กลร้ายเล่ห์รัก

ตอนที่ 56 : 16.3 หัวใจนี้ใครครอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,269
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    4 มิ.ย. 63

“ฝ่าบาททำให้หม่อมฉันอยากรู้ว่า อะไรคือสิ่งที่ฝ่าบาทไม่คิดจะทำ”


เธอหัวเราะยั่วเย้าพลางเตรียมหมุนตัวหันหลังตั้งใจผละจากด้วยการทิ้งหางตากระเซ้าพระสวามี เพื่อจะเข้าไปเปลี่ยนชุดเพราะยั่วท่านสำเร็จอย่างที่ต้องการแล้ว แต่พอจะหมุนตัวหันกลับมาจะดึงประตูห้องลองปิดก็ไม่ทันเสียแล้วเมื่อท่านชายเสด็จเข้ามาคว้าข้อมือของเธอรั้งไว้และขยับองค์แทรกเข้ามาก่อนจะดึงประตูปิดตามหลังเล่นเอาเธอตกใจ รีบถอยหลังกรูดด้วยความคาดไม่ถึง


“ยั่วเก่งจริงเมียฉัน” ทรงกระซิบสุรเสียงพร่าพร้อมขยับพระวรกายเข้าประชิด พระหัตถ์คว้าเอวบางดึงแรงจนอกอิ่มปะทะพระอุระแนบสนิท ถึงแม้มือคู่เล็กจะรีบยกขึ้นผลักพระอังสาซ้ำยังทำนัยน์ตาตื่น แต่ท่านไม่ยอมปล่อยให้เธอถอยหนีได้มากกว่านั้น ทรงก้มพระพักตร์แนบพระโอษฐ์ประกบบดจูบลงบนเรียวปากอิ่มอย่างรวดเร็วกระทั่งเธอเผลอส่งเสียงร้องเพราะความตื่นตะลึง ครู่เดียวที่เสียงใสมีโอกาสหลุดผ่านริมฝีปากพอพระโอษฐ์ประทับปิดกั้นเสียงหวานได้พระชิวหาเร่าร้อนก็สอดลึกยั่วเย้าจนกายสาวสั่นสะท้าน หัวใจเต้นรัว


พระหัตถ์ร้ายกาจสอดลึกลูบไล้ไปบนความว่างเปล่าของชุดต้นเหตุ ผ่านหลุมสะดือขึ้นมาจนถึงอกอิ่ม นิ้วพระหัตถ์ซุกซนเที่ยวชอนไชเข้าสัมผัสตามแต่พระหทัยปรารถนา พระดัชนีข้างขวาเกี่ยวเบา ๆ กับบราชุดว่ายน้ำให้เลื่อนลงจนพระอังคุฐสัมผัสแผ่วทักทายเบา ๆ กับยอดทรวงอิ่ม และนั่นทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขณะที่นัยน์ตาโตเบิกกว้าง สมองน้อย ๆ สั่งให้ฝ่ามือคู่เล็กออกแรงดันพระอุระด้วยความวาบหวาม


“พอแล้วเพคะฝ่าบาท ได้โปรดเถอะเพคะแค่นี้หม่อมฉันก็อายพนักงานขายคนนั้นแย่แล้ว” เสียงหวานกล่าวรัวพร้อมกับรีบคว้าเสื้อผ้าบดบังเรือนกาย


“คุณเริ่มก่อนนะพระนาง” ทรงแย้มพระสรวลแต่ทรงยอมปล่อยเธอแต่โดยดีเพราะความไม่เอื้ออำนวยของสถานที่


“หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะ เสด็จออกไปก่อนนะเพคะ รอหม่อมฉันเปลี่ยนชุดครู่เดียว” ชินานางกะพริบตาถี่ ใบหน้าแดงก่ำตลอดไปจนถึงลำคอละหง


“เปลี่ยนสิ” ทรงสรวลเบา ๆ


“ฝ่าบาท! หม่อมฉันอายจริง ๆ นะเพคะ เสด็จออกไปเร็ว ๆ ด้วย” ชินานางส่งตาค้อน


“โอเค ๆ เห็นว่าไม่ใช่ที่พนาลีหรอกนะ เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นผมไม่ยอมปล่อยคุณลอยนวลทั้งที่ตั้งใจยั่วกันขนาดนี้แน่พระนาง” ทรงกระเซ้า


ท่านชายยอมเสด็จออกไปแต่โดยดี ทรงทิ้งพระวรกายประทับลงนั่งบนเก้าอี้ตัวเดิมแล้วเมื่อพนักงานสาวเดินกลับมาส่งยิ้มน้อย ๆ ดูเอียงอายให้ท่าน เป็นเพราะพระพักตร์ยังคงเปื้อนรอยแย้มพระสรวล พระเนตรยังคลอแววหวานประดับไฟพิศวาสแวววาวตกค้างมาจากที่ทรงดำริถึงชินานางขณะทอดเนตรมองพนักงานสาวพาให้เธอซึ่งได้รับรอยแย้มพระสรวลค้างบนพระพักตร์นั้นถึงกลับต้องก้มหน้าซ่อนความเขินอายด้วยคิดว่าทรงประทานแย้มพระสรวลนั้นให้ตน


เสียงประตูเปิดพร้อมนัยน์ตากลมมองท่านสลับกับพนักงานสาวก่อนจะทรงเห็นดวงตาคู่สวยตวัดค้อนใส่ท่านและยื่นส่งชุดต้นเรื่องในมือคืนให้พนักงานสาวที่รีบรับและเดินเลี่ยงจากไป ชินานางชำเลืองตาค้อนใส่พระสวามีอีกครั้งหนึ่งเมื่อเตรียมก้าวเดินตามพนักงานสาวแต่ถูกพระหัตถ์กว้างรั้งเอวไว้เสียก่อน


“มองผมแบบนี้หมายความว่ายังไงฮึ คนสวย”


“ฮึ หม่อมฉันแค่คิดไม่ถึงว่าฝ่าบาทจะเจ้าชู้ ถ้าท่านชายธันประทับอยู่ด้วยหม่อมฉันเป็นต้องคิดว่าทรงสลับองค์กันอีกครั้งแน่ ๆ” ชินานางประชด


“ใครว่าผมเจ้าชู้ ผมไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย” ทรงสรวลเบา ๆ


“แหม หม่อมฉันเห็นกับสองตาว่าฝ่าบาทประทานพระเนตรหวานเชื่อมแค่ไหนให้เธอ แถมยังแย้มสรวลเนตรพราวซะขนาดนั้น” ชินานางทำเสียงค่อนขอด


“ผมนี่นะยิ้มให้เธอ เปล่าเสียหน่อยคนสวย ยิ้มของผมมีไว้ให้คุณคนเดียวต่างหาก” ทรงกระซิบ

“เก็บไว้ให้นาถเถิดเพคะ หม่อมฉันไม่ต้องการ เกลียดคนเจ้าชู้ โลเล”


“เฮ้อ...เพิ่งรู้ว่ามีเมียขี้หึงวายร้าย”


“ใครหึง! หม่อมฉันเนี่ยนะเพคะ ฝ่าบาทเข้าพระทัยผิดแน่ ๆ”


“ตกลงไม่หึงแน่นะ” ทรงตรัสกระซิบเบา


“แน่สิเพคะ ไม่หึงเลยแม้แต่นิด” ชินานางเชิดริมฝีปากพระสวามี


“เมียผมใจกว้างจริงแฮะ”


“ยิ่งกว่ามหาสมุทรด้วยเพคะ” ชินานางสะบัดหน้าหนีพร้อมผลักพระอุระปลดพระหัตถ์จากรอบเอวเดินหนีไปยังแผนกชุดว่ายน้ำทิ้งให้ท่านเร่งพระบาทเสด็จตามคนแสนงอนตรงหน้าด้วยความเอ็นดู


Thumbnail Seller Link
กลร้ายเล่ห์รัก
เตชิตา
www.mebmarket.com
หม่อมเจ้านคเรศ  วิษณุรังสรรค์ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและ รักเกียรติขององค์เหนือสิ่งใด จะทำเช่นไรเมื่อพินัยกรรมของพระชนกระบุให้ท่านซึ่งเป็นพระโอรสอ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,509 ความคิดเห็น