กลร้ายเล่ห์รัก

ตอนที่ 58 : 17.2 รักแท้แพ้ใกล้ชิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,213
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    8 มิ.ย. 63

ทรงแย้มสรวลเมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่ทรงทำให้กระสับกระส่ายด้วยความซ่านสยิวในอ้อมพระกร เสียงวิงออดอ้อนร้องขอของเธอยังแว่วอยู่ในพระกรรณทำให้พระโลหิตสูบฉีดพลุ่งพล่านตามพระอารมณ์ที่โลดทะยานไปสุดกรู่ ปรารถนาที่เกิดขึ้นอย่างฉุกละหุกเรียกร้องให้ทรงโน้มพระพักตร์เข้าหาริมฝีปากอิ่มประทานจุมพิตเธออย่างอ่อนหวาน


พระพักตร์แนบชิดกับพระโอษฐ์อุ่นร้อนที่ประกบทาบลงบนกลีบปากเธออย่างไม่ให้ตั้งตัวทำให้ชินานางเผลอเผยอปากด้วยความตระหนกในนาทีแรกและซ่านสยิวเพราะพระหัตถ์ที่โลมไล้ไปทั่วแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเธอใต้ผิวน้ำเย็นเยือก          พระชิวหาที่แทรกผ่านเข้ามาผัสเรียวลิ้นนุ่มทำเอาหัวใจสาวกระตุกแรง


“ปล่อยหม่อมฉันเถอะเพคะ” ชินานาประท้วงเสียงพร่าพลางออกแรงดันพระอุระแผ่วเบา


“คุณมีเวทมนต์หรือเปล่านะพระนาง อยู่ใกล้คุณทีไรผมเหมือนถูกดึงให้ตกลงไปอยู่ในอำนาจเสน่หาของคุณอย่างนั้นแหละ”


“ทรงเหมือนไม้เลื้อยอย่างที่โบราณว่าไว้ ใกล้ใครก็เลื้อยเกี่ยวพันได้ทั่ว” ชินานางตวัดปรายตามองค้อนพระสวามี


“กล่าวหา” ทรงสรวลพลางทอดเนตรมองคนในอ้อม   พระกรด้วยสายพระเนตรอ่อนหวาน


“กล่าวหาอะไรเพคะ ทรงทอดพระเนตรให้ดีว่าหม่อมฉันคือชินานางนะเพคะ ไม่ใช่นาถนารีของฝ่าบาทสักหน่อย”


“นั่นสิ...ทำไมนะ นาถยังไม่สามารถทำให้ผมคลั่งไคล้ได้เหมือนคุณเลยพระนาง” ทรงรับสั่งกระซิบด้วยสุรเสียงแหบพร่า พระเนตรเปิดเผยเสน่หาสบสายตาเธอแน่วนิ่ง


“อย่าทรงหลอกหม่อมฉันดีกว่าเพคะ ความรู้สึกของหญิงกับชายนั้นแตกต่างกัน ต้องเสียตัวให้กับชายที่มีใจผูกพันกับหญิงอื่นก็เสียใจมากพอแล้วอย่าทำให้หม่อมฉันต้องเสียหัวใจให้กับคำหวานของฝ่าบาทอีกเลยนะเพคะหากถึงวันที่ต้องเลิกรากันหม่อมฉันไม่อยากเสียใจไปมากกว่านี้”


“ให้เวลาผมบ้างได้ไหมพระนาง ผมเองคงยังตอบอะไรคุณไม่ได้แต่ผมขอเวลาบ้าง”


“แล้วฝ่าบาทเล่าเพคะ พร้อมให้เวลากับหม่อมฉันบ้างหรือไม่ หากทรงร้องขอเวลาจากหม่อมฉัน ฝ่าบาทก็ต้องให้เวลาหม่อมฉันเช่นกันนะเพคะ”


“แล้วคุณจะให้ผมทำยังไง”


“ทำตามที่ฝ่าบาทเคยสัญญากับหม่อมฉันได้ไหมเพคะ เราจะอยู่ด้วยกันในฐานะสามีภรรยาแต่ในนามเหมือนที่เราเคยตกลงกันไว้”


“ไม่! ให้ผมอยู่ใกล้คุณโดยไม่แตะต้องคุณ ผมคงทำไม่ได้อีกแล้วพระนาง” ทรงรั้งเอวบางกระชับชิด


“เอ๊ะ...ทีเมื่อก่อนยังทรงทำได้นี่เพคะ” ชินานาผลักพระอุระแรง เม้มปาก สีหน้าบึ้ง


“พุทโธ่...ก็เมื่อก่อนผมยังไม่ได้สัมผัสคุณ ไม่เคยรู้ว่าคุณหวานขนาดนี้ มันก็ไม่แปลกที่ผมจะห้ามใจได้ แต่ตอนนี้ผมรู้เสียแล้วว่าคุณน้ำผึ้งยังหวานไม่เท่าคุณ แล้วจะให้ผมอยู่ใกล้โดยไม่แตะต้องลิ้มรสหวานปานน้ำผึ้งของคุณได้ยังไงเล่า”


“ทรงเห็นแก่องค์ แล้วหม่อมฉันเล่าเพคะ ถ้าฝ่าบาททำเช่นนั้น หม่อมฉันก็ไม่ต่างกับนางบำเรอของฝ่าบาทเลยแม้แต่นิดเดียว ดีกว่าเพียงแค่มีใบทะเบียนสมรสที่ได้มาก็ไม่ใช่เพราะความเต็มพระทัยอีกต่างหาก” เธอตัดพ้อ


“ไหนคุณลองบอกสิว่าผมควรทำยังไงพระนาง” ท่านรับสั่งถามเบา ๆ


“ถ้าทรงล่วงเกินหม่อมฉันอีก หม่อมฉันจะไม่ยอมหย่าให้ฝ่าบาทไม่ว่าจะสองปีหรือสิบปีข้างหน้า” ชินานางบอกจุดยืนที่ทำให้พระขนงของท่านขมวดมุ่นด้วยความไม่เข้าพระทัยนัก ไม่ทรงดำริว่าเธอจะกล่าวแบบนี้นั่นเอง


“หมายความว่ายังไง”


“ก็หมายความว่า ฝ่าบาทหมดสิทธิ์ที่จะกลับไปหานาถนารีอย่างแน่นอนไงเพคะ และหากยังไม่ทรงแน่พระทัยว่าจริง ๆ แล้วยังทรงรักและต้องการกลับไปหาคู่รักของฝ่าบาทอยู่อีกหรือไม่ ฝ่าบาทก็ไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับหม่อมฉันในเชิงชู้สาวอีก ที่ผ่านมาหม่อมฉันจะลืมให้หมดและกลับมาอยู่ ณ จุดเดิมที่เราตกลงกันไว้”


“เมื่อเช้าผมก็บอกคุณแล้วไงว่าเราจะไม่หย่ากัน”


แม้จะยังทรงลังเลแต่พระทัยก็โน้มเอียงมาทางหม่อมของท่านเกินกว่าครึ่ง ทรงตัดสินพระทัยทำตามคำเรียกร้องของ       ชินานางในเมื่อถึงอย่างไรก็ต้องทรงตัดพระทัยจากนาถนารีอย่างเด็ดขาดอยู่แล้วในเมื่อหญิงสาวกำลังจะแต่งงานไปกับคนอื่นในขณะที่ท่านเองก็เสกสมรสแล้วกับผู้หญิงน่ารักคนนี้ แล้วจะต้องมัวลังเลอะไรอีกในเมื่อพระชนกกำหนดชีวิตแต่งงานให้กับท่านแล้ว ท่านก็จะลองก้าวไปตามเส้นทางที่พระชนกกำหนด เมื่อดำริเช่นนั้นท่านจึงทรงยกพระอังสาเล็กน้อยเมื่อตอบหญิงสาว


ท่านชายทรงพุ่งตัวออกไปกลางสระพร้อมกับแหวกว่ายน้ำด้วยท่าทางสบายพระทัยทิ้งให้ชินานางเม้มริมฝีปากอยู่ลำพัง เธอรู้สึกขัดใจกับท่าทางของพระสวามีที่ไม่ยอมรับสั่งกับเธอให้เด็ดขาดว่าจะทำตามข้อเรียกร้องของเธอหรือไม่ หญิงสาวจึงโหนตัวขึ้นจากสระน้ำพอดีกลับสองพี่น้องที่เดินตรงเข้ามาหาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม


“ไม่หัดว่ายน้ำแล้วเหรอพระนาง” วฤกจงใจเดินเข้ามาหยุดใกล้ ๆ ชินานาง


“ไม่แล้วค่ะ พระนางรู้สึกหนาว ๆ ยังไงไม่รู้”


เธอแสร้งไม่สนใจสายพระเนตรคมปราบของท่านชายที่หยุดพระวรกายเลิกว่ายน้ำหลังทอดเนตรเห็นวฤกกับกรวิก เธอเลยจงใจเดินผ่านชุดคลุมที่ตั้งใจจะหยิบขึ้นสวมคลุมทับชุดว่ายน้ำน้อยชิ้นที่สวมอยู่และปรายหางตามองท่านชายแล้วอมยิ้มชอบใจเมื่อเห็นท่านขบพระทนต์จนต้นพระหนุขึ้นสันจนเธอสังเกตได้ด้วยความกระหยิ่มใจก่อนที่ท่านจะโหนองค์ขึ้นจากน้ำพลางเสด็จมาหาด้วยพระเนตรดุดันพร้อมกับเสื้อคลุมสีขาวที่ทรงคว้ามาวางพาดบนบ่าของเธอบังคับกรายๆ ให้สวมอย่างหึงหวง ดวงเนตรคมหรี่มองวฤกอย่างระแวง


“ทำไมรีบขึ้นเสียล่ะกระหม่อม ยังหัวค่ำอยู่เลยทีเดียว” วฤกแกล้งถามทั้งที่รู้สึกได้ถึงพลังจากดวงพระเนตรคม


“ดูเหมือนภรรยาผมจะอยากกลับห้องมากกว่า”


“หม่อมฉันยังไม่อยากกลับเสียหน่อยเพคะ คิดว่าจะนั่งคุยกับพี่วุล์ฟก่อนอยู่ทีเดียว”


“คงไม่เหมาะเพราะนี่ก็ค่ำแล้ว” ทรงรั้งเอวบางแนบพระโสณี


“แต่ว่า...” ชินานางพยายามจะค้าน


“ไม่มีแต่พระนางถ้าคุณไม่อยากโดนจูบต่อหน้าสองหนุ่มนี่” ทรงกัดพระทนต์รับสั่งกระซิบพระสุรเสียงเบา


“อื้อ...” เธอชำเลืองตาค้อนให้พระสวามีนิดหนึ่ง


“พี่ว่านี่ก็ค่ำแล้วเรารีบขึ้นไปเปลี่ยนชุดก็ดีเหมือนกันนะพระนาง” วฤกหัวเราะเบา ๆ

“ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้พี่วุล์ฟสอนพระนางว่ายน้ำบ้างได้ไหมค่ะ”


“ได้สิ ถ้าท่านชายประทานอนุญาตนะ”


“คงไม่ต้องรบกวนคุณวฤกเพราะผมสอนเมียผมเองได้ เราคงต้องขอตัวก่อน”


ท่านชายนัฏรับสั่งด้วยพระสุรเสียงทุ้มพร้อมกับดึงบ่าของหญิงสาวเข้าชิดอกกว้างรั้งให้เธอเดินตามท่าน และเมื่อหญิงสาวทำท่าดื้อดึง ท่านเริ่มระอาความพยศของหม่อมจนย่อพระชานุลงเพื่อช้อนตัวเธอขึ้นอุ้มโดยไม่สนทัยดวงตาคมวาวไปด้วยความขำขันของสองพี่น้องที่มองตามท่านและชายา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,509 ความคิดเห็น

  1. #2503 Npff (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 18:34
    ปากหวานจริงฝ่าบาท
    #2,503
    0
  2. #2502 Ivy Tan (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 00:19
    อยากอ่านเรื่องของน้องชายฝาแฝดค่ะ
    #2,502
    0
  3. #2467 yam (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 10:40
    ชินานางปล่อยให้กะรีกับแมงดามันไปอี๋อ่อกันเถอะ ชาวบ้านและชาววังเขาจะได้รู้ความจริง อยากรู้ว่าไอ่เจ้าแมงดากับอิกะรีนาถมันจะหน้าด้านหน้าทนขนาดไหน
    #2,467
    0