กลร้ายเล่ห์รัก

ตอนที่ 42 : 12 แค่คนที่ไม่เคยรักกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    21 พ.ค. 63

          รอยยิ้มหยันของคู่อริทำให้ชินานางยักไหล่และแบะปากใส่อาการนนั้นของนาถนารีที่คงตั้งใจเยาะเย้ยเธอเรื่องท่านชายนคเรศที่ยังให้ความสำคัญกับฝ่ายนั้นที่เป็นอดีตคนรักออกนอกหน้าทั้งที่เสด็จพร้อมเธอซึ่งเป็นหม่อม แม้จะรู้สึกเสียหน้าและขุ่นใจที่ทรงมีท่าทางอาวรณ์คู่รักเก่า ทั้งที่เพิ่งทรงประทานจุมพิตเร่าร้อนกับเธอเมื่อเช้า ชินานางก็ไม่แสดงอาการให้อีกฝ่ายจับสังเกตได้ สีหน้าของเธอยังราบเรียบ


                “ดูเหมือนท่านชายกับนาถจะกลับมาพร้อมกันเลยนะ นายว่าไหมวิก” ชินานางประชดเหน็บแนม


                “แคร์หรือเปล่าล่ะ” กรวิกหัวเราะน้ำเสียงเพื่อน


                “แค่เสียหน้านิด ๆ น่ะ แต่ไม่แคร์เลย” ชินานางไหวไหล่เล็กน้อย


ท่านชายเสด็จกลับมาทันทอดเนตรอาการไหวไหล่เล็กน้อยของภรรยาที่ไม่มีท่าสนใจซักถามใด ๆ ทำให้ทรงอดรู้สึกผิดกับคนตรงหน้าขึ้นอย่างเล็กน้อย ที่ทำคล้ายแอบติดต่อกับคนรักเก่าลับหลังเธอ เมื่อทรงรับสั่งด้วยเธอก็หันมาฟังรับสั่งด้วยใบหน้าปกติไร้ร่องรอยโกรธเคืองตลอดมื้ออาหาร กระทั่งสองหนุ่มพงศ์หิรัญถามย้ำเกี่ยวกับเรื่องที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้า


“ตกลงเรื่องไปแม่ฮ่องสอนยังเหมือนเดิมไหมพระนาง พี่กับนายวิกจะได้จัดที่พักไว้รอ” วฤกถาม


“ว่ายังไงเพคะฝ่าบาท ทรงเปลี่ยนพระทัยหรือยัง” ชินานางหันกลับมาถามสวามีแทน


“พรุ่งนี้ผมกับพระนางจะตามไปครับ” ท่านชายทรงรับสั่งตอบวฤกแทน


“ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ค่อยพบกันใหม่ครับ เราสองคนทูลลา” วฤกกล่าว


“พรุ่งนี้เจอกันพี่วุล์ฟ วิก เดินทางดี ๆ นะ” ชินานางกล่าวเมื่อต่างลุกขึ้นเตรียมแยกกัน


“เจอกันพรุ่งนี้พระนาง” วฤกยิ้มให้สองสามีภรรยานิด ๆ ในขณะที่กรวิกยกมือไหว้ท่านนัฏและส่งยิ้มให้เพื่อนสาว


นาถนารีเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อท่าทางของชินานางไม่แสดงอาการใส่ใจกับสิ่งที่เธอพยายามสื่อ มิหนำซ้ำยังทำเหมือนไม่สนใจเธอด้วยการควงแขนท่านนัฏเดินตามสองพี่น้องพงศ์หิรัญผ่านมาทางโต๊ะของเธอกับนายกิติศักดิ์ด้วยมาดราวผู้ชนะอีกต่างหาก


“พวกเราขอตัวกลับก่อนนะครับคุณกิติศักดิ์ คุณนาถนารี โอกาสหน้าคงได้พบกัน” วฤกส่งยิ้มเยาะให้หญิงสาว


“ทูลลากระหม่อม โอกาสหน้าเจอกันครับคุณวฤก” นายกิติศักดิ์ลุกขึ้นพร้อมกล่าวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม


“แล้วเจอกันใหม่นะนาถ หวังว่าคราวหน้าเราจะได้รับข่าวดีของเธอและคุณกิติศักดิ์นะ” ชินานางแสร้งส่งยิ้มหวานให้คู่อริเมื่อแทนตัวเธอและท่านชายด้วยคำว่า “เรา”


ท่านชายทรงถอนพระปัสสาสะเมื่อต้องเผชิญหน้าคู่รักเก่ากับคู่หมั้นของเธอทั้งที่เพิ่งทรงแอบติดต่อกับหญิงสาวลับผู้ชายคนนี้ รวมถึงการเผชิญหน้ากันของสองสาวที่ดูเหมือนเจอกันเมื่อไหร่ต้องมีการประทะคารมกันทุกครั้ง ทรงทอดเนตรดวงตาลุกวาวของนาถนารีด้วยความเห็นใจ และทรงหมั่นไส้หม่อมของท่านที่ช่างขยันยั่วโมโหหญิงสาว แต่พอลับหลังนาถนารี มือที่ควงอยู่กับพระกรของท่านก็คลายออกทันที ใบหน้ายิ้มแย้มของเธอเปลี่ยนเป็นเรียบเฉยไร้ความรู้สึกอย่างรวดเร็วเมื่อเข้ามานั่งบนคาดิแลคคันหรู


“ทำไมต้องยั่วโมโหนาถด้วย” ทรงถามด้วยพระสุรเสียงขรึม


“ยั่วตรงไหนเพคะ” ชินานางเลิกคิ้ว


“ก็ท่าทางและคำพูดของคุณดูจงใจยั่วให้นาถโกรธ”


“บังเอิญหม่อมฉันชอบทำอะไรตรงไปตรงมาต่อหน้าเลยเพคะ เรื่องแอบซ่อนทำลับหลัง หรือหน้าอย่างหลังอย่างนั้นไม่ถนัด หม่อมฉันกับคู่รักของฝ่าบาทก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว อย่าใส่พระทัยกับเรื่องเล็กน้อยของเพื่อนเก่าเลยเพคะ” ชินานางไหวไหล่ไม่ใส่ใจ


“ถ้าคุณจะไม่ดึงผมเข้าไปเกี่ยวข้องกับการโต้คารมหรือแสดงท่าทางเอาชนะคะคานกันของคุณกับนาถ ผมคงไม่สนใจ” ท่านตรัสด้วยพระสุรเสียงเครียด


“ถ้าอย่างนั้นต่อไปเวลาเจอนาถ ฝ่าบาทก็ทรงอยู่ห่าง ๆ หม่อมฉันไว้แล้วกันเพคะ หรือถ้าจะให้ดี อย่าทรงอยู่ใกล้หม่อมฉันจะดีกว่าถ้ากลัวว่าคู่รักของฝ่าบาทจะเข้าใจผิด” ชินานางพยายามใช้น้ำเสียงเรียบเรื่อยแสดงความไม่ใส่ใจทั้งที่ภายในนั้นอัดอั้นจนอารมณ์แทบระเบิดใส่ท่านได้อยู่แล้ว


“ฮึ...”


อารมณ์ของชินานางในตอนนี้ถ้าต้องเปรียบเทียบกับสิ่งใดสักอย่างคงเปรียบได้กับทะเลที่กำลังจะเกิดซึนามิครั้งใหญ่ไม่ต่างกับท่านชายเลยแม้แต่นิดเพราะกำลังทรงรู้สึกหงุดหงิดพระทัยกับท่าทางไม่แยแสของหม่อมเต็มกำลัง ภายในรถจึงคงบรรยากาศน่าอึดอัดไว้เมื่อไม่มีใครเอ่ยปากคุยใด ๆ กันอีก


ตั้งแต่กลับจากบางปูจนถึงค่ำวันนี้ชินานางยังไม่ยอมพูดกับท่านเลยแม้แต่คำเดียว แต่เธอก็ยังคงทำหน้าที่ภรรยาที่ดีด้วยการเตรียมเครื่องทรงตลอดจนน้ำอุ่นให้ทรงสรงน้ำ ท่านชายทรงถอนพระปัสสาสะเพราะไม่ชอบบรรยากาศที่หญิงสาวทำให้ทรงรู้สึกเหมือนคนทำความผิด และท่านก็ผิดจริง ๆ ที่ทำเหมือนไม่ให้เกียรติเธอแอบออกไปคุยกับคู่รักเก่าถึงแม้จะเป็นแค่เพียงการโทรศัพท์คุยกันเท่านั้นก็ตาม


หลังจากเตรียมเครื่องทรงนอนและน้ำสรงให้ท่านชายตามหน้าที่เรียบร้อยแล้ว เธอก็ไม่สนใจท่านชายอีก เธอใช้มือรวบปลายผมออกจากต้นคอพร้อมติดกิ๊ฟไว้กับผมที่ขมวดปลายเรียบร้อยก่อนจะหยิบครีมบำรุงผิวขึ้นลูบไล้บาง ๆ บนใบหน้าโดยไม่แคร์ “พระเนตรเหยี่ยว” ที่จ้องมองเธอนิ่ง หลังจากบำรุงผิวเรียบร้อยเธอจึงเดินไปเปิดไฟหัวเตียงทั้งสองด้านก่อนจะเดินตรงไปปิดไฟกลางห้อง


แสงไฟสลัว ๆ กับภาพหญิงสาวร่างโปรงระหงที่ค่อย ๆ เยื้องย่างราวกับนางพญา ใบหน้าของเธอเชิด สายตาไม่ชำเลืองแลท่านแม้แต่น้อยมิหนำซ้ำเธอยังทำเหมือนท่านเป็นเพียงอากาศว่างเปล่าไร้ตัวตน เมื่อเดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนฟูกที่นอนและสอดปลายเท้าเข้าใต้ผ้าห่ม ก่อนจะดึงกิ๊ฟบนศีรษะออกวางบนสตูลข้างเตียงล้มตัวลงนอนทางฝั่งของเธอ ชินานางพลิกตัวหันหลังให้ท่านพลางเอื้อมมือดึงสายชักโคมไฟทางฝั่งของเธอปิด


“คุณเลือกที่จะทำแบบนี้เองนะพระนาง”


“...” ดวงตาสวยทอประกายดื้อดึงครู่หนึ่งก่อนจะปิดลงไม่สนใจเสียงท่านอีก


ท่านชายทรงกริ้วที่ชินานางทำเหมือนท่านไร้ความหมาย ไม่เคยมีใครแสดงกิริยากับท่านเหมือนเช่นที่ชินานาง กล้าทำ ในเมื่อเธอเลือกที่จะทำราวกับท่านไร้ความหมายในสายตาของเธอ ท่านก็ไม่คิดจะสนทัยในตัวเธอเช่นกัน ชินานางเลือกที่จะต่างคนต่างอยู่ ท่านก็ไม่ทรงแคร์ที่จะอยู่กันไปแบบนี้ ท่าทีดื้อรั้นทำเชิดหยิ่งของเธอทำให้ท่านกริ้วพาลคิดว่าที่เธอกล้าแสดงกับท่านขนาดนี้คงเพราะคิดว่าตัวเองร่ำรวยมีอำนาจเงินล้นเหลือจนสามารถข่มท่านได้ ท่านไม่คุ้นกับผู้หญิงเช่นชินานางที่ทำเชิดหยิ่งและไม่เห็นท่านอยู่ในสายตา ท่านชายไม่คิดที่จะชอบผู้หญิงลักษณะแบบนี้ด้วยโดยเฉพาะผู้หญิงที่เป็นหม่อมของท่านจึงทรงพลิกพระวรกายหันหลังให้เธอเช่นกัน


 

Thumbnail Seller Link
กลร้ายเล่ห์รัก
เตชิตา
www.mebmarket.com
หม่อมเจ้านคเรศ  วิษณุรังสรรค์ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและ รักเกียรติขององค์เหนือสิ่งใด จะทำเช่นไรเมื่อพินัยกรรมของพระชนกระบุให้ท่านซึ่งเป็นพระโอรสอ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,509 ความคิดเห็น

  1. #2490 Npff (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 06:56
    ดี จนแล้วยังไม่เจียมนะท่านชาย
    #2,490
    0