คุ้งเสน่หา

ตอนที่ 12 : ๔.๒ เข้าตามตรอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    13 ธ.ค. 61

คนงานกำลังถักแหกันอย่างขะมักเขม้นและหนึ่งในนั้นมีอดีตลูกสมุนของพี่หมาของหล่อนรวมอยู่ด้วย ดังนั้นทันทีที่หล่อนเดินผ่านมันจึงร้องทักทายขึ้นอย่างสนใจใคร่รู้

“นังจืด นั่นเอ็งเดินนำไอ้คนต่างถิ่นจะพามันไปไหนวะ” หนุ่มปากไวตะโกนถามเสียงดัง

               เสียงตะโกนของคนรู้จักทำให้ปลายเท้าที่จะก้าวเดินชะงักหยุดก่อนเจ้าหล่อนจะหันไปสบตาคนถาม พร้อมกับยกมือขึ้นเท้าเอวฉับตะโกนตอบเสียงห้วน

“แล้วมันกงการอะไรของเอ็งวะ ข้าจะไปไหนมาไหนกับใครเอ็งจะมาสาระแนอยากรู้อะไรนักหนาฮะ”

“แหม...นังจืด ก็ข้าเห็นเอ็งทำทีสนิทกับไอ้คนต่างถิ่นทั้งที่มันเพิ่งมีเรื่องจนถูกนายจ้างไล่ออกแบบนั้นก็อดห่วงตามประสาคนคุ้นเคยกันไม่ได้นะสิวะ”สมุนเก่าของไอ้หมาอดีตขวัญใจนังจืดร้องบอกพลางตวัดตามองค้อนหญิงสาวอย่างหมั่นไส้

“ไม่ต้องมาห่วงข้า ข้าไม่ใช่เด็ก ๆ อีกอย่างข้ากับพี่ไม้ก็รู้จักกันมาก่อน เขาเป็นเพื่อนบ้านกับน้าสาวข้าที่อยู่บางกอก เอ็งไม่ต้องมาเสร่อทำเป็นห่วงหรอก” หล่อนแบะปากใส่คนบ้านเดียวกันพร้อมตวัดค้อนวงใหญ่ก่อนจะสะบัดหน้าหันมามองหนุ่มในฝันพร้อมกับเปิดยิ้มคลายสีหน้าขึงเครียดลงฉับพลัน

“ไปกันเถอะจ้ะพี่ไม้ อย่าไปสนใจไอ้พวกช่างสอดรู้เลย”

อานนท์ทิ้งระยะห่างเล็กน้อยขณะเดินตามจืดผ่านห้องแถวไม้ที่เปิดเป็นร้านรวงค้าขายสินค้าหลากหลายลึกเข้าไปจนเกือบถึงท้ายซอยอย่างไม่สนใจสายตาหลายคู่ที่มองเขาอย่างใคร่รู้กระทั่งหยุดหน้าร้านเสริมสวยที่อยู่ตรงกลางระหว่างร้านโชห่วยขายของชำกับร้านขายอุปกรณ์การเกษตรหลากชนิด

“อ้าวนังจืด...ใครใช้ให้มาซื้ออะไรรึ” ผ่องแผ่วเงยหน้าขึ้นจากศีรษะลูกค้าที่หล่อนกำลังจัดแต่งทรงผมให้หลังเหลือบเห็นคนสนิทของบุตรสาวสะท้อนอยู่บนกระจกเงาตรงหน้าผ่านหางตา

“แล้วนั่นเอ็งพาใครมาด้วยวะ” ผ่องแผ่วมุ่นคิ้ว เอ่ยถามขณะชะโงกหน้ามองชายหนุ่มที่ยืนเยื้องอยู่ทางด้านหลังจืดอย่างสนใจ หล่อนยกมือพนมรับไหว้ชายหนุ่มที่กระพุ่มมือไหว้หล่อนด้วยท่าทางอ่อนน้อม

“ฉันมาซื้อขนมให้น้องศรีจ้ะป้าผ่อง พอดีมาเจอพี่ไม้กำลังมีเรื่องกับเพื่อนคนงานจนถูกนายจ้างไล่ออกอย่างไม่ยุติธรรมเลยจ้ะป้า พี่ไม้เขาเป็นเพื่อนบ้านกับน้าสำอางที่บางกอกจ้ะ ฉันเลยพาเขามาไหว้ป้าผ่องก่อน ตั้งใจจะพาเขาไปของานลุงศลทำชั่วคราวจ้ะ”

“อ้อ...ที่แท้ก็เคยรู้จักกันมาก่อนนี่เอง” ผ่องแผ่วพยักหน้าหงึกก่อนจะหันกลับมาใส่ใจทรงผมลูกค้าต่อพลางเอ่ยตามประสาคนใจดี “เอ็งก็ลองพาไปหาลุงผู้ใหญ่ของเอ็งก็แล้วกัน ถามกันเอาเองว่าเขาจะรับพ่อหนุ่มคนนี้ไว้ทำงานด้วยไหม”

“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพอซื้อขนมให้น้องศรีเสร็จ ฉันขออนุญาตพาพี่ไม้ไปหาลุงศลพร้อมกันเลยนะจ๊ะ” จืดเอ่ยอย่างตื่นเต้นเมื่อผ่องแผ้วไม่ทักท้วง

“เออไปเถอะ ไปถามลุงของเอ็งนู่นแหละว่าเขาจะว่ายังไง” ผ่องแผ้วเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจนัก

ในขณะที่อานนท์ค่อนข้างมั่นใจว่าอดีตผู้ใหญ่บ้านกุศลจะเป็นคน ๆ เดียวกับเพื่อนของบิดาหลังได้ยินจืดเอ่ยถึงหญิงสาวที่หล่อนเรียกว่า “น้องศรี” เขาเดาว่าชื่อเต็ม ๆ ของเธอคือ “มารศรี” ผู้หญิงที่มารดาของเขาหมายตาอยากได้เป็นสะใภ้อย่างแน่นอน

 

อานนท์พายเรือเล็กเข้าเทียบท่าที่ศาลาท่าน้ำซึ่งมีสะพานเชื่อมต่อไปจนถึงเรือนปั้นหยายกพื้นสูงข้างหน้า เขากวาดสายตาสำรวจความโอ่อ่าของเรือนไม้อย่างสนใจพลางยกไม้พายขึ้นวางไว้ในเรือเอื้อมมือยึดเสาไม้ดึงเรือเข้าเทียบท่าน้ำรอจนจืดก้าวขึ้นท่าเรียบร้อยเขาจึงก้าวตามขึ้นไปพร้อมกับผูกเรือไว้หัวเสา

“นังจืด ไปเสียนานเชียว น้องศรีบ่นมาสามตลบแล้วว่ารอกินขนมหวานที่ใช้เอ็งไปซื้อจนหายอยากไปแล้ว” เนื้ออ่อนเดินบ่นมาจากเรือนก่อนจะชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นชายหนุ่มที่เดินตามจืดมาห่าง ๆ

 อานนท์ยืนนิ่งเยื้องอยู่ทางด้านหลังของจืดขณะทอดสายตามองสาวร่างอวบผิวขาวเกลี้ยงกระเดียดไปทางจีนนิด ๆ ที่กำลังมองเขาอย่างจับผิดด้วยท่าทางสงบ

“แล้วนั่นเอ็งพาใครมาด้วยวะ”

“พูดมากจริงนังเนื้ออ่อน เอ้า...นี่ขนมของน้องศรี เอ็งเอาไปจัดใส่จานแล้วยกไปให้เธอเสียไป๊”

คนถูกถามไม่ตอบซ้ำยังต่อว่าอีกฝ่ายด้วยความหมั่นไส้พลางยัดเยียดห่อขนมที่ซื้อมาใส่มือหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกันพร้อมกับเอ่ยห้วน ๆ ก่อนจะถามหาเจ้าของเรือน

“ลุงศลอยู่ที่ไหนฮะ” หล่อนรอฟังคำตอบอย่างใจจดจ่อ

“อยู่บนเรือน” เนื้ออ่อนตอบก่อนจะเอ่ยถามซ้ำด้วยประโยคเดิม “แต่เอ็งต้องบอกข้ามาก่อนว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร แล้วเอ็งพาเขามาบ้านเราทำไมฮะ”

“เอ็งนี่มันสู่รู้จริง ๆ นังเนื้ออ่อน” จืดแบะริมฝีปากใส่คนสนิทของผ่องแผ้วแต่ยอมตอบคำถามของอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงสะบัด

“เขาชื่อพี่ไม้ เป็นเพื่อนบ้านกับน้าสาวข้าที่บางกอกแล้วข้าก็กำลังจะพาเขามาฝากทำงานกับลุงผู้ใหญ่ เอ็งมีปัญหาอะไรจะถามอีกไหมวะ”

"เอ็งรู้จักหัวนอนปลายตีนเขาแน่นะนังจืด ไม่ใช่ว่าหลงแต่หน้าตาเขาเลยพามาฝากงานลุงศลหรอกนะ”

เนื้ออ่อนประชดประชันอย่างคนรู้จักนิสัยใจคอเพื่อนร่วมงานดีเพราะอยู่ด้วยกันมานาน เมื่อคราวที่จืดถูกใจมานะไอ้หนุ่มเรือจ้างรูปหล่อที่จับพลัดจับพลูกลายไปเป็นดาราอยู่ในบางกอกก็คราวหนึ่ง สีหน้าแววตาของจืดครั้งนั้นไม่ผิดกับครั้งนี้เลย

หล่อนนึกหยันจืดในใจว่าช่างไม่เจียมตัวเอาเสียเลย ผู้ชายหล่อเหลาอย่างคนตรงหน้าหรือจะสนใจใยดีผู้หญิงขี้ริ้วอย่างจืด

จืดเท้าเอวฉับขึงตาดุมองเนื้ออ่อนพลางเอ่ยเสียงแหลมแสดงโทสะ

“เอ๊ะอีนี่!! ข้ารู้หรอกนะว่าอะไรควรไม่ควร เอ็งไม่ต้องสาระแนจับผิดข้าเลย เพราะถึงข้าจะเป็นคนพาพี่ไม้มาก็จริงแต่คนที่ตัดสินใจว่าจะรับหรือไม่รับพี่ไม้ทำงานก็คือลุงศล หรือเอ็งคิดว่าคนอย่างลุงศลเป็นคนดูคนไม่เป็นหรือยังไงวะ”

คนสนิทของมารศรีร้องบอกอย่างนึกขัดใจเพื่อนร่วมงานซึ่งเป็นคนสนิทของผ่องแผ้วมารดาของมารศรีหล่อนกับเนื้ออ่อนไม่ค่อยถูกชะตากันมาแต่ไหนแต่ไรเพราะความช่างฟ้องของเนื้ออ่อนซึ่งถือตัวว่าเป็นหลานของยายอวบแม่ครัวเก่าแก่ของเรือนและยังเป็นน้องสาวของแอ๊ะคนสนิทของกุศล

“นังเนื้ออ่อน นังจืด เอ็งสองคนโหวกเหวกอะไรกันเสียงดังมาจนถึงเรือนข้า” เสียงกุศลตะโกนดังมาจากระเบียงยุติข้อพิพาทของจืดกับเนื้ออ่อนได้ชะงัก ทั้งคู่เลิกโต้เถียงกันทันทีอดีตผู้ใหญ่บ้านหนองน้ำใหญ่เขม่นมองสองสาวที่ยืนถกเถียงกันตรงสะพานเชื่อมสู่ศาลาท่าน้ำ ชายสูงวัยย่นคิ้วเล็กน้อยขณะทอดสายตามองเลยไปทางด้านหลังของจืดเห็นชายหนุ่มรูปร่างกำยำสูงใหญ่ผิดกับหนุ่ม ๆ ในย่านนี้

“แล้วนั่นพาใครมาด้วยฮะ”

กุศลตะโกนถามขึ้นอย่างสนใจ หรี่ตามองชายหนุ่มที่กำลังเดินตามสองสาวใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ กระทั่งถึงหน้าเรือน ใบหน้าคมเข้มของหนุ่มแปลกหน้าสะดุดตาอดีตผู้ใหญ่บ้านหนองน้ำใหญ่หลังพยายามนึกอยู่เป็นครู่จึงนึกออก ว่าคนตรงหน้าคือใครเมื่อชายหนุ่มเดินเข้ามาหยุดตรงหน้า


คุ้งเสน่หา
เตชิตา
www.mebmarket.com
มารศรีแม่สาวฝีปากกล้าที่แอบมีใจให้กับวิชาญ พระเอกลิเกรูปหล่อขวัญใจพี่ยกน้องยกทั่วราชอาณาจักร แต่กลับไม่ใยดีในความสวยของหล่อน เมื่อคณะลิเกที่วิชาญเป็นพระเอกเข้าไปเปิดวิกเล่นในเมืองหลวง มารศรีจึงลงทุนหนีพ่อแม่ตามไปดูการแสดงของขวัญใจสุดหล่อ แต่โชคชะตาและพรหมลิขิตชักพาให้หล่อนไปพบเรื่องราววุ่น ๆ คดีฆาตกรรมอำพรางหลังม่านการแสดง การตายของหลานชายเจ้าของคณะลิเกทำให้หล่อนได้พบกับอานนท์ นายตำรวจหุ่นล่ำที่แฝงตัวเข้าอยู่ในบ้านของหล่อนเพื่อตามสืบคดีดังกล่าว เมื่อพระพรหมเล่นกลให้เธอต้องใกล้ชิดกับชายที่ไม่ได้หมายปอง มารศรีจะหวั่นไหวเผลอใจให้นายตำรวจหนุ่มอีท่าไหน ต้องไปติดตาม
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 ywkrnt (@ywkrnt) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 18:37
    ตอนนี้สั้นจัง
    #1
    0