กลร้ายเล่ห์รัก

ตอนที่ 21 : 7.3 ห้าร้อยเล่มเกวียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,146
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    29 เม.ย. 63

ท่านชายนัฏเสด็จออกจากบ้านจตุรกรมาด้วยความรู้สึกร้าวพระทัย ความทุกข์ทำให้ไม่ทรงคิดจะเสด็จกลับพระตำหนักไปอยู่เพียงลำพัง หม่อมเจ้าหนุ่มจึงตัดสินพระทัยขับรถไปเรื่อย ๆ ไร้จุดมุ่งหมายกระทั่งถึงหน้าสนามยิงปืนที่ทรงคุ้นเคยเพราะมันคือกีฬาที่ทรงโปรดปราน ทุกครั้งที่มีเวลาว่างหรือเมื่อทรงเครียด ท่านก็มักจะเสด็จสนามแห่งนี้เสมอ ๆ หากในวันนี้ท่านไม่ได้มาเพื่อซ้อมกีฬาเช่นเคย แต่ทรงต้องการมาระบายความกดดันและปลดปล่อยความทุกข์ในพระหทัยให้ผ่อนคลายเบาบางลงบ้างเท่านั้นเอง หลังจอดรถเรียบร้อยท่านชายจึงเสด็จตรงไปยังสโมสรด้วยความคุ้นเคย


ราชนิกูลหนุ่มเหลือบเห็นร่างระหงคุ้นเนตรตั้งแต่ก้าวแรกที่เสด็จในสโมสร หุ่นปราดเปรียวภายใต้เสื้อยืดกับกางเกงยีนรัดรูปสวมทับด้วยแจ็คเก็ตหนังสีดำพอดีตัว ปืนในมือเรียวกำลังเล็งไปที่เป้าเคลื่อนที่ทำให้ทรงมองเธอด้วยความสนพระทัย

ท่าทางทะมัดทะแมงมั่นใจของเธอตึงพระทัยของท่านนัก ทรงชะงักพระบาทที่เตรียมจะก้าวผ่านร่างแบบบางเมื่อทรงมั่นพระทัยแล้วว่าเธอคือหญิงสาวที่ทรงพบที่แม่ฮ่องสอน แม้องค์เองยังไม่เข้าใจตัวเองว่าเหตุใดจึงจำเธอได้แม่นยำนักแม้จะเห็นเพียงแค่ด้านข้างของเธอเท่านั้นก็ตามที


ชินานางถอดที่ครอบหูออกพร้อมกับยิ้มชื่นชมผลงานของตัวเองเมื่อกระสุนที่เธอยิงออกไปทะลุกึ่งกลางเป้ากระดาษหลายนัดทั้งที่ห่างหายการฝึกซ้อมไปซะนานแต่ก็ยังสามารถทำได้ขนาดนี้ ซึ่งเป็นธรรมดาที่เธอจะต้องรู้สึกยินดีและปลื้มกับผลงานที่ทำได้แม้นาน ๆ ทีเธอถึงจะมีเวลาว่างงานแบบนี้ เพราะตั้งแต่ที่พี่สาวของเธอออกไปพร้อมกับท่านชายนคเรศ เธอก็เริ่มรู้สึกเบื่อจึงรีบออกจากบ้านพระพายมากระทั่งมายืนถือปืนเล็งเป้ากระดาษอยู่ที่ตรงนี้


เรื่องอะไรเธอจะยอมอยู่โยงเฝ้าบ้านตามลำพัง ก็ในเมื่อเธอไม่มีเพื่อนอยู่ในเขตกรุงเทพฯ ซึ่งแตกต่างกับโชติรสที่เป็นนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยทำให้เพื่อนวัยเรียนของพี่สาวมีบ้านอยู่ที่กรุงเทพฯ ซะเป็นส่วนใหญ่ในขณะที่ตัวเธอเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เพื่อนฝูงส่วนมากก็กระจายกันอยู่แถวภาคเหนือหรือไม่ก็อยู่ไกลถึงต่างประเทศเลยก็มี


เวลาที่เธอมาหาพี่สาวที่กรุงเทพฯ ทุกครั้ง สนามแห่งนี้จึงเป็นที่สำหรับพักผ่อนหย่อนใจสำหรับเธอ จนโชติรสถึงกลับส่ายหัวด้วยความระอาให้กับเธอบ่อยครั้ง พี่สาวของเธอไม่ชอบกีฬาผาดโผนทุกชนิด ความสนใจของโชติรสจะสวนทางแตกต่างกับเธอมาตั้งแต่วัยเด็ก


สมัยเยาว์วัยบิดาจะบังคับให้ลูกสาวทั้งสองเรียนดนตรี โชติรสก็เลือกที่จะเรียนดนตรีไทยอย่างขิม และซอสามสาย ส่วนเครื่องดนตรีสากลที่พี่สาวของเธอถนัดก็คือเปียโน ในขณะที่เธอเลือกเรียนเครื่องดนตรีไทยหลายประเภท ไม่ว่าจะเป็นขลุ่ย จระเข้ ส่วนเครื่องดนตรีสากลที่เธอโปรดปรานก็คือกีตาร์


ชีวิตในวัยเด็กของพวกเธอส่วนใหญ่จะหมดไปกับการเรียนพิเศษมากมายทั้งวิชาป้องกันตัว วิชาการเรือน เต้นรำและอื่น ๆ อีกหลายชนิด บิดาของพวกเธอเคร่งครัดมากเรื่องความรู้รอบตัวและความสามารถพิเศษทำให้ทุกวันหลังเลิกเรียนเธอกับพี่สาวจะต้องสลับผลัดเปลี่ยนไปเรียนศิลปะด้านต่าง ๆ ตลอดทั้งเจ็ดวันจนพวกเธออดที่จะถามหาเหตุผลจากบิดาไม่ได้ว่าเหตุใดทำไมท่านถึงต้องบังคับให้พวกเธอเรียนวิชามากมายเหล่านั้น


คุณพ่อขาทำไมพระนางกับพี่พระพายต้องเรียนอะไรหลายอย่างจังคะ


เพราะคุณแม่หวังดีกับลูกไงคะ คุณแม่อยากให้ลูกสาวของคุณแม่เป็นคนเก่ง พระนางรักคุณแม่หรือเปล่าล่ะคะ คำตอบของบิดาในวันนั้นชินานางจำได้ขึ้นใจ


รักสิคะ แต่คุณพ่อบอกว่าคุณแม่อยู่บนฟ้า กำลังมองพวกเราอยู่บนนั้น


คุณแม่กำลังมองดูลูก ๆ อยู่บนนั้นจริง ๆ คะ คุณแม่สั่งคุณพ่อไว้ก่อนจะขึ้นไปอยู่บนฟ้าว่าอยากให้ลูกสาวคุณแม่สองคนเป็นคนที่ทั้งสวยและเก่งด้วย ถ้าลูกไม่เรียนจะเก่งได้ยังไงคะ


ทำไมต้องเรียนหลายอย่างคะคุณพ่อ ในวันนั้นชินานางยังไม่เข้าใจนัก


เรียนหลายอย่างจะได้เก่งหลายอย่างไงคะ ลูกเป็นผู้หญิงถ้ามีความสามารถหลายด้านก็ได้ไม่ต้องลำบากไงคะ


ในอดีตเธออาจไม่เข้าใจนักว่าเพราะอะไรถึงต้องเรียนวิชามากมายที่บิดายัดเยียดให้ แต่พอถึงวันนี้เธอจึงรู้สึกขอบคุณบิดาและมารดาที่ทั้งบังคับและปลูกฝังให้เธอกับพี่สาวรักการเรียนทำให้พวกเธอต่างมีความสามารถเฉพาะตัวหลายด้านที่สามารถอวดคนอื่น ๆ ได้เลยทีเดียวในวันนี้


สายตาที่จับจ้องมองมาทำให้เธอเริ่มรู้สึกตัว ชินานางเอี้ยวตัวหันไปมองคนที่ยืนจ้องเธออยู่ไม่วางตา คิ้วคู่สวยยกเฉียงน้อย ๆ เมื่อได้สบเนตรคมดูมีแววเศร้าของท่านชายธเนศวรที่เธอเคยได้พบหรือว่าอาจจะเป็นท่านชายนคเรศที่ใช้ชื่อพระอนุชาอยู่ ซึ่งเธอเองก็ไม่แน่ใจว่าท่านชายองค์นี้จะทรงเป็นท่านชายพี่หรือท่านชายน้องกันแน่


บังคมเพคะฝ่าบาทชินานางยกมือไหว้พร้อมก้มศีรษะลงด้วยกิริยาเรียบร้อยน่ามอง


สวัสดีครับน้องนาง ไม่คิดว่าจะได้พบกันที่นี่


เพคะ ฝ่าบาทมีพระประสงค์จะซ้อมมือหรือเพคะ


ตอนแรกผมก็คิดว่าแบบนั้น แต่ถ้าคุณไม่รังเกียจที่จะเป็นเพื่อนคุยกับผมสักครู่ ผมอยากคุยกับคุณมากกว่าท่านชายทรงสบตาหญิงสาวนิ่ง


ชินานางคิดอยู่ไม่นานก่อนจะพยักหน้าให้ท่านชายนคเรศ อาจเพราะแววพระเนตรคมดูเศร้าและเย็นชาของท่านทำให้เธอลังเลที่จะปฏิเสธ และบางทีนี่อาจเป็นโอกาสทำให้เธอทราบว่าท่านคือท่านชายนคเรศหรือท่านชายธเนศวรกันแน่


ท่านชายทรงผายพระหัตถ์เชิญให้หญิงสาวก้าวนำไปยังห้องรับรองของทางสโมสร ทรงแปลกพระทัยองค์เองเช่นกันว่าทำไมถึงอยากคุยกับเธอมากกว่าการซ้อมปืนเพื่อระบายอารมณ์ ทรงรู้สึกว่าสามารถที่จะพูดคุยกับเธอได้อย่างสนิทสนมทั้งที่แม้แต่ชื่อของเธอยังทรงทราบเพียงชื่อเรียกสั้น ๆ ว่า นางไม่ทรงทราบว่าทำไมถึงรู้สึกคุ้นเคยกับเธอได้ง่ายดายและรวดเร็ว


ท่านชายนคเรศเสด็จตามหญิงสาวผ่านเข้าไปภายในสโมสรที่ในตอนนี้มีผู้ใช้บริการไม่มากนักแม้จะยังไม่ดึกสักเท่าไหร่ก็ตาม ทรงทำหน้าที่สุภาพบุรุษด้วยการดึงเก้าอี้ให้เธอนั่ง พร้อมกับดำริในพระหทัยว่าเธอดูเงียบและรักษากิริยามากกว่าเมื่อครั้งที่ทรงพบกันโดยบังเอิญมาก


ฝ่าบาททรงมีอะไรจะคุยกับหม่อมฉันหรือเพคะชินานางเอียงคอเล็กน้อยมองท่านชายคล้ายรอคำตอบ


ผมแค่รู้สึกอยากหาเพื่อนคุยสักคนเท่านั้นทรงถอนพระทัยยาว


เรื่องอะไรเพคะชินานางจ้องพระเนตรนิ่ง


ผมไม่รู้ว่าอะไรทำให้คุณเปลี่ยนไป บอกผมได้ไหมท่านชายทรงมีพระปุจฉาพลางถอนพระปัสสาสะ


นั่นคงไม่ใช่สาเหตุทำให้ทรงหงุดหงิดพระทัยใช่ไหมเพคะชินานางยกหัวคิ้วเล็กน้อย


ท่านชายทรงสบตาหญิงสาวนิ่ง ไม่เข้าพระทัยผู้หญิงนัก แม้แต่นาถนารีที่ทรงรักนักหนาบางครั้งยังไม่ทรงแน่พระทัยว่ารู้จักและเข้าใจเธอ ยิ่งเป็นผู้หญิงที่นั่งอยู่ต่อหน้าพระพักตร์ขณะนี้ ครั้งหนึ่งทรงเคยคิดว่าเธอจะเป็นคนเข้าใจง่ายเพราะนิสัยคล้ายองค์เอง แต่เอาเข้าจริงแล้วท่านกลับไม่เข้าใจในตัวเธอเลยแม้แต่น้อย


บอกผมได้ไหมว่าผมทำอะไรให้คุณโกรธ


หม่อมฉันไม่บังอาจโกรธฝ่าบาทหรอกเพคะชินานางยิ้มมุมปากพร้อมจ้องเนตรคม


 ผมยังไม่เคยถามเลยว่าคุณชื่อจริงว่าอะไร ได้แต่เรียกว่านางแบบนี้ท่านชายรับสั่งเปลี่ยนเรื่อง


 ชินานางจ้องเนตรคมนิ่ง


 ว่ายังไงฮึ บอกผมได้ไหมว่าจริง ๆ แล้วคุณชื่ออะไร เราจะได้รู้จักกันมากขึ้นท่านชายทรงท้วงด้วยรอยแย้มสรวล


แน่พระทัยเหรอเพคะว่าทรงอยากทราบว่าหม่อมฉันชื่อว่าอะไรจริง ๆ


อืม คุณทำอย่างกับว่าถ้าผมรู้ว่าคุณชื่อจริงว่าอะไรแล้วผมต้องตกใจอย่างนั้นแหละ


อาจไม่เพียงตกพระทัย แต่ฝ่าบาทอาจไม่ทรงอยากเป็นเพื่อนกับหม่อมฉันอีกเลยก็เป็นไปได้ชินานางยกหัวคิ้วเล็กน้อยให้ท่านชาย


ฮึฮึ น่าสนใจ ผมอยากรู้เสียแล้วสิว่าคุณชื่ออะไรแน่ท่านชายทรงสรวลเบา ๆ


ชินานางเพคะ หม่อมฉันชินานาง  อัครเกตุ


Thumbnail Seller Link
กลร้ายเล่ห์รัก
เตชิตา
www.mebmarket.com
หม่อมเจ้านคเรศ  วิษณุรังสรรค์ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและ รักเกียรติขององค์เหนือสิ่งใด จะทำเช่นไรเมื่อพินัยกรรมของพระชนกระบุให้ท่านซึ่งเป็นพระโอรสอ...
Get it now
Thumbnail Seller Link
เกมรักอุบายลวง
เตชิตา
www.mebmarket.com
วศินกำลังร่ายมนตร์จูบผูกมัดหม่อมราชวงศ์หญิงลัลน์ลลิตให้เตลิดหลงไปกับเพลิงร้อนแห่งตฤษณาและอารมณ์ใคร่ผสมผสานไปกับความรักครั้งใหม่ที่ค่อยๆ เข้ามาเคาะประต...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,509 ความคิดเห็น