กลร้ายเล่ห์รัก

ตอนที่ 34 : 9.2 สมรสไม่สมรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,582
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    15 พ.ค. 63

งานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสค่ำคืนนี้ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมหรูกลางกรุงอย่างงดงาม ประดับประดาด้วยมวลหมู่ดอกไม้ที่เรียงร้อยเป็นซุ้มสวยกระจายทั่วห้องแกรนด์บอลรูมแต่ดูเหมือนหมู่มวลพฤษชาติทั้งมวลจะไม่ช่วยทำให้บรรยากาศที่ควรดูหวานและโรแมนติกไปมากกว่านี้ได้เลย ดูเหมือนงานจะไม่ครึกครื้นอย่างที่ควรจะเป็นเมื่อเจ้าสาวดูเหมือนจะไม่ค่อยอยากจะยิ้มสักเท่าไรนัก ส่วนเจ้าบ่าวก็ยิ้มเพียงบาง ๆ ดีหน่อยที่บ่าวสาวทั้งคู่งดงามสมกันราวกิ่งทองใบหยกกระทั่งพิธีกรเชิญบ่าวสาวขึ้นกล่าวขอบคุณแขกที่มาร่วมงาน ทั้งคู่ก็พร้อมใจกันกล่าวคำขอบคุณสั้น ๆ จนพิธีกรไม่รู้จะถามอะไรต่อกันเลยทีเดียว


โชติรสเฝ้าสังเกตทุกอย่างด้วยความกังวล ใบหน้าสวยจึงติดแววกังวลเพราะสถานการณ์การแต่งงานจำยอมของน้องสาว แต่เมื่อบังเอิญได้สบพระเนตรวาวจากพระอนุชาของเจ้าบ่าวที่ควงคู่มากับนางแบบสาวสวยหุ่นเพรียวบางในชุดแดงรัดรูป และรองเท้าส้นเข็มสีแดงเพลิงดูเปรี้ยวราวเดินออกมาจากนิตยสารแฟชั่นชั้นนำ  เพียงแค่ทรงสบตาเธอ พระพักตร์คมก็หันกลับไปมองสตรีที่ทรงควงคู่ทำทีไม่สนใจเธออีก ราวกับต้องการบอกเธอเป็นนัย ๆ ว่าไม่ทรงคิดสานสัมพันธ์กับเธออีกต่อไปอย่างแน่นอน


โชติรสสูดลมหายใจเข้าลึกและค่อย ๆ ระบายลมหายใจออกเบา ๆ เธอตัดสินใจถูกแล้วที่เลือกตัดใจจากท่านตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มคบเพราะเพียงแค่นี้ เธอก็แน่ใจแล้วว่าไม่มีทางที่จะเปลี่ยนแปลงท่านชายได้แน่นอน และเธอก็ไม่พร้อมสำหรับความรักเผื่อเลือกเสียด้วย ไม่รักก็ไม่เจ็บแต่เมื่อไหร่ที่รักจนถลำลึกและต้องพบท่านกับผู้หญิงอื่นเหมือนตอนนี้ เธอคงเจ็บปวดจนไม่รู้ว่าจะจัดการยังไงกับหัวใจตัวเองอย่างแน่นอน


ส่วนท่านชายธเนศวรเองก็ทรงเฝ้าแอบมองโชติรสโดยไม่ให้เธอรู้ตัวแต่เมื่อบังเอิญได้สบตาหวานคู่สวยของหญิงสาวท่านก็เมินหลบทำเป็นไม่สนพระทัย และหันกลับมาทำหวานใส่นางแบบสาวที่ทรงควงมาในวันนี้โดยที่ไม่ทรงรู้ว่าการกระทำเช่นนี้ยิ่งเป็นการผลักไสโชติรสออกห่างองค์เองออกไปเรื่อย ๆ


ดูเหมือนค่ำคืนนี้จะมีแต่คนแอบจ้องมองกันไปมาเพราะนาถนารีเองก็อดที่จะแอบมองชินานางด้วยความอิจฉาจนร้อนในอกเหมือนถูกสุมด้วยไฟเมื่อวันนี้เป็นวันของชินานนางจริง ๆ ไม่ว่านาถนารีจะพยายามแต่งชุดสวยแค่ไหนมางานนี้แต่ความเด่นทั้งหมดก็ยังคงเป็นของเจ้าสาวอยู่ดี ในเมื่อข้างกายของชินานางคู่เคียงด้วยบุรุษที่งามพร้อมทั้งรูปร่างหน้าตา ชาติตระกูล การศึกษาแตกต่างจากเธอที่ปัจจุบันข้างกายกลับมีเพียงแค่ไม้ผุ ๆ ที่บังเอิญมีหีบสมบัติวางอยู่ทำให้เธอไม่สามารถทิ้งไม้ผุท่อนนี้ได้ด้วยห่วงในสมบัติของเขา


“คู่นี้เขาเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก” นายกิติศักดิ์รำพันด้วยรอยยิ้ม


“เชอะ..ฉันเหมาะกับท่านมากกว่าซะอีก” นาถนารีแอบพึมพำไม่ให้คนข้างกายได้ยิน


พิธีการดำเนินไปจนกระทั่งจบ ชินานางทั้งเหนื่อยทั้งปวดแก้มไปหมดเพราะเธอต้องฉีกยิ้มให้แขกทุกคนทั้งที่ไม่อยากจะยิ้มเลยแม้แต่น้อย การแต่งงานที่เกิดจากความจำเป็นไม่สามารถทำให้เธอมีความสุขจนยิ้มออกมาเองได้ต้องยิ้มแบบฝืดเฝื่อน ยิ่งคำขอร้องของบิดาที่ตามมาส่งเธอเข้าหอที่วังวิษณุรังสรรค์ยิ่งทำให้ชินานางอยากจะร้องไห้เมื่อได้ยินคำขอของท่าน


“สัญญากับพ่อได้ไหมพระนางว่าจะไม่แยกห้องนอนกับท่านชาย” คุณจรัญกล่าวดักทางบุตรสาว


“...” ชินานางกะพริบตาก้มหน้าลง ไม่กล้าสบตาของบิดาและเจ้าบ่าวที่นั่งขมวดคิ้วฟังคำสนทนาของสองพ่อลูกนิ่ง


“ว่ายังไงพระนาง” คุณจรัญย้ำ


“หนู...” ชินานางอึดอัดอยากจะปฏิเสธแต่ก็รู้จักนิสัยของบิดาดีจนไม่กล้ากล่าวอย่างใจคิด


“พระนาง” นายจรัญกล่าวเสียงเคร่งจ้องบุตรสาวนิ่ง ๆ เหมือนบังคับให้ตอบรับคำสั่งของท่าน


“ค่ะพ่อ” เธอระบายลมหายใจอึดอัดตอบรับอย่างหมดทางเลี่ยง


“พ่อถือว่าลูกสัญญากับพ่อแล้วนะ สามีภรรยาต่อให้ทะเลาะกันก็ไม่ควรแยกห้องนอน เพราะฉะนั้นพ่อจึงขอไม่ให้ลูกแยกห้องนอนกับท่านชาย ทำได้ใช่มั้ย” คุณจรัญลูบศีรษะบุตรสาวเบา ๆ


ชินานาพยักหน้าน้อย ๆ แม้จะไม่อยากทำเลยก็ตาม


“ฝ่าบาททรงรับปากกระหม่อมเรื่องนี้ได้ไหมกระหม่อม ว่าจะไม่แยกห้องบรรทมกับพระนาง”


ท่านชายทรงพยักพักตร์ช้า ๆ แทนคำสัญญา


ชินานางมองตามหลังบิดาและนมแจ่มก่อนประตูห้องหอจะถูกดึงปิดตามหลังทั้งสองและเมื่อได้อยู่ด้วยกันตามลำพังความเงียบค่อย ๆ มาเยือนจนห้องทั้งห้องไร้สรรพเสียง เธอลุกขึ้นเดินมาหยุดอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งพร้อมกับเริ่มปลดกิ๊บติดผมทีละชิ้นก่อนจะลบเครื่องสำอางช้า ๆ ในขณะที่ท่านชายอิงพระอังสากับกรอบหน้าต่างมองเธอนิ่ง ๆ ประสานสายตากันผ่านกระจกเงาเป็นบางคราว กระทั่งเธอเริ่มปลดชุดแต่งงานด้วยท่าทางลำบากนิด ๆ เพราะเป็นซิปหลัง ท่านชายจึงทรงยืดพระวรกายตรงพลางเสด็จมาหยุดประทับยืนซ้อนหลังภรรยา สบตาเธอผ่านกระจกเงานิ่งโดยไม่รับสั่งใด ๆ พระหัตถ์เอื้อมรูดซิปยาวจนสุดสายเผยให้เห็นแผ่นหลังนวลเนียนพาพระทัยเต้นผิดจังหวะ ทรงเงยพักตร์ขึ้นจากแผ่นหลังนวลกระจายผื่นแดงของหญิงสาวเมื่อเธอหันหน้ากลับมาเผชิญพระพักตร์


“ขอบพระทัยเพคะ”


“คุณไปอาบน้ำก่อนเถอะ แล้วเราค่อยมาคุยกัน” ท่านชายทรงรับสั่งเบา ๆ


ชินานางหลบพระเนตรไม่กล่าวใด ๆ ได้แต่รีบเดินเร็วผ่านพระพักตร์ทิ้งให้ท่านนัฏสูดพระปัสสาสะเข้าลึก ก่อนจะปล่อยพระอัสสาสะออกช้าๆ แม้จะไม่ได้ทรงรักใคร่ในตัวเธอแต่การที่จะใช้ชีวิตร่วมกันแต่เพียงในนามหากต้องร่วมห้องบรรทมด้วยกันทุกค่ำคืนก็เป็นเรื่องยากที่จะห้ามความใกล้ชิดระหว่างชายหญิง คงต้องทรงใช้ความพยายามอย่างยิ่งที่จะห้ามพระทัยองค์เองไม่ให้ล่วงเกินเธอ ในเมื่อหม่อมของท่านงามทั้งรูปร่างหน้าตาและกริยามารยาทออกปานนี้


ท่านชายนคเรศทรงทรุดพระวรกายลงบนพระที่ดำริถึงวันแรกที่ได้พบกับชินานางที่สนามเอทีวี ภาพของเธอในวันวานทำให้ทรงทึ่งและเอ็นดูในตัวหญิงสาวซึ่งอยู่ในชุดไทยประยุกต์ ซิ่นแดงเข้ากันกับตัวเสื้อผ้าซาตินมันวาวเข้ารูปบ่าเดี่ยวคาดทับด้วยเข็มขัดทองติดตรึงพระทัย ยิ่งในคืนนี้อดีตคนรักอย่างนาถนารีควงคู่มากับเศรษฐีแก่คราวพ่อทำให้ท่านอดมองผู้หญิงทั้งคู่และนำเอาทั้งสองมาเปรียบเทียบกันอีกครั้งไม่ได้


ความรักที่ทรงมอบให้นาถนารียังไม่เปลี่ยนแปลงไปจากพระทัย แต่ความใกล้ชิดที่ต้องทรงมอบให้หม่อมของท่านก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ ที่จะห้ามพระทัยองค์เองไม่ให้ผูกพันกับเธอ ท่านไม่อยากทำให้ผู้หญิงสองคนต้องเจ็บปวดเพราะองค์เองในอนาคต คำสัญญาที่ทรงมอบไว้กับนาถนารีก็ทำให้ไม่สามารถทรงลืมได้เช่นกัน


เสียงน้ำเงียบลงไปพักใหญ่ ชินานางจึงเดินออกมาพร้อมชุดนอนลายการ์ตูน ผมของเธอถูกขมวดไว้ด้วยผ้าขนหนูผืนเล็กโชว์กรอบหน้างดงามน่ารัก ภาพหม่อมทำให้ท่านชายต้องลอบมองด้วยความสนพระทัย เพราะไม่ทรงเคยใช้ชีวิตร่วมกับหญิงคนไหนแบบลืมตาตื่นก็เห็นเธอ ก่อนหลับตาลงก็ยังคงเห็นเธอเหมือนกับที่ต้องทรงอยู่กับชินานาง แม้แต่กับนาถนารี ท่านก็ทรงให้เกียรติหญิงสาวเสมอ ไม่ทรงเคยล่วงเกินเธอเกินกว่าการสัมผัสด้วยจูบ


“ฝ่าบาททรงสรงน้ำก่อนดีกว่าเพคะ หม่อมฉันผสมน้ำไว้ให้แล้ว ส่วนเรื่องที่ทรงอยากรับสั่ง หม่อมฉันรอได้”  ชินานางกล่าวราวเป็นเรื่องธรรมดาที่เธอต้องปฏิบัติกับท่าน


ท่านนคเรศทรงพยักพักตร์เมื่อชินานางเปิดตู้หยิบผ้าขนหนูมายื่นให้ท่านผืนหนึ่ง ทรงยื่นหัตถ์ออกไปรับเธอก็เริ่มปลดผ้าขนหนูที่โพกไว้บนศีรษะออกและเช็ดผมช้า ๆ ในลักษณะเอียงคอนิด ๆ ราวกับไม่ใส่ใจว่าจะมีท่านอยู่ร่วมห้องด้วยหรือไม่ ท่านชายจึงทรงพาดผ้าขนหนูไว้ที่พระกรเสด็จเข้าไปในห้องสรงน้ำทั้งชุด


เมื่อท่านชายทรงปิดประตูห้องสรงน้ำแล้ว ชินานางก็หยุดมือที่กำลังเช็ดผมลงทันทีพร้อมลมหายใจที่ถูกปล่อยออกมาแรง ๆ ด้วยความหนักใจกับสถานการณ์กลืนไม่เข้าคลายไม่ออกที่กำลังจะเกิด บางทีการได้คุยกันอย่างเปิดอกอาจทำให้เรื่องราวระหว่างเธอกับท่านมีข้อสรุปที่ดีทั้งสองฝ่ายได้


เสียงเปิดประตูห้องน้ำทำให้ชินานางเหลือบมองท่านชายนิดหนึ่งก่อนจะยื่นชุดนอนที่เธอเตรียมไว้ให้กับท่าน เมื่อทรงยื่นหัตถ์ออกมารับเรียบร้อยแล้วเธอก็หันหลังให้ท่านทันทีไม่ทันได้เห็นเนตรคมที่ทอประกายอ่อนโยน เพราะไม่เคยทรงให้ใครเตรียมอะไรให้อย่างที่ชินานางเตรียมให้ท่านตั้งแต่วันแรกที่ได้ร่วมหอกันอย่างนี้ ไม่เคยคิดว่าจะทรงชอบให้มีใครวุ่นวายกับชีวิตประจำวันขององค์เอง จึงไม่เคยให้มหาดเล็กเข้ามารับใช้ในห้องบรรทม ทรงทำทุกอย่างด้วยองค์เองเสมอ แต่เมื่อชินานางใส่ใจที่จะทำให้ท่านแม้เพียงแค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ท่านก็อดเอ็นดูเธอขึ้นอีกไม่ได้


“ฝ่าบาททรงอยากรับสั่งกับหม่อมฉันเรื่องที่คุณพ่อขอร้องใช่ไหมเพคะ” ชินานางเงยหน้าขึ้นสบพักตร์เมื่อท่านชายเสด็จมาประทับใกล้ ๆ กับที่เธอนั่งรอท่านอยู่


“คุณคิดว่าผมควรทำยังไงกับเรื่องนี้” ท่านชายทรงรับสั่งพร้อมจ้องตาเธอนิ่ง


“ถ้าไม่ทรงรังเกียจจะมีหม่อมฉันเป็นเพื่อนร่วมห้อง มันก็แค่นั้นเองเพคะ” ชินานางยักไหล่ไม่ยี่หละกับเรื่องที่เกิด


“คุณคิดอย่างนั้น” ท่านชายทรงเลิกพระขนง


“เพคะ ก็แค่นั้น” ชินานางสบเนตรคมนิ่งไม่หวั่นไหว


“ต้องการเปลี่ยนแปลงอะไรในห้องนี้ คุณสั่งจัดการได้เลยนะพระนาง ไม่ต้องรอถามผม ทุกอย่างในวังผมอนุญาตให้คุณเปลี่ยนแปลงได้หมด” ท่านนัฏรับสั่งเสียงเรียบ


“ขอบพระทัยเพคะ แค่เพียงหนึ่งปีหรือสองปีที่หม่อมฉันจะอยู่ที่นี่ หม่อมฉันคงไม่คิดเปลี่ยนแปลงสิ่งใด ขอเป็นผู้อาศัยที่ดี ดีกว่าเพคะ ให้ทรงคิดว่าหม่อมฉันเป็นน้องคนหนึ่งที่มาอาศัยฝ่าบาทชั่วคราวและจะจากไปเมื่อถึงเวลาแล้วกันเพคะ”


Thumbnail Seller Link
กลร้ายเล่ห์รัก
เตชิตา
www.mebmarket.com
หม่อมเจ้านคเรศ  วิษณุรังสรรค์ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและ รักเกียรติขององค์เหนือสิ่งใด จะทำเช่นไรเมื่อพินัยกรรมของพระชนกระบุให้ท่านซึ่งเป็นพระโอรสอ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,509 ความคิดเห็น

  1. #2482 Thaboon (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 16:22

    สู้ๆๆๆ. พระนาง

    #2,482
    0
  2. #2469 ริลณี (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 09:33

    เป็นหม่อม ต้องพ่วงท้ายหลังนามสกุลว่า ณ อยุธยา นะคะ ไรท์

    #2,469
    1
    • #2469-1 เมฆดำ(จากตอนที่ 34)
      30 เมษายน 2563 / 09:28
      ขอบคุณค่า
      #2469-1