ล่ารัก (ภาคแรกของเริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก)

ตอนที่ 8 : 2.5 เพราะใจรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 560
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    30 มี.ค. 63

ภายในห้องนอนตกแต่งหรูหรา อรปรียากำลังนั่งสางผมอยู่ที่หน้ากระจกส่วนสามีอย่างภูผา กำลังทอดตัวนอนพิงพนักเตียงมองภรรยาสาว ที่ยืนอยู่มุมห้อง เขานอนรอภรรยาพักใหญ่และเมื่อเห็นว่าเธอหวีผมอยู่นานพอควรแล้ว เขาจึงร้องเรียกให้ภรรยามานอนคุยกัน

 

“เค้กรู้เรื่องที่จันทร์ต้องแต่งงานกับอาทิตย์แล้วใช่ไหมจ๊ะ”    ภูผาสอบถามภรรยาสาวขณะใช้ฝ่าลูบไล้ต้นแขนของเธอไปด้วยเบา ๆ

 

“ค่ะ รุ้งเล่าให้ฟัง แล้วพี่ภูรู้ได้ยังไงคะ หรือคุณอาทิตย์เล่าให้ฟัง” อรปรียาถามพลางจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของสามี

 

“อื้อ อาทิตย์เค้าปรึกษาพี่ว่าจะทำยังไงให้ไม่ต้องแต่งงานกับจันทร์” สามีตอบทั้งที่ข้อมือยังขยับไล้ไปตามร่างบอบบางอย่างซุกซน

 

“คุณอาทิตย์นี่โง่จังนะคะ ทำไมถึงไม่อยากแต่งกับจันทร์ มีแต่คนอยากให้จันทร์แต่งงานด้วยทั้งนั้น”

 

“เรื่องของหัวใจ เรารัก เขาอาจเกลียดเหตุผลของคน ๆ หนึ่งอาจไม่ใช่เหตุผลของคนอีกคนก็ได้”ภูผาบอกภรรยาแต่มือหนายังเอื้อมไปปลดสายคล้องคอชุดนอนของภรรยาสาว

 

“ซนจริงเชียว กำลังคุยเรื่องเครียดอยู่นะคะนี่”

 

อรปรียาครางเสียงสั่นเพราะริมฝีปากนุ่ม ๆ ของสามีเริ่มรุกรานร่างกายของเธอตั้งแต่ซอกคอระเรื่อยมาถึงใบหู ก่อนที่ริมฝีปากของภูผาจะมาประกบกับริมฝีปากนุ่มช่างว่าของภรรยาคนสวยเพื่อหยุดคำพูดทั้งหลาย ภูผาตกลงใจที่จะเก็บเรื่องของจันทิมาไว้คุยกับภรรยาวันหลัง เขาเริ่มต้นเล้าโลมเธอทั้งที่ตอนแรกดูเหมือนเธอจะไม่ค่อยให้ความร่วมมือนักในตอนแรก

 

ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนเสียงต่อว่าให้กลายเป็นเสียงครวญครางด้วยความวาบหวามที่เขาบรรจงป้อนทำให้กายสาวเตลิด ลืมทุกสิ่งนอกจากครวญครางเรียกชื่อสามีเสียงพร่า และยิ่งเมื่อชุดนอนสีหวาน ถูกโยนทิ้งลงข้างเตียงร่างแกร่งของสามีที่แข็งแรงราวรูปสลักก็ขึ้นอยู่เหนือร่างบางที่กำลังบิดกายไปมา  ภูผาไม่เว้นจังหวะบอกรักภรรยาด้วยริมฝีปากและมือที่ซุกซน เขาไล้ริมฝีปากลงมายังอกสาวที่ทั้งหอมและสวยถูกใจเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้สัมผัส มันทำให้เขาหลงใหลและไม่เคยหยุดความต้องการของร่างกายได้ซักครั้งเมื่อสัมผัสเธอ

 

“พี่ภู อย่าแกล้งเค้กสิ” อรปรียาครางเมื่อสามีไม่ยอมให้ความร่วมมือ

 

“เดี๋ยวสิคนดี พี่ยังชิมเค้กไม่ทั่วเลย” ภูผาครางพร้อมก้มเก็บเกี่ยวน้ำหวานจากกลีบกุหลาบงาม

 

“พี่ภูขา” อรปรียาได้แต่ส่งเสียงครางร้องเรียกชื่อสามีก่อนที่จะต้านทานความหวานไม่ไหว

 

“หวานเหลือเกินเมียจ๋า พี่รักเค้กเหลือเกิน”

 

ภูผากระซิบเบา ๆ ก่อนที่จะผนึกกายแข็งแกร่งเข้ากับร่างอรชรของภรรยาอย่างช้า ๆ ก่อนที่จะเปลี่ยนจังหวะตามเสียงออดอ้อนวอนขอของเธอ

 

“พี่ภู เค้กไม่ไหวแล้ว”

 

อรปรียากอดสามีแน่นก่อนที่จะปลดปล่อยความทรมานแสนหวานให้บีบรัดกายหนุ่มเรียกเสียงครางสั่นพร่าของสามีที่พุ่งทะยานตามเธอไปติด ๆ กัน

 

“คนดีของพี่” ภูผาหอมแก้มภรรยาก่อนที่จะนอนกอดกันให้ใจหายระทึก

 

“พี่ภู ซนจริง เลยคุยกันไม่รู้เรื่องเลย” อรปรียากล่าวโทษหลังจากหัวใจเต้นจังหวะปกติแล้ว

 

“ฮึ ฮึ ก็เค้กอยากใส่ชุดนอนตัวนี้ทำไมล่ะ ก็รู้ว่าพี่เห็นแล้วอดไม่ได้สักที”ภูผากระเซ้า

 

“แหม เค้กลืมหนิว่าจะคุยกับพี่ภูก่อน” อรปรียากระซิบออด ๆ พร้อมทั้งไล้มือไปตามหน้าอกแข็ง ๆ ของสามี

 

“และถ้าเค้กยังไม่หยุดซน พี่ว่าเราค่อยคุยเรื่องจันทร์วันหลังดีกว่า”

 

ภูผากล่าวพร้อมพลิกตัวขึ้นทาบทับภรรยาอีกครั้ง โดยไม่รอคำปฏิเสธที่กลายเป็นอาการตอบรับแทนในเวลาไม่นาน

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น