ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา

ตอนที่ 43 : 13.2 ในวันที่หัวใจไม่มีเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,794
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    13 พ.ค. 63

ธารารินวางโทรศัพท์ลงข้างตัวหลังตัดสายสนทนาจากพี่สาวแล้ว กำลังใจที่ปิ่นลดามอบให้ทำให้เธอมีแรงลุกขึ้นสู้กับเมฆินทร์อีกครั้ง  เธอจะไม่ยอมให้เขาทำร้ายความรู้สึกบิดากับพี่สาวของเธอด้วยการถูกขับไล่ออกจากบ้านวิษณุพงศ์อย่างที่เขาขู่ เธอจะเป็นคนพาครอบครัวย้ายไปอยู่ในที่ ๆ เขาไม่สามารถทำร้ายพวกเธอได้อีก เธอไม่ยอมเป็นไก่รองบ่อนถูกเขาเหยียบย่ำเพื่อรอการอภัยจากเขาอีก ในเมื่อดีกันไม่ได้จริง ๆ เธอก็พร้อมจะสู้อย่างหมาจนตรอก ในเมื่อเธอแส่เข้ามาท้าทายเขาเอง เธอก็พร้อมจะถอยออกไปตั้งหลักรับมือกับเขาเองสักตั้ง เธอคิดทบทวนเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตอย่างตัดสินใจแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาติดต่อเพื่อนใหม่ที่คิดว่าเขาคงช่วยเธอได้อย่างแน่นอน พายุกับน้ำเพชร พวกเขาคงช่วยเรื่องหาที่อยู่ให้กับครอบครัวของเธอได้


“คุณพายุคะ น้ำรินเองนะคะ” เธอรีบบอกเมื่อปลายสายรับ


“คุณน้ำริน คุณเป็นยังไงบ้างครับ ครูน้ำเพชรเธอเป็นห่วงคุณมากนะครับ” พายุรีบถาม


“น้ำสบายดีค่ะ คุณพายุกับเพชรสบายดีใช่ไหมคะ”


“ครับ คุณน้ำล่ะครับสบายดีหรือเปล่า หรือมีอะไรให้ผมกับเพชรช่วยก็อย่าได้เกรงใจนะครับเพราะคุณคือเพื่อนของเรา”


“ขอบคุณมากค่ะคุณพายุ” เธอรู้สึกตื้นตันใจ อย่างน้อยชีวิตเธอก็ไม่โชคร้ายจนไม่เหลือใคร เธอยังมีคนที่รักและเป็นห่วงเธออีกตั้งมากมาย รวมทั้งลูกศิษย์ที่น่ารักของเธออีกเล่า เธอจะไม่ยอมอยู่ที่นี่ให้เมฆินทร์ย่ำยีเธอได้ฝ่ายเดียวอีกแล้ว


ในขณะที่ธารารินกำลังหาทางออกสำหรับปัญหาของตนเองอยู่ เมฆินทร์เองก็กำลังรู้สึกเบื่อเต็มทนกับบรรยากาศปาร์ตี้ที่ปกติเขามักจะปฏิเสธหรืออย่างมากก็มาทักทายเจ้าภาพสักครู่ก่อนจะขอตัวกลับ แต่ที่ต้องมางานวันนี้เพราะเขาปฏิเสธไม่ได้เมื่อคนเชิญคือบิดาของพิมพ์พจี หุ้นส่วนสำคัญคนหนึ่งของคอบบร้า พร็อพเพอร์ตี้ กรุ๊ป และการมาร่วมงานนี้เริ่มทำให้เขาอึดอัดเมื่อนายปองพล บิดาของพิมพ์พจีพยายามพูดจาผูกมัดความสัมพันธ์ระหว่างเขาและบุตรสาว


“ผมเองก็อายุมากแล้วนะครับ มีลูกสาวกับเขาอยู่คนเดียวก็อดเป็นห่วงไม่ได้ พอรู้ว่าแกคบหากับคุณอยู่ผมก็สบายใจ หมดห่วงไปเปราะหนึ่งเพราะผมมั่นใจว่าคุณเมฆจะดูแลยัยพิมพ์แทนผมได้ในวันข้างหน้า ถึงตอนนี้ความสัมพันธ์ของคุณกับยัยพิมพ์จะอยู่แค่ฐานะคู่รัก แต่การที่คุณตัดสินใจคบหากับแก ผมก็เชื่อว่าคุณคงมั่นใจแล้วว่ายัยพิมพ์คู่ควรกับความรักของคุณ ใช่ไหมครับคุณเมฆ”


“ผมว่าคุณปองพลอย่าเพิ่งคิดไกลเลยครับ ผมกับพิมพ์ก็แค่ลองศึกษากันดู ผมยังไม่คิดไกลเกินกว่านี้หรอกครับ” เมฆินทร์กล่าวเรียบ ๆ แต่ทำให้อีกฝ่ายถึงกลับหน้าจืดเจื่อนไปจนคนกลางอย่างพิมพ์พจีต้องรีบกล่าวแทรก


“นั่นสิคะพ่อ พิมพ์กับคุณเมฆเพิ่งตัดสินใจคบกันก็คงต้องใช้เวลาศึกษาดูใจกันอีกสักระยะ” รอยยิ้มที่ถูกปั้นแต่งไว้อย่างดีถูกโปรยกลบเกลื่อนถอยคำเหมือนจะปฏิเสธการผูกมัดของเมฆินทร์


“ผมเห็นทีจะต้องขอตัวกลับก่อนล่ะครับ” เมฆินทร์กล่าวแทรกขึ้นมาทันที


“อะไรคะนี่ยังหัวค่ำอยู่เลยนะคะเมฆ จะรีบกลับไปไหนกัน”


“คุณก็รู้ว่าผมไม่ใช่คนตัวเปล่า ผมมีลูกสาวรออยู่ที่บ้านนะครับพิมพ์ เป็นธรรมดาที่ผมต้องรีบกลับไปดูแลแก” เมฆินทร์กล่าวเสียงเรียบ


“แต่มนนี่มีครูน้ำรินคอยดูแลอยู่แล้วนี่คะ อย่าเพิ่งกลับเลยนะคะ พิมพ์กำลังจะชวนคุณไปฟังเพลงที่ผับอยู่เชียว” พิมพ์พจีรีบกล่าวชวน


“เอาไว้โอกาสหน้าดีกว่าพิมพ์” เมฆินทร์ถอนหายใจแรง


“โธ่เมฆขา คุณพูดเหมือนกับว่ามีเวลาให้พิมพ์ได้บ่อย ๆ อย่างนั้นแหละ นะคะไปฟังเพลงกับพิมพ์ก่อนนะ สัญญาว่าพิมพ์จะไม่กลับดึกอย่างเด็ดขาด”  เธอพยายามจะรั้งเขาไว้


“ไปเถอะครับคุณเมฆ ยัยพิมพ์คงเสียใจถ้าคุณปฏิเสธแก ถือว่าเป็นการพากันไปฉลองมิตรภาพที่ขยับเปลี่ยนฐานะจากเพื่อนเขยิบเป็นคู่รักก็แล้วกันครับ” นายปองพลช่วยบุตรสาวหว่านล้อม


“นะคะ” พิมพ์พจีตื้อและเธอก็ยิ้มได้เมื่อเขาพยักหน้าตอบรับคำชวนของเธอ


“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพิมพ์มานะคะ ขอไปเติมสีสันบนใบหน้าสักนิดหนึ่ง เมฆคุยกับคุณพ่อไปก่อนนะคะ” เธอกล่าวจบก็รีบหมุนตัวหันหลังเดินจากมา และเมื่อเดินมาได้ระยะหนึ่งเธอจึงหยิบโทรศัพท์มือถือของตนติดต่อหาต้นกล้าทันที


Thumbnail Seller Link
ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา
เตชิตา
www.mebmarket.com
ธารารินกลับเข้ามาในชีวิตของเมฆินทร์เพราะต้องการคำว่าอภัยแต่สำหรับผู้ถูกกระทำเช่นเมฆินทร์มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะยกโทษให้ครอบครัวของหญิงสาวและเมื่อเ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น