ล่ารัก (ภาคแรกของเริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก)

ตอนที่ 24 : 7.3 หวง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 928
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    16 เม.ย. 63

อาทิตยหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาตรวจสอบหมายเลขที่ไม่ได้รับสายทันทีที่กลับขึ้นมานั่งอยู่บนรถ ปรากฏเป็นเบอร์แปลก ๆ น่าจะเป็นเบอร์โทรของทอรุ้ง กับเบอร์บ้านวโรธรณ์ รวมเบอร์มือถือของคุณสุริยะเข้าแล้วก็หลายสิบสายทีเดียว เขากดเบอร์โทรบ้านวโรธรณ์และจัดการโทรไปรายงานตัวกับบิดาของหญิงสาว ให้ท่านคลายความกังวลก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้คนนั่งข้าง ๆ

 

          ส่วนทางบ้านวโรธรณ์ทอรุ้งเป็นห่วงพี่สาวจนนั่งไม่ติดเก้าอี้ตั้งแต่กลับจากมหาวิทยาลัยเธอพยายามติดต่อพี่สาว แต่กลับติดต่ออีกฝ่ายไม่ได้เลยจนคุณปกรณ์และคุณพิมพ์พร รู้สึกเป็นห่วงลูกสาวคนโตไปด้วย

 

          ทอรุ้งถอนหายใจแรงหลังทราบว่าจันทิมาปลอดภัย เธอกลัวว่าอาทิตย์จะทำร้ายหรือพาลใส่พี่สาวทั้งที่เพิ่งไปทำงานด้วยเป็นวันแรก จันทิมาก็โดนอาทิตย์ฉุดไปไกลถึงพัทยา แล้วนี่อีกสิบสี่วันที่เหลือ พี่สาวเธอจะต้องตามอาทิตย์ไปถึงไหนกัน

 

“คุณพ่อ คุณแม่ คิดเหมือนรุ้งไหมคะ ว่าพี่จันทร์เป็นฝ่ายเสียหายถ้าต้องโดนนายอาทิตย์นั่นควงไปมาอยู่แบบนี้ รุ้งว่าคุณพ่อน่าจะคุยกับนายนั่นนะคะ” ทอรุ้งบอกอย่างไม่สบอารมณ์

 

“เรียกพี่เขาดี ๆ หน่อยดีกว่ายัยรุ้ง ถ้าคุณลุงมาได้ยินเราเรียกลูกชายคนเดียวของเขาว่านายนั่นนายนี่ก็คงไม่ดีแน่ ลุงเขาจะว่าพ่อไม่สั่งสอนลูกได้นะ”

 

“แหมค่ะ หนูก็แค่โกรธแทนพี่จันทร์เลยเรียกเขาแบบนี้น่ะ หนูเรียกใหม่ก็ได้”

 

“ดีลูก ยังไงพี่เขาก็เป็นลูกคุณลุง แล้วเราก็สนิทกันมานานอย่าให้มีเรื่องบาดหมางกันเพราะเด็ก ๆ ดีกว่า” คุณพิมพ์พรเตือนบุตรสาวอีกแรง

 

“ค๊า หนูผิดไปแล้วค่ะคุณพ่อขา คุณแม่ขา แล้วตกลงเรื่องที่หนูบอกล่ะคะ คุณพ่อจะพูดกับคุณอาทิตย์ให้ใช่ไหมคะ”ทอรุ้งกอดเอวบิดาก่อนถามอย่างมีความหวัง

 

“ก็พี่สาวเรานะขออนุญาตคบกับเขาก่อนตัดสินใจนี่นะว่าจะแต่งงานกันหรือเปล่า”

 

“แต่ มันก็สองเดือนกว่าแล้วนะ คุณพ่อลองถามเขาอีกทีก็ได้นะคะ เผื่อเขาจะตัดสินใจกันแล้ว”

 

“เขาโตกันแล้วนะยัยรุ้ง เราก็ห่วงพี่สาวเกินไป”

 

“คุณพ่อก็รู้นี่คะว่าพี่จันทร์รักคุณอาทิตย์มากแค่ไหน คำก็พี่อาทิตย์ สองคำก็พี่อาทิตย์ รุ้งโตมากับคำว่าพี่อาทิตย์ดีอย่างนั้น ดีอย่างนี้ จนรุ้งแทบคายออกมาเป็นพี่อาทิตย์แล้ว” ทอรุ้งทำท่า’คาย’ ให้คุณปกรณ์และคุณพิมพ์ดู

 

“หมั่นไส้จริงยัยรุ้ง” ท่าทางของทอรุ้งสร้างความหมั่นไส้ให้กับมารดาจนท่านอดไม่ได้ต้องหันไปหยิกแขนบุตรสาวคนเล็กเบา ๆ 

 

“ก็คุณพ่อ คุณแม่ นั่นแล่ำที่ชอบบอกให้พี่จันทร์รอคุณอาทิตย์ เพราะฉะนั้นคุณพ่อคุณแม่ต้องรับผิดชอบถ้าคุณอาทิตย์นั่นไม่รักพี่จันทร์” ทอรุ้งโทษทั้งสองพร้อมทำปากยื่น

 

“ยัยรุ้ง พ่อกับแม่น่ะเห็นตาอาทิตย์ตั้งแต่เด็ก ทำไมจะไม่รู้ว่าเขาจะรักหนูจันทร์หรือไม่รัก”

 

“เจ้าตัวประกาศบ่อย ๆ ว่าเกลียดพี่จันทร์ คุณพ่อยังหลับหูหลับตาบอกว่าเขารักพี่จันทร์อีก”

 

“ถ้ารุ้งรักใครซักคน รุ้งคงเข้าใจพี่จันทร์ดีขึ้น” คุณพิมพ์ยิ้มให้บุตรสาวคนเล็กบาง ๆ

 

“ไม่ดีกว่าค่ะ รุ้งไม่อยากรักใคร รักคุณพ่อ คุณแม่ แล้วก็พี่จันทร์ก็พอแล้ว” ทอรุ้งประจบ

 

“แล้วพ่อจะคอยดูเวลาที่รุ้งเจอคนที่จะมาปราบพยศลูกสาวของพ่อ”

 

“คุณพ่อน่ะ แช่งให้รุ้งเจอคนใจร้าย” ทอรุ้งทำปากยื่นใส่บิดา

 

“ฮึ ฮึ” ทั้งสองขำอย่างเอ็นดูบุตรสาว

 

          เวลาล่วงมาถึงสี่ทุ่มครึ่ง รถของอาทิตย์ก็แล่นเข้ามาจอดที่หน้าตึกวโรธรณ์ก่อนที่ทั้งสองจะเข้ามาในห้องรับแขกซึ่งคุณปกรณ์กับคุณพิมพ์พรยังนั่งรอบุตรสาวคนโตอยู่ ในขณะที่ทอรุ้งรีบวิ่งเข้ามารับพี่สาวอย่างยินดี

 

“สวัสดีครับคุณอา” อาทิตย์ทักทายผู้ใหญ่ทั้งสองก่อนที่จะนั่งลงข้างคุณปกรณ์

 

“ไปถึงไหนกันละตาอาทิตย์ กลับเสียดึกเลย”คุณปกรณ์ถาม

 

“ผมขอโทษครับที่พาหนูจันทร์กลับดึก พอดีอยากไปทะเลเลยชวนหนูจันทร์ไปคิดว่าจะกลับเย็น ๆ แต่พอไปถึงแล้วเล่นน้ำกันเพลิน ก่อนกลับก็แวะกินข้าวกันมาก่อน เลยกลับดึกไปนิดครับ”

 

“อ้อ ยังอย่างนั้นเหรอ อย่างนั้นรุ้งกับจันทร์ขึ้นไปอาบน้ำอาบท่ากันก่อนดีกว่าลูก”

 

คุณปกรณ์บอกบุตรสาว ซึ่งทอรุ้งและจันทิมาก็ยอมทำตามโดยดี คุณปกรณ์ถอนหายใจยาวเหยียดขณะทอดสายตามองอาทิตย์นิ่ง ๆเหมือนต้องการเอ่ยอะไรบางอย่าง

“คุณอามีอะไรจะคุยกับผมหรือเปล่าครับ” อาทิตย์ถามเมื่อสองสาวเดินลับสายตาขึ้นไปบนบ้านแล้ว

“อาอยากถามว่าเราคิดจะทำยังไงต่อไป จะยังคบหากับยัยหนูจันทร์แบบนี้ไปอีกนานเท่าไหร่ หรือจะตกลงเลิกรา หรือจะทำยังไงต่อไป เพราะอาไม่อยากให้เราควงหนูจันทร์ไปมาแบบนี้นาน ๆ ลูกอาเป็นผู้หญิงมันมีแต่เรื่องเสียหาย ถ้าควงกันไปมาแบบนี้บ่อย ๆ หลานคงเข้าใจนะ”

“ครับคุณอา ผมอยากจะขออนุญาตคุณอาทั้งสองวันนี้เหมือนกันครับ ผมกับหนูจันทร์ตกลงกันแล้วว่าเราจะแต่งงานกันครับ” อาทิตย์บอกผู้ใหญ่

“อ้อ วันนี้เราพาน้องไปปรับความเข้าใจกันอย่างนั้นสิ มิน่าถึงกลับเสียดึก” คุณปกรณ์ยิ้มอย่างยินดี

“ผมบังคับน้องไปน่ะครับ กว่าจะตกลงกันได้น้องต้องเสียน้ำตาเยอะเหมือนกัน” อาทิตย์ตอบ

“แล้วตกลงกันได้แล้วเหรอ” คุณพิมพ์พรถามด้วยความกังวลใจแทนบุตรสาว

“ครับ ผมกับหนูจันทร์เข้าใจกันแล้วครับ” อาทิตย์ตอบเสียงอ่อน

“ถ้าอย่างนั้นอาสองคนก็สบายใจแล้วละ ยังไงเราก็กลับไปบอกคุณพ่อให้มาคุยกับอาละกันนะ”

“ครับ แล้วพรุ่งนี้ผมขออนุญาตมารับหนูจันทร์ไปทำงานตอนเช้านะครับ” อาทิตย์ขออนุญาต

“อื้อ ไปเถอะพรุ่งนี้ต้องทำงานเช้าอีกนะ”

“ครับ ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ผมลาเลยนะครับ สวัสดีครับ”

          คุณปกรณ์กับคุณพิมพ์พรต่างยิ้มให้กันเมื่อความหวังของพวกท่านประสบผลสำเร็จที่จะให้ลูกสาวได้แต่งงานกับอาทิตย์ที่ทั้งสองเห็นว่าเหมาะสมกับจันทิมาและจะสามารถทำให้ชีวิตคู่ของจันทิมามีความสุขได้

 

“ไง ไอ้ตัวดี พาน้องไปถึงไหนมาล่ะ”คุณสุริยะที่นั่งรอลูกชายอยู่ถามทันทีที่เจอหน้ากัน

 

“พัทยาครับ ผมพาหนูจันทร์ไปปรับความเข้าใจกันมา”อาทิตย์ตอบยิ้ม ๆ

 

          อาทิตย์ทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ บิดาพลางตอบคำถามของท่านตลอดจนอยู่คุยกันพักใหญ่ ชายหนุ่มสินใจจะขอร้องให้ท่านเป็นธุระจัดการเรื่องการไปสู่ขอจันทิมาให้กับเขาเสียที เพราะเหตุการณ์ในวันนี้ทำให้เขาและเธอผูกพันกันอีกขั้นหนึ่งแล้ว

 

“พ่อครับ ผมกับหนูจันทร์จะแต่งงานกัน พ่อไปคุยกับคุณอาปกรณ์ให้ผมด้วยนะครับ แล้วก็ขอฤกษ์ที่เร็วที่สุดด้วย ผมใจร้อน”อาทิตย์ตอบ

 

“วะ ไอ้นี่เวลาบอกให้แต่งก็โวยวายว่าไม่อยากแต่ง ทีอย่างนี้มาบอกให้หาฤกษ์เร็วที่สุด”

 

“อย่าบ่นน่าพ่อ ผมเพิ่งปรับความเข้าใจกับจันทร์ได้นี่ครับ”อาทิตย์โอดครวญเมื่อบิดากล่าวถึงเรื่องที่เขาเคยปฏิเสธหญิงสาวในอดีต

 

“แล้วแม่คู่รักของแกล่ะ ตัดใจลืมได้แล้วหรือไง”

 

“ผมไม่เคยลืมป่านหรอกครับพ่อ”

 

“หมายความว่ายังไง นี่แกยังรักแม่ปานดาวคู่รักของแก แล้วจะแต่งกับหนูจันทร์ทำไมเจ้าอาทิตย์”

 

“ผมรักป่านมานานนะพ่อจะให้ลืมก็คงยากอยู่ ส่วนหนูจันทร์ผมไม่แน่ใจว่ายังไง แต่ผมก็พร้อมจะแต่งงานกับหนูจันทร์แล้วนี่ครับ พ่อจะให้ผมทำอะไรอีก”

 

“อ้อ แกไม่รักหนูจันทร์แต่จะยอมแต่งกับน้อง เอาเถอะยังไงมันก็หัวใจของแก พ่อไม่มีสิทธิ์บังคับแกหรอก ถ้าวันไหนหนูจันทร์รู้ว่าแกยังรักแม่ปานดาวอยู่ คนอย่างหนูจันทร์คงยอมอยู่กับแกหรอก”

 

“โธ่พ่อ ยังไงป่านก็ไม่อยู่กับผมแล้ว ไม่นานผมคงลืมเธอได้ ส่วนหนูจันทร์พอแต่งงานกันผมคงรักหนูจันทร์เองแล่ำ”

 

อาทิตย์ตอบอย่างไม่รู้ใจตัวเองเท่าไหร่ และเมื่อวันนั้นมาถึงเขาจึงจะคิดได้ว่าใครที่มีผลกับหัวใจรักของเขากันแน่ ระหว่างจันทิมาและปานดาว

 

“พ่ออยากเตือนให้แกระวังอย่าประมาทกับหัวใจ อย่าเห็นหนูจันทร์เป็นแค่คนคั่นเวลา ไม่อย่างนั้นวันหนึ่งแกจะเสียใจเจ้าอาทิตย์”

 

คุณสุริยะเตือนก่อนจะกลับหลังเดินขึ้นห้องของท่านไปโดยไม่สนใจบุตรชายอีก 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #9 25142551 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 07:20

    สรุปคือหวงก้างแต่ไม่รัก แย่มากผู้ชายคนนี้

    #9
    0
  2. #8 วงงงวว (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 00:21

    ไม่ต่อเนื่องอ่ะ งงในงง

    #8
    2
    • #8-1 เมฆดำ(จากตอนที่ 24)
      17 เมษายน 2563 / 01:42
      เป็นฉากncเลยอาจจะตัดฉับไปนิดค่ะ
      #8-1
    • #8-2 Kii (จากตอนที่ 24)
      17 เมษายน 2563 / 12:53
      ไรท์ตัดจน ไม่รู้เลยว่า จันทร์ยอมแต่งด้วยตอนไหน อะไร ยังไงอ่ะค่ะ ^^
      #8-2