ล่ารัก (ภาคแรกของเริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก)

ตอนที่ 29 : 9.2 รุ้งโอบขอบตะวัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 548
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    8 พ.ค. 63

ทอรุ้งทั้งโกรธ ทั้งตกใจเมื่อสัมผัสได้ถึงปลายลิ้นสากของชายหนุ่มล่วงล้ำเข้ามาภายในโพรงปากของเธอ ตวัดลิ้นรุกไล่ลิ้นเธออย่างเอาแต่ใจ เธอพยายามขืนตัว ดันตัวเองออก แต่แรงที่มีน้อยกว่าทำให้คนที่มีพละกำลังและร่างกายแข็งแกร่งกว่าเป็นฝ่ายมีชัย

 

ตะวันเปลี่ยนความโกรธเป็นความโหยหาเพราะริมฝีปากของเธอหวานจับหัวใจ ติดตรงสถานที่ไม่เอื้อทำให้ไม่สามารถจูบยัยเด็กดื้อได้นานกว่านี้เขาจึงยอมถอนริมฝีปากจากกลีบปากฉ่ำวาวพร้อมเอ่ยกระซิบแผ่วพร่า

“ห้ามโวยวายนะถ้าไม่อยากโดนจูบอีกก็กลับไปขึ้นรถซะดี ๆ บอกไว้ก่อนว่าผมไม่ได้ขู่”

 

ทอรุ้งทั้งโมโหทั้งตกใจ กลัวความป่าเถื่อนของเขาทำให้ไม่กล้าแผงฤทธิ์หลังมองไม่เห็นทางเอาชนะ เธอจึงยอมทำตามที่ตะวันบอกทั้งน้ำตาของความแค้นใจ สร้างความหนักใจให้กับอีกฝ่ายด้วยการเก็บปากเงียบ ไม่ยอมมองเขาแม้ผ่านหางตา เธอซุกตัวเบียดชิดมุมประตูร้องไห้ไม่มีเสียงด้วยความเจ็บแค้นแน่นอกอย่างเงียบงัน

 

“รุ้งครับ อย่าโกรธพี่เลยนะ” อาการร้องไห้เงียบเชียบไร้การต่อต้านและไม่มองหน้าของทอรุ้งกลับยิ่งทำให้ตะวันร้อนใจ เขางอนง้อเธออย่างไม่สบายใจยังไม่ยอมออกรถ

 

ทอรุ้งใช้ความเงียบตอบโต้ วงหน้าซับน้ำตาเบือนมองออกไปนอกหน้าต่างโดยไร้เสียงคร่ำครวญใด ๆ

 

“รุ้งจ๋า พี่ตะวันขอโทษ อย่าโกรธพี่เลย ก็รุ้งแสนดื้อ จนพี่โมโห” ตะวันยังพยายามง้อสาวแสบ

 

ทอรุ้งก็ยังคงนั่งเงียบ ๆ ไม่ชำเลืองแลชายหนุ่ม

 

“โอเค โอเค พี่ยอมรุ้งทุกอย่าง ให้ทำอะไรก็จะทำให้ แต่อย่าโกรธพี่อย่างนี้เลยนะ คนดี”

 

“เลิกยุ่งกับฉัน ต่อไปนี้คุณกับฉันจะไม่รู้จักกันอีกต่อไป” ทอรุ้งพูดอย่างเย็นชา

 

“ไม่ ถ้ารุ้งไม่ยอมพูดกับพี่ดี ๆ พี่จะพารุ้งไปคุยกันที่อื่น” ตะวันไม่ตกลง

 

“เอ๊ะ คุณมีสิทธิ์อะไรมาบังคับฉัน” ทอรุ้งหันมาจ้องหน้าชายหนุ่มทั้งน้ำตา่ที่ไหลจากความแค้นในแน่นอก

 

“ไม่รู้ล่ะ แต่รุ้งจะโกรธอะไรพี่นักหนาล่ะคนดี”

 

“คุณทำกับฉันอย่างกะฉันเป็นผู้หญิงข้างถนน นึกจะทำอะไรก็ได้ ถ้าน้องสาว หรือญาติผู้หญิงของคุณโดนผู้ชายทำแบบที่ฉันโดนคุณจะรู้สึกยังไงฮะ คนเลว!”

 

“พี่ขอโทษครับ” ตะวันยอมรับผิดโดยดี

 

ทอรุ้งเม้มปากไม่มองหน้าเขา นั่งน้ำตารินเงียบงัน

 

“โธ่รุ้งจ๋า จะให้พี่ทำอะไรก็ได้ พี่ยอมทุกอย่างเลยนะ นะ รุ้งนะ” ตะวันง้ออย่างยอมจำนน ด้วยสำนึกู้ว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิด เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาจะมาทำตัวรุ่มร่ามได้ จึงพยายามง้อหญิงสาว แต่เพราะไม่เคยถูกขัดใจทำให้เขาเอ่ยเสียงแข็ง “รุ้ง ถ้าไม่ยอมหายโกรธพี่เลี้ยวรถจริง ๆ นะ”

 

“นี่ คุณตะวัน ดิฉันทอรุ้งเป็นลูกสาวคุณปกรณ์ กับคุณพิมพ์พรนะคะ ไม่ใช่ตาสีตาสา พวกคู่ควงราคาถูกของคุณที่จะข่มขู่กันได้ง่าย ๆ คุกมีไว้ขังคนนะไม่ใช่ไว้ขังหมา”

 

ทอรุ้งโมโหจนเลือดขึ้นหน้าทีเดียวกับคำขู่ของตะวัน เธอเห็นชายตรงหน้าตัวเท่ามดทีเดียว

 

“รุ้งจ๋า พี่กลัวแล้วจ้ะ อย่าดุพี่นักเลยนะ”ตะวันอ้อน

 

“แล้วมันถูกต้องหรือไงล่ะ อยู่ดี ๆ มาดุ มาจูบ มาอวดอำนาจกันแบบนี้นะ”ทอรุ้งเริ่มทำหน้างอ

 

“ครับ พี่ยอมรับผิด ที่จูบเพราะหนูรุ้งร้องโวยวาย ส่วนที่ดุก็เพราะรุ้งดุพี่ก่อน ที่แสดงอำนาจนี่พี่ไม่ได้ทำนะ มีแต่รุ้งแล่ำแสดงอำนาจเหนือพี่ปาว ๆ” ตะวันอธิบายพร้อมบ่นเบา ๆ

 

“รุ้งทำอะไร แสดงอำนาจอะไรกับคุณ”ทอรุ้งจ้องมองเขาอย่างจะกินเลือดเนื้อ

 

“ก็สั่งพี่ทำนั่นทำนี่ ไม่เรียกแสดงอำนาจเหรอ” ตะวันยิ้มส่งให้แหย ๆ

 

“ก็แค่ขอความช่วยเหลือ รุ้งรักพี่จันทร์อยากให้พี่จันทร์มีความสุข ก็ต้องทำทุกอย่างที่คิดว่าดีที่สุดสิ แล้วแค่ขอให้ช่วยกันไม่ให้คุณอาทิตย์รังแกพี่จันทร์นี่ คุณทำให้หน่อยไม่ได้หรือไง ไหนแต่ก่อนเห็นว่าจะจีบพี่จันทร์ แค่ขอให้กันเพื่อนรักให้หน่อยทำไมทำไม่ได้ล่ะ”ทอรุ้งโวย

 

“ครับ ครับ ช่วยก็ช่วย แต่พี่ตัดใจจากน้องจันทร์ได้ตั้งแต่เห็นไอ้อาทิตย์มันรักน้องจันทร์แล้วละ ไม่คิดจะจีบน้องจันทร์แล้ว ถ้าเป็นหนูรุ้งสิพี่จีบแน่”ตะวันทำตาพราวใส่ทอรุ้ง

 

“นี่ อย่าพูดพล่อย ๆ นะ ฉันไม่สนคนแก่อย่างคุณหรอก แฟนฉันต้องรุ่นเดียวกันย่ะ” ทอรุ้งว่า

 

“ฮึ คอยดูเถอะคำก็แก่ สองคำก็แก่ เดี๋ยวก็ได้เป็นเมียคนแก่มันซะวันนี้หรอก” ตะวันพูดเสียงขุ่น

 

“ไอ้ ไอ้..." ทอรุ้งเตรียมจะบริภาษเขาแรงๆ แต่ถูกข่มขุ่

 

“อ๊ะ ถ้าด่านะจูบจริง ๆ แล้วไม่จูบอย่างเดียวนะ ไม่เชื่อกันคอยดู” ตะวันชี้หน้าสาวแสบ

 

“คนบ้า หยาบคาย ง้อเขาอยู่แป๊บ ๆ มาอวดอำนาจอีกแล้วนะ” ทอรุ้งตวาด

 

“ก็อย่าดื้อนักสิ แล้วพี่โตกว่ารุ้ง ทำตัวให้มันน่ารักหน่อยเป็นไร” ตะวันถอนหายใจ

 

“ก็ชอบทำตัวแบบนี้นะ ใครจะอยากทำดีด้วย เป็นสุภาพบุรุษหน่อยไม่ได้เหรอ”

 

“พี่ไม่สุภาพตรงไหน แล้วทำอะไรให้รุ้งถึงรังเกียจรังงอนพี่ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอฮึ”

 

“รุ้งไม่ชอบคนเจ้าชู้ที่เข้ามาจีบพี่จันทร์ทุกคนแล่ำ”

 

“พี่ไม่ได้เจ้าชู้ และตอนนี้พี่ก็ไม่ได้จีบหนูจันทร์”

 

“ฮึ ไม่เจ้าชู้แต่ควงสาวไม่ซ้ำหน้า ลงหนังสือพิมพ์อย่างบ่อย แล้วยังชอบยุ่งกับรุ้งทำไมล่ะ”

 

“ก็พี่จะจีบรุ้งก็ต้องยุ่งกับรุ้งสิ แล้วที่ลงหนังสือพิมพ์นี่ส่วนใหญ่เป็นเพื่อน ๆ กันพี่ไม่ได้จีบใครเหมือนจีบรุ้งหรอก ส่วนใหญ่ผู้หญิงอื่น จะเข้ามาจีบพี่เองต่างหาก”

 

“หลงตัวเอง แล้วก็ไม่ต้องมาจีบรุ้งเลย รุ้งมีแฟนแล้ว” ทอรุ้งหน้าแดงแต่ไม่วายปฏิเสธไว้ก่อน

 

“ฮึ รุ้งเป็นแฟนพี่ และก็ห้ามยุ่งกับผู้ชายอื่น ห้ามเถียง รุ้งจูบกับพี่แล้วก็ต้องเป็นแฟนพี่เท่านั้น”

 

“บ้าหรือเปล่า บังคับกันได้เหรอ” ทอรุ้งตวาด

 

“ไม่รู้ล่ะ เอาเป็นตามนี้แล่ำ ส่วนเรื่องหนูจันทร์พี่จะยอมช่วยโดยดี”

 

อาทิตย์ตัดบทและขับรถเข้าหมู่บ้านของภูผาทันที ส่วนทอรุ้งได้แต่อ้าปากมองตะวัน ก่อนจะงึมงำขัดใจคนข้าง ๆ แต่ไม่พูดอะไรอีก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น