “ไม่ใช่ความผิดของจงอินครับคุณคริส จงอินเป็นเจ้าของงานเค้าต้องต้อนรับแขกคนอื่น ๆ เลย์อยู่กับผม ผม เอ่อ ผมเป็นคนเอาเครื่องดื่มมาให้เขาเอง” กระบวนการสารภาพผิดสะดุดไปเล็กน้อยตอนคุณอาตัวสูงวาดดวงตาคมดุจากใบหน้าใสมาหาช้า ๆ ชานยอลกับจงอินกลืนน้ำลายลงคอ ถึงจะเก่งกล้า(บวกหน้าด้าน)แค่ไหนแต่พวกเขาก็แค่เด็กวัยรุ่น เมื่อเทียบกับเจ้าของดวงตาคมที่เป็นผู้ใหญ่เต็มตัวอย่างคริสอู๋แล้ว นับว่าเป็นมวยคนละรุ่นเลยทีเดียว

 

            “ไม่ใช่ความผิดของใครหรอก ถ้าจะมีคนผิดก็คือคนที่ไม่ดูแลตัวเอง”

 

            “เลย์เค้าไม่รู้นะครับคุณคริส เค้าบอกผมแล้วว่าคุณคริสไม่อนุญาตให้ดื่มเหล้า ผมรู้แต่...ผมลืมบอกชานยอล พวกเราเห็นเลย์นั่งนิ่งไม่พูดไม่จาเลยไม่ทันสังเกต รู้ว่าเมาก็ตอนที่ เอ่อ ตอนที่วางสายจากคุณคริสแล้วครับ” คริสระบายลมหายใจออกก่อนจะเหยียดริมฝีปากเป็นเส้นตรง

 

            “ฉันจะพาเลย์กลับ ขอบใจพวกนายมาก”

 

            “คุณคริสจะลงโทษเลย์ไหมครับ” ชานยอลรีบถาม ไม่สนใจคิมจงอินที่พยายามส่งสัญญาณห้าม

 

            “นั่นเป็นเรื่องของฉันกับหลาน อยากรู้ก็รอถามเจ้าตัววันจันทร์เพราะสองวันต่อจากนี้ฉันไม่อนุญาตให้พวกนายติดต่อเลย์ ทุกทาง”

 

            “แต่ว่า...”

 

            “อื้อ! ดำ บอกว่าหิวน้ามมมมม”

 

            “ก็เอาให้กินไปแล้วไง” ไอ้นี่ก็เหวี่ยงไม่ลืมหูลืมตาของแท้

 

            “หนกขู! Hit me baby one more timeeee! เพลงอะไรนะ มะเคยฟังเลย ชอบ ๆ สนุก” เออ สนุกเข้าไป เดี๋ยวจะโดน Hit ยิ่งกว่าบริทนีย์ สเปียร์!

 

            “เป็นแบบนี้มานานหรือยัง?”

 

            “ไม่นานครับ ส่วนใหญ่ก็นั่งเงียบ นานทีจะออกฤทธิ์...อย่างนี้...” คริสจับเจ้าตัวเล็กดันออก ไม่ต้องรอให้อะไรมาดลใจชายหนุ่มจับแก้มขาวดึงจนโย้ติดมือ

 

            “อ๊า! เจ็บน้า เจ็บบบบบบ”

 

            “ไอ้ขี้เมา ลืมตาแล้วก็เลิกรั่วได้แล้ว” คนเมาปรือเปลือกตาขึ้น ช้อนใบหน้าแหงนมองเสาหลักที่โอบกอดไว้ก่อนจะทำหน้าสงสัย

 

            “ใครอ่ะ”

 

“คิดว่าใครล่ะ”

 

“อ่า ใครไม่รู้ หล่อจัง” จงอินกับชานยอลสะบัดหน้าไปคนละทาง กัดฟันกรามกลั้นเสียงหัวเราะแทบตาย “หล่อเหมือนอาคริสของเราเลย รู้จักไหม รู้จักอาคริสหรือเปล่า อู๋อี้ฟ่านอ่ะ ฟ่านฟ่าน ฟ่านฟ่านเป็นอาเราเอง โคตรรรรรดุเลยจะบอก”

 

            “โคตรดุเลยหรือ?” คุณอาเค้นเสียงถาม คนเมาพยักหน้าหงึกหงัก ตบอกกว้างปุ ๆ

 

            “อือ ดุมากนะแต่ใจดีมากกว่า หล่อด้วยใจดีด้วย เออ เราไม่ให้นะ ไม่ให้” ใครเค้าขอ! เพ้อไปเรื่อยแล้วก็ซุกหน้าใส่อก นี่ถ้ารู้ว่าทำแบบนี้กับคนอื่นจะตีให้ก้นลาย คริสบอกลาเด็กหนุ่มอีกสองคนง่าย ๆ พาเด็กขี้เมามายัดใส่รถโดยมีชานยอลเปิดประตูให้ เลย์ครางฮือสองสามที ป่ายมือหาคุณอาตัวโตพอคว้าไม่ได้ก็ทำหน้าเบ้ ซุกตัวกับเบาะนิ่งไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            รถสัญชาติยุโรปคันสีดำแล่นออกไปแล้ว จงอินจึงชวนชานยอลกลับเข้าไปด้านในแต่เพื่อนตัวสูงกลับยืนนิ่ง จงอินเพิ่งรู้ตัวว่าเดินมาถึงประตูคนเดียวหันกลับไปมอง ชานยอลยังยืนอยู่ที่เดิม

 

            “ผู้ปกครองเค้ามารับไปแล้ว ไม่มีอะไรต้องห่วงหรอกน่า” ชานยอลหันหน้ามา ดวงตาค่อนข้างกลมมองย้อนแทนคำถาม เขาได้ยินเสียงแซวของไอ้ดำแต่ชานยอลคิดว่ามันเป็นคนละเรื่องกับที่วิ่งวนอยู่ในหัวเขาตอนนี้ ร่างสูงโปร่งก้าวตามเมื่อจงอินพยักเพยิดให้เข้าไปในงาน

 

            “ฉัน...กลับก่อนดีกว่า”

 

            “เฮ้ย รีบไปไหน เพิ่งสี่ทุ่มครึ่งเองนะครับท่าน” พอชานยอลเบือนหน้าไปทางอื่นจงอินก็หรี่ตาลง หึ ลืมไปว่ามันขังลูกหมาไว้ที่บ้าน “อยากกลับก็กลับไปเถอะงั้น ฝากดูแลด้วยล่ะ มีอะไรก็คุยกันดี ๆ อย่าดุให้มาก ไอ้หมาน้อยมันขี้ใจน้อย รู้อยู่ไม่ใช่หรือไง”

 

            “เอาแต่ใจมากกว่า”

 

            “ก็เอาใจเค้าหน่อย ตบจนหน้าขึ้นรอยขนาดนั้น ถ้าเป็นคนอื่นโดนมันกัดจมเขี้ยวไปแล้ว” แต่ถ้าเป็นคิมจงอินแบคฮยอนอาจจะไม่โกรธด้วยซ้ำ

 

ชานยอลคร้านจะต่อความยาว เขาไม่อยากบอกคิมจงอินเรื่องที่แบคฮยอนคิดกับเจ้าตัวเกินเพื่อน พอกับไม่อยากสนใจอารมณ์ดำมืดของตนเอง นั่นก็เพื่อนนี่ก็เพื่อน ชานยอลรู้ดีว่าจงอินไม่มีทางมองแบคฮยอนเป็นมากกว่านั้นแต่เจ้าคุณหนูเอาแต่ใจนั่นก็เหมือนไม่ยอมรับรู้ พอไม่ได้ดั่งใจเรื่องจงอินขึ้นมาก็ต้องพาลทำนิสัยไม่ดี คนที่รองรับอารมณ์เหวี่ยงวีนของแบคฮยอนมาตลอดคือเขาคนนี้ พอชานยอลถึงจุดที่ทนไม่ไหวแล้วปล่อยมือแบคฮยอนก็ยิ่งแผลงฤทธิ์ หนักเข้าก็ระรานคนมาใหม่อย่างเลย์

 

ชานยอลไม่ใช่คนใจดี ไม่ได้เกิดมาเพื่อเข้าใจคนทั้งโลก เมื่อพยายามประคับประคองกันแล้วไม่ดีขึ้นเขาก็ไม่อยู่ให้ตัวเองหงุดหงิด เขาถอยออกมาแต่กลายเป็นแบคฮยอนที่ไม่ยอมปล่อย

 

ไม่คิดเลยว่าเรื่องจะมาถึงจุดแตกหัก เขาไม่เคยรู้ว่าตัวเองจะซุกซ่อนโทสะร้ายไว้ในร่างอย่างมิดเม้น ชานยอลโกรธไอ้โจรชั่วที่กำลังรังแกเพื่อนเขาแต่เขาโกรธยิ่งกว่าที่เห็นแบคฮยอนทำเรื่องโง่เง่า หอบเสื้อผ้ามาเต็มกระเป๋าแล้วโผล่ไปแถวนั้น ไม่ต้องคิดให้เปลืองสมองชานยอลก็รู้ว่าแบคฮยอนตั้งใจจะทำอะไร คอนโดนั่นไม่ใช่บ้านของคิมจงอินหรอกหรือ

 

รู้ตัวอีกทีเขาก็เห็นแบคฮยอนร้องไห้แล้ว

 

ชานยอลรู้สึกผิดที่พลั้งมือทำร้ายแบคฮยอนถึงกับทิ้งเลย์ไว้หน้าคอนโดแล้วตามอดีตเพื่อนสนิทไป กว่าจะเจอตัวก็เสียเวลาวิ่งวนอยู่แถวนั้นเกือบครึ่งชั่วโมง แบคฮยอนยังทำให้เรื่องยิ่งยากด้วยการไม่ยอมมองเขาจนชานยอลต้องลากกลับบ้านด้วย ผ่านไปเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงแล้วเจ้านั่นยังไม่ยอมพูดกับเขาสักคำ

 

            ชานยอลถอนหายใจก่อนจะเคาะประตูสองที ห้องนอนของเขา   

 

            คลายล็อคแม่กุญแจที่คล้องไว้ก่อนจะดันเข้าไป ห้าทุ่มแล้วเขาออกจากบ้านไปแค่สามชั่วโมงแต่รู้สึกเหมือนนานข้ามคืนข้ามวัน ขายาวก้าวไปหยุดข้างเตียง มุมด้านในมีร่างเล็กนอนหันหน้าเข้าผนัง ขดตัวจนมองเห็นเป็นก้อนกลมใต้ผ้านวมผืนใหญ่

 

            “ฉันจะทำยังไงกับนายดี พยอนแบคฮยอน” คนที่ทำให้นายร้ายตอนนี้คือตัวฉันเอง แต่จะให้ฉันทำยังไง อยู่กับนายฉันอึดอัด อยู่กับเขาฉันสบายใจ นายจะให้ฉันฝืนใจตัวเองกลับมารองรับอารมณ์ของนายอีกอย่างนั้นหรือ

 

นายจะเอาแต่ใจตัวเองไปถึงไหน แบคฮยอน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ขากลับใช้เวลาน้อยกว่าขามาแต่ไปเสียเวลาตอนที่กำลังรอลิฟต์แล้วไอ้เด็กดื้อก็ดันงอแงขึ้นมาอีกรอบ คริสคร้านจะรบกับคนเมาให้รบกวนเพื่อนบ้านเลยต้องรวบตัวอุ้มกลับห้องพร้อมเสียงหัวเราะคิกคักของเจ้าตัวดี

 

            อยากจะโยนลงเตียงให้จุกนัก!

 

ถ้าใจร้ายกว่านี้อีกนิดเดียวคริสคงทำอย่างที่ใจคิดไปแล้ว หากความจริงคือค่อยวางร่างอ่อนปวกเปียกลงบนเตียงในห้องนอนเล็กแล้วก็ผละออกไปเตรียมผ้าขนหนูชุบน้ำเย็นมาเช็ดหน้าให้คนเมา เลย์ส่งเสียงครางในคอแต่ไม่ได้ดิ้นหนี ดี ขืนออกฤทธิ์ตลอดเวลาจะได้โดนฟาดให้หายเมา 

 

            “เลย์ ยกตัวหน่อยอาจะถอดเสื้อให้” บอกทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายไม่เข้าใจ คริสซ้อนร่างเพรียวบางมาอิงอก กำจัดเสื้อยืดสีแดงเข้มออกจากร่างเล็กได้ก็โยนไปทางปลายเตียง ผิวขาวผ่องอุ่นระอุเกือบร้อน คริสเอื้อมมือไปบิดผ้าแล้วซับใบหน้าใสซ้ำอีกรอบ เสียงแหบพร่าครางเครือยามความเย็นลุกลามจากซอกคอลงไปถึงแผ่นอกผอมบาง ร่างกายของเด็กวัยสิบเจ็ดยังไม่โตเต็มตัว กระดูกไหล่นูน แนวไหปลาร้าขึ้นเส้นจรดไหล่ทั้งสองข้าง

 

คริสเผลอยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงไอ้ตัวเล็กในความทรงจำ ตอนนั้นเลย์ต้องชวนเขาอาบน้ำด้วยทุกครั้งที่คริสไปค้างที่บ้านพี่ใหญ่ พอเริ่มขึ้นมอต้นก็เริ่มอาย ชวนอาบน้ำด้วยกันทีไรสั่นหน้าดิกไม่ยอมท่าเดียว มือหนาปลดเข็มขัดหนังแล้วก็ดึงกางเกงเดนิมสีเข้มหลุดไปอีกตัว ถ้ารู้ว่าคริสจับถอดจนเหลือแค่กางเกงบ็อกเซอร์จะโวยแค่ไหนนะ

 

            “หนาว...”

 

            “ไม่ต้องบ่น ใครใช้ให้ดื่ม อาห้ามแล้วไม่ฟัง” เปลือกตาบางปรือขึ้นเปิดให้ลูกแก้วสีเข้มกลอกมองคริส ใบหน้าเล็กเอียงไปด้านข้างน้อย ๆ

 

            “อาคริส”

 

            “ไง ฟื้นตัวเร็วดีนี่”

 

            “อาคริสหรือฮะ?”

 

            “ไม่ใช่อาแล้วคิดว่าเป็นใคร” ปาร์คชานยอลหรือคิมจงอินล่ะ?

 

            “คิดว่าเป็น...แม่...” มือที่กำลังลดไปตามเรียวแขนขาวชะงัก คริสกะพริบตาถี่ ๆ ไม่อยากจะเชื่อว่าภาพที่เห็นเป็นเรื่องจริง เขาเพิ่งเช็ดหน้าให้แล้วรอยชื้นมากมายนั่นมาจากไหนอีก!

 

            “เลย์...”

 

“คิดถึง ฮึก! อาคริส เลย์คิดถึงพ่อกับแม่ ฮือ!” คริสทิ้งผ้าในมือ กอดร่างสั่นเทาไว้เต็มอ้อมแขน มือหนาลูบแผ่นหลังบางปลอบสลับกับเสียงทุ้มที่พึมพำเหนือเรือนผมนุ่ม เขาไม่ต้องใช้เวลาคิดด้วยซ้ำ ร่างกายมันเป็นไปโดยอัตโนมัติ เมื่อเห็นหลานเล็กเศร้าโศกคริสก็รู้ทันทีว่าเป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องร่วมรับรู้และปลอบโยน

 

สามเดือนมันน้อยเกินจะกลบฝังความเจ็บปวดจากการสูญเสีย เด็กคนนี้ตั้งตัวได้เร็วแต่ไม่ได้หมายความว่าจะปลดปล่อยความเศร้าได้เร็วด้วย เลย์ยิ้มได้หัวเราะได้เพลินกับชีวิตในแต่ละวันได้แต่ก็เสียใจไปด้วยได้เช่นกัน คริสปล่อยให้หลานร้องไห้จนกว่าจะพอใจ ระบายความอัดอั้นตันใจออกบ้าง พิษสงของความคิดถึงจะได้เจือจางลง

 

“ปวดหัวหรือเปล่า” ไม่มีคำตอบ คริสได้ยินแค่เสียงสะอื้นแผ่วเบา

 

“ไม่ร้องแล้วนะ เดี๋ยวพ่อแม่เราที่อยู่บนสวรรค์จะแหกอกอาโทษฐานทำให้หลานมีความสุขไม่ได้” เลย์เกลือกใบหน้ากับอกกว้าง พึมพำเสียงพร่า “เลย์มีความสุข”

 

“มีความสุขก็ต้องยิ้ม”

 

“ยิ้มยังไงฮะ?”

 

“ปกติเรายิ้มยังไงล่ะ” ยิ้มที่พรายไปทั้งริมฝีปากและดวงตา ยิ้มที่อวดรอยกดลึกข้างแก้มขาว ยิ้มแบบนั้นให้อานะเลย์ อย่าร้องไห้อีก

 

“ยิ้มนะ อาคริสบอกให้ยิ้ม เลย์ก็จะยิ้มมมม” มือที่กำลังลูบต้นแขนนุ่มหยุดค้าง พริบตาต่อมาคริสก็จับไหล่เล็กดันออก เสียงพูดเบาบ้างดังบ้างทำให้เขาฉุกใจสงสัย พอเห็นรอยยิ้มหวานบานเต็มหน้าแถมด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้มคริสถึงได้รู้ว่าตั้งแต่รับมาจากร้านจนถึงตอนนี้จางอี้ชิงยังไม่สร่างเมาเลยแม้แต่น้อย ไอ้เด็กขี้เมา ที่เป่าปี่ให้อาใจหายเมื่อกี้ก็คงไม่รู้ตัวเหมือนกันใช่ไหม!

 

“ยิ้มแบบนี้ดีไหมฮะ อาคริสสสสส” ให้ตายเถอะ เสียงเริ่มยานอีกแล้ว

 

“ดี ยิ้มแล้วก็นอนซะ อาจะไปเคลียร์งานต่อ”

 

“ฮื้อ! งานอีกแล้ว! เกลียดงานอาคริส ไม่ชอบ แย่งเวลาเรา!” เราในที่นี้คงเป็นสรรพนามบุรุษที่หนึ่งที่เป็นเอกพจน์แค่คนพูดคนเดียว คงไม่ใช่เราที่หมายรวมเขาไปด้วยเพราะคริสไม่ได้เห็นดีเห็นงามกับคนเมา คุณอาไม่เห็นด้วยแต่ไม่ทันได้ปฏิเสธ ไอ้เจ้าตัวเล็กที่ตัวอ่อนซอนซบอยู่ในอกก็เกิดมีเรี่ยวแรงผลักอาหงายหลังลงนอนขวางเตียง คริสเสียหลักล้มไม่พอยังเสียหน้าท้องให้ไอ้ตัวดื้อคร่อมทับเต็ม ๆ

 

“เลย์! ลงไปเดี๋ยวนี้นะ”

 

“ไม่! ไม่ยอมให้อาคริสไปทำงานนะ เลย์จะนอนกอดดดดด”

 

“อยากกอดก็ขอดี ๆ อย่าทำแบบนี้”

 

“ไม่! จะทำ! เดี๋ยวอาคริสทิ้งเลย์ไปอีก เลย์ไม่เอาแล้วนะ ไม่อยากอยู่คนเดียวแล้ว...” ให้มันได้อย่างนี้สิ! เมาเต็มขั้นเต็มเส้นเลือดเลยใช่ไหม! ทำหน้าดื้ออยู่หยก ๆ พอกระทบใจหน่อยเดียวก็น้ำตาร่วงผล็อย อยากจะบ้า แขนขาไม่มีเรี่ยวแรงเลยหรือไงอู๋อี้ฟ่าน!

 

“เลย์ อยากกอดก็ลงมานอนดี ๆ สิ นั่งทับแบบนี้จะกอดกันได้ยังไง” เอาเข้าไป กับคนเมาก็ยังต้องเสียงอ่อนให้ หนักกว่านั้นคือดันใช้ได้ผล เจ้าตัวเล็กน้ำตาหยุดไหลเหลือเพียงรอยชื้นที่จับแพขนตาเป็นกระจุก ริมฝีปากอิ่มที่แดงจัดกว่าปกติคลี่ยิ้มกว้าง

 

“อาคริสรักเลย์ไหม?”

 

“เลย์ อย่าดื้อกับอา”

 

“รักไหมฮะ”

 

“ถามทำไม?”

 

“บอกมาก่อน รักเลย์ไหม?”

 

“ไม่รักจะยอมให้นอนทับอยู่แบบนี้หรือ ลงไปนอนบนฟูกได้แล้ว อาหนัก” ร่างขาวจัดทุ่มทับลงมากอดก่อนจะไหลลงไปนอนเบียดข้าง ๆ คริสคลายใจได้ไม่ถึงนาที ศีรษะเล็กก็ยกขึ้นบดบังแสงไฟก่อนจะโฉบลงมาพร้อมไออุ่นที่ประทับเหนือริมฝีปาก

 

 

 

นุ่ม...เหมือน...อะไรสักอย่างที่สมองเขาไม่สามารถหาคำตอบได้ในยามนี้

 

ร้อน... ชื้น... ใจเขากระตุกจนร้าวไปทั่วร่าง

 

คริสร้อนวาบขึ้นมาจากกลางอก

 

ปริ่มเปรมทว่ายังกระหาย เต็มตื้นทว่ายังโหยหา มากกว่า มันเป็นได้มากกว่า

 

สัญชาตญาณร้ายขยับกายอย่างกระตือรือร้นในก้นบึ้งของอนุสติ

 

 

 

 

ไม่ใช่ ต้องไม่ใช่แบบนี้!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

……………………………………………

 

ใจเย็น ๆ นะทุกคน น้องเลย์เพิ่ง 17 ให้เวลาคุณอาตั้งตัวหน่อยนะ

แต่เรื่องนี้มี nc แหละ ประมาณสองสามฉากได้ (จุ๊ ๆ ไว้นะ)

จากนี้จะเริ่มไต่เรื่องขึ้นไปหาไคลแมกซ์แล้ว อาจจะดราม่าบางช่วง อย่าเพิ่งทิ้งกันไปก่อนนะคะ

3rd Admin

 

 

 


 
cinna mon

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,134 ความคิดเห็น

  1. #3110 Realkwonjay (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 03:29
    กรี๊ดๆๆๆๆ ชอบง่า
    #3,110
    0
  2. #3097 Realkwonjay (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 09:33
    ชอบวุ้ยยยยย
    #3,097
    0
  3. #3070 แม่ยกเลโอเอ็น (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:32
    ชานแบคนี่ยังไง
    #3,070
    0
  4. #3049 Opal Rueangtangyan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 12:48
    ชานแบคจะเยอะกว่านี้ใช่ไหมอ่า ปมเยอะ อยากอ่าน
    #3,049
    0
  5. #3018 ninimook (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:21
    กรี้ดดดดดดดดด
    #3,018
    0
  6. #2991 คลชป9091 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:38
    เมาแล้วรั่วมากน่ารักกกกกกก
    น้องอี้ชิงทำพิษแล้วคนเมา
    #2,991
    0
  7. #2955 harafiction. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 16:12
    กริ๊ดดดด อาคริสอย่าเพิ่งกินหลานนะ
    #2,955
    0
  8. #2913 AZ_KLrOlling (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 01:00
    พระเจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #2,913
    0
  9. #2880 //*\\O~I~L//*\\ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 12:38
    นึกว่าคุณหลานจะโดนอาละวาดใส่จนเข้าหน้าไม่ติดเสียแล้ว 5555
    #2,880
    0
  10. #2833 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 21:44
    คุณอา เย็นไว้ +_+
    #2,833
    0
  11. #2790 Kim-kibom (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 21:05
    คุณอามีหลายมุมจังค้ะ..น่ารักดี
    #2,790
    0
  12. #2743 uzosou (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 18:29
    โงยยยยยยยยยยยยยยยเอาล่ะสิ คุณหลานเมาแล้วทั้งร่าเริงทั้งร้องไห้ทั้งเมาจูบ

    คุณอาดูท่าจะรับมือไม่ไหวแล้ว

    สงสารพี่ชานกับบยอนนน
    #2,743
    0
  13. #2680 pandatao' (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 17:01
    ชานชอบแบคก็ต้องชอบแบคคนเดียว
    อย่าเอาเลย์มาเป็นตัวแทนนะ อยากลืมแบค ไม่ควรจะลืมด้วยการคบคนใหม่
    เลย์ไ่ม่รู้เรื่องด้วยเลยอ่ะ T T  
    คือตกลงตอนนี้ใครจุ๊บใครคะ 5555555555555 
    แอบเขินเบาๆ
    #2,680
    0
  14. #2619 koytobe (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 19:52
    ชานชอบใครกันแน่... อาอี้ๆๆๆ กรี้ดดดดดดๆๆๆๆ จะบ้าตายแค่จุ้บปากกัน
    #2,619
    0
  15. #2560 Missvrys9 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 15:29
    ตอนก่อนเขาเข้าใจกันหมดโลกแล้วว่าชานชอบแบคแต่แบคชอบไค แต่นี่เพิ่งเข้าใจตอนมาอ่าน หงึ ที่หอบหิ้วกระเป๋ามาก็จะมาอยู่กับไค ถ้าคิดในทางร้ายๆ ก็คงนั่นแหละนะ.. ชานยอลที่ห่วงเพื่อนก็เดือดเผลอลงไม้ลงมือไปแบบไม่ทันคิด รู้ตัวหรือเปล่าว่าเป็นการราดแอลกอฮอล์ลงบนแผลสดๆ พยอนแบคฮยอนอาจเป็นเด็กขี้อิจฉาแต่ในขณะเดียวกันก็น่าสงสารที่สุด เสียดายที่ปล่อยให้อคติอยู่เหนือความผิดชอบชั่วดี ไม่งั้นก็คงมีเพื่อนเยอะไปแล้ว
    #2,560
    0
  16. #2470 LPanda (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 07:24
    อี้เมาแล้วคาวาอี้เดสสสสส มุ้งมิ้งเฟร่ออ .////. เราจะไม่ทน อาคริสก็อย่าไปทน! ไม่มีใครรู้หรอกน่าา จัดๆไปสักหน่อยยน้ออออ จับมอมเหล้าทู้กวันนนเลออออ หึหึ-_-+
    #2,470
    0
  17. #2435 BrowZNiiZ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 21:42
    อี้ชิงเริ่มก่อนเลยหรอเนี่ยยยย

    อาคริสหวั่นไหวบ้างมั๊ยยยยย
    #2,435
    0
  18. #2362 empty XOXO (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 21:02
    อุ๊ต๊ะ!!! nc คืออะไร? ตอบบบบ!!!
    nc คือสิ่งที่เราขาดไม่ได้ไง คึๆ >/////////////<
    #2,362
    0
  19. #2356 baby_girl (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 17:54
    น้องเลย์น่ารักกกกก
    #2,356
    0
  20. #2331 Zen (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 14:34
    เฮ๊ยย๊ะ!!!!!!!! เอาแล้ววววววว

    อะไรเนี่ยยย ใจเย็นเฮียใจเย็น หลานเมาเฉยๆนะเนี่ย(ขนาดเมายังทำเฮียได้ขนาดนี้ถ้าจงใจมันจะ.....โอ๊ะ! ไม่รู้ไม่ชี้ๆ)
    #2,331
    0
  21. #2291 NN.am (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 16:09
    อาคริสเข้าใกล้คุกขึ้นมาอีกนิดแล้วสินะ 555555555ล้อเล่นน้า กิกิ
    #2,291
    0
  22. #2260 fed์fehx. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 21:50
    17 กับ 30 พกรี๊ดค่ะ - / - 
    #2,260
    0
  23. #2241 Pearwapon Phanwichai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 17:09
    อาอี้น่ารักก
    #2,241
    0
  24. #2229 Lord of the perturbation (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 13:33
    แบบนี้แหละอาคริส แบบนี้!!! *หลบเงิง*
    #2,229
    0
  25. #2120 88-lieben (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 23:43
    จางอี้ชิงเริ่ดมากถึงมากที่สุด5555555 สะใจม๊วกกกกก เอาแบคมาเป็นเพื่อนรักให้ได้นะรอเชียร์อยู่55555
    #2,120
    0