กลร้ายเล่ห์รัก

ตอนที่ 52 : 15.2 น้ำตาลใกล้มด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,267
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    31 พ.ค. 63

            “ผมสอนเมียผมเองได้” ท่านชายรับสั่งแทรกสุรเสียงเครียด


                “ไม่เอาดีกว่า พระนางไม่อยากว่ายน้ำ เดี๋ยวพระนางเอาของไปเก็บก่อนดีกว่าจะได้รีบลงสนาม คิดถึงใจจะขาด”


 ชินานางกล่าวปัดโดยไม่สบเนตรคมวาวพระพักตร์บึ้งตึงของพระสวามีเตรียมเดินไปบ้านพักที่เธอมาจนแทบจะกลายเป็นบ้านอีกหลังของตนเอง หากไม่ติดพระหัตถ์ที่ทรงยื่นออกมารั้งเรียวแขนของเธอไว้พลางจับจูงโดยที่เธอต้องยอมเดินตามเสด็จแต่โดยดี เพราะไม่นิยมการทะเลาะเบาะแว้งกันให้คนอื่นเห็น เธอจึงได้แต่ระบายลมหายใจเบา ๆ ก้าวเดินตามแรงจับจูงของท่านโดยไม่ต่อต้าน


                “ทำไมคุณถึงว่ายน้ำไม่เป็นล่ะ” ท่านชายทรงรับสั่งถาม


                “หม่อมฉันเคยจมน้ำเพคะ เลยฝังใจจนกลัวการหัดก็เลยว่ายน้ำไม่เป็น มันก็แค่นี้แหละเพคะ” ชินานางไหวไหล่


                “ให้ผมหัดให้เอาไหม” ทรงรับสั่งสุรเสียงนุ่ม


                “อย่าดีกว่าเพคะ ทรงอยู่ห่างหม่อมฉันไว้เป็นดีที่สุด” ชินานางปฏิเสธทันที


                “คุยกันดี ๆ ได้ไหมพระนาง”


                “หม่อมฉันพูดไม่ดีตรงไหนละเพคะ ถึงแล้วเพคะ ฝ่าบาททรงบรรทมในห้องใหญ่นี่ก็ได้ เดี๋ยวหม่อมฉันนอนห้องเล็กเอง” ชินานางกล่าวเมื่อเดินมาหยุดหน้าห้องในบังกะโลหลังใหญ่ที่เธอมาอาศัยเป็นประจำเวลาขึ้นมาหาเพื่อน


                “คุณนอนไหนผมก็จะนอนนั่น” ทรงรับสั่ง


                “เอ๊ะ..หม่อมฉันคิดว่าคุยกับฝ่าบาทรู้เรื่องแล้วเสียอีกนะเพคะ” ชินานางเม้มปาก


                “คุณรู้ของคุณคนเดียวนะสิ ผมยังไม่ได้รับปากคุณสักหน่อย”


                “ไม่รู้หละเพคะ ยังไงฝ่าบาทก็ต้องทำตามสัญญาที่เคยรับสั่งไว้กับหม่อมฉัน”


                “เวลาเปลี่ยน ทุกอย่างก็เปลี่ยนนะพระนาง” ทรงรับสั่งพักตร์เฉย


                “รับสั่งพระพักตร์เฉยเลยนะเพคะ” ชินานางปลายตาค้อน


               ทรงแย้มพระสรวลและทำตามรับสั่งทุกอย่าง เพราะไม่ว่าเธอจะหาทางเลี่ยงอย่างไร ท่านก็แสร้งทำเฉยแชเชือนที่จะบรรทมร่วมเตียงกับเธอให้ได้ จนชินานางโมโหแต่ก็ทำอะไรพระสวามีไม่ได้เลยจริง ๆ ความหงุดหงิดทำให้เธอเตรียมหาทางหนีหน้าพระสวามีไปร่วมทำกิจกรรมโปรดกับกรวิกและวฤกด้วยการควบเอทีวีแทน


                ชินานางสวมชุดทะมัดทะแมงเพราะกำลังจะลงไปควบเจ้าเอทีวีกีฬาโปรดหลังทิ้งไปเสียนานเมื่อต้องเข้าไปอยู่กรุงเทพฯ ใจจริงเธออยากกลับเพชรบูรณ์มากกว่า ทั้งเป็นห่วงงานที่ทิ้งมานานเกินไปแล้วด้วยซ้ำ บางทีคงถึงเวลาที่เธอจะกลับไปทำงานของเธอต่อซะที


ท่านชายทรงทอดเนตรหญิงสาวที่แต่งกายด้วยชุดปราดเปรียวด้วยความเอ็นดู ชินานางทำให้ท่านคิดถึงสาวน้อยยิ้มง่ายที่แข่งรถกับท่าน


                “เรามาเล่นเกมกันไหมพระนาง” ท่านชายทรงพิงพระโสณีกับโซฟากลางห้องพร้อมทอดเนตรเธอนิ่ง


                “เกมอะไรเพคะ”


                “แข่งรถกัน ถ้าคุณชนะผมจะยอมทำตามคุณทุกข้อเลย” ทรงแย้มสรวลท้าทาย


                “ถ้าหม่อมฉันแพ้ละเพคะ” เธอถามบ้าง


                “คุณต้องนอนกับผมด้วยความสมัครใจ”


                “แล้วถ้าหม่อมฉันไม่เล่นล่ะ”


                “ผมก็ยืนยันคำเดิม คุณนอนไหนผมนอนนั่น” รับสั่งสุรเสียงทุ้มเอาแต่พระทัย


                “ถ้าหม่อมฉันเล่น แล้วชนะ ฝ่าบาทต้องทรงรักษาสัญญานะเพคะ” ชินานางเม้มริมฝีปากแน่นขัดใจ


                “แน่นอน คำไหนคำนั้น”


                “ฮึ...ขอให้จริงเถอะ” เธอรำพันเบา ๆ พอได้ยิน


                ท่านชายทรงสวมชุดแข่งสีดำและถุงมือหนังสีดำเข้าชุดกันดูงามสง่า ในขณะที่ชินานางสวมชุดแข่งสีแดงแสนเซ็กซี่ สองสามีภรรยาเดินตามกันมาจนถึงขอบสนาม วฤกส่งยิ้มให้ชินานางและท่านชายพร้อมถามด้วยความกังขาเมื่อเห็นทั้งคู่ในชุดแข่ง


                “นี่อย่าบอกนะว่าจะลงมาแข่งรถกันเองน่ะ” วฤกถามชินานาง


                “พี่วุล์ฟไม่เคยเห็นท่านกับพระนางแข่งเอทีวีกัน ฝีมือพระนางกับท่านสูสีกันเลยทีเดียวนะ” กรวิกกล่าว


                “พี่วุล์ฟกับวิกมาแข่งด้วยกันไหม” ชินานางหันกลับมาชวนสองพี่น้องพงศ์หิรัญ


                “ถ้าพี่ชนะเราจะให้อะไรล่ะ” วฤกกระเซ้า


                “พี่วุล์ฟอยากได้อะไรล่ะ” ชินานางเอียงคอนิดหนึ่ง


                “แหมถ้าเรายังโสดแล้วถามพี่แบบนี้ พี่คงขอเราเป็นแฟนถ้าพี่ชนะ” วฤกแกล้งส่งตาหวานใส่หญิงสาว


                “แหมพี่วุล์ฟ กล้าพูดแบบนี้เพราะเห็นว่านางหมดสิทธิ์แล้วละสิ ลองนางโสดอยู่ละก็จะแกล้งแพ้ให้ดู” คำพูดของ     ชินานางทำให้พระพักตร์ท่านชายบึ้งทรงขบพระทนต์แน่นพลางยกหัตถ์ดึงร่างเพรียวชิดพระอุระกระซิบรับสั่งเสียงเบาพอให้ได้ยินกันสองคน


                “จะพูดอะไรก็ให้นึกไว้ซะมั่งว่าคุณคือสะใภ้ของวิษณุรังสรรค์” พระเนตรดุกระด้างแสดงความไม่พอพระทัยชำเลืองมองคนข้างๆ พระพักตร์บึ้งตึง


Thumbnail Seller Link
กลร้ายเล่ห์รัก
เตชิตา
www.mebmarket.com
หม่อมเจ้านคเรศ  วิษณุรังสรรค์ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและ รักเกียรติขององค์เหนือสิ่งใด จะทำเช่นไรเมื่อพินัยกรรมของพระชนกระบุให้ท่านซึ่งเป็นพระโอรสอ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,509 ความคิดเห็น

  1. #2496 Npff (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 15:06
    อ้าวท่านชาย ลิมรักแรกไปแล้วรึ
    #2,496
    0
  2. #2455 Potae Jung (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:47
    อ่ะนะ ท่านชายเริ่มไม่ปล่อยหม่อมแล้ว
    #2,455
    0