ล่ารัก (ภาคแรกของเริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก)

ตอนที่ 5 : 2.2 เพราะใจรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 671
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    29 มี.ค. 63

ผับหรูของภูตะวันซึ่งมีชื่อเดียวกับโรงแรมว่าภูตะวันผับนั้น ถือได้ว่าเป็นศูนย์รวมของคนไฮโซเลยก็ว่าได้ เพราะแขกที่ใช้บริการส่วนใหญ่เป็นสมาชิกและแขกระดับวีไอพี เนื่องจากค่าบริการที่แพงมาก เน้นรับแต่แขกมีระดับ และส่วนใหญ่จะคุ้นหน้าหรือรู้จักกันทั้งนั้น และเมื่อภูผา นำขบวนเพื่อนและน้องเพื่อนของภรรยาเข้ามาในร้าน ก็เป็นที่จับตามองของเหล่านักข่าวและปาปารัสซี่ รวมถึงเพื่อนฝูง คนรู้จัก

 

ภูผา ภาณุลักษณ์ นอกจากจะเป็นที่หมายปองของสาว ๆ ขนาดว่าเขาแต่งงานแล้ว ก็ยังไม่ละความพยายามที่จะเข้ามาเกี่ยวพัน ทำให้หลายครั้งอรปรียาเก็บอาการหึงสามีไม่ไหว ยังต้องจูงมือสามีรีบกลับบ้านอยู่บ่อยครั้ง และยังมีสี่สาวสวย ที่ใคร ๆ ก็อดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมถึงรวมตัวกันได้อย่างน่าจับตา เพราะถ้าถามว่าใครสวยกว่าใครคงตอบได้ยาก เพราะแต่ละคนสวยต่างแบบกัน แถมยังโสดสนิททั้งสี่สาวด้วย

 

บรรดานักข่าวพากันจ้องมองพวกเธอเป็นสายตาเดียวกัน โดยเฉพาะฉายานางฟ้าเดินดินที่นักข่าวตั้งให้ จันทิมา วโรธรณ์ ด้วยแล้ว ใคร ๆ ก็อยากได้ข่าวของหญิงสาวทั้งนั้น และยังอยากที่จะคบหาเธอด้วย เพียงแค่เห็น จันทิมา เดินมาพร้อมกับอรปรียาและน้องสาวทอรุ้ง หนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่ก็แอบมองจนคู่ควงงอนไปหลายคนทีเดียว

 

”คุณจันทร์นี่หว่า”

 

ตะวันหันมองไปเจอกลุ่มของญาติผู้พี่ เขาเห็นจันทิมาอยู่ในกลุ่มนั้นด้วย ความรู้สึกแรกคือตื่นเต้นจนเผลอหลุดอุทานบอกกับเพื่อนไปด้วยเสียงใส ๆ

 

ภาณุลักษณ์คนน้องเปิดยิ้มกว้างจนเพื่อนรักอย่างอาทิตย์รู้สึกเซ็งกับสายตาชื่นชมที่ตะวันใช้มองจันทิมา ทำให้เขาอดที่จะพูดค่อนขอดประชดประชันไปถึงคนหญิงสาวต้นเรื่องที่เพิ่งเดินเข้ามา

 

“เฮอะ พูดถึงปีศาจ ปีศาจก็โผล่” อาทิตย์บ่นรำพัน

 

“ไอ้บ้า คุณจันทร์เขานางฟ้าโว้ย มีแต่คนบ้าเท่านั้นแล่ำวะที่เห็นคนอื่นบ้าแล้วตัวเองปกติ” ตะวันว่าเพื่อน

 

“เออ เออ ไม่ยุ่งด้วยแล้ว”

 

อาทิตย์เอ่ยเสียงเนือยด้วยความรู้สึกเอือมระอา ไม่รู้ว่าทำไมจะต้องโคจรมาเจอจันทิมาบ่อย ๆ ทั้ง ๆ ที่เขาไม่อยากเจอหล่อนเลยทีเดียว ส่วนคนที่อยากเจออย่างปานดาว กลับหายหน้าไป แม้ว่าเขาจะรู้ว่าเธออยู่ที่ไหนแต่เขาก็อยากให้เธอเป็นฝ่ายกลับมาหาเขาด้วยความสมัครใจของเธอเอง ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งดื่ม  และเขาก็นั่งดื่มกับตะวันอยู่นานพอสมควรแล้ว

 

“เดี๋ยวมา”

 

ตะวันบอกเพื่อนก่อนที่จะเดินเข้าไปหากลุ่มของภูผา ทำให้สายตาของอาทิตย์ตวัดมองจันทิมาดุ ๆ ทั้ง ๆ ที่หญิงสาวยังไม่ทันได้ทำอะไรให้เขาเลยด้วยซ้ำ

 

          จันทิมา กวาดสายตามองทั่วร้านก่อนจะสะดุดเข้ากับดวงตาคมดุของอาทิตย์ที่กำลังจ้องมองมาที่เธอแน่วนิ่ง แววตาของเขาดูเครียดขมึง และแสดงออกให้รู้ว่าไม่อยากพบเจอเธอ ทำให้จันทิมารู้สึกราวหัวใจกระตุกอย่างแรง ก่อนที่ความเศร้าจะเข้าครอบงำเธออีกครั้งเมื่อคิดถึงเหตุการณ์ในเช้าที่ผ่านมา

 

“เป็นอะไรไปคะพี่จันทร์”

 

ทอรุ้งกระซิบถามเมื่อเห็นว่าพี่สาวดูเศร้าลงอย่างน่าใจหาย  รอยยิ้มที่เคยแต่งแต้มให้ใบหน้าของ     จันทิมาดูอ่อนโยนเลือนหายไปในทันที ทิ้งไว้แต่เพียงความเศร้าหมองอย่างที่เธอไม่เข้าใจว่าสิ่งใดกันทำให้จันทิมากลายเป็นคนละคนกับครั้งที่รับประทานอาหารกันอยู่เมื่อสักครู่

 

“นั่นสิ เป็นอะไรหรือเปล่าจันทร์” อรปรียาถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง

 

“อยู่ดี ๆ ก็ปวดหัวขึ้นมานะ ไม่เป็นไรมากหรอก” จันทิมายิ้มเซียว ๆ ให้กับทุกคน

 

“ถ้าอย่างนั้นไปนอนพักสักคู่ดีไหมครับ” ภูผาแนะนำและไม่รอคำตอบของจันทิมา เขาหันไปเอ่ยกับภรรยาเบา ๆ 

 

“เดี๋ยวเค้กพาทุกคนไปที่ด้านบนจะดีกว่า”

 

สาว ๆ ยังไม่ทันได้เคลื่อนขบวน เสียงทักทายของตะวันที่ดังขึ้นดึงดูดความสนใจของทุกคนไว้เสียก่อน

 

“พี่ภู  คุณเค้ก สวัสดีครับทุกคน”ตะวันจับไหล่ภูผาและทักทายสาว ๆ

 

“อ้าวตะวัน วันนี้ควงสาวคนไหนมาด้วยล่ะ” ภูผาหันมาทักน้องชาย

 

“โหพี่ พูดแบบนี้ผมเสียหายนะครับ เดี๋ยวสาว ๆ เข้าใจผิดแย่” ตะวันออด

 

“เข้าใจถูกสิไม่ว่า” ทอรุ้งรำพันเบา ๆ พลางเบ้ปากใส่ชายหนุ่มก่อนจะเมินหน้าหนี

 

ทอรุ้งรู้สึกไม่ถูกชะตากับตะวัน ภาณุลักษณ์เพลย์บอยตัวพ่อของวงการไฮโซที่กำลังตามขายขนมจีบให้กับพี่สาวของเธอ ดังนั้นคนเป็นน้องจึงรีบกวาดสายตามองไปรอบ ๆ เพราะอยากรู้ว่าตะวันควงสาวคนใดมาในวันนี้ และเธอมั่นใจว่าคนเจ้าชู้อย่างเขาจะต้องไม่มาคนเดียวแน่นอน

 

ร่างสูงใหญ่ที่นั่งเด่นเป็นสง่าอยู่ที่โต๊ะมุมซ้ายมือของห้องในขณะนี้ทำให้ทอรุ้งรู้สาเหตุของอาการปวดศีรษะที่พี่สาวเพิ่งเป็นเอากะทันหันทันทีที่ได้สบตาคมดุคู่นั้น

 

“แล้วแกมากับใครวะ”ภูผา ถามน้องชายต่อ

 

“มากับไอ้อาทิตย์ครับ มันกลุ้มเรื่องเดิม ๆ ของมัน เลยชวนผมมาเที่ยวแก้กลุ้มน่ะครับ”

 

“พี่ไม่คิดว่าเพื่อนแกจะจริงจังขนาดนั้น”

 

“อื้อ อย่าพูดถึงมันเลยครับ ว่าแต่วันนี้ทำไมควงสาว ๆ มาด้วยหลายคนจัง” ตะวันหันไปยิ้มให้สาว ๆ

 

“เพื่อน ๆ เค้กน่ะ นาน ๆ เขาจะรวมตัวกันได้เลยพากันมาเที่ยว”

 

“คุณตะวันอิจฉาพี่ภูเหรอคะ แต่เค้กไม่ให้ยืมควงสักคนนะคะ กลัวน้อง ๆ โดนหาว่าเป็นแค่กิ๊กของเพลย์บอยหนุ่ม” อรปรียากระเซ้า

 

“ไม่ถึงขนาดนั้นซะหน่อยครับ ที่นักข่าวเขียนน่ะเกินจริง ส่วนใหญ่ก็เพื่อน ๆ กันทั้งนั้น”

 

“ไม่เชื่อค่ะ พี่น้องกันน่าจะนิสัยเหมือนกัน”

 

อรปรียาประชดสามีพร้อมส่งค้อนวงโต ทำเอาภูผาซึ่งกำลังกระดกเครื่องดื่มเข้าปากถึงกลับสำลัก ไอจนน้ำหูน้ำตาไหลต้องรีบวางแก้วเครื่องดื่มลงบนโต๊ะก่อนจะหันมาโอบเอวภรรยาทำหน้าประจบพลางเอ่ย

 

“อ้าว งานเข้าซะแล้ว พี่ว่าเค้กพาเพื่อน ๆ ขึ้นไปข้างบนดีกว่านะจ๊ะ”ภูผารีบเปลี่ยนเรื่องพลางยกมือขึ้นโอบไหล่ภรรยา

 

“จริงสิ ไปเถอะจันทร์ รุ้ง ปอย ริสา ขอตัวนะคะคุณตะวัน”

 

อรปรียาจูงมือเพื่อนสาวแล้วหันไปขอตัวกับตะวันซึ่งฝ่ายนั้นกำลังมองจันทิมาด้วยความรู้สึกแปลกใจ เพราะพวกเธอเพิ่งจะเดินทางมาถึงแล้วทำไหมถึงทำเหมือนกำลังจะไปที่ไหนกันต่ออย่างนั้นแล่ำ เขาจึงอดที่จะเอ่ยปากถามไม่ได้ แต่คำตอบที่ได้รับกับไม่ใช่คำตอบที่เขาต้องการฟัง แต่เป็นคำตอบจากยัยตัวแสบที่คอยกีดกันเขาเสมอมาอย่างทอรุ้งแทน

 

“ไปไหนกันครับ คุณจันทร์ ”

 

“ไปให้พ้นคนบ้าแถว ๆ นี้ค่ะ”

 

ทอรุ้งรีบตอบสวนขึ้นมาเพราะรู้สึกหมั่นไส้ทั้งตะวันและอาทิตย์เลยโดนพี่สาวตีต้นแขนของเธอเบา ๆ เนื่องจากเธอทำตัวเสียมารยาทกับน้องชายของภูผา

 

“เอ๊ะ แถวนี้มีคนบ้าด้วยเหรอครับผมนึกว่ามีแต่คนขี้เหล่แถมปากจัดซะอีก” ตะวันแหย่กลับ

 

“นายว่าใครไม่ทราบ” ทอรุ้งผลักตะวันพร้อมถามด้วยน้ำเสียงเอาเรื่อง

 

“ไม่เอาน่ารุ้ง มีมารยาทหน่อยสิ คุณตะวันแค่มาทักทายดี ๆ ทำไมรุ้งเกเรจัง” จันทิมาปรามน้องสาว

 

“ก็ไม่ชอบขี้หน้าพวกชอบหลีสาวไม่เลือก แถมไม่เจียมตัวอีก” ทอรุ้งอธิบายให้จันทิมาฟังด้วยน้ำเสียงดังฟังชัดเพื่อต้องการให้ตะวันได้ยิน

 

“ฮึ ฮึ พี่นึกว่าจะมีแต่สาว ๆ ชอบน้องชายพี่ซะอีก โล่งใจที่น้อง ๆ ไม่หลงผิดอย่างคนอื่น” ภูผาพูดขึ้นอย่างนึกขำ

 

“พวกไม่มีสมองเท่านั้นแล่ำค่ะถึงชอบคนแบบนี้ลง” ทอรุ้งยังไม่วายค่อนขอด

 

“พวกองุ่นเปรี้ยว” ตะวันกัดฟันกระซิบข้างหูสาวแสบเพราะทอรุ้งเดินมาใกล้เขาตอนที่เธอเดินมาผลักอกเขา

 

“แหวะ หลงตัวเองเกินไปล่ะ แถวนี้ไม่มีพวกองุ่นเปรี้ยวแน่นอน ถ้าจะมีก็มีแต่ใบข่อยขูดเมือกปลาไหล”

 

“นั่นไง อยากจับผมให้อยู่เองสิท่า  แต่ขอโทษ ถึงผมจะเป็นเพลย์บอยแต่ก็เลือกจีบนะครับ”

 

“แถมข้าวสารเกวียนยังไม่เอาเลย” ทอรุ้งตอบโต้

 

“ไปรุ้ง มัวแต่เถียงกันอยู่นั่นแล่ำ พี่จันทร์ปวดหัวแย่แล้ว” ปวิตาสั่นศีรษะเบา ๆ หลังจากยืนฟังทั้งคู่เถียงกันอยู่พักใหญ่ เธอจึงรีบเอ่ยและฉุดมือเพื่อนสาวให้เดินตามไปอย่างรวดเร็ว

 

“ไม่ต้องตามมานะ นายปลาไหลเน่า” ทอรุ้งชี้หน้าพร้อมตั้งฉายาให้ตะวันใหม่

 

“ฝากไว้ก่อนเถอะ ยัยแม่มด” ตะวันตะโกนบอกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงแสดงความอาฆาต

 

“ไม่รับฝาก” ทอรุ้งแลบลิ้นล้อเลียนชายหนุ่ม ทำให้ภูผาส่ายศีรษะพลางหัวเราะขำ ๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #12 katienun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 13:10
    เรื่องนี้. ดูๆๆๆพระเอกท่าจะกินหญ้าเยอะ
    #12
    0