ล่ารัก (ภาคแรกของเริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก)

ตอนที่ 15 : 4.3 รักหลอกๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    2 เม.ย. 63

หลังมืออาหารจันทิมาจึงตัดสินใจที่จะคุยกับคุณปกรณ์เรื่องระหว่างเธอกับอาทิตย์ ไม่อยากให้เหตุการณ์ต่าง ๆ ตกอยู่ในสภาพแบบนี้นานนัก ตอนนี้เธอเริ่มจะทำใจยอมรับได้บ้างแล้วว่าอาทิตย์ไม่มีใจให้เธอ เขาลืมเธอไปแล้ว และเธอคงไม่มีวันทำให้เขารักเธอได้

 

“คุณพ่อคะ จันทร์ขออนุญาตคุยเรื่องของจันทร์กับคุณอาทิตย์ได้ไหมคะ”

 

“เอาสิ ถ้าอย่างนั้นเราไปคุยที่ห้องทำงานของพ่อดีกว่านะ ส่วนยัยรุ้งนั่งคุยเป็นเพื่อนคุณตะวันก่อนละกัน”

 

“ค่ะ”

 

ทอรุ้งรับคำแบบไม่เต็มใจเท่าไรนัก เธอถอนหายใจมองบิดามารดาและพี่สาวเดินไปพร้อมกับอาทิตย์ทิ้งให้เธอต้องนั่งอยู่กับคนตรงหน้าตามลำพัง

 

“ว่าไง สาวน้อยตัวแสบ รับปากอยู่เป็นเพื่อนคุย ทำไมถึงเอาแต่นั่งหน้าบึ้งเฉยล่ะ”ตะวันแหย่

 

“ฮึ”ทอรุ้งทำเสียงในลำคอ แต่ยังไม่ยอมตอบโต้อะไร

 

“เอ๊ะ...หรือว่าลืมเอาปากออกจากช้อนแล้วแม่บ้านเก็บทั้งช้อนทั้งปากลูกสาวเจ้าของบ้านไปล้างนะ”

 

“ประสาท” ทอรุ้งพึมพำเบา ๆ

 

“ฮึ ฮึ” ตะวันขำท่าทางของสาวแสบที่ทำปั่นปึ่งใส่เขา ซึ่งเขาก็ไม่ทราบสาเหตุที่เธอไม่ชอบเขา

 

“ขำอะไรของนาย” ทอรุ้งหงุดหงิดใส่ตะวัน

 

“ขำคนพาล” ตะวันแหย่

 

“ว่าใครไม่ทราบ” ทอรุ้งจ้องหน้าชายหนุ่มตาดุ

 

“ว่าเด็กไม่รู้จักโตแถวนี้แล่ำ” ตะวันตอบพร้อมยักคิ้ว

 

“นาย หัวงู” ทอรุ้งชี้หน้าตะวันพลางว่า

 

“นี่ยัยแสบ ฉันอายุมากกว่าเธอสิบปีกว่าปีนะ มีสัมมาคารวะหน่อย” ตะวันว่า

 

“ฉันมีสัมมาคารวะกับคนที่น่านับถือเท่านั้นแล่ำ”

 

“นี่เธอ ฉันถามจริง ๆ เถอะ ฉันทำอะไรให้เธอเกลียดเหรอทอรุ้ง”

 

“ฉันไม่ชอบให้คุณมายุ่งกับพี่สาวของฉัน”

 

“เหตุผล” ตะวันจ้องหน้ารอฟังเหตุผลของสาวน้อย

 

“ได้ ฉันจะบอกให้ก็ได้ว่าอะไรคือเหตุผลที่ฉันไม่ชอบให้คุณมาทำเป็นตีสนิทกับพี่สาวของฉัน ข้อที่หนึ่งนะคุณเป็นเพื่อนของคุณอาทิตย์ ข้อสองฉันรู้ว่าพวกคุณวางแผนเซ้งพี่สาวของฉันให้กัน ข้อสามคุณเป็นผู้ชายเจ้าชู้และสุดท้ายข้อสี่คุณไม่คู่ควรและไม่เหมาะสมกับพี่สาวของฉันด้วยประการทั้งปวง แค่นี้จบไหม”

 

ทอรุ้งบอกเสียงดังฟังชัด แต่เหตุผลมากมายที่ทอรุ้งกล่าวมานั้นสร้างความงงงันให้กับตะวันได้ไม่น้อย เพราะเขาไม่เข้าใจว่าเหตุผลนั้นหมายความว่าอย่างไร

 

“ฉันเป็นเพื่อนอาทิตย์มันผิดตรงไหน”

 

“เพื่อนกันก็ไม่น่าคบเหมือนกัน”

 

“เพื่อนฉันไม่น่าคบเรื่องอะไร”

 

“เขาดูถูกพี่สาวฉันและทำให้พี่ฉันร้องไห้บ่อย ๆ ถ้าไม่เป็นเพราะลุงสุริยะ คนอย่างนั้นอย่าหวังจะได้เข้ามาเหยียบบ้านเรา คุณเองก็เหมือนกัน” ทอรุ้งว่า

 

“ฮึ แล้วพวกฉันวางแผนเซ้งต่ออะไรเมื่อไหร่” ตะวันกัดฟันถาม

 

“คุณอย่าบอกนะว่าคุณจำไม่ได้ว่าคุณวางแผนอะไรกันที่ ผับคืนนั้น”

 

“แผนอะไรยัยแสบ” ตะวันหงุดหงิดกับท่าทางรวนจัดของสาวแสบ

 

“ได้ฉันจะขุดคำพูดพวกนั้นมาให้คุณฟังอีกครั้งก็ได้”

 

“อะไร พูดมาสิ” ตะวันท้า

 

“เพื่อนคุณจะมารับพี่สาวฉันออกไปให้คุณจีบ ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย คือคุณอาทิตย์ได้หลอกผู้ใหญ่ให้คิดว่าลองคบกับพี่จันทร์ ส่วนคุณก็ได้จีบพี่สาวของฉันเล่นตามประสาคนเจ้าชู้ แต่อย่ามาหวัง คนอย่างคุณไม่คู่ควรแม้แต่คำว่าเพื่อนของพี่จันทร์เลย ฉันนี่แล่ำจะขัดขวางพวกคุณให้ได้” ทอรุ้งต่อว่าด้วยความโกรธ

 

“นี่ยัยแสบ ฉันไม่รู้ว่าเธอไปเอาเรื่องพวกนี้มาจากไหน แต่เธอเข้าใจผิดอย่างมาก เพราะฉันจริงใจกับคุณจันทร์ส่วนเรื่องเจ้าอาทิตย์มันแค่อยากหาทางออกสำหรับตัวมันกับแฟนเท่านั้นไม่เกี่ยวกับฉัน”

 

“จริงใจเหรอ คนกระล่อนอย่างคุณ อย่ามาพูดว่าจริงใจเลย ฉันไม่เชื่อ” ทอรุ้งกล่าว

 

“ฮึ ฉันไม่ยอมแพ้แน่”

 

“ฉันก็ไม่ยอมแพ้หรอก รู้ไว้ถ้าจะมีคนที่คู่ควรกับพี่ฉัน คนคนนั้นไม่ใช่คุณ คุณรู้จัก ดร.ธนภูมิ เอกธนภัทรไหม นั่นแล่ำดูตัวอย่างเขาซะ จะได้รู้ว่าคำว่าคู่ควรมันหมายถึงอะไร”

 

“ยัยเด็กแก่แดด”

 

“ไอ้เฒ่าหัวงู” ทอรุ้งโต้

 

ส่วนภายในห้องทำงานของคุณปกรณ์ จันทิมากับอาทิตย์นั่งตรงข้ามกับคุณปกรณ์และคุณพิมพ์พรที่จ้องมองทั้งคู่อย่างสังเกตว่าทั้งคู่คิดจะทำอะไรกันอยู่กับเรื่องที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายตกลงกันไว้

 

“จันทร์มีอะไรบอกพ่อกับแม่ก็พูดมาเถอะลูก”คุณปกรณ์กล่าวอย่างปรานี

 

“จันทร์กับคุณอาทิตย์อยากลองคบกันดูก่อน โดยไม่ผูกมัดอีกฝ่ายน่ะค่ะพ่อ”

 

“หมายความว่ายังไง” คุณปกรณ์ถาม

 

“จันทร์อยากยกเลิกสัญญาที่ทั้งสองฝ่ายทำไว้ค่ะ”

 

“ทำไม จันทร์กับอาทิตย์ ไม่ลองคบกันดูก่อนล่ะ ส่วนเรื่องสัญญามันไม่มีผลอะไรทั้งนั้น หากว่าเราสองคนคิดว่าไปกันไม่ได้จริง ๆ พวกผู้ใหญ่อย่างพ่อคงไม่ดันทุรังหรอกลูก” คุณปกรณ์กล่าว

 

“ค่ะ จันทร์จะลองคบกันดูก่อน” จันทิมาก้มหน้า

 

“อาทิตย์ล่ะ เห็นด้วยกับน้องหรือเปล่า” คุณพิมพ์พรถามชายหนุ่ม

 

“ครับ ผมต้องขออนุญาตคุณอาทั้งสองด้วย ถ้าบางทีผมอาจจะมาหาจันทร์หรือไปไหนด้วยกัน”

 

“อื้อ ก็ดีกว่าที่จะแต่งกันโดยไม่เคยศึกษานิสัยกันแล่ำนะ”คุณปกรณ์กล่าว

 

หลังจากปรึกษาผู้ใหญ่เรียบร้อยอาทิตย์ก็ขอตัวกลับออกมาหาเพื่อนรัก โดยมีจันทิมาเดินตามหลังออกมาทันได้เห็นหน้าตาของตะวันที่ขึงเครียดอยู่ขณะนี้ ส่วนทอรุ้งน้องสาวของเธอก็เช่นเดียวกัน จันทิมาและอาทิตย์ได้แต่มองหน้ากันอย่างสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

 

“เป็นอะไรวะ หน้าบึ้งเชียว” อาทิตย์กระซิบ

 

“เถียงกับเด็กว่ะ” ตะวันตอบแบบหงุดหงิด

 

“ไปลาคุณอาก่อนแล้วค่อยคุยกันเถอะ” อาทิตย์บอกเพื่อนรัก

 

“ผมกลับนะครับคุณอา โอกาสหน้าขออนุญาตมารบกวนใหม่” ตะวันไหว้ลาคุณปกรณ์และคุณพิมพ์พร

 

“รู้ว่ารบกวนก็ไม่ต้องมา” ทอรุ้งว่ากระทบ

 

“ยัยรุ้ง ไม่มีมารยาทเลยลูกคนนี้” คุณพิมพ์พรหยิกแขนลูกสาว

 

“โอ๊ยแม่อ่ะ” ทอรุ้งกอดคุณพิมพ์พร

 

“ผมลาละครับคุณอา” ตะวันยิ้มสมน้ำหน้าทอรุ้งก่อนไหว้ลาคุณพิมพ์พรอีกครั้ง

 

“สวัสดีครับคุณอา” อาทิตย์กล่าวตาม

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น