ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา

ตอนที่ 49 : 15.2 เพียงเสี้ยวนาที

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,034
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    17 พ.ค. 63

“ก็ทำแบบที่ไอ้เมฆินทร์มันทำกับเธอนั่นแหละน้ำริน อย่ามาทำเป็นไร้เดียงสาไปหน่อยเลยน่า ฉันรู้ว่าเธอกับมันคงมีอะไรกันไปไกลถึงไหนต่อไหนแล้ว เพราะฉะนั้นเธอก็ไม่จำเป็นต้องมาทำเป็นไร้เดียงสาไม่เป็นงานหรอกน่า ฉันอาจทำให้เธอติดใจได้เหมือนที่พี่สาวเธอติดใจฉันมากกว่ามันก็ได้นะน้ำริน อย่าเล่นตัวจะดีกว่าถ้าไม่อยากเจ็บตัว”


เมฆินทร์กัดฟันกรอดพลางแตะปืนพกที่เหน็บเอว ค่อยๆ เคลื่อนตัวเชื่องช้ารอจังหวะพร้อมสังเกตท่าทีต้นกล้าหาโอกาสเข้าประชิดตัวคู่ต่อสู้อย่างเงียบที่สุดเพื่อป้องกันไม่ให้ลูกน้องฝ่ายนั้นกรูกันเข้ามา เป็นห่วงธารารินเกินกว่าจะเสี่ยงวัดกับคนบ้าระห่ำอย่างหมอนี่


“อย่าเข้ามานะ” ธารารินเดินวนหาทางหนีทีไล่ สายตาวาวจ้องไปทางประตูทางออกและเตรียมวิ่งสุดฝีเท้าถ้าสบโอกาส


“ไม่อยากเจอพี่สาวของเธอแล้วเหรอน้ำรินถึงได้คิดหนีเอาตัวรอด” เขาแสยะยิ้มมองหญิงสาว ดวงตาวาวราวกับกำลังเล่นสนุกกับเกมไล่ลาสมันน้อย


“ทำไมคุณต้องทำร้ายพี่ปิ่น เท่าที่เธอต้องพิการเพราะคุณยังไม่พอใจอีกหรือยังไง” เธอตวาดลั่น


“พี่สาวเธอมันรนหาเรื่องเอง ที่ต้องพิการทุกวันนี้ก็เพราะกรรมที่ก่อไว้ เหมือนพ่อเธอนั่นแหละ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉัน”


“ถ้าคุณเชื่อเรื่องเวรกรรมจริง คุณเองก็ควรสังวรเอาไว้บ้างว่าตัวเองก็สร้างกรรมร่วมกับพี่ปิ่นมามากมายแค่ไหนแล้ว ระวังกรรมที่ก่อไว้มันจะตามคุณทันเข้าสักวัน”


ธารารินข่มกลั้นความรู้สึกปวดร้าวแค่คิดถึงเรื่องที่พี่สาวกับบิดาร่วมมือกับคนตรงหน้า ก่อเวรสร้างกรรมกับเมฆินทร์ในอดีต บิดากับพี่สาวไม่เคยเล่าให้เธอฟังว่าทำกับเมฆินทร์ไว้อย่างไร เธอเดาว่าเมฆินทร์เครียดแค้นมาจนถึงทุกวันนี้ก็เพราะบิดากับพี่สาวใช้เล่ห์เลี่ยมเชิงธุรกิจแย่งชิงผลประโยชน์บิดาของเขามาจนหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างก่อนที่ปิ่นลดาจะตีตัวออกห่างคู่หมั้นที่สิ้นไร้ไม้ตรอก ความผิดเหล่านั้นทำให้เธอรู้สึกผิดบาปติดค้างกับเขามากมายจนใช้คืนไม่หมด แต่เมื่อต้องรับรู้ว่าพี่สาวของเธอยังรู้เห็นเป็นใจให้ต้นกล้าทำเรื่องเลวร้ายต่อเมฆินทร์ยิ่งทำให้เธอรู้สึกละอายใจจนไม่กล้าหวังว่าเขาจะให้อภัยอีกต่อไป


“ทำไมฉันต้องกลัวในเมื่อฉันไม่ได้ทำอะไรเลย พี่สาวเธอต่างหากที่มันเป็นคนทำ แต่มันก็ช่วยไม่ได้นี่นะในเมื่อไอ้เมฆินทร์มันโง่เองต่างหากที่มาหลงรักอสรพิษอย่างพี่เธอจนไม่รู้ว่าโดนคู่หมั้นสวมเขาและหลอกใช้ในเวลาเดียวกัน อาศิรวิษที่แปลว่าผู้มีพิษในเขี้ยวอย่างมันกลับต้องพ่ายแพ้งูเห่าตัวจริงอย่างพี่เธอ มันน่าขำใช่ไหมล่ะน้ำริน ฮ่าฮ่าฮ่า”


เมฆินทร์กัดฟัดจนกรามขึ้นสันนูน ดวงตาคมวาวโรจน์กับคำเย้ยหยันของต้นกล้า ในอดีตหัวหน้าครอบครัววิษณุพงศ์อย่างนายเกรียงศักดิ์ บิดาของธารารินและปิ่นลดาเป็นเพื่อนรักกับหัวหน้าครอบครัวอาศิรวิษ คุณเมฆา บิดาของเขาที่ให้ความไว้วางใจในตัวเพื่อนมากกระทั่งถูกเพื่อนที่คบกันมานานกว่าสิบปีอย่างนายเกรียงศักดิ์โกงจนหมดตัว และการหมั้นของเขากับปิ่นลดาก็ถูกล้มเลิก เป็นเหตุให้บิดาเขาเครียดจนต้องพึ่งยานอนหลับและยาระงับประสาทอยู่เป็นเวลานานเป็นสาเหตุให้ร่างกายทำงานผิดปกติแล้ววันหนึ่งท่านก็หลับไปโดยไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย ทิ้งความรับผิดชอบใหญ่หลวงไว้ให้เด็กหนุ่มอายุเพียงยี่สิบกว่า ๆ อย่างเขาเผชิญปัญหาและแก้มันด้วยตัวเองโดยมีก้องภพคอยให้ความช่วยเหลืออยู่ห่าง ๆ กระทั่งวันนี้อาศิรวิษจึงกลับมาผงาดได้อีกครั้ง


เขาจำได้ดีถึงวันที่รู้ความจริงว่าการหมั้นหมายระหว่างเขากับปิ่นลดาเป็นเพียงหนึ่งในแผนการของวิษณุพงศ์ สายตาเยาะหยันของเธอยังตามหลอกหลอนเขาอยู่อีกนาน ปิ่นลดากล้าใช้ความรักของเขาเป็นเครื่องมือทำลายครอบครัวเขาเองเพื่อให้บิดาของเธอใช้เขาเป็นสะพานก้าวข้ามไปหลอกให้คุณเมฆาวางใจร่วมทุนทำธุรกิจด้วยโดยให้นายเกรียงศักดิ์เป็นหนึ่งในผู้บริหารและเขาซึ่งยังเป็นแค่เด็กหนุ่มที่เพิ่งเรียนจบไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของสองพ่อลูกซึ่งช่วยกันต้อนให้หลงทางไปกับความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงปิ่นลดาใช้ตัวเธอผูกมัดให้เขาหลงใหลจนลืมสนใจงานการเป็นเหตุให้ทรัพย์สมบัติทุกอย่างของอาศิรวิษถูกถ่ายโอนไปเป็นของวิษณุพงศ์อย่างง่ายดายจนครอบครัวเขาไม่เหลืออะไรให้วิษณุพงศ์สูบอีกแล้ว ความสัมพันธ์แน่นแฟ้นที่มีก็ถูกตัดขาดสะบั้นอย่างไม่ไยดี


อดีตคู่หมั้นที่ตัดสัมพันธ์กับเขาหันไปแต่งงานกับต้นกล้า  วัฒนาศิลป์ โดยไม่รู้ว่าหมอนั่นเป็นโรคจิตชอบทำทารุณเพศตรงข้ามทั้งที่เธอกับมันคบหากันลับหลังเขามานานจนกระทั่งมันกล้าเอามาเยาะหยันเขาในวันนี้ที่โง่ให้ปิ่นลดาหลอกใช้ แต่เธอก็ต้องทนรับกรรมอยู่กับคนวิปริตอย่างมันอยู่อีกนานแม้จะอยากเลิกกับมันใจแทบขาดแต่ก็ไม่สามารถทำได้ หนำซ้ำกิจการของวิษณุพงศ์ยังตกอยู่ในมือของมันจนหมดสิ้น คงเป็นเพราะผลกรรมที่วิษณุพงศ์ทำไว้กับพวกเขา ทำให้ต้องชดใช้ด้วยกรรมแบบเดียวกัน ทรัพย์สมบัติของวิษณุพงศ์ถูกถ่ายโอนเป็นของสามีปิ่นลดาจนหมดแม้กระทั่งบ้านที่นายเกรียงศักดิ์และธารารินอยู่อาศัย


วิษณุพงศ์เหมือนหมดสิ้นทุกอย่างจนนายเกรียงศักดิ์ทนรับความจริงไม่ได้ถึงกลับช็อกเส้นเลือดในสมองแตกทำให้กลายเป็นอัมพาตไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ ไม่ต่างกับบุตรสาวคนโตที่ถูกสามีทุบตีกระทั่งทนไม่ไหวต้องหนีตายออกมาแต่โชคร้ายรถของเธอประสบอุบัติเหตุและเป็นสาเหตุให้เธอพิการเดินไม่ได้ คงเหลือแต่บุตรสาวคนเล็กที่ต้องรับภาระเลี้ยงดูพี่สาวและบิดาที่เพิ่งรู้สึกได้ถึงบาปที่ก่อไว้กับครอบครัวของเขาจนต้องส่งน้องนุชสุดท้องอย่างธารารินมากราบกรานอ้อนวอนขอให้เขาอโหสิกรรมให้เหมือนอย่างทุกวันนี้


“เอาล่ะน้ำริน เราอย่าเถียงกันด้วยเรื่องของคนอื่นอยู่อีกเลย เวลาอย่างนี้ เธอกับฉันน่าจะทำอะไรที่มันสร้างสรรค์มากกว่าเรื่องไม่เป็นเรื่องพวกนี้มาถกกัน เธอว่าจริงไหม” ต้นกล้าแสยะยิ้มก้าวเข้าหาร่างเพรียวช้า ๆและนั่นเป็นจังหวะที่เมฆินทร์รออยู่แล้วเมื่ออีกฝ่ายหันหลังและไม่ทันระวังว่าจะมีใครฝ่าวงล้อมลูกน้องของเขาเข้ามาได้


คลิ๊ก...เสียงปืนขึ้นไกดังจ่อขมับกับความเย็นของโลหะที่แตะแผ่วแต่กลับทำให้ต้นกล้าตัวเย็นเฉียบ ขนแขนตั้งชัน หัวใจสะดุดวาบเหมือนจะหยุดเต้นในนาทีใดนาทีหนึ่งกับปลายกระบอกปืนที่จ่อเตรียมพร้อมเหนี่ยวไก


“พี่เมฆ...” ความรู้สึกของธารารินในตอนนี้เหมือนนักโทษประหารที่ได้รับอภัยโทษเลยทีเดียว


“มึงได้สร้างสรรค์แน่” เมฆินทร์กระซิบเสียงต่ำพร้อมกับรัดวงแขนให้แน่นขึ้นอีกนิดหนึ่ง


“ไอ้เมฆินทร์ มึงเข้ามาได้ยังไง”


“มึงต้องไปถามลูกน้องหน้าโง่ของมึงดู ว่าพวกมันมัวไปหดหัวกันอยู่ที่ไหนถึงเปิดทางโล่งให้กูเข้ามาจ่อหัวมึงได้อย่างนี้”


“อย่าคิดว่ามึงจะหนีรอดออกไปได้ง่ายๆ เหมือนอย่างตอนเข้ามาไอ้เมฆ” ต้นกล้ายังไม่วายข่มขู่


“หึๆ ถ้ากูออกไปไม่ได้ มึงคงได้สมองกระจายไปก่อน” เขาหัวเราะหยันคนตรงหน้า มือใหญ่กำคอเสื้อต้นกล้าบังคับเดินโดยไม่ลดปืนที่จ่อท้ายทอยอย่างข่มขู่


“ตามมาน้ำริน” เมฆินทร์หันไปสั่งหญิงสาวเสียงเคร่ง


“แต่พี่ปิ่น...”


“เราจะมาช่วยพี่สาวของเธอทีหลัง เราต้องรีบไปเดี๋ยวนี้”


ธารารินรีบก้าวเดินตามไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้ชายหนุ่มเตือนเป็นรอบที่สอง แต่ยังไม่ทันพ้นประตูบ้านวัฒนาศิลป์ คนของต้นกล้าก็วิ่งกรูกันมาพร้อมอาวุธครบมือสร้างความหวาดหวั่นให้กับธารารินจนใบหน้านวลซีดเผือด ดวงตาหวานเปิดกว้างเมื่อเห็นพายุและน้ำเพชรถูกลูกน้องต้นกล้าจับตัวไว้


“คุณพายุ น้ำเพชร” ธารารินครวญเสียงสั่น


“ทำไมมึงไม่ปล่อยให้วิษณุพงศ์ที่ทำร้ายครอบครัวมึงรับกรรมอย่างที่มันควรได้รับวะไอ้เมฆินทร์ มึงจะมาช่วยพวกมันทำไม” ต้นกล้าพยายามโน้มน้าว


“ด้วยการปล่อยให้มึงทำระยำกับผู้หญิงของกูอย่างนั้นเหรอ กูว่ามึงเสือกเรื่องของกูมากเกินไปว่ะ” เมฆินทร์กระซิบเสียงกร้าว


“มึงจะคิดมากทำไมวะ ก็แค่ของใช้แล้ว ซ้ำยังเป็นลูกสาวศัตรูของมึงอีก ไม่ใช่ผู้หญิงที่มึงคิดจะเอาทำเมียสักหน่อยนี่หว่า” เสียงเยาะหยันยังคงดังอยู่เรื่อย ๆ


“ดูเหมือนมึงจะอยากกินเดนกูให้ครบทุกคนเลยสินะ” แขนล่ำออกแรงรัดลำคอตัวประกันในมือแน่นขึ้นด้วยความโกรธ


“พอดีกูไม่ถือว่ะ บอกตามตรงว่ากูชอบผู้หญิงทุกคนที่ผ่านมือมึงมา ลีลาที่มึงสอนมาถูกใจกูทุกคนจริงๆ โดยเฉพาะแม่ของลูกมึง ฮ่าๆ” ต้นกล้าหัวเราะราวมีเรื่องถูกใจมากมายในขณะที่เมฆินทร์โกรธจนแทบควบคุมอารมณ์ไม่อยู่


Thumbnail Seller Link
ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา
เตชิตา
www.mebmarket.com
ธารารินกลับเข้ามาในชีวิตของเมฆินทร์เพราะต้องการคำว่าอภัยแต่สำหรับผู้ถูกกระทำเช่นเมฆินทร์มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะยกโทษให้ครอบครัวของหญิงสาวและเมื่อเ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น

  1. #45 tom247 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 08:14
    พี่ชั่วพ่อเลวยังให้ลูกมารับกรรมอีก นี่พ่อนางเอกตายยังอ่ะ
    #45
    0