กลร้ายเล่ห์รัก

ตอนที่ 35 : 9.3 สมรสไม่สมรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,902
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    16 พ.ค. 63

แม้จะเป็นเวลาดึกแล้วแต่เพราะไม่เคยต้องใช้ชีวิตร่วมห้องกับใครทำให้ชินานางรู้สึกคล้ายจะวางตัวไม่ถูกเช่นกัน หญิงสาวเดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟาเบดตัวใหญ่ริมหน้าต่างแทนเตียงนอนหลังใหญ่กลางห้อง เธอหยิบรีโมททีวีและกดเปิดโทรทัศน์เพื่อดูรายการเพลงยามดึกที่เธอดูเสมอเวลาที่นอนไม่หลับ เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องเล็กของท่านชายดังยาวต่อเนื่องแต่เธอไม่เห็นว่าจะทรงสนพระทัยที่จะรับ


ชินานางวางรีโมตก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหยิบโทรศัพท์ของท่านและเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาที่แขวนข้างฝาผนัง เวลากว่าห้าทุ่มกับคืนวันส่งตัวเข้าห้องหอ เธออยากรู้เหมือนกันว่าใครกันหนอที่กล้าโทร.มาในเวลาเช่นนี้ ชินานางตั้งใจจะนำโทรศัพท์ไปส่งให้ท่านชายเพราะกลัวว่าอาจจะเป็นพระอนุชาที่โทร.เข้ามาเพราะมีเรื่องสำคัญ สายตาอดเหลือบมองหน้าปัดโทรศัพท์ไม่ได้ หัวใจของเธอกระตุกนิดหนึ่งเมื่อเห็นชื่อที่โชว์อยู่บนหน้าจอนาถ


“โทรศัพท์เพคะ”


ชินานางยื่นโทรศัพท์ที่ยังคงส่งเสียงดังเรียกเข้าไม่ขาดระยะทั้งที่เป็นคืนแต่งงาน ท่านนคเรศเอื้อมหัตถ์ออกมาหยิบโทรศัพท์ที่ยังส่งเสียงร้องออกจากมือหม่อมของท่านและทำแค่เพียงชำเลืองมองก่อนที่ท่านชายจะตัดสายทิ้งและปิดเครื่องอย่างไม่ใยดี ท่านชายโยนโทรศัพท์ส่วนองค์ลงบนที่นอนง่าย ๆ แม้ว่าจะทรงรู้สึกเป็นห่วงหญิงสาวที่โทร.หาท่านในเวลาดึกแบบนี้แค่ไหน หากทรงรับก็อาจทำให้ยิ่งห่วงใยและอาจขัดใจกับหม่อมที่เพิ่งเสกสมรสอย่างชินานางได้จึงตัดสินพระทัยตัดสายของคนรักทิ้งและปิดเครื่องทันทีทรงรั้งแขนเรียวไว้เมื่อหญิงสาวกำลังจะหันหลังเดินหนีท่าน


“นอนเถอะ ดึกแล้ว”


ชินานางไม่ขัดพระทัยเพราะเธอเดินตามแรงดึงจากพระหัตถ์เมื่อท่านชายกดบ่าของเธอเบา ๆ ให้เธอนั่งลงบนเตียงกว้าง เธอระบายลมหายใจยาวแต่ยอมทิ้งตัวลงนอนตะแคงหันหลังเหลือเนื้อที่กว้างอีกด้านไว้สำหรับท่านชายบรรทม แสงไฟถูกดับลงอยู่พักใหญ่กว่าชินานางจะทำใจที่จะหลับตาลงโดยไม่หันมองไปทางด้านหลังที่มีพระวรกายกำยำและพระเนตรคมที่ยังจ้องมองแผ่นหลังบอบบางของเธอเช่นกัน


ท่านชายทรงถอนพระอัสสาสะพร้อมหลับพระเนตรบรรทมเมื่อผ่านไปพักใหญ่ ทั้งที่ทรงห่วงหญิงสาวอีกคนแต่ทำไม่ท่านถึงทรงสุบินถึงหญิงสาวข้างกาย ภาพที่เคยมีเวลาดี ๆ ร่วมกับเธอตลอดจนภาพเธอในชุดเจ้าสาวแสนสวย ในฝันเธอดูงดงามอ่อนหวาน รอยยิ้มบนใบหน้านวลมอบให้ท่านอย่างอ่อนโยนจนทรงเผลอเอื้อหัตถ์รั้งเอวบางแนบชิดพระวรกายโดยไม่รู้องค์ว่าเพราะความอบอุ่นในอ้อมพระกรทำให้ชินานางขยับตัวเข้าซุกพระอุระของท่านอย่างไม่รู้ตัว ไม่ต่างกับท่านเองก็ทรงประคองกอดร่างหอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นสบู่เด็กอ่อน ๆ ของหม่อมชิดพระอุระทั้งที่ทรงหลับพระเนตรคิดว่าเป็นเพียงภาพฝันในพระสุบิน

 

แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าปลุกให้ร่างที่ก่ายกอดกันอยู่ทั้งสองเริ่มขยับรับรู้ถึงการแนบชิด พระเนตรคมกระพริบถี่ไล่ความง่วงพร้อมกับพระขนงยกน้อย ๆ เมื่อทรงลืมเนตรขึ้นพบวงหน้านวลอิงแอบซบอยู่แนบพระอังสา ท่านชายทรงไล่พระเนตรทอดมองหญิงสาวตั้งแต่หน้าผากโหนกนูนเรื่อยลงมาจนถึงพวงแก้มนุ่มเนียนน่าสัมผัส ดวงตากลมหวานที่ปิดสนิทไม่รับรู้ว่ากำลังถูกท่านชื่นชมด้วยพระเนตรคมกล้า ริมฝีปากอิ่มเย้ายวนให้อยากลองจุมพิตเธออีกสักครั้ง เมื่อแพขนตาบางเริ่มขยับกระพริบเบา ๆ อย่างคนที่กำลังจะลืมตาตื่นทำให้ทรงอดแย้มสรวลเอ็นดูไม่ได้ ดูเหมือนหม่อมของท่านจะกำลังงงหรือไม่แน่ใจนักว่าเธอนอนอยู่ที่ใด และมานอนในอ้อมพระกรได้อย่างไร


“อรุณสวัสดิ์ หม่อมชินานาง  วิษณุรังสรรค์” ทรงรับสั่งล้อเลียนหญิงสาวพระเนตรพราว


“...” ชินานางลืมตาไล่ความง่วงงุนพร้อมรีบดันตัวออกห่างพระอุระทันทีด้วยความเขินเมื่อพบว่าเธอโอบแขนไว้รอบบั้นพระองค์ของท่านชายนัฏ แถมใบหน้านวลของเธอยังแนบสนิทกับพระอุระอีกต่างหาก...ท่านชายทรงสรวลเบา ๆ เมื่อเห็นร่องรอยเขินอายจากหม่อมที่เคยมีแต่ความมั่นใจในตัวเอง ท่านยังไม่เคยเห็นเธออายจนหน้าแดงก่ำแบบนี้มาก่อนทำให้ทรงเอ็นดูจนอดแย้มสรวลเนตรพราวไม่ได้ ยิ่งเธอทิ้งปลายเท้าลงหยัดยืนและรีบรี่เดินหายเข้าไปในห้องน้ำเพราะความขวยเขินทำให้ต้องทรงสรวลสุรเสียงดัง


ทรงแย้มพระสรวลให้หญิงสาวก่อนจะทรงก้าวพระบาทสวนเข้าไปสรงน้ำจัดแจงองค์เองบ้าง ทรงพอพระทัยเมื่อเสด็จเข้ามาพบกับน้ำอุ่นในอ่างที่หญิงสาวผสมเตรียมไว้ให้ ในขณะที่หญิงสาวที่ทำให้ทรงเอ็นดูอย่างชินานางกำลังรีบแต่งตัวและเตรียมชุดให้พระสวามีอย่างเรียบร้อย จากนั้นก็รีบลงไปจัดแจงเตรียงเครื่องเสวย ทำให้เมื่อทรงสรงน้ำเรียบร้อย ชินานางก็ไม่ได้อยู่ในห้องอีกแล้ว ทรงอดที่จะแย้มสรวลเมื่อก้มพระพักตร์มองชุดทรงที่ชินานางเป็นคนจัดเตรียมไว้ให้อย่างเรียบร้อย ทรงแต่งองค์และเสด็จลงไปห้องเสวยในชุดพร้อมที่จะออกไปทำงานเหมือนดังเช่นปกติแม้ว่าวันนี้จะเป็นเช้าแรกของการอภิเษกสมรส เครื่องเสวยที่ชินานางเตรียมไว้สำหรับท่านถูกจัดเรียงรอให้ทรงเสวยอยู่แล้วอย่างพร้อมเพียงแต่กลับไร้เงาของเธอให้ทรงทอดพระเนตรจนอดไม่ได้ที่จะรับสั่งถามหากับมหาดเล็ก


“ทำไมจัดแค่ที่เดียว แล้วของหม่อมล่ะ” ทรงถามมหาดเล็กเบา ๆ เมื่อเห็นว่าบนโต๊ะเสวยมีเพียงอาหารเช้าที่จัดเตรียมไว้ชุดเดียว


“หม่อมรับประทานในครัวแล้วกระหม่อม”


“อย่างนั้นเหรอ”


ท่านชายไม่แน่พระทัยนักว่าชินานางจะทำอะไรในขณะที่ต้องอยู่ในฐานะหม่อมของท่านเพราะงานของเธอก็อยู่ไกลข้ามไปคนละภาคของประเทศแบบนี้ หรือบางทีเธออาจจะเดินทางขึ้นล่องกรุงเทพฯ กับเพชรบูรณ์แต่คงไม่ใช่เวลานี้แน่เพราะคุณจรัญยังไม่อนุญาตให้ชินานางกลับไปทำงานของตนเอง บิดาของหญิงสาวขอให้กรวิกช่วยหาคนมาทำหน้าที่แทนบุตรสาวอย่างไม่มีกำหนดสร้างความหงุดหงิดให้กับชินานางแต่ก็ไม่สามารถขัดคำสั่งบิดาได้ และถ้าเธอต้องอยู่แต่ในวัง ท่านก็เกรงว่าเธอจะรู้สึกเบื่อจึงอดทรงเห็นใจเธอไม่ได้ในฐานะคนที่เคยทำงานอย่างท่านหากต้องว่างงานนาน ๆ คงรู้สึกแย่อย่างแน่นอน


เจ้าร้อยล้านสุนัขตัวโปรดของชินานางถูกส่งมาจากบ้านของเธอด้วยฝีมือของบิดาที่เป็นห่วงกลัวว่าเธอจะรู้สึกเหงาหากต้องมาอยู่เฉย ๆ กับท่านชายที่วังวิษณุรังสรรค์แบบนี้ คุณจรัญจึงให้คนนำเจ้าสุนัขตัวใหญ่สายพันธ์ไทยอย่าง     สุนัขพันธ์บางแก้วของชินานางลงมาให้เจ้าของได้เลี้ยงเล่นคลายความเหงา เมื่อท่านนัฏเสด็จออกมาหน้าตำหนักจึงเห็นหม่อมของท่านกับสายจูงเส้นโตในคอเจ้าสุนัขตัวใหญ่ที่วิ่งไปรอบพระตำหนักโดยไม่มีใครกล้าเข้าใกล้


เมื่อท่านเสด็จเข้าไปหาเธอ เจ้าร้อยล้านสุนัขตัวโตก็หยุดพร้อมแยกเขี้ยวทำขนพองดูน่ากลัวใส่ แต่ท่านชายกลับมองมันด้วยเนตรคมดุนิ่งพร้อมกับเจ้าของที่รั้งสายจูงเบา ๆ กระซิบเสียงอ่อนโยนห้ามปราม เจ้าสุนัขแสนรู้ก็พร้อมที่จะเชื่อฟังและนั่งลงทันทีตามคำสั่งของชินานาง


“ร้อยล้านนั่งลง” เจ้าสุนัขตัวโตรั้งสายจูงเบา ๆ กระซิบเสียงอ่อนโยนห้ามปราม เจ้าสุนัขแสนรู้ก็พร้อมที่จะเชื่อฟังและนั่งลงทันทีตามคำสั่งของชินานาง


“เหมือนมันจะเชื่อฟังคำสั่งคุณมากนะนี่”


“เพคะ”


“อยากออกไปทำงานพร้อมผมมั้ยพระนาง อยู่แต่ในวังคุณอาจเหงา ไปทำงานกับผมดีกว่า”


“ไปได้หรือเพคะ” ชินานางเอียงคอมองท่านชายนิด ๆ ด้วยท่าทางน่าเอ็ดดูนักในสายพระเนตร


“ได้สิ ยิ่งตอนนี้นายธันลางานทิ้งให้ผมทำคนเดียว ถ้าคุณเต็มใจไปช่วย ผมคงไม่เหนื่อยอย่างที่คิด”


“ถ้าอย่างนั้น ฝ่าบาททรงรอหม่อมฉันสักครู่นะเพคะ”


ท่านนัฏทรงพยักพระพักตร์


“ไปร้อยล้าน เดี๋ยวเย็น ๆ พระนางจะพาไปเที่ยวใหม่นะ วันนี้อยู่ในกรงไปก่อนนะ”


ชินานางนั่งลงพร้อมพูดกับสุนัขตัวโปรดที่ทำท่าทางเหมือนรับรู้ในสิ่งที่นายสาวสั่ง มันกระดิกหางพร้อมใช้หัวไถเบา ๆ กับมือของนายสาวเมื่อเธอสั่งให้มันยืนมันก็ยืนขึ้นทันทีและวิ่งตามเจ้าของที่จูงสายพามันกลับเข้าไปไว้ในกรงเพื่อจะขึ้นไปเปลี่ยนชุดเตรียมออกไปทำงานพร้อมท่านชาย


ยี่สิบนาทีต่อมา ชินานางวิ่งลงบันไดมาอย่างรวดเร็วด้วยชุดที่พร้อมจะออกไปข้างนอก เสื้อกล้ามสีขาวและกางเกงยีนส์เอวต่ำสีซีด คาดทับด้วยเข็มขัดหนังเส้นเล็กน่ารัก ผมของเธอถูกรวบสูงดูปราดเปรียวและมีเสน่ห์พร้อมกับสะพายกระเป๋าหนังสีน้ำตาลใบใหญ่บนไหล่มน


“ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้พระนาง” ทานนัฏทรงส่ายพระเศียรเบา ๆ


“วันนี้หม่อมฉันไปแบบนี้ได้มั้ยเพคะ หม่อมฉันไม่ได้เตรียมชุดทำงานมาเลยสักชุด”


“ไม่เป็นไร ไว้เย็น ๆ ค่อยไปหาซื้อด้วยกันก็ได้”


“ขอบพระทัยเพคะ” ชินานางเปิดยิ้มจริงใจเหมือนผู้หญิงคนเดิมที่เคยมีเวลาสั้น ๆ ร่วมกับท่านที่สนามเอทีวี


Thumbnail Seller Link
กลร้ายเล่ห์รัก
เตชิตา
www.mebmarket.com
หม่อมเจ้านคเรศ  วิษณุรังสรรค์ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและ รักเกียรติขององค์เหนือสิ่งใด จะทำเช่นไรเมื่อพินัยกรรมของพระชนกระบุให้ท่านซึ่งเป็นพระโอรสอ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,509 ความคิดเห็น

  1. #2483 JNie (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 13:33
    น่าร้ากกกจังเลยค่ะคู่นี้
    #2,483
    0