กลร้ายเล่ห์รัก

ตอนที่ 47 : 13.3 ไฟอารมณ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,976
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    27 พ.ค. 63

ไฟโทสะสว่างวาบในดวงเนตรดุเมื่อทรงรับสั่งด้วยน้ำเสียงกระด้าง “คุณไม่มีสิทธิ์ให้ร้ายนาถเพราะเธอไม่เคยทำตัวง่ายอย่างที่คุณกล่าวหา”


“แน่พระทัยเหรอเพคะ” ชินานางแสยะยิ้มมองสวามีอย่างเยาะหยัน


“อย่างน้อยเธอก็ไม่เคยปล่อยตัวให้ผมสัมผัสได้อย่างถึงพริกถึงขิงเหมือนที่ผมกำลังทำกับคุณอยู่ขณะนี้หรอกพระนาง” ทรงทอดเนตรเหยียดหยามพลางแย้มสรวลมุมโอษฐ์อย่างหมิ่นแคลน


น้ำเสียงประกอบกับสีพระพักตร์ของท่านเหมือนเชื้อฟื้นที่เติมใส่กองไฟ อารมณ์ของชินานางให้ลุกวาบขึ้นอย่างลืมตัว โทสะที่โหมแรงกล้าทำให้เธอไม่เกรงหน้าอินทร์หน้าพรหม


“ท่านชายนคเรศ!


กายเธอสั่นเทิ้มเพราะเพลิงโทสะ ลืมสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างเพราะความโกรธทำให้เธอกัดปากแน่นด้วยความขัดใจ ลืมคิดถึงความเสียเปรียบของตนสิ้นเชิงเมื่อกล่าวยั่วให้ทรงกริ้วอีกครั้งด้วยการพาดพิงไปถึงคนรักของท่านที่เป็นคู่อริของเธอ


“น่าขำ ทรงรักผู้หญิงที่เคยถึงพริกถึงขิงกับผู้ชายอื่นทั้งที่คนรักอย่างฝ่าบาทไม่เคยได้สัมผัสแม้ปลายก้อยหล่อนหรือเพคะ...มิน่าเล่าถึงได้เก็บกดมาลงที่หม่อมฉัน” ความโกรธที่ถูกท่านดูถูกทำให้เธอพลั้งปากพาดพิงไปถึงอริสาว


“จะมากเกินไปแล้วนะชินานาง  คุณไม่มีสิทธิ์ให้ร้ายนาถอย่างนั้น” ทรงขบทนต์ด้วยความกริ้ว


“นาถนารีวิเศษแค่ไหนหม่อมฉันถึงจะพูดเรื่องจริงไม่ได้” เธอเอ่ยยั่วโทสะท่านให้กริ้วเหมือนที่ท่านทำให้เธอโกรธอย่างลืมตัวว่าจะถูกพายุอารมณ์ของบุรุษที่ถูกหมิ่นถาโถมใส่ให้ตนเป็นฝ่ายเดือดร้อน


“อย่างน้อยเธอก็วิเศษกว่าคุณในสายตาผม” ทรงตรัสเสียงเย็น


“อยู่สูงแต่ชอบเกือกกลั้วของต่ำ” ชินานางยิ้มเยาะ


พระเนตรสว่างวาวขึ้นอย่างขุ่นเคืองและรับสั่งตอบโต้เธออย่างเผ็ดร้อน “ก็คงใช่เพราะ...ไม่เช่นนั้นผมคงไม่ทำแบบนี้”


พระวรกายแกร่งเคลื่อนเข้าถึงตัวเธออย่างรวดเร็ว จาบจ้วงลงทัณฑ์เธอด้วยจูบดุดันกับริมฝีปากร้ายกาจที่ให้หมิ่นเกียรติ์ท่านด้วยน้ำคำเสียดสี ความโกรธกริ้วทำให้ไม่ทรงยับยั้งชั่งพระทัย พระหัตถ์ข้างหนึ่งรัดลำตัวบางที่ขัดขืนไว้แน่นราวต้องการบีบรัดตัวเธอให้แหลกด้วยพระหัตถ์องค์เอง ทรงเลื่อนหัตถ์อีกข้างสัมผัสจาบจ้วงทรวงอกละมุนหวังเพียงสร้างความเจ็บปวดแสดงความหมิ่นหยามไม่ให้เกียรติ์เธอ


ท่านชายทรงรั้งเอวบางแนบพระโสณีจนปลายเท้าเรียวทั้งคู่ลอยสูงจากพื้น ชินานางพยายามสะบัดหน้าหนีริมฝีปากที่กระแทกลงมาอย่างเกรี้ยวกราดจนเธอสัมผัสได้ถึงคาวเลือดจากริมฝีปากตน พระหัตถ์ที่จงใจหยาบหมิ่นสร้างความเจ็บปวดให้กับนวลเนื้ออวบอิ่ม เธอใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักพระอุระแต่ถูกพระหัตถ์คว้าต้นแขนและเหวี่ยงตัวเธอไปตกที่กลางพระแท่นบรรทม


“ปล่อยหม่อมฉันนะ!


ชินานางตวาดเสียงแหลมใส่ร่างแกร่งที่ตามลงมาทาบทับบนตัวเธอ  พระพักตร์ดุดันราวปีศาจจากอเวจีราวกับไม่ใช่ท่านชายนคเรศที่เคยอ่อนโยน ทรงกริ้วจนลืมสิ้นทุกสิ่งหวังเพียงระบายความโกรธเกรี้ยวลงบนเรือนร่างบางละมุน กางเกงสามส่วนถูกปลดดุมโดยที่เจ้าตัวไม่อาจต้านทานแม้ยามทรงรั้งดึงด้วยพระหัตถ์แข็งแกร่งจนหลุดล่วงลงไปกองอยู่ที่ปลายเท้าพร้อมด้วยซับในตัวน้อยที่ถูกกระชากแรง


“ไม่! ฝ่าบาทไม่มีสิทธิ์! อย่ามาแตะต้องตัวหม่อมฉัน”


“คุณเป็นเมียผมถ้าผมไม่มีสิทธิ์แล้วใครจะมีสิทธิ์”


ท่านชายไม่สนพระทัยสิ่งใดอีกเมื่อร่างเปล่าเปลือยของเธองดงามยั่วตา แม้ยามตื่นตระหนกอยู่ใต้พระวรกาย ดวงตาคู่สวยของเธอฉายชัดถึงความเกลียดชัง แก้มนวลแดงจัดด้วยความโกรธ ทรงเงยพระพักตร์ขึ้นทอดเนตรใบหน้านวลนั้นนิ่งด้วยความพึงพระทัย ดำริในหทัยว่ายิ่งโกรธ ชินานางยิ่งงามชวนมอง ท่านชายไม่เคยมีประสบการณ์รุ่มร้อนด้วยไฟปรารถนารุนแรงกับหญิงสาวคนใดไม่เว้นแม้กระทั่งนาถนารีก็ไม่เคยปรารถนาเหมือนอย่างชินานาง ทรงยอมรับว่าไม่เคยต้องการผู้หญิงคนไหนเหมือนที่ทรงต้องการในตัวหม่อมของท่านขณะนี้


“ไม่...หม่อมฉันไม่ยอม” เธอสะบัดตัวแต่กลับสู้แรงของท่านไม่ได้


ท่านชายรั้งใบหน้าสวยที่แดงก่ำเพราะความโกรธของเธอเข้าชิดพระพักตร์ ประทับรอยจูบทาบลงบนริมฝีปากช่างจำนรรจากลืนเสียงประท้วงต่อต้านจากริมฝีปากที่ชอบต่อล้อต่อเถียงไม่ขาดคำ ท่านไม่ใช่คนโหดร้ายเสพติดเซ็กซ์ด้วยความรุนแรงจึงทรงตั้งใจอ่อนโยนกับหม่อมให้มากแต่ความโกรธทำให้ทรงลืมองค์ ผู้หญิงที่มีความเป็นตัวของตัวเองสูงอย่างชินานาง เรียกได้ว่าพยศจัดคล้ายม้าเปรียวที่ทรงชอบปราบพยศของมันยิ่งนัก เมื่อพบกับผู้หญิงพยศอย่างเธอก็ยิ่งทำให้ทรงรู้สึกท้าทายที่จะปราบเพราะท่านเคยพบแต่หญิงสาวที่มักคอยเอาพระทัย แม้กระทั่งนาถนารียังมีแต่ออดอ้อนอ่อนหวานกับท่าน


จุมพิตที่ควรจะอ่อนโยนกลายเป็นจุมพิตหยาบหยามป่าเถื่อนจาบจ้วงเคี่ยวเข็ญไม่เหมือนเมื่อครู่ที่ประทานจุมพิตอ่อนหวานเว้าวอนจนกายของเธอสั่นสะท้าน ชินานางพยายามเบี่ยงใบหน้าหนีแต่กลับไม่พ้น เธอรับรู้ได้ถึงจุมพิตลงทัณฑ์ไร้รอยเสน่หาเธอพยายามทุบและผลักพระอุระแกร่งดั่งกำแพงหนา แต่มือเล็ก ๆ ของเธอไม่สามารถยับยั้งหรือสร้างความระคายเคืองให้ท่านเลยแม้แต่น้อย ทรงรวบข้อมือของเธอไว้ด้วยพระหัตถ์ข้างเดียวเหนือศีรษะพร้อมเงยพักตร์ขึ้นสบตากับเธอก่อนจะทอดเนตรไล่ต่ำไปทั่วสรรพางค์กายอย่างละลานตา


หม่อมของท่านมีใบหน้าสวย รูปร่างเย้ายวน อกอวบอิ่มเต่งตึงสมวัยสาว เอวเล็ก สะโพกกลมกลึงน่าสัมผัส ผิวของเธอนวลเนียนละเอียดจนอดพระทัยไม่ให้แตะต้องเธอไม่ได้ ทรงเงยพระพักตร์ขึ้นทอดเนตรสบตากลมวาวทอประกายรุ่งโรจน์ราวแม่เสือตรงหน้า ริมฝีปากแดงก่ำบวมเจ่อเพราะจูบกระแทกกระทั้นขององค์เอง


ชินานางเป็นชายาของท่าน ตอนนี้ไม่ว่าใครจะเอาช้างมาฉุดก็รั้งท่านไม่ให้ทำรักกับเธอไม่ได้ ใครหน้าไหนกล้าเข้ามาขวางท่านคงสู้ตายแน่นอนเพื่อให้ได้ครอบครองตัวเธอ ทรงรู้สึกคล้ายคนอดโซกระหายน้ำอยู่กลางทะเลทรายเมื่อได้พบโอเอซิสแสนสวยก็โจนเข้าใส่เพื่อหวังเพียงหยดน้ำน้อยนิดได้สัมผัสพระชิวหา ทรงแน่พระทัยว่าองค์เองสามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้ดื่มด่ำกับเธอ ต่อให้ต้องฆ่ากันตายไปข้างก็ทรงยินดี


พระเนตรคมสื่อความนัยว่าต้องการสัมผัสเธอด้วยความสิเน่หาแต่ชินานางไม่เข้าใจ รู้สึกเพียงความกลัวเมื่อสบเนตรคมดุพร้อมคิดในใจว่าเธอคงไม่มีทางพ้นเงื้อมือของท่านชายแน่ ๆ เธอโทษตัวเองวุ่นวายที่ปากเสียยั่วให้ท่านกริ้วจนตัวเองต้องเดือดร้อนแบบนี้


ท่านชายเองก็ทรงเป็นนักกีฬาที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ พระวรกายแข็งแกร่งจนเธอต้านแรงท่านไม่ได้เมื่อทรงตั้งพระทัยเอาชนะด้วยการครอบครองตัวเธอแม้จะไม่มีพระทัยเสน่หาแค่ต้องการปลดเปลื้องพระอารมณ์ที่เกิดขึ้นหลังทอดเนตรร่างยวนตาของตน และถูกเธอยั่วยุพระอารมณ์ให้ทรงกริ้วจนลืมองค์ว่าหญิงสาวใต้ร่างเป็นหม่อมของท่านซึ่งควรค่าแก่ความอ่อนโยนไม่ใช่จาบจ้วงทำตามพระอารมณ์เช่นนี้



Thumbnail Seller Link
กลร้ายเล่ห์รัก
เตชิตา
www.mebmarket.com
หม่อมเจ้านคเรศ  วิษณุรังสรรค์ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและ รักเกียรติขององค์เหนือสิ่งใด จะทำเช่นไรเมื่อพินัยกรรมของพระชนกระบุให้ท่านซึ่งเป็นพระโอรสอ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,509 ความคิดเห็น