ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา

ตอนที่ 46 : 14.2 หญิงร้ายชายโฉด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    15 พ.ค. 63

เธอสะบัดเสียงกระเง้ากระงอดใส่ชายหนุ่มแต่ยอมเดินกลับเข้าไปในบ้านของตนแต่โดยดี วันนี้เธอจะยอมให้เขากลับไปดูแลมนต์มณีเพราะป่านนี้แม่ครูคนสวยของยัยเด็กนั่นคงไม่อยู่บ้านแล้วแน่ ๆ และเธอก็อยากจะต่อสายถึงต้นกล้า เพราะความอยากรู้ข่าวคืบหน้าจนอดรนทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน...พิมพ์พจียืนมองท้ายรถคันสวยแล่นจากไปจนลับสายตาแล้วเธอจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นกดเบอร์ติดต่อหาชู้รักของตนเอง และเธอไม่จำเป็นต้องรอเขานานเกินไปเพราะเพียงได้ยินเสียงสัญญาณในการติดต่อปลายสาย ต้นกล้าก็กดรับทันที


“ว่ายังไงจ๊ะยาหยี”


“คุณอยู่ที่ไหนคะกล้า แล้วจัดการนังนั่นเรียบร้อยหรือยัง” เธออดตื่นเต้นไม่ได้กับข่าวที่คาดว่าจะเป็นเรื่องน่ายินดี


“ผมอยู่บ้านจ๊ะที่รัก ส่วนเรื่องที่ผมรับปากคุณไว้รับรองผมทำได้ไม่ผิดพลาดชัวร์ คุณเตรียมรางวัลไว้ให้ผมได้เลยสุดสวย”


ริมฝีปากหนาขยับยิ้มดวงตากรุ่มกริ่มยามคุยกับปลายสายแต่สีหน้ายิ้มกริ่มจะกลับกลายเป็นหงุดหงิดยามหางตาเหลือบแลชำเลืองเห็นร่างผอมราวจะปลิวลมได้ของภรรยาพิการที่นอนระทวยอยู่บนพื้นพรหมในสภาพน่าอนาถที่ริมฝีปากมีผ้าผืนหนาคาดปิดกั้นเสียงน่ารำคาญของเธอไม่ให้เล็ดลอดออกมาสร้างความหงุดหงิดให้กับเขา ข้อมือทั้งสองข้างถูกมัดยึดไว้ด้วยกัน ใบหน้าซีดทรุดโทรมเต็มไปด้วยคราบน้ำตาและแววอาฆาตมาดร้ายจากดวงตากลมโต เท้าทั้งสองข้างที่แม้จะเป็นอิสระแต่ก็ไม่สามารถพาร่างไร้กำลังขยับหนีไปไหนได้อีกตลอดไป


“คุณได้ตัวมันไว้แล้วใช่ไหมคะกล้า แล้วคุณจะมัวรออะไรอยู่คะ จัดการมันแล้วอัดคลิปไว้เลยสิคะ” พิมพ์พจีกล่าวเสียงรัวด้วยความยินดี


“ใจเย็น ๆ ครับยาหยี ผมยังไม่ได้ตัวน้ำรินเลยแต่อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเธอจะมานอนระทวยอยู่ใต้อกผมอย่างแน่นอน” เขากล่าวยิ้มแย้มไม่สนใจสายตาปวดร้าวอาฆาตแค้นของภรรยาที่พยายามขยับตัวแม้จะแทบหมดแรงก็ตาม


“นี่คุณยังไม่ได้ตัวมันอีกเหรอคะ! โอ๊ยกล้า...คุณมัวทำอะไรอยู่คะ ป่านนี้เมฆคงใกล้ถึงบ้านแล้วด้วยถ้ามันยังอ้อยอิ่งอยู่มีหวังเมฆได้เจอมันก่อนที่จะออกไปหาคุณแน่ ๆ เลย” เสียงถามกลับมาฟังร้อนรนขัดใจเหลือทน


“โธ่ที่รัก เชื่อผมสิว่าป่านนี้น้ำรินออกมาจากบ้านไอ้เมฆินทร์ขวัญใจคุณแล้วแน่ ๆ ผมรู้จักน้องเมียคนนี้ดี เธอไม่มีวันปล่อยให้พี่สาวตกอยู่ในอันตรายโดยที่ตัวเองไม่รีบออกมาช่วยหรอก อีกไม่เกินครึ่งชั่วโมงคุณรอฟังข่าวดีได้เลยสุดสวย ผมจะส่งทั้งข่าวทั้งคลิปไปทวงรางวัลจากคุณทันที” ต้นกล้ากล่าวเสียงกรุ่มกริ่ม


“ให้มันแน่เถอะค่ะกล้า เอาเป็นว่าฉันจะเตรียมรางวัลใหญ่ไว้ให้คุณอีกครึ่งชั่วโมงข้างหน้านะคะ” เธอผ่อนลมหายใจแรง ๆ

“คุณนอนรอฟังข่าวดีได้เลยที่รัก”


หัวใจของปิ่นลดาปวดแปลบเมื่อได้ฟังประโยคสนทนาของสามีกับหญิงสาวที่อยู่ปลายสาย ถึงแม้ตอนแรกเธอจะไม่รู้ว่าสามีคุยอยู่กับใครแต่ทุกถ้อยคำโต้ตอบระหว่างคนทั้งคู่ก็บอกเธอได้เป็นอย่างดีว่าเรื่องที่เกิดนี้เกี่ยวข้องกับเมฆินทร์และคนรักของเขาที่คงมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับต้นกล้าและเพราะเธอที่ส่งน้องสาวเข้าไปอยู่ในดงมารจนเป็นสาเหตุให้ตกอยู่ในอันตรายแบบนี้ เธอได้แต่ภาวนาขออย่าให้ธารารินเดินเข้ามาติดบ่วงมารเหมือนเธออีกคนเลย


“ทำหน้าซีดตัวสั่นเชียวนะปิ่น...กลัวแทนน้องสาวหรือตื่นเต้นที่จะได้ดูผมกับน้องคุณสนิทสนมแนบแน่นกันแน่ฮะ” มือหยาบช้อนปลายคางเล็กดันใบหน้าซีดทรุดโทรมของภรรยาขึ้นสบตามองเขาอย่างเยาะหยัน


                “เอาเป็นว่าผมรับปากว่าจะไม่รุนแรงกับน้องคุณนักก็แล้วกันปิ่น ถ้าเธอไม่ดื้อด้านเท่าคุณนะ แต่...ถ้าน้องคุณมันดื้อมากนักผมก็ไม่รับรองเหมือนกันนะว่าจะยั้งมือทัน เดี๋ยวยังไง คุณก็คอยเตือนแกหน่อยแล้วกันว่าอย่าดื้อให้มากนักเวลาร่วมใช้ผัวเดียวกับพี่สาวอีกคนเหมือนที่เคยใช้ไอ้เมฆินทร์ซ้ำรอยคุณมาแล้ว หึหึ จะว่าไปผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าไอ้เมฆินทร์มันสอนลีลาน้องเมียผมได้เยี่ยมเหมือนที่เคยสอนคุณมาไหม เพราะถ้ามันสอนน้ำรินได้ดี คราวหน้าเจอหน้ามันผมจะได้ชมมันถูกไง คุณว่าดีไหม ฮ่าฮ่าฮ่า”ต้นกล้าจบคำพูดด้วยการสบัดมือออกจากปลายคางภรรยาพร้อมเสียงหัวเราะสะใจโดยไม่สนใจแววตาอาฆาตจากร่างผอมแกรนไร้แรงตรงหน้า

 

                ขณะที่ปิ่นลดากำลังหวาดกลัวและแค้นใจที่ถูกสามีจับตัวมาเป็นเชลยเพื่อใช้ข่มขู่บังคับน้องสาวของเธอ ธารารินเองก็กำลังเป็นห่วงพี่สาวจนลืมทุกสิ่งทุกอย่างส่วนเมฆินทร์ที่เพิ่งก้าวเข้าสู่อาณาเขตของตนเองก็รู้สึกหงุดหงิดเหลือเกินกับเสียงเรียกร้องที่ดังก้องออกจากหัวใจให้เดินตรงผ่านห้องรับแขกเข้าไปในห้องทำงานของตัวเองที่มีร่างโปร่งระหงซุกซ่อนตัวอยู่หลังบานไม้หนาหนักเชื่อมติดต่อกันอย่างอดใจไว้ไม่ได้ เขาหมุนบิดเปิดประตูเข้าไปอย่างคุ้นชิน ปลายนิ้วยาวกดเปิดไฟดวงใหญ่กลางห้องจนสว่างกระจ่างไปทั่วบริเวณ เท้ายาวก้าวเดินตรงมาหยุดหน้าบานไม้หนักพร้อมส่งมือข้างหนึ่งหมุนลูกบิดที่ไม่ติดล็อกด้วยความประหลาดใจในความสะเพร่าของเจ้าของห้องแต่ความคิดฝ่ายต่ำกลับวิ่งพร่านบอกเขาว่าหรือ...เธอจะเปิดไว้รอเขา


                ดวงตาคมกวาดมองฝ่าความมืดภายในห้องกว้างมองหาหญิงสาวที่กำลังแทรกซึมเข้ามารบกวนจิตใจของเขาแต่กลับไร้ร่างบางละมุนอย่างที่ควรจะเป็น คิ้วเข้มขมวดครุ่นคิดพร้อมกับเอื้อมมือกดเปิดไฟเพื่อสำรวจให้แน่ใจและเขามั่นใจว่าห้องกว้างนี้ว่างเปล่าแม้แต่ห้องน้ำก็ไร้วี่แววว่าเธอจะซุกซ่อนตัวอยู่ ปลายเท้าเรียวก้าวยาวเร็วผ่านบานประตูออกทางเดิมรวดเร็วเตรียมขึ้นไปสำรวจที่ห้องของบุตรสาวต่อเพื่อค้นหาหญิงสาวที่อาจจะอยู่ในนั้นแต่ยังไม่ทันก้าวเท้าเหยียบขั้นบันไดเสียงร้องเรียกจากแม่บ้านร่างท้วมทำให้เขาชะงักและหมุนตัวกลับมา


                “คุณเมฆคะ” ป้าบัวร้องเรียกเจ้านายหนุ่มเพื่อรายงาน


                “มีอะไรป้าบัว ดึกแล้วทำไมยังไม่นอนอีก” เขาขมวดคิ้วพร้อมกับเหลือบมองนาฬิกาบนผนังที่แสดงเวลากว่าสี่ทุ่มซึ่งปกติจะเป็นเวลานอนของหญิงชรา


                “ดิฉันอยู่รอเรียนคุณเมฆเรื่องคุณครูค่ะ” คำตอบของหญิงชราทำให้ใบหน้าคมขมวดมุ่นรอฟัง


                “มีอะไร”


                “คุณครูเธอออกไปข้างนอกกับเพื่อนเมื่อหัวค่ำค่ะ” ป้าบัวตอบ


                “เพื่อน...ใคร” เสียงทุ้มเริ่มเข้มขึ้นด้วยความไม่พอใจ


                “คุณพายุกับคุณน้ำเพชรค่ะ”


                “แล้วป้าก็ปล่อยให้เขาออกไปโดยไม่โทร.บอกผมอย่างนั้นเหรอ” เสียงตวาดดุดังสะท้อนมาด้วยความโกรธจนแม่บ้านอย่างป้าบัวถึงกลับสะดุ้ง


                “เอ่อ...ดิฉันคิดว่าคุณครูเธอแค่ออกไปเที่ยวกับเพื่อนเลยไม่ได้โทร.รายงานคุณเมฆน่ะคะ”


                “แล้วมนนี่ล่ะ เขามีหน้าที่ดูแลลูกสาวของผมแต่กลับทิ้งแกออกไปกับเพื่อนในตอนที่ผมไม่อยู่บ้านอย่างนั้นเหรอ” เขากัดฟันกรอดด้วยความไม่พอใจ


                “คุณครูเธอคงเห็นว่าคุณหนูนอนแล้วค่ะ” ป้าบัวรีบแก้ตัวแทนหญิงสาว


                “น้ำริน...”

Thumbnail Seller Link
ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา
เตชิตา
www.mebmarket.com
ธารารินกลับเข้ามาในชีวิตของเมฆินทร์เพราะต้องการคำว่าอภัยแต่สำหรับผู้ถูกกระทำเช่นเมฆินทร์มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะยกโทษให้ครอบครัวของหญิงสาวและเมื่อเ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น

  1. #42 Preeya (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 18:06

    มัวแต่โกรธจะไปช่วยเมียทันมั้ย

    #42
    0
  2. #41 tom247 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 11:07
    ผัวปิ่นนี่โคตะระของความชั่วช้าเลย ตอนจบจะเป็ยังงัยนะ
    #41
    0