กลร้ายเล่ห์รัก

ตอนที่ 30 : 8 อริรักศัตรูหัวใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,034
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    6 พ.ค. 63

“วันพรุ่งนี้ไปรับพี่วุล์ฟกับฉันมั้ยพระนาง” กรวิกชักชวนเพื่อนสาว


“พี่วุล์ฟไปไหนมาหรอ”


วุล์ฟ หรือ วฤก  พงศ์หิรัญ นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ซึ่งเป็นพี่ชายของกรวิก คือครอบครัวคนเดียวของเขาทำให้เขากับวฤกค่อนข้างสนิทสนมรักใคร่กันมาก ความห่วงใยที่วฤกมีให้กับน้องชายจึงเผื่อแผ่มาถึงเพื่อนของน้องด้วย ในสายตาชินานาง วฤกถือว่าเป็นผู้ชายเพอร์เฟ็กต์ที่มีพร้อมทั้งทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติและรูปสมบัติเป็นที่หมายปองของสาว ๆ แตกต่างกับกรวิกที่หน้าตาไม่โดดเด่นคมเข้มเท่าพี่ชายอาจเป็นเพราะ วฤก เหมือนไปทางคุณย่าของเขาซึ่งมีใบหน้างามแบบสาวไทยแท้ ๆ แต่กรวิกกลับเหมือนมาทางมารดาที่มีเชื้อสายจีนทำให้กรวิกออกแนวหนุ่มตี๋หน้าหวานแบบอินเตอร์


“ดูงานที่ฝรั่งเศส กลับพรุ่งนี้ แกจะไปรับพี่วุล์ฟพร้อมฉันหรือเปล่าล่ะ”


“ไปสิ คิดถึงหน้าเข้ม ๆ ของมนุษย์หมาป่าจะแย่แล้ว” ชินานางยักคิ้วให้กรวิก


“เดี๋ยวฉันจะฟ้องพี่วุล์ฟว่าแกนินทา” กรวิกจิ้มนิ้วชี้กับหน้าผากเพื่อนสาว


“อย่ามาขู่เลยนายวิก พี่ชายของนายน่ะรักฉันจะแย่ ไม่มีทางดุฉันหรอก”


“แล้วทำไมแกไม่รักพี่ชายฉันมั่งละพระนาง” กรวิกใช้ไหล่กระแทกเพื่อนเป็นการกระเซ้า


“ไม่ไหวหรอก นาน ๆ เจอกันฉันยังอดหวาดกับหน้าดุ ๆ ของพี่แกไม่ได้ ถ้าต้องเป็นแฟนกันมีหวัง....” ชินานางทำท่าเชือดคอตัวเองให้เพื่อนหนุ่มดู


“พี่ชายฉันไม่ร้ายขนาดนั้นหรอก” กรวิกใช้นิ้วชี้จิ้มหน้าผากเพื่อนสาวดันเบา ๆ ด้วยความหมั่นไส้


“ไม่อยากเถียงกับคนเข้าข้างพี่ตัวเองแล้ว ออกไปหาข้าวกินกันดีกว่า” เธอฉุดมือกรวิกให้เดินออกไปยังรถของชายหนุ่ม โดยไม่รอให้เพื่อนตอบตกลงและกรวิกก็ไม่คิดจะขัดใจเพื่อนอยู่แล้ว เขายอมให้ชินานางลากไปทุกที่อย่างนี้เสมอมา

 

บรรยากาศร้านอาหารอิตาเลี่ยนดูเลี่ยนไปถนัดเมื่อสองเพื่อนซี้ต้องมาเจออริสาวเพื่อนเก่าอย่างนาถนารีที่ควงคู่มาพร้อมกับว่าที่เจ้าบ่าวของชินานางอย่างหม่อมเจ้านคเรศ ใบหน้าและแววตาของนาถนารีเป็นประกายเมื่อเห็นชินานางกับกรวิก คู่อริวัยเรียนของเธอด้วยความบังเอิญ


“พระนาง” ท่านนคเรศทรงเอ่ยเบา ๆ กับองค์เอง


“ฝ่าบาททรงรู้จักชินานางหรือเพคะ” นาถนารีเลิกคิ้วนิดหนึ่งด้วยความแปลกใจ


“เธอเป็นว่าที่เจ้าสาวของผมครับนาถ”


“อะไรนะเพคะ!” นาถนารีตกใจจนเผลอส่งเสียงดัง


“ชินานาง อัครเกตุเป็นเจ้าหนี้และว่าที่เจ้าสาวของผม” ท่านนคเรศทรงย้ำอีกครั้ง


ดวงตาของนาถนารีวาววับ สองมือกำแน่นด้วยความริษยา ทำไมมันต้องบังเอิญขนาดนี้ เธอจะต้องเสียคนรักให้กับคู่อริที่เธอยังไม่เคยเอาชนะได้สักเรื่องอย่างชินานาง หากว่าที่เจ้าสาวของท่านนัฏจะไม่ใช่ชินานาง เธอคงรู้สึกดีกว่านี้ทำไมผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นชินานาง ไม่มีทาง เธอจะไม่มีวันยอมแพ้ชินานางเด็ดขาด หัวใจของท่านนัฏจะต้องเป็นของเธอตลอดไปถึงพระวรกายจะอยู่กับชินานาง แต่ไม่นานหรอกเธอสัญญา ไม่นานเธอจะต้องแย่งท่านชายกลับมาเป็นของเธอเหมือนเดิมให้ได้ เธอจะต้องไม่แพ้


“หม่อมฉันขอไปทักเพื่อนสักครู่นะเพคะ” นาถนารีไม่รอคำอนุญาตจากท่านนคเรศเธอลุกขึ้นยืนก่อนจะจ้ำพรวดไปหาชินานางและกรวิกทันที


ท่านนคเรศทรงถอนพระทัยเมื่อทรงรั้งนาถนารีไว้ไม่ทัน ท่านจึงทำได้แค่ทอดเนตรสองสาวยามต้องเผชิญหน้ากัน


กรวิกแบะปากหมั่นไส้ร่างเย้ายวนที่กำลังเดินทอดน่องเอื่อย ๆ ด้วยมาดราวนางพญาตรงมาหาเขาและชินานาง อริสาวเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยที่ไม่ได้พบกันมานานอย่างนาถนารีที่กำลังส่งยิ้มเหมือนเยาะมุมปากให้ชินานาง ท่าทางของเธอขัดตาของเขาอย่างแรง แต่เพราะเธอเป็นผู้หญิงส่วนเขาเป็นผู้ชายจึงทำได้แค่ถอนหายใจแสดงความเบื่อหน่ายเมื่อเธอเดินมาหยุดตรงหน้าเขากับเพื่อนสาว


“ไม่ได้เจอกันเสียนานเลยนะพระนาง วิก เธอสองคนยังเป็นปาท่องโก๋ ตัวติดกันแนบแน่นแบบนี้อยู่อีกเหรอจ๊ะ ถ้าฉันไม่ได้รู้จักเธอสองคนมานาน คงคิดว่าพวกเธอทั้งคู่มีความสัมพันธ์กันเกินเพื่อนแน่ ๆ” นาถนารีใช้หางตามองเพื่อนทั้งสองหมิ่น ๆ


“เราไม่ได้เจอกันมานานจริง ๆ ด้วย นานจนนางว่านาถดูแก่ขึ้นมากเลยทีเดียวนะ ลำบากเกินไปหรือเปล่าจ๊ะ ได้ข่าวว่าฐานะทางบ้านไม่ค่อยดีนักไม่ใช่เหรอ” ชินานางแกล้งถากถางพร้อมกับส่งยิ้มยั่วเพื่อนสาว


“เธอ!” นาถนารีสะอึกกับคำทักของเพื่อนจนพูดไม่ออกไปเลยทีเดียว


“นั่นสินาถ เราก็คิดเหมือนพระนางนะ ถ้าเดือดร้อนเรื่องเงินทองล่ะก็ พวกเราพอช่วยเธอได้นะไม่ต้องเกรงใจ แต่มีข้อแม้ว่าเธอต้องทำตัวดี ๆ สักหน่อย สงบปากสงบคำสักนิด คนเราจนแล้วก็ควรต้องเจียมเนื้อเจียมตัวหน่อยนะว่าไหมพระนาง” กรวิกกล่าวเสียงเยาะหยันนาถนารีก่อนจะหันมายักคิ้วกับชินานาง


“คิดจะรุ่มกันอย่างนั้นเหรอ” นาถนารีส่งสายตาพิฆาตให้สองเพื่อนเก่า


“โถ โถ เราไม่นิยมแหย่หมาจนตรอกหรอกจ้ะนาถ ถ้าหมาตัวนั้นไม่วิ่งเข้ามาวุ่นวายกับพวกเราก่อน จริงไหมวิก”


“นั่นสิ ทั้งที่เรายังไม่ทันถือไม้ไล่กวด แต่มันดันเห่าขู่เราซะอย่างนั้น” กรวิกกล่าวยิ้ม ๆ


“ฮึ ปากดีกันไปเถอะ ได้ข่าวว่าเธอเองก็หมดปัญญาหาผัวถึงขนาดต้องใช้เงินฝาดหัวซื้อผู้ชายสูงศักดิ์มาทำยาเลยไม่ใช่เหรอชินานาง” นาถนารีกล่าวเสียงเยาะหยัน


“ก็คงดีกว่าพวกผู้ดีตกยากที่ยังอยากอวดดีทั้งที่ไม่มีดีจะให้อวดจนต้องขายตัวแลกเศษเงินกับการมีผัวแก่คราวพ่อละมั้งจ๊ะนาถ” ชินานางส่งยิ้มท้าทาย


“เธอ!...อย่าเพิ่งหลงทะนงตัวเกินไปนัก ถึงแม้เธอจะใช้เงินแย่งท่านชายไปจากฉันได้แต่รับรองว่าเธอจะได้ไปแต่กายของท่าน ส่วนพระทัยของท่านจะอยู่ที่ฉันตลอดไป” นาถนารีกำมือแน่นพร้อมกับกัดฟันกล่าว


“บังเอิญว่าฉันก็ไม่ได้อยากได้หัวใจของใครซะด้วยสิจ๊ะนาถจ๋า ที่ฉันแต่งกับท่านก็เพราะขัดประสงค์ของท่านชายไม่ได้ต่างหาก ส่วนไอ้เรื่องพระทัยของท่านนี่ฉันไม่เคยคิดอยากได้เลยนะจ๊ะ จุ๊ๆ..แต่เธอก็ต้องหมั่นย้ำกับท่านสักหน่อยแล้วกันว่าระหว่างที่ทรงอยู่กับหม่อมชินานางให้ทรงระมัดระวังอย่าทรงเผลอตกลงไปในหลุมเสน่ห์ของฉันซะละ ไม่อย่างนั้นเธอคงจะต้องเสียใจจนคลั่งแน่ ๆ”


ชินานางขยิบตาข้างหนึ่งหลังกล่าวจบเป็นการยั่วเย้าสุมไฟริษยาให้นาถนารีแทบคลั่ง เธอยักคิ้วท้าทายให้อริสาวอีกครั้งก่อนจะทิ้งหางตาส่งยิ้มเยาะและจูงมือกรวิกเดินเลี่ยงนาถนารีผ่านหน้าพระพักตร์ สายตาสองคู่สบกันอย่างไม่ตั้งใจ เธอเบือนสายตาหลบโดยไม่คิดจะทักทายท่านชายเหมือนกรวิกที่ก้มศีรษะแทนคำทักทายท่านแทน


“เฮ้อ..ฉันล่ะเสียดายคนอย่างท่านนัฏเหลือเกิน” กรวิกถอนหายใจแรงพร้อมบ่นเบา ๆ


“เสียดายท่านเรื่องอะไร” ชินานางแบะริมฝีปากกล่าวเสียงหยันกับคำกล่าวของเพื่อน


“ก็ท่านชายทั้งหล่อ รวย ชาติตระกูลสูง การศึกษาเยี่ยม แต่กลับมารักยัยนาถแบบนี้”


“นั่นแหละยุติธรรมสุด ๆ คนเพอร์เฟ็กต์หาไม่ได้หรอกในโลก” ชินานางยักคิ้ว


“แกไม่เสียดายท่านบ้านเหรอพระนาง ว่าที่สามีทั้งคนเชียวนะแก”


“ไม่ ฉันไม่นิยมคนไร้หัวใจ” ชินานางยักไหล่และชวนเพื่อนเปลี่ยนเรื่องคุยทันที


ท่านนัฏเบือนพระเนตรจากสองหนุ่มสาวที่นั่งห่างออกไปทางมุมห้องอาหารด้านหนึ่งก่อนจะทรงหันมาทอดพระเนตรคนรักและต้องทรงขมวดพระขนงเมื่อเห็นใบหน้าเศร้าน้ำตาคลอหลังกลับจากทักทายชินานางและกรวิก


 “เป็นอะไรไปครับนาถ” ทรงรับสั่งเบา ๆ ยื่นพระหัตถ์ไปกุมมือเรียวของเธอไว้อย่างปลอบประโลม


“นาถไม่คิดว่าพระนางจะใช้คำรุนแรงกับนาถได้ถึงเพียงนี้เพคะ” นาถนารีปล่อยให้น้ำตารินไหลไม่ขาดสาย


“เธอว่าอะไรคุณอย่างนั้นเหรอ” ทรงตรัสถาม


“พระนางเยาะหยันที่นาถต้องเสียฝ่าบาทให้กับเธอ แถมยังพาดพิงถึงครอบครัวของนาถที่มีฐานะด้อยกว่า พระนางใช้คำพูดแรงจนนาถเสียใจและตกใจจริง ๆ เพคะ ทั้ง ๆ ที่เราเป็นเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยกันมาก่อนแต่เธอกลับเยาะหยันว่านาถต้องขายตัวให้กับเศรษฐีคราวพ่อไม่ต่างอะไรกับโสเภณีเพียงเพราะต้องการกู้ฐานะทางบ้าน” ท่านชายทรงชำเลืองพระเนตรคมไปทางหญิงสาวคู่กรณีของคนรักก่อนจะปลอบประโลมนาถนารีด้วยพระสุรอ่อนโยน


“อย่าเก็บคำพูดพวกนั้นมาใส่ใจเลยครับ”


“ทำไมผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นพระนาง ฝ่าบาทต้องอภิเษกกับผู้หญิงอย่างชินานาง นาถไม่อยากจะเชื่อเลยเพคะ”


นาถนารีแสร้งก้มหน้าซ่อนน้ำตาหลบสายพระเนตรปิดบังใบหน้าตนเองที่ไม่ได้ฉายประกายความเศร้าอย่างท่าทางที่เธอแสดง แววตาเครียดแค้นและอาฆาตมาดร้ายของเธอถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียน อย่าหวังว่าคนอย่างนาถนารีจะยอมแพ้ ถึงแม้วันนี้เธอจะต้องยอมปล่อยท่านชายให้เสกสมรสกับชินานาง แต่วันหนึ่งเธอจะแย่งชิงท่านกลับมาให้ได้


“ไม่ว่าผู้หญิงที่ผมจะแต่งงานด้วยเป็นใคร ความรู้สึกที่ผมมีให้นาถก็ยังคงเหมือนเดิม เพราะฉะนั้นอย่าเก็บคำพูดที่ทำให้ไม่สบายใจมาคิดมากเลย” ท่านชายทรงปลอบหญิงสาว


“พระนางฝากนาถมาทูลฝ่าบาทให้ระวังอย่าเผลอมอบพระทัยให้เธอ เพราะเธอไม่อยากให้ทรงผิดหวัง” นาถนารีตีหน้าเศร้าเมื่อเงยหน้าขึ้นสบเนตรท่านชายนคเรศ


“...” ทรงเลิกพระขนงนิดหนึ่งก่อนจะหันพระพักตร์ไปมองหญิงสาวอีกคนและได้สบตากับเธอด้วยความบังเอิญ เพียงครู่เดียวเธอก็เบือนหน้าหนีหันกลับไปคุยกับกรวิกเช่นเดิม


แม้อาหารมื้อนี้จะกร่อยไปสักหน่อยแต่เมื่อรับประทานอาหารเรียบร้อย นาถนารีก็ไม่ปล่อยให้ท่านชายเสด็จกลับพระตำหนักเร็วนัก เธออยากเก็บเกี่ยวเวลาแห่งความสุขในฐานะคู่รักของท่านชายนคเรศให้นานที่สุด เพราะเหลือเวลาอีกไม่นานเธอก็จะต้องเสียท่านให้กับชินานาง ในขณะที่ตัวเธอเองต้องเลือกที่จะแต่งงานกับคุณกิติศักดิ์ เศรษฐีเฒ่าเพื่อตัวเองและครอบครัวจตุรกร ปล่อยให้ท่านชายทรงเสกสมรสกับชินานางตามพินัยกรรมของพระชนกของท่าน


นาถนารีเดินควงพระหัตถ์ท่านชายผ่านสายตาของชินานางออกไปด้วยท่าทางหยามหยันคนในขณะที่อีกฝ่ายบิดแบะปากริมฝีปากแสดงอาการเหยียดเย้ยพลางคิดเยาะหยันกับความรักแท้ที่ไม่แพ้อำนาจเงินมันคงเป็นเพียงรักที่มีอยู่ในนิยายเท่านั้น สมัยนี้จะมีใครยึดถือความรักมากกว่าเงินและความสุขสบายของตัวเองและครอบครัว


 

Thumbnail Seller Link
กลร้ายเล่ห์รัก
เตชิตา
www.mebmarket.com
หม่อมเจ้านคเรศ  วิษณุรังสรรค์ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและ รักเกียรติขององค์เหนือสิ่งใด จะทำเช่นไรเมื่อพินัยกรรมของพระชนกระบุให้ท่านซึ่งเป็นพระโอรสอ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,509 ความคิดเห็น

  1. #2478 JNie (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 21:03
    เป็นกำลังใจให้พระนาง
    #2,478
    0