ล่ารัก (ภาคแรกของเริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก)

ตอนที่ 41 : 13.2 ต้นเหตุของความเสียใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 884
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    9 มิ.ย. 63

     ทอรุ้งเดินเข้ามาในร้านหลังจากที่นัดกับตะวันเป็นที่เรียบร้อย เธอจึงรีบมาเพราะความร้อนใจและร้านนี้ก็อยู่ใกล้บ้านเธอมากกว่าทำให้เธอมาถึงก่อนตะวันและเป็นความบังเอิญร้ายกาจทำให้เธอมาเห็นภาพชวนให้เกิดอารมณ์โมโหแทนพี่สาว คนเป็นน้องว่าที่เจ้าสาวจ้ำพรวดเข้าไปหาคนทั้งสองด้วยอารมณ์เดือดดาลกว่าน้ำอุณหภูมิเกินร้อยองศาเซลเซียส


ไม่นึกว่ารุ้งจะบังเอิญได้พบกับพี่ที่นี่นะคะ พี่อาทิตย์ทอรุ้งทักทายว่าที่พี่เขยด้วยสีหน้าเย็นชา


รุ้งสีหน้าเคร่งขรึมเป็นปกติของอาทิตย์ซีดลงเล็กน้อยเมื่อสบสายตาหมางเมินของน้องสาวคนรัก


ค่ะ จะไม่แนะนำให้รุ้งรู้จัก...เธอหน่อยเหรอคะทอรุ้งเว้นช่องก่อนใช้หางตาชำเลืองมองหญิงสาวข้างกายอาทิตย์เหยียด ๆ


เออ นี่ป่านเพื่อนพี่ ส่วนป่านนี่... เสียงขาดหายไปของอาทิตย์เกิดขึ้นเพราะทอรุ้งเป็นฝ่ายแย่งที่จะแนะนำตัวเองขึ้นก่อน


ทอรุ้งค่ะ น้องสาวว่าที่เจ้าสาวของพี่อาทิตย์ ทอรุ้งยิ้มเยาะคนตรงหน้า


อ้อ เหรอคะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ว่าแต่ว่าพี่สาวไม่ได้มาด้วยเหรอคะ จะได้รู้จักกันไว้เสียงของปานดาวเหมือนจงใจที่จะทำเป็นไม่ใส่ใจทอรุ้งและเจตนากล่าวเยาะจันทิมาอย่างแนบเนียน


เสียดายจังค่ะที่คุณปานดาวไม่มีวาสนาได้พบกับพี่หนูจันทร์ แต่ถ้าคุณอยากพบพี่สาวของรุ้งจริงลองให้พี่อาทิตย์หาโอกาสให้สิคะ คุณอาจมีวาสนาบ้างก็ได้เพราะบ้านของเรา อยู่ใกล้ๆ แค่นี้เอง ว่ายังไงคะพี่อาทิตย์ จะลองโทรไปชวนพี่หนูจันทร์ไหมคะ ทอรุ้งเน้นคำว่าบ้านของเราพร้อมเหล่ตามองพร้อมเลิกคิ้วเชิงท้าทายให้อาทิตย์


เอ่อ พี่ว่าเอาไว้โอกาสหน้าดีกว่า แล้วพี่ก็นัดหนูจันทร์ว่าจะเข้าไปหาอยู่แล้ว อาทิตย์ถอนหายใจหน่วง ๆ เขาเริ่มวิตกว่าคนรักจะต้องรู้เรื่องนี้และต้องเสียใจอย่างมาก


เหรอคะ รุ้งคิดว่าพี่อาทิตย์จะยกเลิกนัดพี่จันทร์ซะแล้ว เพราะดูเหมือนพี่อาทิตย์จะไม่ว่างง่าย ๆ ในวันนี้ ทอรุ้งยังไม่วายเยาะหยัน


แล้วรุ้งล่ะมากับใครอาทิตย์เปลี่ยนเรื่อง


รุ้งนัดพี่ตะวันไว้นะค่ะ ไม่คิดว่าจะบังเอิญได้เจอพี่อาทิตย์ จะรังเกียจไหมคะถ้ารุ้งจะขอนั่งรอพี่ตะวันด้วยคนทอรุ้งแกล้งถามอาทิตย์โดยไม่สนใจหญิงสาวที่นั่งหน้างออยู่ใกล้ ๆ


อื้อ พี่กำลังจะขอตัวจากป่านพอดี เพราะนี่ก็เย็นแล้วพี่ไม่อยากให้หนูจันทร์รอ


อ๋อ เหรอคะ


ทอรุ้งพยักหน้าพร้อมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเลขหมายพร้อมโทรออกต่อหน้าคนทั้งคู่ในขณะที่ปากของเธอพูดโทรศัพท์แต่สายตาของเธอกลับจ้องมองอาทิตย์อย่างท้าทาย


พี่หนูจันทร์เหรอคะเสียงทอรุ้งทำเอาอาทิตย์ตกใจ เขาขมวดคิ้วมองน้องสาวคนรักตาเขม็งพลางเอ่ยต่อพอดีรุ้งออกมาร้านขนมหน้าบ้านเรา.เจอพี่อาทิตย์แวะมาหาซื้อขนมพอดีเลยค่ะ


ทอรุ้งยิ้มมุมปากบาง ๆ พร้อมเลิกคิ้วท้าทายให้อาทิตย์


พี่อาทิตย์บอกรุ้งว่านัดพี่จันทร์เอาไว้เลยลงซื้อขนมจะเอาไปฝาก พอดีเจอรุ้งน่ะค่ะ รุ้งเลยอาสาโทรมาถามพี่หนูจันทร์ว่าทานอะไรไหมคะ เดี๋ยวพี่อาทิตย์จะซื้อไปฝาก


...


อ๋อ อย่างนั้นเดี๋ยวรุ้งสั่งไปให้นะคะ ไม่เกินห้านาทีพี่อาทิตย์คงไปถึงบ้านเรา รับรองว่าพี่จันทร์ไม่ต้องรอนานแน่ค่ะ


ทอรุ้งสรุปพร้อมวางสายและหันไปยิ้มให้อาทิตย์ที่ทำหน้าเครียดและกัดฟันมองน้องสาวตัวแสบ


รุ้งต้องการอะไร อาทิตย์ถามน้องสาวคนรักเสียงดุ


พี่อาทิตย์น่าจะทราบดีกว่าใคร เอาเป็นว่าตอนนี้พี่จันทร์อยากทานเค้กส้มของที่นี่ และรุ้งบอกว่าพี่อาทิตย์จะเอาไปให้ภายใน ห้านาทีนี้ด้วย แล้วพี่อาทิตย์ตกลงใจว่ายังไง หรือถ้าไม่ว่างรุ้งจะได้ซื้อไปฝากพี่จันทร์เอง ทอรุ้งเอียงคอเล็กน้อยมองอาทิตย์อย่างท้าทาย


ไม่ต้อง


อาทิตย์กล่าวก่อนจะลุกไปเลือกซื้อขนมด้วยตัวเองทั้งที่ยังโมโหน้องสาวตัวแสบของจันทมา ที่ทำราวกับบังคับเขาด้วยข้อความที่เจ้าหล่อนโทรบอกคนรักของเขาว่าเขาจะไปหาเธอภายในห้านาที ถึงแม้เขาจะไม่กลัวทอรุ้งแต่เขาก็ไม่อยากให้คนรักเสียใจด้วยเรื่องราวในวันนี้ ทำให้เขาต้องทำตามคำขู่ของน้องสาวตัวแสบอย่างทอรุ้งอย่างจำยอม


ลับหลังว่าที่พี่เขยแล้ว ทอรุ้งก็หันมายักคิ้วใส่ปานดาว ที่จ้องมองราวจะกินเลือดกินเนื้อของเธออยู่ตาไม่กระพริบทีเดียว


ว่าไงคะคุณปานดาว ดิฉันไม่คิดว่าจะบังเอิญได้เจอคุณไวขนาดนี้ ทอรุ้งกล่าวด้วยท่าทางสบาย ๆ พร้อมหน้าตาที่กวนอารมณ์เต็มที่


จะให้ว่ายังไงล่ะคะคุณทอรุ้ง ดิฉันว่าเราเจอกันช้าไปซะด้วยซ้ำ หรือบางทีเราอาจจะไม่น่าจะได้เจอกันเลยด้วยซ้ำนะคะ เพราะถ้าดิฉันไม่ตัดสินใจเดินจากอาทิตย์ไปโดยไม่ปรึกษากันให้ดีก่อน เราอาจไม่ต้องเจอกันก็ได้ปานดาวยิ้มเยาะอย่างไม่เกรงทอรุ้ง


เสียดายที่คุณคิดได้ช้าไปนิดนึง เราเลยต้องเจอกันทอรุ้งยิ้มเยาะ


ยินดีค่ะ ดิฉันพร้อมเสมอ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณ    จันทิมาจะพร้อมเช่นกัน


อ๋อแน่นอนค่ะ แต่ไม่แน่ใจว่าพี่อาทิตย์จะเปิดโอกาสให้คุณได้เจอพี่สาวดิฉันหรือเปล่านี่สิคะ เพราะดูแล้วพี่อาทิตย์ค่อนข้างถนอมพี่สาวดิฉันราวไข่ในหิน ทอรุ้งยิ้มอย่างยั่วเย้า


ฮึ ฮึ ไม่เป็นไรค่ะ เพราะอาทิตย์ยังต้องเจอกับดิฉันบ่อย ๆ คงมีโอกาสสักวันที่จะได้พบคุณจันทิมาบ้างปานดาวยั่วกลับ


อย่างนั้นคุณคงต้องกลับไปปรับปรุงรูปโฉมของคุณซะหน่อยนะคะ เพราะถ้ามีโอกาสยืนเทียบพี่สาวดิฉันบางทีคุณอาจจะเสียใจที่ปล่อยตัวให้โทรมขนาดนี้


ทอรุ้งว่าพร้อมกวาดสายตามองไล่แต่หัวจรดเท้าของปานดาวด้วยท่าทางเย้ยหยัน เธอมองไม่เห็นเลยว่าป่านดาวจะสู้จันทิมาที่สวยกว่าได้อย่างไร ถ้าอาทิตย์เลือกผู้หญิงคนนี้เธอก็คงต้องบอกกับเขาว่าเขาเป็นคนที่โง่ที่สุดเท่าที่เธอเคยพบมาอย่างแน่นอน


ปานดาวขบเม้มริมฝีปากตัวเองไว้แน่นด้วยความโมโห ยอมรับว่าเธอดูด้อยแม้ในขณะยืนเทียบอยู่กับน้องสาวของจันทิมา และถ้าเป็นจันทิมาที่เป็นดาวสังคมคนดัง เธอจะสวยสู้หญิงสาวผู้นั้นได้อย่างไรในเมื่อจันทิมาพร้อมกว่าเธอทุกด้าน ไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่มีพร้อมทุกอย่าง อย่างจันทิมาจะมีอยู่ในโลก และจำเป็นต้องมาเป็นมารความรักของเธอกับอาทิตย์อีกต่างหาก


ป่าน ผมขอตัวก่อนเลยนะ พอดีมีนัดกับจันทร์ อาทิตย์เข้ามาบอกลาโดยไม่ได้สังเกตหน้าสองสาวเท่าไหร่นักเพราะเป็นกังวลอยู่แต่กับคนรัก


ค่ะ แล้วป่านจะโทรหานะคะ ปานดาวปรับสีหน้าพร้อมยิ้มหวานให้


ผมว่าอย่าดีกว่า ผมไม่อยากให้หนูจันทร์เข้าใจผิด อาทิตย์ถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางบอกเสียงอ่อนล้า


จริงค่ะ รุ้งว่าทางที่ดี คุณปานดาวอยู่ห่าง ๆ พี่อาทิตย์หน่อยก็ดีนะคะ ถ่านเก่ามันจะได้มอดดับไปให้สนิท พี่สาวรุ้งจะได้ไม่ต้องระแวงให้หน้าสวย ๆ ต้องหมองก่อนงานแต่งทอรุ้งยิ้มพร้อมกล่าว


ทำไมคะ ในเมื่อเราบริสุทธิ์ใจที่จะคบกัน ดิฉันกับอาทิตย์เป็นเพื่อนกันไม่ได้เหรอคะ


ได้ค่ะ แต่เพื่อนไม่จำเป็นต้องติดต่อกันบ่อยก็ได้มังคะ หรือว่ายังไงคะพี่อาทิตย์


เอาเป็นว่าผมขอตัวก่อนละกัน เดี๋ยวหนูจันทร์จะรอ อาทิตย์ปลายตาดุใส่น้องสาวตัวแสบของคนรักพร้อมตัดบทก่อนจะรีบเดินจากไป


เดี๋ยวสิคะ อาทิตย์ อาทิตย์ ปานดาวเรียกและทำท่าจะเดินตามแต่ติดที่ทอรุ้งขวางไว้


ไม่เหมาะมั้งคะ ถ้าคุณจะตามว่าที่เจ้าบ่าวของคนอื่นทอรุ้งกล่าว


นี่เธอ มันจะมากไปแล้วนะ ทำยังกับว่าเธอมีสิทธิ์ในตัวอาทิตย์อย่างนั้นแหละ


ทำไมคะ จะมีสิทธิ์หรือไม่มี ก็ไม่เห็นพี่อาทิตย์ว่าอะไรดิฉันนี่คะ


เธอ


ปานดาวกัดฟันข่มโทสะก่อนจะสะบัดหน้าเดินจากไปด้วยอาการกระฟัดกระเฟียด ในจังหวะที่ปานดาวกำลังจะเดินออกจากร้านเป็นเวลาเดียวกับที่ตะวันเดินสวนเข้ามาทำให้ปลายเท้าที่กำลังจะก้าวเดินของหญิงสาวชะงักเล็กน้อยแต่ครู่เดียวเจ้าหล่อนก็สะบัดหน้าพรืดเดินเชิดออกไป


ตะวันยกคิ้วเฉียงมองตามหลังปานดาวไปจนหล่อนลับตานึกแปลกใจไม่ได้ว่าเหตุใดทอรุ้งซึ่งเป็นน้องสาวจันทิมาว่าที่เจ้าสาวของอาทิตย์ถึงได้อยู่กับปานดาวผู้หญิงที่เป็นคนรักเก่าของเพื่อนได้


รุ้ง พี่ว่าพี่สวนกับปานดาวนะตะวันถามทอรุ้งด้วยความรู้สึกแปลกใจ


ก็ใช่สิคะ ยัยนั่นเพิ่งเดินหนีรุ้งไป ทอรุ้งเอ่ยพร้อมทำปากยื่นอย่างไม่สบอารมณ์


หมายความว่ายังไง ทำไมต้องหนีรุ้ง


ก็รุ้งมาเจอเขาอยู่กับพี่อาทิตย์และเถียงกันนิดหน่อยน่ะสิคะ ทอรุ้งอธิบายด้วยน้ำเสียงฉุนเฉียว


เจออยู่กับไอ้อาทิตย์เหรอตะวันขมวดคิ้ว ไม่อยากจะเชื่อว่าอาทิตย์จะทำแบบนั้น


ค่ะ เขาโทรหาพี่อาทิตย์และตอนนั้นพี่จันทร์ก็บังเอิญได้ยิน แล้วก็มานั่งร้องไห้อยู่กับรุ้งจนรุ้งต้องโทรเรียกคุณมาปรึกษานี่ไงคะ แต่พอมาถึงกลับเจอทั้งคู่พอดี รุ้งเลยใส่ซะ พี่อาทิตย์รีบไปหาพี่จันทร์เมื่อครู่นี้เองค่ะทอรุ้งอธิบาย


ซวยสิงานนี้ แล้วไอ้อาทิตย์รู้ไหมว่าน้องจันทร์ได้ยินที่มันนัดยัยป่าน ตะวันถาม


ดูเหมือนจะไม่รู้นะคะ ทอรุ้งขมวดคิ้วก่อนตอบ


ตายห่า งานเข้าล่ะมึงไอ้อาทิตย์ ตะวันสบถ จนโดนทอรุ้งตีแขนแรง ๆ


เพื่อนคุณนะกล้าทำให้พี่สาวรุ้งเสียใจ เพราะฉะนั้นคุณในฐานะเพื่อนกรุณาตักเตือนกันบ้างนะ


เดี๋ยวพี่จะอัดมันเอง รุ้งไม่ต้องห่วง แล้วเรียกพี่ว่าพี่ตะวันได้แล้ว เรานะเด็กกว่าพี่ตั้งหลายปี เรียกพี่ว่าพี่น่ะดีกว่า ตะวันบอกพร้อมดึงมือนุ่ม ๆ มากระชับไว้ในอุ้งมือ


พูดอย่างเดียวไม่ต้องจับ แล้วก็สั่งอะไรกินก่อนดีกว่า รุ้งหิวแล้ว


มัวแต่วีน คนอื่นจนหิวเลยหรือไง ตะวันแหย่สาวแสบ


ใครว่ารุ้งวีน เดี๋ยวเถอะ ทอรุ้งสะบัดหน้าหนีทำให้คนแหย่อดขำไม่ได้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น