ล่ารัก (ภาคแรกของเริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก)

ตอนที่ 27 : 8.3 รอวันหัวใจเข้มแข็ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,057
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    8 พ.ค. 63

ทอรุ้งชี้หน้าเพื่อนแล้ววิ่งไล่ตีกันเป็นเด็ก ส่วนปวิตายิ้มยั่วพลางวิ่งหนีไปมาให้รริสาปวดหัวจนถูกอรปรียาร้องปรามทั้งคู่จึงหยุดได้

 

“มัวเล่นอยู่นั่นแหละสาวๆ”

 

“สวัสดีจ้ะสามสาว” ภูผารับไหว้พร้อมยิ้มให้

 

“วันนี้พี่ภูไม่ไปไหนเหรอคะ” ทอรุ้งถาม

 

“ครับ ตอนแรกเจ้าซันว่าจะชวนไปตีกอล์ฟแต่เปลี่ยนใจแล้ว”

 

“อย่างนั้นคุณตะวันคุยกับพี่ภูก่อนละกันนะคะ เค้กขออนุญาตพาน้องๆไปคุยที่สนาม”

 

“คุยกันที่นี่ก็ได้ครับ ผมกับพี่ภูจะออกไปดูกล้วยไม้ซะหน่อย”ตะวันบอก

 

“เอ่อ...ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจค่ะ”

 

“ไปไอ้ซัน ปล่อยสาว ๆ ไว้ตามลำพังดีกว่า แกกับฉันไปทางนู้นกัน” ภูผากล่าวพร้อมเดินนำ

 

หลังสองหนุ่มเดินลับสายตาไป อรปรียาก็เรียกให้แม่บ้านนำอาหารว่างมาวางให้สาว ๆ ก่อนที่จะเริ่มคุยกันถึงเรื่องกลุ้มใจของ ทอรุ้ง

 

“ว่าไงรุ้ง มีเรื่องอะไรกลุ้มใจ ไหนบอกพี่มาสิ”อรปรียาถาม

 

“เรื่องพี่จันทร์ค่ะ รุ้งไม่ค่อยสบายใจเลย”

 

“ทำไมล่ะ” อรปรียาเลิกคิ้วมองสาวๆ อย่างสนใจ

 

“วันก่อนพี่จันทร์ไปทำงานกับคุณอาทิตย์เป็นวันแรกค่ะ แต่โดนพี่อาทิตย์พาไปพัทยาแล้วกลับมาเสียดึก แล้วทั้งคู่ก็มีท่าทางแปลกๆ แต่รุ้งไม่กล้าถามพี่จันทร์ว่าเกิดอะไรขึ้นที่พัทยาหรือเปล่า” ทอรุ้งกระซิบพอให้ทุกคนได้ยิน เพราะไม่อยากให้คนอื่นรู้ กลัวพี่สาวเสียชื่อเสียง

 

“รุ้งไม่ได้คิดมากไปหรอกนะ”

 

“ไม่ค่ะ รุ้งว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับพี่จันทร์แน่ๆ พี่จันทร์ถึงได้ดูมีกังวลจนรุ้งสังเกตได้ แล้วที่สำคัญรุ้งแอบเห็นรอยตามตัวพี่จันทร์ด้วย”

 

“ตายแล้ว!” อรปรียาอุทานเสียงดังจนสาวๆ ต้องรีบเตือนให้เจ้าของบ้านลดเสียงลง

 

“ที่แย่กว่านั้นนะคะพี่เค้ก คุณอาทิตย์ดูจะยังอาลัยรักแม่ปานดาวของเขาให้พี่จันทร์รู้สึกได้เสียด้วยสิคะ เขาไม่เคยบอกรักพี่จันทร์แถมยังทำท่าเหมือนไม่ลืมคนรักเก่า” ทอรุ้งแค้นแทนพี่สาว

 

“โถ...อย่างนี้จันทร์คงจะน้อยใจแย่” อรปรียาสงสารเพื่อน

 

“รุ้งถึงกลุ้มแบบนี้ยังไงคะ” ทอรุ้งอธิบาย

 

“แล้วพี่จันทร์เล่าอะไรให้แกฟังบ้างล่ะรุ้ง” รริสาถาม

 

“ไม่ได้เล่านะสิ แค่บอกว่าคุณอาทิตย์จะขอแต่งงานตามที่ผู้ใหญ่อยากให้เป็นแต่ยอมรับว่ายังไม่ลืมปานดาว”

 

“พี่จันทร์คงจะเศร้ามาก ได้แต่ตัว ไม่ได้ใจ”

 

“ฉันว่าพี่อาทิตย์น่ะรักพี่จันทร์นะ แต่สับสนกับความรักของยัยปานดาวไปบ้าง” ทอรุ้งกล่าว

 

“แกแน่ใจเหรอ” ปวิตาถามอย่างสนใจ

 

“อื้อ ฉันว่าเค้าหวงพี่จันทร์ เหมือนหึง ถ้าหึงก็ต้องรักสิ”

 

“กลัวจะเป็นแค่ระยะแรกนะสิ” ปวิตากระซิบ

 

“ไม่หรอก ลองถ้าผู้ชายไม่รักนะ ถึงเพิ่งมีอะไรกันเค้าก็ไม่แสดงท่าหึงหวงหรอก” อรปรียาบอก

 

“แล้วแม่ปานดาวคนนี้เป็นใครเหรอ” รริสาถามบ้าง

 

“เขาชื่อเต็ม ๆ ว่าปานดาว จิราวัฒน์ เป็นประชาสัมพันธ์โรงแรมภูตะวัน ที่สำคัญสวยด้วยแต่น้อยกว่าพี่จันทร์เยอะ และก็เคยคั่วคุณตะวันอยู่ แต่คุณตะวันไม่เล่นด้วย รู้จักคุณอาทิตย์เพราะมาหาคุณตะวันบ่อย ๆ แม่นี่เลยหันมาคว้าคุณอาทิตย์ควงอยู่พักก่อนตัดสินใจคบหากัน จนไปอยู่คอนโดของคุณอาทิตย์ คบกันได้ไม่กี่ปี พอแม่นี่เขารู้ว่าคุณลุงสุริยะไม่ชอบเขาแถมยังกีดกันและยังมีสิทธิ์เรื่องเบิกหรืออนุมัติเงินเพียงคนเดียว แม่นี่ก็เลยชิ่งหนีไปคั่วอยู่กับพ่อเลี้ยงกวิน ที่มาที่โรงแรมภูตะวันบ่อย ๆ ลับหลังคุณอาทิตย์ พอจับพ่อเลี้ยงกวินได้ก็ถีบหัวส่งคุณอาทิตย์ก่อนพี่จันทร์กลับจากอเมริกาสักหกหรือเจ็ดเดือนนี่แล่ำ” ปวิตาอธิบาย

 

“ละเอียดจริงแก นังปอย” ทอรุ้งชมเพื่อน

 

“ก็ในเมื่อเขาคบกับพ่อเลี้ยงอยู่ ก็ไม่น่าจะกลับมาหาคุณอาทิตย์แล้วนิ” รริสาถาม

 

“คนของฉันบอกว่าตอนนี้พ่อเลี้ยงเริ่มมีเด็กใหม่แล้ว เขากำลังจะเขี่ยนั่งนี่ทิ้ง” ปวิตาสรุป

 

“แล้วคุณอาทิตย์ทำไมไม่รู้เรื่องของแม่ปานดาวปานดินนี่บ้างเหรอ ขนาดแกยังสืบได้เลย”

 

“ฉันถึงว่าสิ บางทีเขาก็ไม่ได้สนใจยัยนี่เท่าไหร่หรอก ถ้ารักจริงฉันว่าน่าจะสืบได้ไม่ยากนะ”

 

“พี่ว่า คุณอาทิตย์กำลังหลอกตัวเองเพราะทิฐิที่มีต่อคุณลุงสุริยะบวกกับคุณลุงบังคับเรื่องแต่งงานกับจันทร์ด้วยเลยประชดคุณลุงและหลอกตัวเองว่ารักแม่ปานดาวนี่มากกว่า”

 

“คนอะไรแบบนี้ไม่รู้นะคะ ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ได้จริงๆ” ทอรุ้งบ่น

 

“พี่ว่ากว่าเขาจะรู้ใจตัวเอง จันทร์ของเราคงเจ็บปวดพอดูทีเดียว”

 

อรปรียาเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกกลุ้มใจ หญิงสาวครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ ก่อนที่จะหันมามองน้อง ๆ ที่นั่งมองหน้ากันไปมา แล้วอรปรียาก็นึกหาวิธีที่จะช่วยเพื่อนรักได้

 

“ก่อนอื่น เราต้องช่วยกันแยกจันทร์ออกจากคุณอาทิตย์ ก่อนแต่งงานต้องไม่ยอมให้จันทร์เปลืองตัวกับเขาอีก” อรปรียากล่าว

 

“แล้วทำยังไงต่อคะพี่เค้ก” ทอรุ้งถามทันทีด้วยความสนใจ

 

“จากนั้นก็ต้องขอแนวร่วม” อรปรียากล่าว

 

“ใครคะ แล้วมาทำอะไร” ปวิตาไม่เข้าใจ

 

“ก็มีคุณตะวัน แล้วก็ พี่เต้ เราต้องทำให้คุณอาทิตย์เห็นว่าจันทร์ไม่ใช่ของตายสำหรับเขา ถ้าวันหนึ่งเขาทำจันทร์เจ็บยังมีคนที่พร้อมจะดึงจันทร์ขึ้นมาอีกหลายคน”

 

“ดีค่ะ แต่สองคนนี่จะทำใจเรื่องพี่จันทร์ได้จริงเหรอคะ เขาจะไม่หลงรักพี่จันทร์จนต้องเกิดการแย่งชิงให้พี่จันทร์เดือดร้อนใจเหรอคะ” ทอรุ้งถาม

 

“อันนี้เป็นหน้าที่ของพวกเราที่จะกันสองคนนี่ไม่ให้คิดเกินเลยกับจันทร์มากนัก”

 

“ทำยังไงคะพี่เค้ก” ปวิตาถาม

 

“ก็ คอยเป็นก้างเวลาที่จันทร์ต้องไปไหนกับสองคนนั่นบ้างตามแผนไง”

 

อรปรียาอธิบายให้น้อง ๆ ฟังยังไม่ทันจบ เสียงสามีก็ดังเข้ามาทางห้องรับแขกที่พวกเธอยึดเป็นสถานที่ปรึกษากันเป็นประจำก่อนที่เขาและตะวันจะเดินเข้ามาพร้อมกัน สายตาของตะวันพราวระยับมองแต่ทอรุ้งจนเพื่อน ๆ ของเธอสังเกตได้

 

“สาว ๆ หิวกันหรือยังจ๊ะ” เสียงภูผาที่ส่งเข้ามาก่อนเพื่อบอกให้สาว ๆ รู้ตัว

 

“แหม ส่งเสียงมาก่อนตัวเลยนะคะพี่ภู” ทอรุ้งแซว

 

“พี่ภูกลัวจะมาได้ยินคนแถวนี้พูดถึงอยู่เลยส่งเสียงมาเตือนก่อนไง” ตะวันยักคิ้วให้

 

“รู้ใจจริงพี่ภูอ่ะ ยัยรุ้งกำลังพูดถึงคุณตะวันอยู่เชียว ดีนะที่ได้ยินเสียงพี่ภูก่อนไม่อย่างนั้นคุณตะวันคงได้ยินคำยกย่องของยัยรุ้งแน่ ๆ” อรปรียากระเซ้าคู่ปรับทั้งสอง

 

“อย่างว่าแล่ำครับรักใครมักพูดถึงคนนั้น” ตะวันยักคิ้วให้

 

“แหวะ” ทอรุ้งทำท่าอาเจียน

 

“โธ่ ยังสาวยังแซ่ แถมเรียนยังไม่จบจะรีบท้องทำไมน้า”ตะวันแซว

 

“เมียนายสิท้อง” ทอรุ้งตวาดอย่างไม่ทันคิด

 

“รุ้งจะเป็นเมียพี่เหรอ” ตะวันย้อนทำให้คนอื่น ๆ พากันหัวเราะ

 

“นายตะวัน” ทอรุ้งอายแต่ยอมหยุดเถียงกับตะวันเพราะเกรงใจอรปรียาและภูผา

 

“เอาล่ะ เถียงกันเป็นเด็กไปได้ ไปกินข้าวกันก่อนดีกว่า” ภูผาตัดบท

 

“ไปค่ะ ไปกินข้าวก่อนดีกว่านะรุ้ง ปอย ริสา” อรปรียาชวนน้อง ๆ

 

ระหว่างรับประทานอาหารกันตะวันก็ยังคอยแหย่ทอรุ้งเด็กแสบที่ชอบคอยกีดกันเขากับจันทิมา ตอนแรกเขาก็หงุดหงิดที่ทอรุ้งทำเหมือนเขาไม่น่าไว้วางใจทั้ง ๆ ที่สาว ๆ ทั่วเมืองอยากควงเขาไปไหนด้วยทั้งนั้นเพราะถ้าถามว่าไฮโซหนุ่มขวัญใจสาวน้อยสาวใหญ่ที่เป็นที่จับตามองมากที่สุดของสังคมปัจจุบัน ทุกคนต่างยกให้เพลย์บอยหนุ่มหล่อ ตะวัน ภาณุลักษณ์ เป็นเบอร์หนึ่ง เพราะทั้งรูปร่างสูงสมส่วนด้วยความสูงหนึ่งร้อยแปดสินห้าเซนติเมตร เข้าขั้นนายแบบ

อีกทั้งความหล่อขั้นเทพที่บรรดานักข่าวบันเทิงให้ฉายาไว้ถึงขนาดมีนิตยสารบางฉบับติดต่อให้เขาไปถ่ายแบบปกนิตยสารหลายครั้งแต่เขาปฏิเสธทุกฉบับมีเพียงแค่หนังสือธุรกิจเท่านั้นที่เขายินยอมให้สัมภาษณ์พร้อมถ่ายรูปบ้างเป็นบางฉบับ แต่ก็ยังไม่วายมีนักข่าวอยากทำข่าวของเขาอยู่เสมอ ๆ ซึ่งนั่นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เขาหงุดหงิดเมื่อสาวแสบอย่างทอรุ้งไม่ให้ความสำคัญกับเขาแถมคอยกีดกันเข้ากับจันทิมาตลอดเวลาจนเมื่อวันที่เขาเห็นทอรุ้งอีกครั้งที่งานแฟชั่นของคุณเก็จแก้ว

 

ทอรุ้งทำให้เขาตะลึงกับรูปโฉมที่ถอดคราบสาวแสบมาสวยเซ็กซี่จนเขาทึ่ง จึงค่อยๆสนใจเธอขึ้นมาทีละนิดละน้อย ก่อนที่จะเริ่มสนุกกับการยั่วแหย่ ที่ทอรุ้งมักจะแหย่ขึ้นทุกครั้ง ทำให้เขารู้สึกสนุกและเป็นการคลายเครียดจากงานและเรื่องอื่น ๆ เพียงแค่คิดถึงหน้าบูด ๆ ของสาวแสบเวลาโดนเขาแกล้ง เขาก็สามารถยิ้มได้

 

“วันนี้เลยไม่ได้ไปออกรอบกัน แต่ถ้าแกอยากไปนะตะวัน ฉันว่าพรุ่งนี้เช้าเราไปกันก็ได้นะ”

 

“ผมลืมไปว่าวันอาทิตย์เป็นวันครอบครัว พี่ต้องอยู่กับคุณเค้กอยู่แล้ว”

 

“เออ อย่าลืมบ่อยนักแล้วกัน วันอาทิตย์อยากกอดเมียนอนมากกว่าว่ะ”ภูผาพูดโดยลืมสามสาว

 

“ตายจริงพี่ภูนี่ พูดไม่คิดถึงหัวอกน้องสาวสวย ๆ อย่างพวกเราเลย” ทอรุ้งแซว

 

“อิจฉาเหรอจ๊ะหนูรุ้ง ถ้าอิจฉาพี่ภูพี่ตะวันช่วยได้นะ” ตะวันไม่เลิกกวนโมโหทอรุ้ง

 

“ช่วยไปให้ไกลแล่ำดีที่สุด” ทอรุ้งว่า

 

“ไอ้ซันนี่ยังไงนะชอบแหย่ยัยรุ้งจริง” ภูผาว่าพร้อมตบหัวน้องชาย

 

“ก็หนูรุ้งอยากน่ารักทำไมล่ะ” ตะวันทำตาหวานใส่ทอรุ้ง

 

“นั่นแน่ ปอยว่าคุณตะวันกำลังจีบเพื่อนปอยแน่ ๆ เลย” ปวิตาแซว

 

“ไอ้ปอย ปากเสียอีกแล้วนะ” ทอรุ้งชี้หน้าเพื่อนสาว

 

“ฮึ ฮึ ถ้าจีบจริง ไม่รู้จะมีสิทธิ์หรือเปล่าน้า” ตะวันยักคิ้วให้

 

“มีสิทธิ์เจ็บนะสิ ใครจะชอบคนกะล่อน เจ้าชู้ หัวงู แก่ไม่รู้จักเจียม” ทอรุ้งว่า

 

“อ้าว ถ้าไอ้ซันแก่อย่างนั้นรุ้งก็ว่าพี่แก่นะสิ ก็พี่โตกว่ามันตั้งสองปีแนะ”

 

“แหม พี่ภูออกจะเท่ห์ไม่แก่หรอกค่ะ ถามพี่เค้กดูสิคะ” ทอรุ้งยิ้ม

 

“ใครว่า พี่ภูนะแก่แล้วจริง ๆ แล่ำ” อรปรียาทำท่าน่ารักใส่สามี

 

“เดี๋ยวคืนนี้จะแสดงให้ดูว่าพี่แก่จริงหรือเปล่า” ภูผากระซิบเบา ๆ ทำให้อรปรียาหน้าแดงพร้อมตีแขนสามีเสียงดัง

 

“นั่นแน่ พี่ภูจีบพี่เค้กต่อหน้าอีกแล้วนะคะ” ปวิตายิ้มพร้อมแซว

 

“ก็ต้องจีบเมียสิจ๊ะ จีบคนอื่นได้ไงเนอะ” ภูผากระเซ้า

 

“ลองจีบคนอื่นสิ เค้กรู้นะน่าดู ยิ่งเจ้าชู้อยู่ด้วย”

 

“พี่ไม่ใช่ไอ้ซันนะ พี่ไม่เจ้าชู้ซะหน่อย”

 

“อ้าว ไงมาโยนทางผมล่ะ ผมนะรักเดียวใจเดียวนะครับ”

 

“อ๊วก ควงคนนั้นที คนนี้ที บอกได้ไม่ละอายปากว่ารักเดียวใจเดียว” ทอรุ้งบ่น

 

“ก็ยังไม่ได้รักใครนี่ แค่เพื่อน ๆ ก็ไปไหนมาไหนด้วยกันธรรมดา” ตะวันยิ้มประจบ

 

“ไม่ต้องมาบอก ไม่อยากรู้” ทอรุ้งว่า

 

“อยากบอกให้หนูรุ้งรู้จะได้ไม่เข้าใจพี่ตะวันผิด ๆ ไงคะ”ตะวันเอ่ยยิ้ม ๆ

 

“ประสาท” ทอรุ้งส่งค้อนให้ชายหนุ่มที่นั่งยิ้มหน้าเป็นอยู่ข้าง ๆ ภูผา

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น