ล่ารัก (ภาคแรกของเริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก)

ตอนที่ 16 : 5 ปล่อยตามเกม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 547
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

อาทิตย์สังเกตท่าทางเพื่อนมาระยะหนึ่งแล้ว พอขับรถพ้นจากเขตบ้านวโรธรณ์ได้ครู่ใหญ่เขาจึงหันไปมองเพื่อนพร้อมกับถามตรง ๆ 

 

“นายมีเรื่องอะไรกับเด็กแสบนั่นเหรอ” อาทิตย์ถาม

 

“ยัยเด็กนั่นแสบจริง ๆ กวนโมโหก็ที่หนึ่ง”

 

ตะวันหงุดหงิดเมื่อคิดถึงท่าทางและคำพูดของทอรุ้ง เด็กนั่นอายุน้อยกว่าเขาสิบเอ็ดปีแต่คำพูดของเธอนั้นยอกย้อนเขาได้เจ็บแสบนัก หน้าตาของหล่อนก็กวนอารมณ์เขาได้ดีเหลือเกินเพียงแค่เห็นท่าทางยียวนของทอรุ้งเขาก็แทบจะหมดความอดทนที่จะห้ามไม่ให้ตัวเองดึงแม่ตัวแสบมาตีก้นสักทีสองที

 

ยิ่งคิดถึงคำพูดของทอรุ้งที่กล้าว่าเขาเป็นเฒ่าหัวงู เป็นพวกชอบหลอกผู้หญิง สักวันหนึ่งเขารับรองว่าจะต้องปราบพยศแม่สาวแสบนี่ให้ได้

 

“เด็กนั่นกวนอะไรนายวะ ถึงได้อารมณ์เสียขนาดนี้”

 

“ไม่รู้ไปเอาเรื่องที่พวกเรา หมายถึงฉัน นายและพี่ภูคุยกันที่ผับคืนนั้นมาจากไหน ยัยนั่นจิกกัดไม่เลี้ยงเลย” ตะวันยังบ่นอย่างอารมณ์เสีย

 

“เรื่องอะไรวะ” อาทิตย์เลิกคิ้วแปลกใจ

 

“ก็เรื่องที่พี่ภูแนะนำให้นายลองคบกับคุณจันทร์แบบหลอก ๆ แล้วฉันจะได้มีโอกาสจีบคุณจันทร์ตอนที่นายรับคุณจันทร์ออกมาข้างนอกไง” ตะวันอธิบาย

 

“เด็กนั่นรู้เหรอวะ”

 

อาทิตย์รู้สึกคล้ายหัวใจโดนกระตุกเมื่อคิดว่าจันทิมาจะรู้เรื่องนี้ด้วย ภาพใบหน้าเปื้อนน้ำตาของหญิงสาวแวบผ่านเข้ามาในห้วงสำนึกของเขาทันที เชื่อได้ว่าถ้าจันทิมารู้เรื่องที่พวกเขาหาวิธีกำจัดเธอจากเส้นทางชีวิตแต่งงานของเขา หญิงสาวคงต้องเสียใจมากอย่างแน่นอน

 

“เออสิ แม่นั่นด่าฉันแหลกเลย หาว่าฉันกับนายวางแผนเซ้งคุณจันทร์ต่อให้กัน”

 

“ทอรุ้งบอกแบบนั้นเหรอ” อาทิตย์ถามเสียงอยู่ในลำคอ พลางคิดถึงหน้าเศร้า ๆ ของจันทิมา

 

“เออสิ แถมยังจาระไนความไม่คู่ควรของฉันกับคุณจันทร์เป็นข้อ ๆ อีก ที่สำคัญยัยแสบยังแนะนำให้ฉันดูตัวอย่างดร.ธนภูมิ ว่าคนที่คู่ควรกับคุณจันทร์มีลักษณะแบบไหนอีกต่างหาก นายว่าน่าหงุดหงิดน้อยอยู่ไหมล่ะ” นึกแล้วตะวันยังโมโหทอรุ้งไม่หาย

 

“แกว่า จันทิมาจะรู้เรื่องนี้ด้วยหรือเปล่าวะ” อาทิตย์ถามลอย ๆ

 

“ไม่รู้โว้ย แต่ที่รู้ๆ ถ้าคุณจันทร์รู้ ฉันคงหมดโอกาสเอาชนะใจเธอแน่ และแกก็คงติดลบแบบไม่มีทางได้แม้ความรักแบบสมัยเด็ก ที่คุณจันทร์เคยมีให้แกแน่” 

 

ความหงุดหงิดทำให้ตะวันพูดโดยไม่ได้สังเกตสีหน้าของเพื่อนที่นั่งเงียบอย่างผิดปกติ

 

“ฉันไม่สนความรู้สึกแม่นั่นอยู่แล้ว”

 

อาทิตย์เอ่ยเพื่อเตือนหัวใจตนเองมากกว่า เรื่องของจันทิมาไม่ควรมีอิทธิพลกับเขาในเมื่อเขารักปานดาวไม่ได้รักจันทิมา เขาจึงต้องคอยย้ำเตือนใจตัวเองให้จำไว้เสมอว่าเขาไม่ควรสนความรู้สึกของจันทิมา   

 

หลังจากส่งตะวันถึงบ้านแล้วชายหนุ่มก็กลับมานอนที่คอนโดที่เคยเป็นรังรักของเขาและปานดาว  เขานอนเอามือก่ายหน้าผาก พลางคิดถึงคำพูดของตะวันเกี่ยวกับจันทิมา สลับกับความหลังเมื่อครั้งที่เขายังเป็นเด็กชายอาทิตย์  วงศ์รวี

 

เขาจำได้ว่าเขาชอบขอให้พ่อพาไปบ้านวโรธรณ์ซึ่งในวัยเด็กเขามีเพื่อนไม่มากนัก จะมีก็แต่ยัยตัวเล็ก ที่ติดเขาแจไม่ว่าจะทำอะไรก็จะเรียกหาแต่พี่อาทิตย์ วันที่จันทิมารู้ว่าเขาต้องไปเรียนต่อเมืองนอก เด็กหญิงจันทิมาร้องไห้ไม่ยอมกินข้าวประท้วงไม่ยอมให้พี่อาทิตย์ทิ้งน้องไป ตอนนั้นเธออายุแค่เจ็ดปีเท่านั้นในขณะที่เขาอายุสิบสองปี

 

ในตอนนั้นจำได้ว่าเขาก็ไม่อยากจากน้องน้อยไปเลย ยิ่งเห็นน้ำตาที่ไม่ยอมหยุดไหล ใจเขายิ่งเจ็บปวด เขาขอร้องบิดาหวังให้ท่านยกเลิกการไปเรียนต่อของเขา แต่ท่านกลับให้เหตุผลว่าเมื่อเขาโตจะได้ดูแลน้องได้ เขาต้องไปตั้งใจเรียนและกลับมาดูแลน้อง กว่าจะปลอบกันจนน้องน้อยยอมเงียบ เขาต้องทำสัญญากับน้องน้อย 1 ใบ

 

“เงียบนะจ้ะหนูจันทร์ พี่อาทิตย์ไปไม่นานหรอก” เด็กชายอาทิตย์บอก

 

“ไม่จริง คุณพ่อบอกพี่อาทิตย์จะมาตอนโต” หนูจันทร์ยังสะอื้น

 

“ก็ใช่ไง พี่อาทิตย์จะกลับมาแต่งงานกับหนูจันทร์ไง แล้วเราจะได้ไม่ต้องจากไปไหนไกลกันอีก”

 

“จริงนะ พี่อาทิตย์จะกลับมาแต่งงานกับหนูจันทร์จริง ๆ นะ”เสียงเด็กหญิงยัง สะอื้นไม่ขาด

 

“จริงสิ เดี๋ยวพี่จะเขียนสัญญาให้หนูจันทร์เก็บไว้เลยนะ”

 

“สัญญาจริงนะ หนูจันทร์ไม่อยากให้พี่อาทิตย์ไปเลย หนูจันทร์กลัวว่าพี่อาทิตย์กลับมาแล้วจะไม่รักหนูจันทร์เหมือนเดิม”เด็กหญิงกล่าวเหมือนจะรู้ว่าในอนาคตพี่ชายจะหมดรักตัวเอง

 

“โธ่ พี่จะไม่รักหนูจันทร์ได้ยังไง หนูจันทร์ของพี่น่ารักที่สุดในโลก” เด็กชายกอดปลอบน้องน้อย

 

“สัญญานะคะ กลับมาต้องรักหนูจันทร์ ห้ามรักคนอื่นนะคะ”

 

“สัญญาจ้ะ หนูจันทร์ของพี่”อาทิตย์สัญญาพร้อมเขียนลงกระดาษ

 

พี่สัญญาจะรักหนูจันทร์คนเดียว

 

กลับมาพี่จะแต่งงานกับหนูจันทร์

 

 

ลงชื่อ อาทิตย์  วงศ์รวี

 

“หนูจันทร์ พี่ทำอะไรกับน้องน้อยของพี่นะ” อาทิตย์รำพันพร้อมกับถอนหายใจยาว หลับตาลง 

 

ส่วนผู้หญิงที่อาทิตย์คิดถึงก็กำลังรู้สึกเศร้าใจกับท่าทางหมางเมินเย็นชาของอาทิตย์ ทั้งที่เธอเคยคิดว่าพอเขากลับมาเขาจะรักและเอ็นดู หนูจันทร์น้องน้อยของพี่อาทิตย์ในวัยเด็ก เธอทำทุกอย่างเพื่อให้พี่อาทิตย์ภูมิใจกับหนูจันทร์

 

แต่ในวันนี้เธอได้รับรู้แล้วว่าเวลาทำให้ใจคนเปลี่ยน ความรักและผูกพันที่เคยมีในอดีตไม่เหลืออยู่แล้วในใจของอาทิตย์ วงศ์รวี แม้แต่คำว่าพี่ ที่เธอแสนภูมิใจที่ใช้เรียกพี่ชายวัยเยาว์ในอดีต ปัจจุบันแม้เพียงเอ่ย เธอยังไม่มีสิทธิ์ ทุกคำพูดและการกระทำของเขาทำให้เธอปวดใจ จันทิมาไม่เคยรู้สึกอิจฉาใครมาก่อนในชีวิต แต่ตอนนี้เธอกับรู้สึกอิจฉาผู้หญิงที่เป็นที่รักของอาทิตย์

 

ปานดาว  จิราวัฒน์ ที่ถึงแม้ไม่เคยรู้จักกัน แต่เธอก็ยังอิจฉาความรักที่ปานดาวได้รับจากอาทิตย์ ทำให้จันทิมายอมแพ้ต่อความรักที่อาทิตย์มอบให้ปานดาวในครั้งนี้ เธอยอมรับทุกเงื่อนไขที่ชายหนุ่มยื่นให้เพื่อยุติข้อตกลงของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย เธอจะไม่เป็นมือที่สามสร้างความวุ่นวายให้กับความรักของชายหนุ่ม เธอยอมเป็นฝ่ายถอยเอง

 

“พี่จันทร์ ทำไมเศร้าจังคะ” ทอรุ้งจับมือพี่สาวพลางถามด้วยความเป็นห่วง

 

“พี่ไม่เป็นไรหรอกรุ้ง เพียงแต่พี่กำลังคิดอะไรนิดหน่อย”  จันทิมายิ้มเศร้า ๆ กับน้องสาว

 

“ไม่ต้องคิดมากหรอกค่ะ เราก็แค่เดินตามเกมที่เขาเปิดมาเท่านั้น” ทอรุ้งบอกพี่สาว

 

“ใช่รุ้ง พี่จะทำตามที่คุณอาทิตย์ต้องการให้จบ พี่จะไม่เป็นมือที่สามในความรักของใคร”

 

“ดีค่ะพี่จันทร์ พี่จันทร์ของรุ้งต้องเป็นที่หนึ่งเท่านั้น” ทอรุ้งบอก

 

“พี่จะกลับมาเป็นพี่จันทร์ของรุ้ง พี่จะไม่เศร้าแบบนี้อีกแล้ว”จันทิมากอดน้องสาวแน่น พยายามข่มใจกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาจากหัวใจที่เจ็บปวด

 

“รุ้งดีใจที่สุดเลยค่ะ พี่จันทร์ของรุ้งเข้มแข็งที่สุดเลย” ทอรุ้งกอดพี่สาวแน่นด้วยความดีใจ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #2 ภริยาเซฮุน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 13:02
    สนุกมากเลยค่า รอตอนต่อไปอยู่นะคะไรท์
    #2
    0