ล่ารัก (ภาคแรกของเริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก)

ตอนที่ 11 : 3.3 ข้อตกลงระหว่างหัวใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 499
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    1 เม.ย. 63

แสงแดดยามเช้าของวันนี้ทำให้จันทิมาตื่นด้วยความสดใสหลังจากทำใจยอมรับเหตุผลที่ทอรุ้งกล่าว และทำใจเรื่องความรักของเธอกับอาทิตย์ที่ดูเหมือนจะสวนทางกันได้บ้าง เธอคิดวนไปมาหลายรอบก่อนที่เธอจะเข้านอนเมื่อคืน เธอตัดสินใจที่จะให้โอกาสหัวใจของตัวเองด้วยการคบหากับอาทิตย์เพื่อตัดสินใจอีกครั้งว่าเธอจะยังควรรักเขาต่อไปหรือไม่

 

ตื๊ด...ตื้ด..ตื้ด.........เสียงโทรศัพท์บ้านที่วางอยูใกล้มือดังขึ้น จันทิมาเอื้อมมือออกไปรับเองทันที

 

“สวัสดีค่ะ บ้านวโรธรณ์ค่ะ ต้องการเรียนสายกับใครคะ”

 

เสียงหวานกรอกลงไปในกระบอกโทรศัพท์พร้อมกับทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กับโต๊ะวางโทรศัพท์ ก่อนที่ใบหน้าที่สดใสเมื่อครู่ตอนที่ก้าวลงมาจากด้านบนต้องเปลี่ยนเป็นหน้าเศร้าหมองไปทันทีเมื่อได้ยินเสียงจากปลายสายที่ถามกลับมา

 

“คุณจันทิมาอยู่ไหมครับ ผมอาทิตย์พูด” อาทิตย์กล่าว

 

“จันทร์พูดอยู่ค่ะคุณอาทิตย์” จันทิมาตอบกลับไปแผ่ว ๆ หัวใจเธอกำลังสั่นขึ้นทุกขณะเมื่อรู้ว่าปลายสายเป็นใคร

 

“ผมขอคุยธุระกับคุณหน่อย คุณว่างไหม” อาทิตย์กล่าวห้วน ๆ ไปตามสาย

 

“ค่ะ คุณจะมาหาจันทร์ที่บ้านหรือเปล่าคะ”จันทิมาถามไปด้วยความรู้สึกน้อยใจ อาทิตย์ใช้สรรพนามห่างเหินกับเธอเหลือเกิน

 

“ไม่ล่ะ ผมอยากให้คุณออกมาคุยธุระกับผมข้างนอก”อาทิตย์กล่าว

 

“ที่ไหนคะ” หญิงสาวถาม

 

“ร้านห้องนั่งเล่น  มาถูกหรือเปล่า” อาทิตย์บอกชื่อร้านอาหารใกล้ ๆ บ้านของเขาให้เธอทราบ

 

“ถูกค่ะ แล้วจะให้จันทร์ไปกี่โมงคะ” จันทิมาเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาบนฝาผนังที่กำลังบอกเวลาขณะนี้

 

“สิบโมงตรงละกัน เดี๋ยวผมจะออกไปรอคุณที่นั่น” อาทิตย์นัดเวลา

 

“ค่ะ แล้วพบกัน สวัสดีค่ะ”

 

จันทิมากล่าวก่อนวางสายด้วยความเศร้าใจ และแปลกใจว่าอาทิตย์อยากคุยกับเธอเรื่องอะไร หรือจะเป็นเรื่องการปฏิเสธการแต่งงาน คงเป็นเรื่องเดียวที่เขาจะคุยกับเธอสินะ ลมหายใจหนักหน่วงถูกระบายออกยืดยาวเพื่อระบายความอัดอั้นใจของเธอ

 

“ใครโทรมาคะพี่จันทร์” ทอรุ้งถามเมื่อเห็นพี่สาววางโทรศัพท์

 

“คุณอาทิตย์โทรมานัดพี่ให้ไปเจอที่ร้านห้องนั่งเล่นแถวบ้านเขานั่นแล่ำจ้ะ”จันทิมาบอกน้องสาวตามตรง

 

“ถ้าอย่างนั้นรุ้งไปด้วยค่ะ”ทอรุ้งรีบเสนอตัว

 

“รุ้งไม่มีเรียนเหรอ”

 

“วันนี้ไม่มีเรียนค่ะ ตอนแรกว่าจะไปทำรายงานแต่เอาไว้ก่อนก็ได้เดี๋ยวไปกับพี่จันทร์ก่อน”

 

“อื้อไปสิ ดีเหมือนกันพี่ไม่อยากเจอเขาตามลำพังเลย”    จันทิมากล่าวเศร้า ๆ

 

“เขานัดกี่โมงคะ”ทอรุ้งถามเวลาในการเตรียมตัว

 

“สิบโมงจ้ะ”

 

“นี่แปดโมงกว่า ถ้าอย่างนั้นพี่จันทร์ไปแต่งตัวก่อนดีกว่าค่ะ”ทอรุ้งดึงมือพี่สาว

 

“ไปชุดนี้ก็ได้รุ้ง” จันทิมาหมายถึงชุดกระโปรงยาวสีหวานกับเสี้อลูกไม้น่ารักที่เธอสวมอยู่

 

“ไม่เอาค่ะ หวานไป ดูเรียบ ๆ เดี๋ยวพี่จันทร์ใส่ชุดของรุ้งดีกว่า” ทอรุ้งบอกพร้อมจูงมือพี่สาว

 

“ชุดพี่ดีกว่ามั้งรุ้ง” จันทิมาค้านอย่างไม่เห็นด้วย

 

“ไม่เอา พี่จันทร์อย่าหวานมากเกินไปสิ วันนี้พี่จันทร์ต้องเปลี่ยนสไตล์บ้าง”

 

“พี่ก็แต่งแบบนี้ประจำ”

 

“นั่นแล่ำค่ะ มันสวยแต่ดูไม่โดดเด่น เหมือนทุก ๆ วัน วันนี้ต้องพิเศษค่ะ”

 

          แล้วทอรุ้งก็ไม่ยอมให้พี่สาวปฏิเสธ เธอฉุดมือจันทิมาดึงขึ้นไปบนห้องนอนของตนเองจนได้ สาวแสบเดินตรงไปยังตู้เสื้อผ้าสีขาวใบใหญ่ที่ฝังอยู่ในกำแพงห้องด้านหนึ่ง 

 

          ทอรุ้งหยิบเสื้อเอวลอยเข้ารูปสีเหลืองคอปาดแบบเปิดไหล่แต่มีแขนที่ใส่โชว์หัวไหล่ดูแล้วเปรี้ยวมาก คู่กับกางเกงยีนเอวต่ำที่กำลังนิยมส่งให้พี่สาว  รูปร่างของเธอและจันทิมาใกล้เคียงกัน จึงสามารถใส่เสื้อผ้าของกันและกันได้

 

“พี่ไม่เคยใส่แบบนี้นะรุ้ง จะดีเหรอ” จันทิมาอิดออด

 

“ลองไปใส่เถอะค่ะพี่จันทร์ ใคร ๆ เค้าก็ใส่กัน พี่จันทร์หุ่นดีออก” ทอรุ้งดันพี่สาวให้เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

 

“พี่เอาไปเปลี่ยนที่ห้องพี่ดีกว่า  เพราะต้องเปลี่ยนชั้นในด้วย”จันทิมาบอก

 

“จริงสิ  ไม่ต้องใส่หรอกค่ะ ซิลิโคนนี่ช่วยพี่ได้ พี่จันทร์อกสวยออก” ทอรุ้งบอก

 

“ไม่เอา พี่ไม่กล้าแบบเธอนี่รุ้ง”จันทิมาหน้าแดง

 

“ตามใจ ถ้าอย่างนั้นเร็ว ๆ นะคะพี่จันทร์”

 

จันทิมาหอบเสื้อผ้าที่น้องสาวหาให้นำเข้าไปเปลี่ยนในห้องของเธอเพียงไม่นานเธอก็ออกมาในมาดใหม่ที่น้องสาวยังต้องทักด้วยความชอบใจที่เห็นพี่สาวของเธอสวยในรูปแบบใหม่แปลกตา

 

“โอโห พี่จันทร์เซ็กซี่มากเลย รุ้งนึกแล้วว่าพี่จันทร์ต้องใส่สวย” ทอรุ้งอุทานเมื่อเห็นพี่สาวเปลี่ยนชุดออกมา

 

“มันแปลก ๆ นะรุ้ง” จันทิมาไม่มั่นใจ

 

“เชื่อรุ้งสิคะ พี่จันทร์สวย ต้องมั่นใจด้วย ถึงจะชนะคนอื่น รู้ไหมคะ” 

 

“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพี่ผูกผมก่อน” จันทิมาเตรียมจะรวบผม

 

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ปล่อยผมอย่างนี้แล่ำ” ทอรุ้งบอก

 

“เฮ้อ ทำไมพี่ต้องเปลี่ยนตัวเองขนาดนี้นะ” จันทิมาถอนใจอย่างไม่ชอบใจ

 

“เถอะค่ะ เปลี่ยนไปในทางที่ดีออก” ทอรุ้งปลอบ

 

“อย่างนั้นไปกันเถอะ พี่ไม่อยากให้ใครว่าได้ว่าไม่รักษาเวลา”

 

“ไปค่ะ”ทั้งสองสาวออกไปพร้อมกัน

 

อาทิตย์เห็นตั้งแต่จันทิมาจอดรถหน้าร้าน เขามองเธออย่างสำรวจ เพราะในวันนี้จันทิมาแต่งตัวแปลกไปกว่าทุกครั้งที่เจอกัน ปกติเขาจะเห็นจันทิมาในภาพหญิงสาวเรียบร้อยอ่อนหวานแต่ในวันนี้เธอกลับกลายเป็นสาวน้อยแสนเซ็กซี่ จันทิมาและทอรุ้งมาถึงที่นัดหมายก่อนเวลาห้านาทีแต่ก็ยังช้ากว่าคนบ้านใกล้อย่างอาทิตย์ที่เข้ามานั่งรออยู่ก่อนแล้ว พวกเธอจึงเดินมาหาและกล่าวทักทายชายหนุ่ม

 

“สวัสดีค่ะคุณอาทิตย์” สองสาวกล่าวพร้อมยกมือทำความเคารพชายหนุ่ม

 

“เชิญนั่งก่อนสิ ผมนึกว่าคุณจะมาคนเดียว” อาทิตย์กล่าวด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

 

“รุ้งขอตามพี่จันทร์มาเองค่ะ พี่จันทร์ไม่มีอะไรต้องปิดบังรุ้งอยู่แล้ว” ทอรุ้งพูดพลางทำหน้าบึ้งใส่ชายหนุ่ม

 

“ช่างเถอะ ผมแค่อยากตกลงกับคุณเรื่องที่ผู้ใหญ่บังคับให้เราแต่งงานกัน” อาทิตย์ตัดบทเข้าเรื่อง

 

“ค่ะ คุณอาทิตย์อยากให้จันทร์ทำยังไงคะ แต่ต้องไม่ให้จันทร์เป็นฝ่ายทำให้ผู้ใหญ่ผิดหวังนะคะเพราะจันทร์ทำไม่ลงหรอกค่ะ” จันทิมาบอกอย่างแบ่งรับแบ่งสู้

 

“จริง ๆ ฉันอยากให้เธอปฏิเสธพ่อของเธอให้เด็ดขาด”อาทิตย์บอก

 

“จันทร์อยากให้ค่อยเป็นค่อยไปมากกว่า” จันทิมากล่าว

 

“ขอโทษนะคะที่ต้องขัดจังหวะ คือรุ้งอยากบอกคุณว่าความจริงพี่จันทร์ก็กลุ้มใจกับเรื่องนี้มานาน พี่จันทร์ไม่อยากแต่งงานกับคุณเหมือนกัน แต่ก็ไม่อยากขัดใจผู้ใหญ่”

 

“อย่างนั้นเหรอ” อาทิตย์เลิกคิ้วสูงขึ้น ดวงตาคมแสดงความรู้สึกสงสัยแกมแปลกใจกับข้อความที่ได้ยิน

 

“ค่ะ จันทร์เลยคิดว่าอยากให้เราแกล้งทำเป็นคบกันไปสักระยะ โดยจันทร์จะบอกคุณพ่อคุณแม่ของจันทร์เองว่าเราอยากจะลองศึกษานิสัยกันไปก่อน แล้วจันทร์จะค่อย ๆ บอกท่านทีหลังว่าเราเข้ากันไม่ได้ แต่คงต้องใช้ระยะเวลาพอสมควรนะคะ”

 

“อื้ม ถ้าอย่างนั้นก็ตกลงตามนี้ รู้อย่างนี้ผมคุยกับคุณแต่แรกก็ดี” อาทิตย์ถอนหายใจอย่างโล่งใจ

 

“เป็นอันว่าเข้าใจกันนะคะ รุ้งไม่อยากให้คุณมองพี่สาวรุ้งในแง่ร้ายเกินไป พี่จันทร์ไม่คิดจะแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักกันหรอกค่ะ คุณไม่ต้องกังวล” ทอรุ้งอธิบาย

 

“แล้วเราจะเริ่มที่ตรงไหนก่อนล่ะ” อาทิตย์ถามหลังจากนั่งฟังทอรุ้งอธิบายอยู่พักใหญ่

 

“ขอโทษนะคะ รุ้งขอเป็นคนอธิบายได้ไหมคะ”ทอรุ้งถามชายหนุ่มและ บีบมือพี่สาวที่มองอยู่

 

“อื้อ เอาสิ ลองว่าแผนของเรามาซิ”

 

“รุ้งอยากให้คุณหมั่นมารับพี่จันทร์ที่บ้านออกไปเที่ยว อาจจะดูหนัง ฟังเพลง แล้วก็แกล้งโทรมาหาบ่อย ๆ โดยคุณไม่ต้องกังวล รุ้งจะไปกับพี่จันทร์ด้วยทุกครั้ง และเวลาโทรมารุ้งจะเป็นคนเอาโทรศัพท์ไปให้พี่จันทร์เองเพราะฉะนั้น ถ้าคุณไม่มีธุระอะไรคุยกับพี่จันทร์คุณก็วางสายได้เลย ที่เหลือเราจะจัดการเอง” ทอรุ้งกล่าว

 

“ก็ โอเคนะ ตกลงตามนี้ วันนี้ผมจะกลับไปบอกพ่อตามที่ตกลงกัน”อาทิตย์กล่าว

 

“ค่ะ จันทร์ก็จะบอกคุณพ่อตามนี้”จันทิมาตอบ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น