(END) คุณอาที่รัก ::: KrisLay

ตอนที่ 14 : คุณอาที่รัก - 14 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,204
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    26 ก.ย. 56






- 14 -

 

 

 

 

            คริสทอดร่างเหยียดยาวบนโซฟาตัวเดิม เขานอนตะแคงรองแขนข้างหนึ่งซ้อนศีรษะ แขนอีกข้างถูกหลานชายกอดแนบไว้กับเอวบาง ลมหายใจที่ผ่อนออกอย่างสม่ำเสมอบอกคริสว่าไอ้ตัวดื้อของเขาหลับสนิทไปแล้ว เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ทำให้คนเป็นอาเข้าใจในตัวหลานมากขึ้น

 

เลย์ไม่ได้เข้มแข็งเกินวัยอย่างที่คิดแต่กลับมีจุดอ่อนที่ทำให้เสียศูนย์ได้ง่าย ๆ หนึ่งคือเรื่องของครอบครัวและอีกหนึ่งคือเรื่องตัวตนของตนเอง เท่าที่ผ่านมาคริสพอใจกับความเข้มแข็งของเจ้าตัวเล็ก แม้จะถูกสังคมเพิกเฉยหรือกดดันมากแค่ไหนแต่เลย์ก็แทบไม่เก็บมาใส่ใจ หลานของเขายังใช้ชีวิตอย่างปกติสุข มีเพื่อน มีรอยยิ้ม มีเสียงหัวเราะ คนนอกแทบไม่มีผลกับเลย์เลยถ้าเจ้าตัวไม่คิดจะใส่ใจ

 

            คริสได้รับรายงานเรื่องนี้มาตลอด

 

            ทว่าวันนี้... คริสได้รู้เรื่องที่ไม่มีในรายงาน หลานเขาบอกเจือเสียงสะอื้นด้วยตัวเอง ความอิจฉาริษยา ความโกรธแค้นชิงชิงทำอะไรเลย์ไม่ได้ แต่ไม่ใช่ความเสียใจ เลย์รู้สึกแย่จนควบคุมตัวเองไม่ได้เมื่อเห็นน้ำตาของเพื่อนคนหนึ่ง เพื่อนคนนั้นทำให้เลย์หมดความเชื่อมั่นเพียงเพราะสายตาตัดพ้อและประโยคคำถามสั้น ๆ เด็กดื้อของเขาไม่กลัวจะทำให้ใครโกรธแต่กลัวการทำให้คนอื่นเสียใจ อดกลั้นทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่สุดท้ายก็ระเบิดทุกอย่างออกมาพร้อมเสียงสะอื้นและน้ำตามากมาย

 

            เหมือนมีมือมืดที่มองไม่เห็นบีบขย้ำหัวใจตัวเอง

 

            ความกลัวนั้นยังไม่หายไป

 

            คริสยังจำมันได้

 

แค่คิดว่าเลย์ถูกทำร้ายให้เจ็บปวดเขาก็เหมือนจะเป็นบ้า

 

ความรู้สึกรุนแรงเช่นนี้ เขาเป็นบ้าไปแล้วจริง ๆ หรือยังไง?

 

 

ใครสักคนทำให้เสียงสัญญาณหน้าประตูดังขึ้น คริสผงกศีรษะมองไปทางต้นเสียง ใครมาเวลาแบบนี้? ชายหนุ่มค่อยดึงแขนออกจากเอวเล็ก ขยับลงจากโซฟายาวให้กระเทือนคนหลับน้อยที่สุด ก้าวยาว ๆ ไปทางประตูก่อนสัญญาณครั้งที่สองจะปลุกให้เจ้าตัวเล็กตื่น ชายหนุ่มมองภาพที่แสดงหน้าจอขนาดเล็กแล้วก็พาร่างผ่านประตูออกไป ปิดประตูลงเพื่อกันเสียงเล็ดลอดเข้าไปปลุกคนหลับ

 

“ผมมาหาเลย์ครับ”

 

“เลย์หลับอยู่ เรื่องด่วนหรือเปล่า” จงอินส่ายหน้า แววตามีความกังวลจาง ๆ

 

“แค่แวะมาดูครับ ชานยอลโทรมาบอกผมว่าเลย์อาการไม่ค่อยดี”

 

“แล้วปาร์คชานยอลได้บอกไหมว่าทำไมหลานฉันถึงเป็นแบบนั้น” เด็กหนุ่มหน้าเข้มนิ่งไปก่อนจะรับคำเสียงแผ่ว คริสเห็นความห่วงใยของเพื่อนหลานชายแล้วก็ถอนใจยาว เขารู้สึกโกรธทุกคนที่มีส่วนทำให้หลานเขาเสียใจแต่คริสก็เป็นผู้ใหญ่พอที่จะวางใจเป็นกลาง ความห่วงใยของปาร์คชานยอลและคิมจงอินทำให้คริสมั่นใจว่าเลย์ก็มีกัลยาณมิตรในรั้วโรงเรียนอย่างน้อยสองคน

 

“เลย์ดีขึ้นแล้วล่ะ พรุ่งนี้คงกลับมายิ้มได้เหมือนเดิม ขอบใจนะที่เป็นห่วง”

 

“ครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวนะครับ เอ่อ เลย์ขออนุญาตคุณคริสแล้วใช่ไหมครับ เรื่องงานเลี้ยงวันเกิดผมวันพรุ่งนี้” คริสพยักหน้า เขาย้ำให้คิมจงอินช่วยดูแลเลย์จากนั้นก็เอ่ยราตรีสวัสดิ์เพื่อนหลานชายก่อนจะแยกกัน

 

“เดี๋ยวก่อนจงอิน” คิมจงอินกำลังจะถึงลิฟต์แล้ว ตอนที่เสียงทุ้มต่ำหยุดเขาไว้

 

“ครับ?”

 

“ฉันอยากรู้เรื่องเพื่อนคนหนึ่งของนาย พอจะเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหม”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hey! Lay คุณครูพี่ลู่เรียกพบแน่ะ”

 

“ตอนนี้เลยหรือ?”

 

“เยส ที่ห้องพักครูนะ อ้อ อย่าลืมบอกคุณครูพี่ลู่ด้วยนะว่าฉันมาบอกนายด้วยตัวเองไม่ได้บอกผ่านคนอื่น” ไอ้นี่ก็อีกคน ยังไม่บรรลุนิติภาวะริจะปีนเกลียว คิดจะจีบพี่ลู่ฮานหล่อให้ได้สักเสี้ยวของอาคริสก่อนเถอะแมทธิว เลย์เอ่ยขอบใจเพื่อนชาวจีนที่ควบตำแหน่งนักกีฬาบาสเกตบอลของโรงเรียนแล้วก็ลุกจากโต๊ะทันที อีกครึ่งชั่วโมงจะเริ่มเรียนวิชาคาบบ่าย เลย์ไม่อยากเข้าห้องช้าเพราะอาจารย์ผู้สอนเข้มงวดมาก วันนี้เพื่อนสนิททั้งสองก็ไม่มีใครมาเรียนด้วยเกิดพลาดอะไรไปเลย์ก็ไม่รู้จะไปตามหาความรู้จากใครอีก

 

ร่างเพรียวบางเดินผ่านกลุ่มของพยอนแบคฮยอนออกมาจากห้องอย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนหรือความขุ่นใจ วันนี้แบคฮยอนไม่มาเรียนพวกที่เหลือไม่มีใครกล้ามองหน้าเลย์ด้วยซ้ำ ถ้าไม่แสร้งว่าเพลินกับการติดตามข่าวไอดอลก็ทำเป็นมองไม่เห็นเขาอย่างจงใจ เลย์อยากรู้เหลือเกินว่าในบรรดาสี่ห้าชีวิตที่จับกลุ่มคุยกันอยู่นั้นจะมีใครเป็นห่วงหรือนึกสงสัยเรื่องแบคฮยอนขาดเรียนบ้างไหม โทรไปถามเพื่อนบ้างหรือเปล่า

 

“จางอี้ชิง เข้ามาสิ” เวลาอยู่ในโรงเรียนและมีคนนอกอยู่บริเวณนั้นด้วยพี่ลู่ฮานจะเรียกเลย์ด้วยชื่อจริงเสมอ ร่างขาวจัดเดินเข้ามาหยุดข้างเก้าอี้คุณครูหน้าหวาน ประสานสองมือรอฟังอย่างเรียบร้อย

 

“เรื่องวารสารของชมรมฉบับหน้า รู้แล้วใช่ไหมว่าต้องเขียนคอลัมน์หลัก”

 

“ทราบแล้วฮะ” เหลียวมองซ้ายขวาก่อนจะลดเสียงลงเป็นกระซิบ “พี่ลู่ฮะ เลย์อยากขอเปลี่ยน เลย์ว่าเลย์ยังไม่พร้อมจะเขียนคอลัมน์หลัก คนอื่น ๆ ก็เห็นด้วย”

 

“คนอื่น ๆ นี่ใครบ้าง พยอนแบคฮยอนใช่ไหม”

 

“บางทีครั้งนี้จุนมยอนอาจเบลอ ๆ ตอนแบ่งงาน” นักเรียนในสังกัดอุบอิบตอบ

 

“งั้นพี่ก็ต้องเบลอด้วยที่สนับสนุนการตัดสินใจของประธานชมรม ก่อนจะแจกหัวข้องานให้สมาชิกชมรมคิมจุนมยอนเอามาปรึกษาพี่แล้วและพี่ก็เห็นด้วย” เลย์อ้าปากค้าง หนทางลดความขัดแย้งระหว่างเขากับแบคฮยอนหมดไปอีกหนึ่งสินะ ลองว่าอาจารย์ที่ปรึกษาชมรมเห็นควรกับประธานด้วยแล้วคนที่เหลือคงคัดค้านไม่ได้ “เอาเถอะ เห็นว่าตกลงกันไม่ได้ วันนี้เลยเรียกมารับงานใหม่ พี่แบ่งหัวข้อให้ใหม่แล้ว หวังว่าคราวนี้จะไม่มีปัญหาอีก”

 

“ขอบคุณมากฮะ” นักเรียนตัวขาวยิ้มกว้าง ลู่ฮานเผลอใช้ปากกาจิ้มแก้มบุ๋มไปหนึ่งที อย่าเพิ่งดีใจนักจางอี้ชิง งานใหม่ก็ไม่ได้ง่ายกว่างานเก่าหรอก คุณครูหน้าหวานส่งกระดาษขนาดเอสี่ให้ลูกศิษย์ ยิ้มมองเลย์กวาดตาอ่านรายละเอียดของใบงานก่อนจะค่อยริบรอยยิ้มลงเมื่อเห็นหัวคิ้วสีเข้มเริ่มย่นเข้ามากัน เมื่อเลย์เงยหน้าขึ้นอีกครั้งคุณครูพี่ลู่ผู้ใจดีก็วางหน้าเฉยไปเรียบร้อย

 

“พี่ลู่ นี่มัน...อะไรกันฮะ...”

 

“ครูบอกไว้ในนั้นหมดแล้วนะ อย่าลืมบอกพยอนแบคฮยอนด้วยล่ะ”

 

“แต่ มันเป็นไปไม่ได้ จะให้เลย์กับเค้าทำคอลัมน์ด้วยกันได้ยังไง พี่ลู่ก็รู้ว่าเค้าไม่ชอบเลย์” ลู่ฮานยกมือห้าม สวมบทคุณครูผู้จริงจังว่าเสียงเรียบ “ครูไม่สนใจว่าพวกเธอจะมีปัญหาอะไรกันแต่เมื่อพวกเธออยู่ชมรมวารสารแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดคือผลงานของส่วนรวม เมื่อทำเดี่ยวไม่ได้ก็ทำคู่ ครูจะไม่เปลี่ยนกติกาเพื่อใครอีก เท่านี้พวกเธอสองคนก็เอาเปรียบเพื่อน ๆ มากแล้ว”

 

“งั้นผมขอทำเดี่ยวเหมือนเดิม”

 

“ครูบอกแล้วไง ครูจะไม่เปลี่ยนกติกาเพื่อใครคนใดคนหนึ่งอีกแล้ว เธอจะไม่ทำก็ได้นะอี้ชิง แต่อย่าลืมว่าถ้าไม่ผ่านผลประเมินวิชากิจกรรมพวกเธอก็เรียนจบไม่ได้”

 

“พี่ลู่!

 

“บอกพยอนแบคฮยอนด้วย ถ้าพยอนมีปัญหาอะไรก็ให้มาพบครู ไปได้แล้ว วิชาบ่ายกำลังจะเริ่ม” ชีวิตจางอี้ชิงยังมีเรื่องไม่พอสินะ เลย์พยายามอยู่ห่างจากเรื่องร้อนใจแต่อาจารย์ที่ปรึกษาชมรมกลับจับถ่านร้อนยัดใส่มือเขา ถือสิทธิ์ที่เหนือกว่าไม่ให้เขาปฏิเสธ เลย์กลับเข้าห้องอย่างอ่อนแรง สีหน้าเขาคงฟ้องความในใจได้พอประมาณ พวกอิมมีนาถึงได้พากันชี้ชวนมองแล้วหัวเราะคิกคักอย่างสะใจ คงคิดว่าเขาถูกเรียกไปตำหนิอะไรสักอย่างกระมัง

 

เลย์ถอนใจกับสนามหญ้านอกหน้าต่าง กว่าจะเรียกคืนกำลังใจได้ต้องนอนกอดอาคริสจนเช้า ยังไม่ทันรู้ว่าเรื่องเมื่อคืนจะออกหัวออกก้อยคุณครูพี่ลู่ก็จับเขามัดติดกับคู่กรณีเข้าให้อีก ถ้าแม้แต่เลย์ยังปฏิเสธไม่ได้อีกฝ่ายก็คงไม่ต่างกัน พอจะหันหน้าหาคนปรึกษาปาร์คชานยอลก็ดันไม่มาโรงเรียน โทรมาลาป่วยกับอาจารย์ที่ปรึกษาแล้วก็เงียบ เลย์โทรหาก็ไม่รับสาย คิมจงอินก็ติดงาน นี่ถ้าตอนเที่ยงจื่อเทาไม่มาหาเลย์คงต้องทานข้าวคนเดียว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เย็นวันนั้นเลย์ก็กลับบ้านคนเดียว มาถึงคอนโดฯ อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อยืดแขนยาวสีแดงเข้มกับกางเกงผ้าเดนิมพอดีตัว เก็บโทรศัพท์ กระเป๋าเงินและกล่องของขวัญใส่เป้สีม่วงใบโปรด ตรวจของครบแล้วก็รอคิมจงอินมารับตามที่นัดไว้ หกโมงตรงเพื่อนหน้าเข้มก็มากดออดหน้าห้อง เลย์เปิดประตูไปเจอจงอินยืนอยู่กับคิมยองอุนฮยอง ผู้จัดการส่วนตัว พวกเขาทักทายกันเล็กน้อยก่อนจะเดินทางไปร้านอาหารที่จองไว้โดยรถยนต์ส่วนตัวของเมเนเจอร์ฮยอง

 

เลย์กำลังจะเดินตามจงอินเข้าไปในร้านตอนคนที่คิดถึงทั้งวันทักผ่านโปรแกรมแชทมา

 

 

 

PKC_1192 : อยู่ไหนแล้ว ฉันกำลังจะออกจากบ้าน ให้แวะรับไหม

 

SayLay : ช้าไปแล้วหนุ่ม อยู่ที่ร้านกับดำแล้ว มาด้วยกัน

 

PKC_1192 : อ่าวเหรอ

 

PKC_1192 : รอแป๊บ จะรีบไป

 

SayLay : มายังไง

 

          PKC_1192 : ถ้าไม่เทเลพอร์ตก็คงซับเวย์ครับดาร์ลิ้ง

 

          SayLay : อืม จะโรงพยาบาลประสาทหรือร้านอาหารก็เลือกเอาสักที่แล้วกัน

 

SayLay : แล้วมากับใคร

 

          PKC_1192 : คนเดียว

 

          SayLay : พยอนล่ะ?

 

 

 

          เงียบ อ่านแล้วไม่ตอบ

โอเค รู้สึกได้ถึงหมอกควันของความเครียดลอยออกมาจากหน้าจอ ไม่ถามก็ได้

 

เลย์กำลังชั่งใจอยู่ว่าควรให้ปาร์คชานยอลเป็นคนไปพูดกับพยอนแบคฮยอนเรื่องงานเขียนคอลัมน์ที่ต้องทำด้วยกันดีไหม แต่จากสถานการณ์ล่าสุดเหมือนทั้งคู่จะจากกันแบบไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ บางทีเลย์อาจจะต้องเดินหน้าจัดการด้วยตัวเอง

 

เพราะเมื่อคืนเผลอหลับไปทั้งที่ไม่ได้อาบน้ำเช้านี้เลย์เลยตื่นตั้งแต่ฟ้ายังมืด ระหว่างที่นอนแช่น้ำอุ่นในอ่างเขาก็ทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นด้วยสติที่มั่นคงมากขึ้น ปฏิกิริยาของปาร์คชานยอลน่ากลัวมาก สำหรับคนที่ยิ้มร่าอารมณ์ดีอยู่เป็นนิจจู่ ๆ ก็โจนเจ้าสู้กับคนร้ายมันไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย นั่นยังไม่สะดุดใจเลย์เท่าเสียงห้าวที่ตวาดใส่พยอนแบคฮยอนและฝ่ามือที่พลั้งทำร้ายเพื่อนตัวเล็กลงไป เลย์ใช้คำว่าพลั้งเพราะเขาคิดว่าชานยอลไม่ได้ตั้งใจ คนที่ตั้งใจตบคนอื่นคงไม่ทำหน้าเหมือนตัวเองเจ็บเสียเองหรอก

 

 

            อะไร ๆ มันเริ่มชัดขึ้น

 

 

            “เลย์ ดื่มอะไรดี?” ปาร์ตี้จัดแบบบุพเฟต์ ใครอยากกินอยากดื่มอะไรก็สามารถเลือกตักได้เองตามความพอใจแต่จงอินก็ยังมีน้ำใจเดินเข้ามาถามทั้งที่ตัวเองก็ต้องคอยทักทายคนที่มาร่วมงาน ความจริงเขาอยู่คนเดียวได้ แขกส่วนใหญ่เป็นคนที่เลย์ไม่รู้จัก ไม่ใช่เพื่อนจากในห้องหรือในโรงเรียนที่เลย์จะโดนจับตามองแทบทุกครั้งที่ขยับตัว จงอินเลือกชวนแต่เพื่อนในวงการแล้วก็เพื่อนสนิทสมัยมอต้นกับญาติพี่น้องที่อยู่ในช่วงวัยเดียวกัน เลย์ได้นั่งโต๊ะมุมในร้าน ไม่ค่อยมีใครสังเกตเห็นเขาหรือถ้าเห็นก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาทัก

 

            “เดี๋ยวไปดูเอง นายไปดูแลแขกเถอะ” แต่จงอินก็ยังตามประกบเพื่อนหน้าหวานมาช่วยเลือกของกิน แน่นอนว่าภาพนั้นสะดุดตาคนในงานเป็นอย่างมาก เลย์หยิบค็อกเทลกุ้งชิ้นเล็กในจานใส่ปาก รสชาติดีจนเผลอชมออกมา

 

            “อร่อยอ่ะ ชอบ”

 

            “อันไหน ขอชิมมั่ง”

 

            “อันนี้” ชี้นิ้วบอกก่อนจะหยิบส่งให้ด้วยน้ำใจ จงอินอ้าปากรับแล้วก็บอกด้วยเสียงเดียวกัน แสงสว่างวาบมาจากด้านหลัง เลย์หันไปเห็นช่างภาพของงานกำลังส่งยิ้มมาให้พร้อมร้องขออีกครั้ง คนตัวขาวยังไม่ทันได้จัดผ้าจัดผมเลยจงอินก็คว้าคอเพื่อนเข้าไปใกล้ เอาแก้มมาเบียดขมับ ช่างภาพนับติด ๆ กันแล้วก็ได้ไปอีกสองชอต คนอื่น ๆ เห็นก็ปรี่เข้ามาร่วมด้วย เลย์เลยโดนเบียดเข้าหาจงอินหนักกว่าเก่า ฉีกยิ้มให้กล้องจนตาลายจงอินถึงยอมปล่อยให้กลับมานั่งที่โต๊ะ

 

            “อ้าว มาถึงแล้วหรือ เร็วจัง”

 

            “ครึ่งชั่วโมง ซับเวย์ไม่ต้องติดไฟแดงครับที่รัก” ชานยอลว่า รับจานของกินไปวางตรงหน้าหลังจากแย่งดื่มพันช์ของเลย์ไปก่อนแล้ว

 

            “ตกลงมาคนเดียวหรือ?”

 

            “คนเดียวสิ นายหนีมากับไอ้ดำก่อนแล้วนี่”

 

            “หนีเชี่ยอะไรครับคุณปาร์ค ผมนัดกันไว้ก่อนแล้ว คุณนี่มันไม่รู้อะไรเลย วันนี้ได้ข่าวว่าหยุดเรียน หายหัวไปไหนมาไม่ทราบครับคุณ” จงอินยักคิ้วว่า เรียกรอยเครียดในดวงตากลมขึ้นมาแสดงตัวทันที

 

“เดี๋ยวค่อยคุย” เลย์เงยหน้าจากจานของกินทันทีที่ได้ยินชานยอลเปลี่ยนมาใช้ภาษาเกาหลี แค่ประโยคสั้น ๆ นั่นไม่ได้ดึงดูดใจเท่ากับการพูดโคเรียนออกมาเร็ว ๆ หรอก ไม่อยากให้เขาฟังรู้เรื่องสินะ

 

“เอ่อ ชาน...”

 

“ลูกหมาของแกอยู่บ้านฉัน พอใจยัง?” จงอินเกาหัวแกรก ตีหน้าเพลียใส่เลย์ก่อนจะแบมือเสมอไหล่ “ก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ ไม่ได้จะถามเรื่องแบคฮยอนด้วย ที่จะบอกคือเลย์ฟังเกาหลีออกว่ะ” เลย์เปิดยิ้มหวานรับสายตาประหลาดใจของเพื่อนตัวสูง มือบางจิ้มค็อกเทลกุ้งเข้าปากไปอีกคำ

 

“ทำไมพยอนถึงไปอยู่บ้านนายได้ล่ะชาน?” เสียงนุ่มเอ่ยชัดถ้อยชัดคำ ปาร์คชานยอลคงเหมือนจงอินตอนนั้น พยายามนึกว่าเคยนินทาอะไรเพื่อนตัวขาวไว้บ้างแค่ชานยอลไม่ได้โชคดีเหมือนจงอินที่จะนึกไม่ออก อย่างน้อยก็เมื่อคืนเรื่องหนึ่งแล้ว เลย์คงได้ยินที่เขาพูดใส่หน้าแบคฮยอนจนหมด

 

“ไอ้ดำ! ทำไมแกไม่บอกฉัน”

 

“ก็กำลังจะบอก”

 

“แล้วก่อนหน้านี้แกมัวทำอะไรอยู่”

 

“ก็เพิ่งรู้ไม่นานนี้เอง ช่วงนี้ง่ายยุ่งด้วย ลืมบ้างอะไรบ้าง เจอกันที่โรงเรียนก็คุยอิ้งค์กันตลอด จะให้บอกตอนไหนวะ” เลย์ยกน้ำพันช์ขึ้นดื่มไปเกือบครึ่งแก้ว ปล่อยเสียงครางอย่างพึงพอใจแทรกกลางสงครามระหว่างเพื่อนสนิททั้งสอง “ไม่ต้องเถียงกัน ฉันไม่ติดใจเรื่องเก่า แต่เรื่องใหม่ที่เกี่ยวกับฉัน ฉันคงต้องขอรู้ด้วยนะ”

 

“แหม ทิ้งแขกไว้นานแล้ว แป๊บนะ เดี๋ยวมา” บอกแล้วก็ชิ่งไปแบบไม่เหลียวหลัง ที่บอกว่าเดี๋ยวมาก็คงจะไม่เดี๋ยว เลย์ทิ้งตัวใส่พนักโซฟา หันไปหาเพื่อนตัวสูงที่ยังหน้าบึ้งไม่ยอมเลิก

 

“ถ้าไม่สบายใจจะไม่เล่าก็ได้นะ”

 

“เปล่า ก็ไม่มีอะไร”

 

“สำหรับฉัน ถ้าต้องคบใครสักคนฉันก็อยากรู้เรื่องของเค้าให้มากที่สุดนะ มันคงดีถ้าเค้าไม่ปิดบังฉันเพราะนั่นคือขั้นแรกของความเชื่อใจที่จะค่อย ๆ เพิ่มขึ้น แต่ก็นั่นแหละ ไม่จำเป็นต้องบอกกันทุกเรื่อง ถ้าเก็บไว้แล้วสบายใจกว่าก็ตามนั้น” ชานยอลนิ่งไปครู่ใหญ่ เหมือนทั้งคู่ต้องนั่งให้เสียงเพลงผ่านหูทั้งที่ถ้าคิมจงอินกลับมาถามว่าเพลงอะไรพวกเขาก็คงตอบไม่ได้ ชานยอลลุกไปเปลี่ยนแก้วเครื่องดื่มแล้วกลับมานั่งที่เดิม เติมอีกสองรอบกว่าเสียงทุ้มจะเผยความจริง ความจริงที่ไม่เกี่ยวกับความในใจของคนเล่าเลยแม้แต่น้อย

 

“แบคฮยอนชอบจงอิน...”

 

.

 

.

 

.

 

เลย์ฟังไปพร้อมกับจิบเครื่องดื่มไปด้วย เขาทานไปแค่ของว่างชิ้นเล็กกับขนมหวานไม่กี่อย่างก็หยุด ความรู้สึกหิวมันหายไปพร้อมการมาถึงของปาร์คชานยอลและเรื่องราวขาด ๆ เกิน ๆ ที่ได้รับรู้ เลย์รับข้อมูลมาให้สมองประมวลผลแต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมในหัวมันถึงได้เบลอจนวิเคราะห์อะไรไม่ได้ดั่งใจ ร่างเพรียวบางค่อยเอนลงพิงคนตัวสูง ปรือตามองผู้คนที่เดินขวักไขว่ไปทั่วร้านที่ถูกเนรมิตเป็นปาร์ตี้วันเกิดของไอดอลชื่อดัง อา จากแรกที่บอกจะปิดแค่โซนเดียวสุดท้ายก็ต้องบิดทั้งร้านสินะ โอ๊ะ คนนั้นเคยเห็นในรายการเพลง เพื่อนไอ้ดำหรอกหรือ ร้านมืดเกินไปอ่ะมองอะไรไม่ค่อยเห็นเลย

 

“เลย์ เฮ้ เลย์!

 

“เรียกทำไมเล่า”

 

“เฮ้ย นี่เมาจริงหรือเมาหลอก” เมาได้ไง ไม่ได้ดื่มเหล้า ดื่มไม่ได้ อาคริสไม่ให้ดื่มนะ เลย์แย้งผ่านริมฝีปากที่ขยับอย่างเชื่องช้า นั่งซบไหล่ชานยอลจนเห็นหน้าดำ ๆ ของคิมจงอินโผล่เข้ามาใกล้ก็ยู่ปากใส่

 

“ดำ คอแห้งอ่ะ”

 

x! ฉิบหายแล้วไอ้ชาน แกปล่อยให้เลย์ดื่มเหล้าได้ไงวะ”

 

“ขอ น้ำ หน่อย”

 

“เลย์มันดื่มเอง”

 

“ขอ...น้ามมมมมม...”

 

“คุณคริสห้ามไม่ให้เลย์ดื่มโว้ย”

 

“แล้วจะรู้ไหม เห็นคุยไปจิบไปก็นึกว่าผู้ปกครองอนุญาตแล้ว” ผู้ปกครองทั่วไปใครเค้าจะยอมให้หลานอายุสิบเจ็ดดื่มเหล้าวะไอ้ชาน ไม่ใช่พ่อแม่แกหรือพ่อแม่ฉันนะโว้ย

 

“ดื่มอะไรไปบ้างเนี่ย อ้าว ก็แค่พันช์ไม่ใช่หรือ?”

 

“พันช์แต่...เหยาะวอดก้าไปนิดหน่อย” จงอินเทคลมเข้าปอดเฮือกใหญ่

 

“เออ เหยาะในน้ำหวานก็เลยดื่มเพลิน ไม่ทันรู้สึก”

 

“เห็นนั่งดื่มหน้าตาเฉยก็นึกว่าจะไม่มีปัญหา ใครจะคิดว่าจะน็อคเอาทีเดียว เอาไงดีวะ พาไปล้างหน้าดีไหมเผื่อจะสร่างเร็วขึ้น”

 

“เออ ดี ๆ ส่งมานี่มา”

 

“ไม่เป็นไร แกเป็นเจ้าภาพไปเทคแคร์แขกเถอะ เรื่องเลย์ฉันจัดการเอง”

 

“จะไปห้องน้ำด้วย ระวัง ๆ นะ เดี๋ยวล้ม” เลย์ตัวอ่อนเหมือนคนไร้กระดูก กว่าเพื่อนสนิททั้งสองจะจับให้ยืนได้ก็ทุลักทุเลพอสมควร ขายาว ๆ ของชานยอลยังไม่ทันเริ่มก้าวก็ต้องชะงักค้าง ถูกตรึงอยู่กับที่

 

อะไรสักอย่างสั่นอยู่ในกระเป๋ากางเกงคนเมา

 

ชานยอลเหลือกตากลับไปหาคิมจงอิน

 

“ภาวนาขออย่าให้เป็นอย่างที่คิดนะ” จงอินแลบลิ้นเลียริมฝีปาก ล้วงสมาร์ทโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดออกมาก่อนจะโชว์หน้าจอให้ชานยอลหนาวเยือกตั้งแต่ท้ายทอยลงไปถึงแผ่นหลัง

 


 

 

 

 

อาคริสของเรา

 

 

 

 

 

       ……………………………

 

 

 

          ตอนหน้ามาดูคุณอารับมือหลานตอนเมากันนะ

            3rd Admin

 

           


           

 






 

 

cinna mon
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,134 ความคิดเห็น

  1. #3017 ninimook (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:10
    เมาด้วยอ่ะแกรรร
    #3,017
    0
  2. #2990 คลชป9091 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:20
    น้องอี้ชิงของเราเมาซะแล้ว ><
    แล้วแบคชอบจงอินมันเกี่ยวไรกับอี้ชิงอะแล้วชานบอลอะ นี่พูดความจริงปะเนี่ย -0-
    #2,990
    0
  3. #2912 AZ_KLrOlling (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 00:50
    ชิบหายรัวๆแก
    #2,912
    0
  4. #2879 //*\\O~I~L//*\\ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 12:25
    คุณอาจะอดใจไหวมั้ยเจอคุณหลานเมาเลื้อยแบบนี้ ไม่ได้นะคุณอา! คุณหลานเพิ่งอายุ 17!
    #2,879
    0
  5. #2832 แสงรัตติกาล (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 21:37
    งานเข้าเสี่ยยอลแล้ว
    #2,832
    0
  6. #2742 uzosou (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 17:50
    เอาล่ะสิ !!



    งุยยยยอี้ชิงเทาไปแล้ว คุณอาแจ้นมารับไม่ทันแน่เลยอะ ฮ่าๆๆ
    #2,742
    0
  7. #2679 pandatao' (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 16:52
    ง่าาาาาาาาาา นั่นงายยย
    แบคชอบจงอิน แต่ชานยอลชอบแบคฮยอนแน่ๆ
    เป็นเพราะแบบนั้น ชานยอลเลยอาจจะโกรธแบคใช่ไหม
    เพราะแต่ก่อน แบคกับชานอาจจะเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน ?
    งื้ออออออ แบคอยู่บ้านชานยอลซะด้วยสิ > <'

    #2,679
    0
  8. #2618 koytobe (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 19:42
    แบคชอบจงอิน ชานยอลชอบแบค ? ก้ไม่ได้อะไร แอบรุ้สึกดีที่เลย์เมา กิกิ
    #2,618
    0
  9. #2559 Missvrys9 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 15:19
    ชอบจงอินหรือชอบชานยอล !
    #2,559
    0
  10. #2469 LPanda (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 07:19
    บยอนชอบหมีดำ(?) แต่ชยอลชอบบยอน(?) แล้วหมีดำก็ชอบชยอลอีกที(?)...เฮ้ยยยยยย ไม่ใช่ละๆ #ท่ดๆ555555555555 โชคดีทั้งหมีดำและชยอล จะโดนอาคริสจัดการมั้ยน้ออออ ทำหลานสุดรักสุดหวงเมาแอ๋~ อะฮริ้ :9
    #2,469
    0
  11. #2434 BrowZNiiZ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 21:29
    แบคชอบจงอิน
    แต่ชานชอบแบคใช่ป่ะ ???
    อี้คออ่อนนะเนี่ย 5555
    #2,434
    0
  12. #2361 empty XOXO (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 20:50
    ชานยอลชอบแบคสินะ แต่จะใช้เลย์เพื่อตัดใจจากแบคหรอ?
    เราว่าแบคชอบยอลต่างหาก 
    ชานตบหน้าแบค งือออออออออ อิหย่อยยยย
    #2,361
    0
  13. #2329 Zen (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 14:09
    ตายๆๆๆๆ ชานไคพวกนายทั้งสองตายแน่

    อาคริสสุดที่รักของพวกนายเอาตายแน่ๆ ปล่อยหลานเค้าเมาแอ๊~ ฮึ​ฮึฮึฮึ
    #2,329
    0
  14. #2259 fed์fehx. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 21:40
    แบคฮยอนชอบจงอิน ชานยอลชอบแบคฮยอน

    ชานแบคเลยจงอินออกไป #ผิด

    เมาแล้วเป็นไงเนี่ยอี้เ
    #2,259
    0
  15. #2228 Lord of the perturbation (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 13:22
    แบคชอบไคชานชอบแบค โอเคเก็ท -0-
    ชิงเมาแล้วยั่วรึเปล่านะ อุอิอุอิ
    #2,228
    0
  16. #2073 Adriel (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 20:42
    ซวยแล้วววว><
    #2,073
    0
  17. #2048 NaMo_K (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 03:51
    เละเป็นโจ๊กแน่ๆเด็กๆคุณอาองค์ลง
    #2,048
    0
  18. #2020 giikzsmile (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มกราคม 2557 / 14:02
    55555 งานเข้าแล้วไง กร๊ากกกก
    #2,020
    0
  19. #2001 |2@|_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2557 / 09:56
    หึหึ เมาแล้วจะมี sth อะไรบ้างเนี่ย?
    #2,001
    0
  20. #1978 Miss19 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มกราคม 2557 / 11:41
    อย่สพึ่งเอ็นซีนะ 55555555
    #1,978
    0
  21. #1929 icemenus (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 17:38
    ชอบแนวนี้
    #1,929
    0
  22. #1807 แม่ยกชานแบค (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2556 / 20:07
    เขินนนนนนนนนนนนะ ไรท์อ่า มีจุ๊บกงจุ๊บแก้ม เดี๋ยวก็รักกันันท์!! ;)
    #1,807
    0
  23. #1797 แม่ยกชานแบค (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2556 / 15:12
    เลย์เมายั่ว นี่หว่าาาาาา... น่าจับจูบให้หายเมา อิอิ
    #1,797
    0
  24. #1673 yls&bunny (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2556 / 16:12
    รู้สึกว่าคุณครูพี่ลู่น่าจะทดสอบอี้กับแบคให้ทำงานด้วยกัน รวมกลุ่มกันเพื่อนปรับความเข้าใจทำนองนี้ (เดาค่ะ)555555555
    คุณอาาาาาาาาาาาาาาา ขอโมเม้นชานเลย์แปปสิค่ะ อย่าเพิ่งโทรมาเลยยย 

    #1,673
    0
  25. #1638 เจนเจนเจน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2556 / 23:23
    ไม่ไม่ไมไ่ไม่

    ไม่ไง

    เอ้ออออออออออออออออ

    ไม่ไม่ไม่ ไง

    ไม่คือแบบ

    แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

    เขินอะ

    อาคริสของเรา 55555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    #1,638
    0