กลร้ายเล่ห์รัก

ตอนที่ 36 : 10 ปิดประตูตีแมว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    17 พ.ค. 63

สายตาพนักงานหลายคนจ้องมองท่านชายและหม่อมด้วยความชื่นชมแม้วันนี้หม่อมของท่านจะอยู่ในชุดเรียบ ๆ ธรรมดาแต่กลับดูโดดเด่นชวนมองด้วยรูปร่างกลมกลึงงดงาม รอยยิ้มที่หม่อมมีให้ท่านชายกับสายเนตรอ่อนโยนที่ส่งถึงหม่อมทำให้บรรดาพนักงานทุกคนต่างพูดกันเป็นเสียงเดียวว่าทั้งคู่สมกันราวกิ่งทองใบหยก


“คุณจะว่ายังไงถ้าผมจะชวนไปฮันนีมูนที่วังพนาลี” ท่านนัฏตรัสถามหญิงสาวเบา ๆ หลังจากที่เธอนั่งลงบนโซฟาตัวยาวริมห้องทำงานของท่าน


“ไปได้เหรอเพคะ” ชินานางถามดวงตาพราวทันที


“ได้สิ แต่ผมคงต้องเคลียร์งานอีกสักอาทิตย์เพราะนายธันเขาลาไปเที่ยวยาวเลยคราวนี้”


“ท่านชายธันไม่อยู่เหรอเพคะ”


“ครับ”

 

เรือสำราญลำนำทราย

ท่านชายธเนศวรกำลังทรงวุ่นวายอยู่กับหญิงสาวในอ้อมพระกรหลังจากที่ทรงวางแผนลักพาตัวเธอมาจากงานเสกสมรสของพระเชษฐาตั้งแต่เมื่อคืนโดยไม่มีใครสงสัยเพราะท่านทรงเป็นผู้ที่เดินไปบอกกับนายจรัญบิดาของหญิงสาวด้วยองค์เองว่าโชติรสฝากเรียนท่านว่าเธอกลับพร้อมเพื่อนและจะเดินทางไปดูซากวัฒนะธรรมที่เพิ่งค้นพบใหม่ ทำให้คุณจรัญไม่ได้สงสัยอันใดเนื่องจากบุตรสาวของท่านมักตื่นเต้นทุกครั้งเมื่อได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับซากวัฒนะธรรมที่ขุดค้นพบใหม่ ๆ อีกทั้งท่านกำลังให้ความสำคัญกับพิธีส่งตัวบ่าวสาวหลังจบงานเลี้ยงฉลองเสกสมรสทำให้ท่านชายถือโอกาสดำเนินตามแผนที่จะลักพาตัวโชติรสได้อย่างสะดวก หญิงสาวเองก็คงคิดไม่ถึงว่าท่านจะทรงทำเช่นนี้จึงไม่ทันได้ระวังตัว


คาดิลแลค ซีทีเอส รถซีดานสุดหรูที่ท่านชายธันทรงให้มหาดเล็กคนสนิทนำมาส่งท่านและโชติรสเพื่อลงเรือส่วนองค์ของท่านที่ท่าเรือและแล่นจากไปเมื่อท่านทรงอุ้มร่างไร้สติของหญิงสาวขึ้นมาถึงบนเรือเหล็กลำใหญ่ ท่านชายทรงชื่นชอบที่จะเดินทางท่องเที่ยวด้วยการขับเรือออกทะเลบ่อยครั้ง เรือลำใหญ่นี้จึงถูกตกแต่งให้เพียบพร้อมทั้งห้องโดยสารที่ถูกปรับเปลี่ยนเป็นห้องบรรทมติดแอร์อำนวยความสะดวก  ห้องครัวกว้างที่มีอุปกรณ์ทันสมัย ห้องเก็บน้ำจืดขนาดใหญ่รวมทั้งเครื่องปั่นไฟ ซาวน์เตอร์ ดาวเทียมที่จะทำให้ท่านไม่ต้องขึ้นฝั่งได้นานหลายวันทีเดียว


ทรงวางร่างบางลงบนฟูกที่นอนก่อนจะนำเรือออกจากฝั่งแล่นออกสู่ท้องทะเลกว้าง ทรงปล่อยให้เรือลอยอยู่บนพื้นน้ำกลางทะเลหลังจากแล่นออกจากฝั่งมานานกว่าหนึ่งชั่วโมง จากนั้นจึงเสด็จมาทิ้งพระวรกายลงเคียงข้างหญิงสาวที่กำลังหลับอย่างมีความสุข ทรงทอดมองเธอเงียบ ๆ อยู่อย่างนั้นก่อนจะบรรทมหลับไปพร้อมกับหญิงสาว ต่อจากนั้นอีกเพียงหนึ่งชั่วโมงโชติรสก็กะพริบตาช้า ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นเบา ๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงความอึดอัดที่โอบรัดรึงตัวเธอให้ขยับได้อย่างลำบาก ภาพเพดานไม่คุ้นตาบวกกับความมึนงงหลังจากที่เธอพยายามลืมตาตื่นทำให้โชติรสเริ่มกลัว ร่างกายของเธอยังไม่สามารถขยับได้อย่างใจคิดแต่หัวใจกลับเต้นรัว


“ทำไมถึงเป็นแบบนี้” โชติรสรำพันเบา ๆ


เสียงครางเบา ๆ ของหญิงข้างพระวรกายบวกกับอาการขยับตัวของเธอปลุกให้ท่านชายทรงลืมพระเนตร มือเรียวที่พยายามผลักไสพระกรของท่านออกจากการโอบไว้รอบเอวของเธอออกสร้างรอยแย้มสรวลเจ้าเล่ห์ให้เกิดบนพักตร์คมเมื่อยิ่งทรงรัดพระกรแน่นดึงกายเธอชิดพระอุระ พระโอษฐ์หยอกเย้าที่ใบหูนุ่มสร้างความตกใจและหวาดผวาให้กับร่างบางที่ยังอ่อนแรงเพราะฤทธิ์ยา


“ใคร!! ปล่อยนะ” เสียงห้ามเบา ๆ ไร้กำลังขัดขืนดังผ่านริมฝีปากอิ่มเบา ๆ


“ตื่นแล้วเหรอลูกแมวน้อย” ทรงกระซิบเสียงพร่า


“ใครน่ะ!! ทำไมฉันไม่มีแรงขยับเลยนะ” โชติรสพยายามขืนตัวทั้งที่ทำได้ยากเย็นเหลือเกิน


“ทายสิคนเก่ง” ทรงกระซิบทั้งที่ยังคงซุกพระพักตร์กับซอกคอขาวหอมของหญิงสาวที่พยายามขืนตัวออกจากอ้อมพระกรแต่ดูเหมือนเธอจะไร้เรี่ยวแรง จากที่ทรงคิดจะแกล้งเธอเล่นแต่เมื่อได้เริ่มก็ยากที่จะทรงหักห้ามพระทัยไม่ให้ดำเนินต่อ พระหัตถ์หนาเริ่มรุกรานด้วยการปลดซิปชุดแซคตัวสวยและรั้งสายเส้นเล็กที่คล้องบ่าเธอไว้ลงเปิดทางให้พระพักตร์คมและพระโอษฐ์ที่ลากไล้ไปตามพระอารมณ์ที่เหมือนลาวากำลังเดือดรอวันปะทุพวยพุ่งระเบิดท่วมจากปล่องภูเขาไฟ


มือเรียวพยายามผลักไสสัมผัสเปียกชื้นที่ไต่ไปตามลาดไหล่จนถึงเนินเนื้ออก เธอสะดุ้งนิด ๆ เมื่อรู้สึกเย็นวาบและสัมผัสได้ถึงการถูกปลดตะขอบราด้านหน้าเพราะเธอใส่บราไร้สายตะขอหน้าซึ่งนั่นทำให้ท่านชายธันทรงพอพระทัยที่จะใช้พระโอษฐ์กำจัดเพื่อปลดปล่อยความงดงามของเธอให้ทรงทอดพระเนตร ทรงเงยพระพักตร์ขึ้นจ้องกายสาวไร้พันธนาการจากบราที่โอบประคองปทุมถันอย่างชื่นชมก่อนจะก้มพระพักตร์ลงไปจนพระโอษฐ์ชื้นสัมผัสเบา ๆ และวนเวียนลิ้มรสเกสรปทุมสีอ่อนด้วยความหลงใหลในขณะที่เจ้าของบัวคู่งามหยัดกายแอ่นขึ้นตามแรงเล้าของท่านชายอย่างไร้กำลังต่อต้าน


ใบหน้าหวานแหงนเงยจนแผ่นหลังหยัดโค้ง หน้าอกอิ่มแนบสนิทกับพระพักตร์คมที่เฝ้าชื่นชมผิวเนียนของเธอไม่ยอมถอยห่าง พระโอษฐ์ลากต่ำเรื่อยไล้ไปจนถึงหน้าท้องแบนเรียบ ทรงหยุดพระโอษฐ์หยอกล้ออยู่กับหลุมสะดือสวยของเธออีกครู่ใหญ่คล้ายแกล้งให้ใจสาวสั่น ปลายพระชิวหาที่ทำท่าจะซุกซนลากลงต่ำไปไหนต่อไหนหยุดชะงักอยู่กับแพนตี้ตัวน้อยในขณะที่พระหัตถ์ยังกอบกุมปทุมคู่งามอย่างย่ามใจ


“ไม่!! ได้โปรดอย่าทำอย่างนี้” เสียงราวกระซิบดังลอดผ่านริมฝีปากบางอิ่มเบา ๆ


“แบบไหนลูกแมว” ทรงกระซิบเสียงพร่าพร้อมกับวนพระโอษฐ์ขึ้นมาสัมผัสปทุมงามแทน


“ท่านชายธัน!!


โชติรสพยายามเงยใบหน้าขึ้นสบพระเนตรคู่คม สองมือที่พยายามผลักดันจนกระทั่งเห็นชัดว่าชายที่กำลังล่วงเกินเธออยู่คือท่านธเนศวร ความกลัวในตอนต้นกลายเป็นความโล่งใจปะปนกับความโกรธที่เข้ามาแทนที่ รวมถึงความเขินอายเมื่อร่างกายของเธอไร้เรี่ยวแรงผลักไสจนต้องปล่อยให้พระโอษฐ์ชื้นหากำไรจากเนื้อนวลของเธอด้วยความจำยอม


“ฝ่าบาททำอะไรกับหม่อมฉัน” โชติรสพยายามถามแม้เสียงของเธอจะเบาก็ตามที


“อื้ม..นั่นสิทำอะไรดีนะ” ท่านชายทรงเลิกพระขนงพร้อมยกริมพระโอษฐ์เล็กน้อย


“ปล่อยหม่อมฉัน จะทรงทำกับหม่อมฉันอย่างนี้ไม่ได้นะเพคะ”


“แบบนี้น่ะแบบไหน หรือว่าจะเป็น...”


พระสุรเสียงยั่วเย้าหยุดลงเมื่อพระหัตถ์ลากไล้กายสาวจากลาดไหล่ต่ำลงมาถึงเนินอกอิ่ม พระอังคุฐสัมผัสแผ่ว ๆ กับยอดทรวงพาหัวใจของเธอกระตุกหวามไหวเผลอเปล่งเสียงครวญวาบหวิว แม้จะอยากถอยหนีแต่ร่างกายกลับไม่เอื้ออำนวยทำให้ท่านชายทรงพระสรวลเสียงดังก่อนจะดึงพระหัตถ์ลงต่ำไปจนถึงแพนตี้ตัวเล็กที่เกี่ยวอยู่กับสะโพกมนและทรงทำท่าจะดึงมันลงจนโชติรสต้องร้องห้ามเสียงรัว


“ไม่เพคะฝ่าบาท ได้โปรดพอเสียทีเถอะอย่าทรงหยามกันด้วยการทำอย่างนี้กับหม่อมฉันเลยเพคะ” น้ำตาของเธอไหลจากทางหางตาก่อนที่เสียงจะกลายเป็นเสียงสะอื้นด้วยความตื่นกลัว


“ลูกแมวน้อย ตัวสั่นหมดแล้ว” ท่านชายทรงดึงร่างบางเข้าแนบพระอุระ


“อย่าทำกับหม่อมฉันแบบนี้เลยเพคะฝ่าบาท ได้โปรดกรุณาปล่อยหม่อมฉันเถอะเพคะ”


“ไม่มีวันลูกแมว คุณจงใจมายั่วเย้าให้ผมหลงและจะมาตีจากกันง่าย ๆ ราวกับผมไร้ความรู้สึก คุณคิดว่าผมจะยอมปล่อยคุณไปอย่างนั้นเหรอพระพาย”


“ทรงกริ้วหม่อมฉันถึงขนาดต้องทำการหยามเกียรติให้หม่อมฉันได้อับอายขนาดนี้ หม่อมฉันอยากทราบนักว่าความผิดที่หม่อมฉันไม่ตั้งใจก่อมันสมควรแล้วจริง ๆ หรือเพคะที่จะได้รับโทษทัณฑ์รุนแรงจากฝ่าบาท” โชติรสถอนสะอื้นพร้อมกับถามท่านชายด้วยน้ำเสียงสั่นพร้อมกับดึงผ้าห่มขึ้นคลุมกายเมื่อท่านชายทรงยอมปล่อยเธอ


“คุณคิดว่าการเป็นผู้หญิงของผมเป็นโทษทัณฑ์รุนแรงเหรอโชติรส” ท่านชายทรงทอดเนตรหญิงสาวนิ่ง


“สำหรับผู้หญิงคนอื่นอาจรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้รับความกรุณาจากฝ่าบาท แต่หม่อมฉันไม่ต้องการเพคะ ถ้าต้องเป็นหนึ่งในผู้หญิงของฝ่าบาท” โชติรสตอบพร้อมกับเชิดใบหน้านองน้ำตานั้นขึ้นเล็กน้อย


“แล้วถ้าเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวของผมล่ะพระพาย คุณจะยอมอยู่กับผมมั้ย”


“นานแค่ไหนเพคะ หนึ่งปี สองปี หรือว่าสามปี ก่อนที่จะทรงทอดทิ้งหม่อมฉันและทรงกลับไปมองผู้หญิงอื่นที่ถูกตาต้องทัยฝ่าบาทรายใหม่” โชติรสถามเสียงเยาะหยัน


“ที่คุณปฏิเสธและหนีผมเพราะเรื่องนี้อย่างนั้นเหรอพระพาย” พระขนงเลิกขึ้นเล็กน้อย


“...” โชติรสสะบัดหน้าหลบดวงเนตรคม


ท่านชายทรงยื่นพระหัตถ์ออกไปสัมผัสเบา ๆ กับคางมนของเธอพร้อมกับยกขึ้นเล็กน้อยเพื่อบังคับให้ดวงตากลมหวานหันกลับมาสบเนตรกับท่าน ทรงทอดเนตรสบตาของเธอนิ่งราวกับพยายามค้นหาสิ่งที่อยู่ข้างใน


“ฟังผมนะพระพาย ผมไม่เคยคิดจริงจังกับผู้หญิงคนไหนจนกระทั่งได้พบคุณ แต่คุณกลับทำเหมือนผมไม่มีความหมายในสายตา คิดจะหนีจากกันไปท่าเดียวแล้วคุณก็เดินจากไปเสียเฉย ๆ อย่างนั้นจะให้ผมยอมปล่อยคุณไปง่าย ๆ โดยไม่ทำอะไรเลยอย่างนั้นเหรอพระพาย ในเมื่อคุณเลือกที่จะหนี ผมก็เลือกที่จะตามจับคุณกลับมา และผมสัญญาว่าจะขังคุณไว้แบบนี้จนกว่าคุณจะยอมเลิกหนีผมเสียที” ทรงรับสั่งจริงจัง


“แล้วทรงเอาคู่ควงของฝ่าบาทไปไว้เสียที่ไหนล่ะเพคะ หม่อมฉันยังไม่เห็นเธอ” โชติรสกลับถามไปอีกเรื่อง


“ทำไมต้องเห็นในเมื่อบนนี้มีเพียงคุณและผมเท่านั้น”


“เราอยู่ในเรือใช่ไหมเพคะ”


“ครับ แถมยังอยู่กันตามลำพังกลางทะเลเสียด้วยสิลูกแมวน้อย”


“กลางทะเล!!” โชติรสทวนคำเสียงดังขึ้นอีกนิด


“ใช่ บางทีคุณอาจจะอยากแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนที่เราจะคุยกันมากกว่านะพระพาย”


“อุ๊ย! เพคะ”  โชติรสร้องอุทานเสียงดังเมื่อสบเนตรที่กำลังจับจ้องมองอกอิ่มชูช่อท้าทายสายพระเนตรผ่านผ้าห่มเนื้อบางเบาจนเธอต้องซุกตัวและหันหลังให้ท่านพร้อมตอบรับ


Thumbnail Seller Link
กลร้ายเล่ห์รัก
เตชิตา
www.mebmarket.com
หม่อมเจ้านคเรศ  วิษณุรังสรรค์ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและ รักเกียรติขององค์เหนือสิ่งใด จะทำเช่นไรเมื่อพินัยกรรมของพระชนกระบุให้ท่านซึ่งเป็นพระโอรสอ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,509 ความคิดเห็น

  1. #2484 JNie (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 12:46
    เอ่อ ชายธัน ใครโดนแบบนี้ก็ไม่โอเคนะ
    #2,484
    0