กลร้ายเล่ห์รัก

ตอนที่ 45 : 13 ไฟอารมณ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,259
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    23 พ.ค. 63

ทรงประทับพระโอษฐ์ลงบนลาดไหล่นวลเมื่อจบรับสั่งทำเอาชินานางสะดุ้งพลางขยับตัวหนีทันทีที่สัมผัสถึงความชื้นสัมผัสผิว ติดแต่ถูกพระหัตถ์โอบรั้งเอวเธอไม่ให้ห่างหนี ทรงดึงร่างเบาเข้ามาแนบพระอุระกว้างจนเธอหายใจสะดุด หัวใจวาบหล่นเพราะสัมผัสได้ถึงพระโอษฐ์ชื้นที่เม้มติ่งหูเธอแผ่วเบาพาลให้ขนอ่อนทั้งร่างเธอตั้งชัน พระหัตถ์ใหญ่โอบที่เอวเคลื่อนไหวซุกซนโลมไล้ไปทั่วเรือนร่างผ่านผ้าแพรให้ใจสาวโลดเตลิดไปอย่างหวั่นไหว


“อย่าเพคะฝ่าบาท ปล่อยหม่อมฉันนะเพคะ”


“ผมปล่อยก็ได้พระนาง” ทรงปล่อยพระหัตถ์จากเอวเธอแต่ไม่ขยับองค์ออกห่างแม้แต่ก้าวและยังทรงทับชายผ้าคลุมบรรทมที่เธอรวบไว้ปิดความเปล่าเปลือยของตนไม่ปล่อย


“ผมปล่อยแล้วถ้าหากคุณยังไม่ยอมลุกขึ้นภายในหนึ่งนาทีนี้ ผมไม่รับรองความปลอดภัยของคุณแล้วนะพระนาง” ทรงรับสั่งพระพักตร์เฉยทำให้ชินานางถึงกลับเบิกตากว้างอ้าปากค้างดูน่าขัน


“ก็ทรงถอยไปสิเพคะ ฝ่าบาทประทับบนชายผ้าคลุมแบบนี้ หม่อมฉันจะลุกได้อย่างไรกันเล่า” ชินานางดุเสียงเกรี้ยวกราดหลังเรียกสติที่กระเจิดกระเจิงเพราะฝีพระหัตถ์


“ไม่เห็นเกี่ยว ผมนั่งทับชายผ้าห่มของผมไม่ได้รั้งคุณไว้สักหน่อย คุณจะลุกก็ลุกไปสิ” รับสั่งเอาแต่พระทัยด้วยสีพระพักตร์เฉยเมย


“เอ๊ะ ฝ่าบาททรงตั้งพระทัยแกล้งหม่อมฉันใช่มั้ยเพคะ” ชินานางหันหน้ากลับมาตวาดถามท่านเสียงดัง


“แกล้งที่ไหน คุณอย่าใส่ร้ายผมนักเลย ผมอยู่ของผมเฉย ๆ แท้ ๆ คุณนั่นแหละพาลหาเรื่อง”


“ก็ทรงปล่อยชายผ้าคลุมสิเพคะ หม่อมฉันจะได้ลุก”


“ก็ลุกไปสิ ผมนั่งอยู่เฉย ๆ”


“ฝ่าบาท! หม่อมฉันจะลุกได้ยังไงล่ะในเมื่อหม่อมฉันเปลือยอกแบบนี้ ทรงต้องการแกล้งให้หม่อมฉันขายหน้าด้วยการเปลือยกายเดินผ่านพักตร์ไปหน้าตาเฉยอย่างนั้นเหรอเพคะ”


“ผมเคยเห็นแล้วแหละน่า จะเห็นอีกสักรอบจะเป็นไรไป”


“ฝ่าบาท!...นี่แนะ เคยเห็นแล้วจะเห็นอีกรอบเป็นไรอย่างนั้นเหรอ”


ชินานางโกรธจนลืมตัวเธอปล่อยชายผ้าคลุมบรรทมที่ปิดบังอกอิ่มให้ตกลงไปกองที่เอวพร้อมขยับตัวหันกลับมาทุบพระอุระอย่างแรงด้วยความโกรธ เธอไม่ยั้งมือประทุษร้ายพระวรกายหนาด้วยความตั้งใจต้องการทำให้ท่านเจ็บมากที่สุดโดยลืมไปว่าความใกล้ชิดในลักษณะเย้ายวนเช่นนี้ทำให้เธอตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบมากกว่า


เพราะความไม่คาดคิดว่าหญิงสาวจะหันมาทำร้ายพระวรกายอย่างเอาจริงเอาจังทำให้ไม่ทรงระวังเมื่อเธอทุบพระอุระแรง ๆ ทั้งผลักทั้งตียิ่งร่างบางโถมเข้าใส่ทำเอาทรงล้มลงบนพระที่โดยมีร่างเปล่าเปลือยโชว์อกอิ่มยวนตาทับอยู่บนพระอุระกว้าง ดูเหมือนความโกรธของเธอจะลดลงแทนที่ด้วยอาการตกใจเมื่อพระหัตถ์กว้างกดแผ่นหลังนวลทำให้อกอิ่มแนบสนิทอยู่กับพระอุระล่ำสัน ความอ่อนนุ่มเบียนกระชั้นไปกับความแข็งแกร่งได้อย่างลงตัว


ดวงตากลมตื่นของเธอสบกับเนตรคมแวววาวด้วยความตกตะลึง เมื่อเธอตั้งท่าจะขยับหนีท่านก็ไม่ทรงยินยอมปล่อยเธอเสียแล้ว ทรงรัดร่างหอมละมุนไว้แน่นพร้อมเงยพระพักตร์ขึ้นจรดพระโอษฐ์แนบริมฝีปากอวบอิ่มดูดซับความหวานชวนลุ่มหลงนั้นอย่างเร่าร้อน ทรงอาศัยโอกาสยามเธอตกใจเผลอเผยอริมฝีปากเพื่อห้ามปรามเข้าฉกฉวยหาผลประโยชน์ครอบครองความหวานจากริมฝีปากบางด้วยความเว้าวอน พระชิวหานุ่มสอดลึกเข้าเกี่ยวพันเรียวลิ้นอุ่นชื้นพลางรั้งเอวบางด้วยพระหัตถ์ข้างหนึ่ง ในขณะที่พระหัตถ์อีกข้างเริ่มไต่ไปทั่วแผ่นหลังนวลอย่างไม่อาจห้ามพระทัย

 

ชินานางพยายามขืนตัวผลักพระอุระแกร่งด้วยแรงน้อยนิดของตน ใบหน้าอริสาวลอยคว้างท่ามกลางความคิดและเหตุการณ์เร่าร้อนในห้องทรงงานวูบกลับเข้ามาในมโนสำนึก รอยยิ้มเยาะหยันของนาถนารีเมื่อคราวพบกันโดยบังเอิญที่บางปูทำให้ชินานางเกิดแรงฮึดที่จะต่อต้านสวามีซึ่งทรงทำเหมือนเห็นเธอเป็นเพียงสิ่งของใกล้มือ


“ปล่อยหม่อมฉันเดี๋ยวนี้นะเพคะฝ่าบาท” เธอสูดลมหายใจลึก


“พระนาง” ทรงกระซิบเรียกชื่อเธอเสียงแผ่ว


“ปล่อยเพคะฝ่าบาท หม่อมฉันไม่ใช่ของแก้ขัดยามที่ฝ่าบาทต้องห่างจากคนรักนะเพคะ”


“โธ่ ผมไม่เคยคิดแบบนั้นกับคุณเลยนะพระนาง”


“ไม่คิดก็ทรงปล่อยหม่อมฉันเสียทีสิเพคะ หม่อมฉันชินานางไม่ใช่นาถนารี ฝ่าบาทควรท่องคาถาบทนี้ให้ขึ้นพระทัยจะได้ไม่เผลอเอาเปรียบหม่อมฉันอีก” ชินานางตวาดลั่นลืมความอายไปจนสิ้น เธอปลดพระกรที่โอบรอบเอวของตนไว้ได้สำเร็จพร้อมกับลุกขึ้นยืนเผชิญหน้าท่านชายทั้งที่ยังเปลือยอก แต่เพียงเสี้ยววินาทีเธอจึงยกมือสองข้างปิดบังความอวบอิ่มจากเนตรคมด้วยการโอบตัวเองไว้ แต่ดวงตาเรืองวาวของเธอยังจ้องท้าทายท่านด้วยความขึงโกรธ


ท่านนัฏขยับพระวรกายขึ้นประทับพิงพระขนองกับพนักด้านหลังพระที่บรรทมทอดเนตรดวงตากลมวาวทอแสงเรือง ๆ ของชินานางนิ่ง


“อย่าคิดว่าหม่อมฉันจะง่ายเหมือนคนรักของฝ่าบาท” คำพูดใส่อารมณ์พาดพิงถึงคนรักของท่านทำให้พระเนตรคมเรืองแสง


Thumbnail Seller Link
กลร้ายเล่ห์รัก
เตชิตา
www.mebmarket.com
หม่อมเจ้านคเรศ  วิษณุรังสรรค์ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและ รักเกียรติขององค์เหนือสิ่งใด จะทำเช่นไรเมื่อพินัยกรรมของพระชนกระบุให้ท่านซึ่งเป็นพระโอรสอ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,509 ความคิดเห็น