ล่ารัก (ภาคแรกของเริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก)

ตอนที่ 9 : 3.1 ข้อตกลงระหว่างหัวใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 619
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    31 มี.ค. 63

อรปรียาโกรธมากหลังได้ยินเรื่องทั้งหมดจากสามี ผู้ชายพวกนี้ทำเหมือนว่าเพื่อนรักของเธอเป็นสิ่งของที่จะสามารถโอนให้กันได้ง่าย ๆ เธอจึงรีบโทรหาทอรุ้งแต่เช้าตรู่ขอนัดพบสามสาวเพื่อปรึกษาหาวิธีการรับมือกับแผนการของอาทิตย์

 

          ภายในวันสองวันนี้อาทิตย์จะต้องทำตามแผนการที่ร่วมกันคิดกับสามีของเธอไปนำเสนอให้จันทิมาทำตามแผนเพื่อตบตาบรรดาผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายอย่างแน่นอน

 

“รุ้งเหรอจ๊ะ เย็นนี้รุ้งกับเพื่อนเลิกเรียนกี่โมงจ๊ะ”

 

“มีอะไรสำคัญหรือเปล่าคะ พวกรุ้งเลิกบ่ายสองเองค่ะวันนี้”

 

“พี่มีเรื่องคุณอาทิตย์จะปรึกษาพวกเราน่ะสิ”

 

“ทำไมเหรอคะ พี่เค้ก”

 

“คือ เมื่อคืนพี่ภูเขาไปให้คำปรึกษาคุณอาทิตย์เรื่องจันทร์”

 

“เล่าตอนนี้เลยนะคะ รุ้งจะได้มีเวลาคิด แล้วตอนบ่ายเราค่อยมาปรึกษากันอีกที”

 

อรปรียาเล่าเรื่องที่อาทิตย์ขอคำปรึกษาภูผาเรื่องที่เขาไม่อยากแต่งงานกับจันทิมา แต่ภูผาแนะนำไม่ให้ชายหนุ่มอคติกับ  จันทิมาเกินไป บางทีถ้าเขาตกลงกับจันทิมาด้วยการคุยกันดี ๆ น่าจะง่ายกว่าคอยพาลเอากับหญิงสาว พวกเขาคิดว่าจันทิมาก็คงไม่อยากแต่งงานกับอาทิตย์เช่นเดียวกัน

 

ภูผาเลยแนะนำให้อาทิตย์ลองตกลงกับจันทิมาให้ปฏิเสธการแต่งงานกับผู้ใหญ่โดยให้เปลี่ยนเป็นการหมั้นกันไว้ก่อน เพื่อจะได้ศึกษากันและกัน แล้วค่อยหาทางเลิกกันทีหลัง อรปรียาอธิบายอย่างละเอียด

 

“อื้อ ดีเหมือนกันนะคะความคิดของพี่ภูน่ะ” ทอรุ้งเห็นด้วย

 

“แล้วเราค่อยวางแผนให้เขาตกหลุมรักจันทร์ทีหลัง”

 

“ใช่ค่ะ อย่างนั้นตอนบ่ายสองครึ่ง รุ้งกับไอ้สองคนไปหาพี่เค้กที่บ้านนะคะ”

 

“โอเคจ้ะ เอาไว้ค่อยคุยกัน รุ้งไปเรียนเถอะ”

 

“ค่ะ สวัสดีค่ะพี่เค้ก”

 

หลังจากวางสายจากอรปรียา ทอรุ้งรีบนัดแนะกับเพื่อนๆ เมื่อหมดชั่วโมงเรียนทั้งสามก็ตรงไปบ้านของอรปรียาและภูผาทันที เพื่อร่วมมือกันวางแผนการที่จะทำให้อาทิตย์หันมาสนใจจันทิมาให้ได้ เพราะทอรุ้งเชื่อว่า ความจริงแล้ว ถ้าอาทิตย์ไม่อคติกับจันทิมา ก็ต้องมองเห็นว่าจันทิมานั้นชนะปานดาวแฟนเก่าของเขาทุกด้านอย่างไม่ต้องสงสัย ทั้งรูปร่างหน้าตา ฐานะ การศึกษา  อุปนิสัย และที่สำคัญจันทิมายังรักอาทิตย์มากกว่าปานดาวอย่างแน่นอน

 

“สวัสดีค่ะพี่เค้ก”สามสาวทักทายหลังจากเข้ามาเจออรปรียา

 

“มานั่งกันตรงนี้ดีกว่าจ้ะ”อรปรียาดึงแขนสาว ๆ ให้เดินตาม

 

“พี่เค้กได้ข่าวอะไรบ้างคะ”ทอรุ้งถามทันทีที่นั่งลง

 

“คืออย่างที่พี่เล่าให้รุ้งฟังเมื่อเช้านี้แล่ำ พี่ภูแนะนำวิธีให้คุณอาทิตย์แกล้งหมั้นกับจันทร์หลอกผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายสักระยะ”

 

อรปรียาเล่าเรื่องราวที่ได้ฟังจากสามีซ้ำอีกครั้ง พร้อมมองท่าทีของบรรดาสาว ๆ ว่าพวกเธอคิดอย่างไรกับเรื่องราวทั้งหมดที่ชายหนุ่มทั้งสามทำ แม้ว่าจันทิมาจะเป็นแค่พี่สาวของทอรุ้งเพียงคนเดียว แต่น้อง ๆ อีกสองคนต่างก็รู้สึกต่อจันทิมาไม่ต่างกับที่ทอรุ้งรู้สึกกับพี่สาวเลย

 

“แล้วพี่เค้กว่าระหว่างที่หมั้นกันอยู่ นายอาทิตย์นั่นจะทำยังไง เพราะถ้าหมั้นกันแล้วเขายังแสดงอาการเหมือนที่ทำอยู่ตอนนี้เวลาที่เขาเจอกับพี่จันทร์ รับรองพวกคุณพ่อต้องจับแต่งงานกันโดยเร็วอย่างแน่นอน” ทอรุ้งกล่าวเสริม

 

“ไม่หรอกจ้ะ พี่ภูแนะนำให้คุณอาทิตย์ทำเป็นสนิทกับจันทร์ ให้รับจันทร์ไปไหนมาไหนด้วย ทำเป็นคบกันจริงจังน่ะ” อรปรียาอธิบายสิ่งที่สามีเล่าให้เธอฟัง

 

“แล้วคุณอาทิตย์ยอมเหรอคะ ก็เขาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่ชอบหน้าพี่จันทร์เลย” ปวิตาถามขึ้นด้วยความสงสัย

 

“เฮ้อ อันนี้พี่ต้องบอกว่าพวกผู้ชายนี่คิดเรื่องแย่ ๆ ได้เยอะเลย เพราะพี่ภูสามีพี่นี่แล่ำที่เป็นคนแนะนำให้คุณอาทิตย์ รับจันทร์ไปไหนด้วยกันแต่ให้คุณตะวันตามไปด้วย และให้คุณตะวันจีบจันทร์แทน”

 

อรปรียากล่าวอย่างอารมณ์เสียเพราะหลังจากได้ฟังแผนการของสามีเมื่อเช้าเธอก็โกรธความคิดนี้ของเขาจนงอนใส่เขาไปพักใหญ่ จนสามีต้องง้อเธอด้วยการขอโทษขอโพยที่ไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของฝ่ายหญิงให้ดีก่อน

 

“ตายจริง ทำไมพวกผู้ชายถึงได้ไม่คิดถึงความรู้สึกของพวกผู้หญิงบ้างล่ะคะ ถ้าทำอย่างนี้ก็เหมือนกับยัดเยียดพี่จันทร์ให้นายตะวันเซ้งต่อสิ” ปวิตาพูดโผงผาง

 

“นังปอย ใช้คำให้มันดี ๆ หน่อยแก ที่แกพูดถึงนี่พี่จันทร์นะยะ เซ้งเซิ้งอะไรของแก” รริสาดุเพื่อนสาว

 

“เออ เออ มันโมโหแทนเกินไปนิดหนึ่ง ”ปวิตาโบกไม้โบกมือปัด

 

“คอยดูนะพี่เค้ก รุ้งจะทำให้นายนั่นรักพี่จันทร์จนโงหัวไม่ขึ้นให้ได้ แล้วรุ้งนี่แล่ำจะให้พี่จันทร์สั่งสอนเขาบ้างที่กล้าทำเหมือนพี่จันทร์เป็นผู้หญิงไร้ค่า” ทอรุ้งกล่าวอย่างคั่งแค้นแทนพี่สาว

 

“ใช่ พวกเราต้องทำให้เขารักพี่จันทร์ให้ได้”ปวิตาสนับสนุนเพื่อน

 

อรปรียาอดคิดถึงเพื่อนรุ่นพี่เมื่อครั้งที่เธอและจันทิมายังเรียนชั้นมัธยมปลายคนหนึ่ง และเธอก็จำได้ดีว่ารุ่นพี่คนนี้ตามจีบจันทิมาอยู่นานเป็นปีจนจบการศึกษาและต่างแยกย้ายกันไปเรียนที่อื่น  ภาพอดีตผุดขึ้นมาในความทรงจำของเธออย่างชัดเจน

 

“จันทร์ พี่เต้ห้องห้า เขาชอบเธอแน่ะ”อรปรียาเมื่อสมัยมัธยมปีที่4 กระซิบบอกเพื่อนรัก

 

“บ้าเหรอเค้ก เขาไม่ได้ชอบจันทร์หรอก” จันทิมาเถียงอย่างไม่สนใจ

 

“จริง ๆ คนชอบเธอเยอะจะตาย พวกรุ่นพี่ยังพูดถึงเลย”อรปรียาเถียง

 

“จันทร์ไม่เด่นขนาดนั้นหรอก เธอเข้าใจผิดไปเองหรือเปล่า”

 

“ไม่เชื่อก็ดูนั่น เขามาแล้ว” อรปรียาพูดพร้อมชี้ให้เพื่อนดูรุ่นพี่หนุ่มที่เดินถือช่อกุหลาบมาทางเธอสองคน

 

“น้องจันทร์ น้องเค้ก จำพี่ได้ไหมครับ”ธนภูมิ  เอกธนภัทร หรือเต้ ถามสองสาว

 

“จำได้สิคะ แหมใครจะจำพี่เต้นักฟุตบอลโรงเรียนไม่ได้ พี่เต้ป๊อบจะตายไป”อรปรียายิ้มให้รุ่นพี่หนุ่ม

 

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกจ๊ะ เอ่อ พี่หวังว่าน้อง ๆ คงไม่รังเกียจที่จะคบพี่นะจ๊ะ”พี่เต้กล่าว

 

“อุ๊ย เป็นเกียรติกับพวกเรามากกว่าที่พี่เข้ามาคุยกับเราแบบนี้”อรปรียาตอบคนเดียว

 

“อย่างนั้น พวกน้องเรียกพี่ว่าพี่เต้นะ แล้วพี่ขออนุญาตเรียกชื่อเล่นของน้อง ๆ ได้หรือเปล่าจ๊ะ”พี่เต้ถาม

 

“ได้ค่ะ หนูชื่ออรปรียา เรียกเค้กดีกว่าค่ะ ส่วนเพื่อนหนูจันทิมา เรียกจันทร์ก็ได้ค่ะ ใช่ไหมจันทร์”อรปรียาสะกิดเพื่อนสาว

 

“ค่ะ เรียกจันทร์เฉย ๆ ก็ได้ค่ะ”จันทิมายิ้มให้พี่เต้น้อย ๆ

 

“ขอบคุณครับ แล้วนี่ดอกไม้จ๊ะ พี่อยากให้จันทร์รับไว้ได้ไหม”

 

“แหมทำไมให้จันทร์คนเดียวล่ะคะ”อรปรียากระเซ้ารุ่นพี่

 

“วันหลังพี่จะเอามาให้เค้กด้วยละกัน”รุ่นพี่หนุ่มพูดอย่างเขิน ๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น