ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา

ตอนที่ 41 : 12.3 รอวันหัวใจคลายรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,734
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    11 พ.ค. 63

เสียงครวญครางราวเจ็บปวดสลับความกระสันซ่านเสียวที่เกิดจากเรือนร่างแกร่งที่คร่อมร่างเธอขณะคลึงเคล้นทรวงอกอิ่มของเธออย่างแรงในจังหวะโยกกายกระแทรกโถมใส่ร่างเธออย่างป่าเถื่อน แต่ยิ่งเขารุนแรงเธอกลับยิ่งอิ่มเอม ความสุขไหลเป็นระลอกปรารถนาส่งผลให้เธอครางครวญเสียงกระเส่า เสียงคำรามไม่ผิดปีศาจจากอเวจีของต้นกล้ากลับยิ่งโหมเพลิงปรารถนาให้หญิงสาว ฝ่ามือกว้างที่บีบรัดรอบลำคอกับลมหายใจฟืดฟาดและเสียงสะบัดฟาดมือลงบนแก้มส่งผลให้ริมฝีปากเต็มอิ่มปริแตก ถ้าเป็นผู้หญิงปกติคงรู้สึกไม่ต่างกับตายทั้งเป็นแต่สำหรับเธอ ความเจ็บปวดที่ถูกกระทำกลับยิ่งทำให้เธอยิ่งสุขสม


“ชอบไหมพิมพ์ ผมยังถึงใจคุณเหมือนเดิมหรือเปล่าฮึ...”


เสียงถามแหบพร่ายามขยับเขยื้อนร่างกายโรมรันรุนแรงไปบนเรือนร่างงดงามเร้าใจยามไร้อาภรณ์ปกปิดของพิมพ์พจีทำให้เขารุ่มหลงเธอชนิดที่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนตอบสนองอารมณ์ดิบเถื่อนของเขาได้อย่างเร่าร้อนเหมือนหญิงสาวเลยจริง ๆ ถ้าให้เปรียบผู้หญิงของเขากับอาหารหลากรส พิมพ์พจีก็เปรียบได้กับอาหารรสแซบที่ยิ่งได้ชิมก็ยิ่งติดใจในความเผ็ดร้อนแสบปากแต่อร่อยกลมกล่อมชวนติดใจให้กลับมาลิ้มลองได้ไม่วาย


“คุณรู้ดีกล้าว่าสำหรับฉันแล้วผู้ชายทั้งโลกไม่มีทางเทียบคุณได้” เสียงหวานครวญตอบพร้อมสายตาเซ็กซี่


“คุณกำลังทำให้ผมมีความสุขจนแทบคลั่งรู้ไหมพิมพ์”


ร่างใหญ่ขยับเคลื่อนกายออกรุนแรงพร้อมตวัดมือตบสะโพกผายจนขึ้นรอยแดงคล้ายกำลังหมั่นเขี้ยวเธอจนห้ามใจไม่อยู่ ฝ่ามือร้อนบีบจับสะโพกพลิกคว่ำเรือนร่างเธอลงบนที่นอนนุ่มพร้อมกับตัวเขารีบลุกขึ้นนั่งคุกเข่าแทรกอยู่ตรงกลางระหว่างขาทั้งสองข้างที่เจ้าตัวเต็มใจแยกออกเปิดทางให้เขาช้อนดึงตัวเธอขึ้นเพื่อแทรกกลางผสานความกำยำเข้าลึกแนบชิดจนร่างเล็กสะดุ้งแอ่นกรีดร้องครวญระงม


ต้นกล้าพาร่างเคลื่อนย้ายอย่างดิบเถื่อนไม่ต้องฉุดรั้งความรุนแรงเหมือนที่เคยต้องยั้งมือกับคู่ขาหลายคนของเขา มันทำให้เขารู้สึกสุขจนเต็มเปี่ยม เหมือนคนทำของสำคัญหล่นหายและตามหาจนเจอ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะไม่มีวันปล่อยให้พิมพ์พจีหลุดมือเขาไปได้อีกครั้งอย่างแน่นอน ไม่ว่าเธอจะมีใครเขาก็ไม่สนแต่วันใดที่เขาต้องการ เธอจะต้องเป็นของเขาอย่างไม่มีข้อแม้


“โอ้พิมพ์ แม่เสือสาวของผม ไปพร้อมผมเดี๋ยวนี้”


เสียงสั่งพร้อมอาการขยับตัวเร็วแรงของเขาทำให้พิมพ์พจีครวญครางด้วยความสุขสม เสียงกรีดร้องระงมของทั้งคู่ผสานกันอย่างเร่าร้อนตราบจนกระทั่งพายุอารมณ์ของทั้งสองคนสงบลงเหมือนร่างหนาที่ซบทาบทับร่างบางบอบช้ำของหญิงสาวไว้โดยที่ยังไม่ถอดถอนตัวตนออกจากเรือนกายหอมละมุน


“คุณช่างดีเหลือเกินพิมพ์ คุณทำให้ผมรู้สึกเหมือนคนอดโซที่เพิ่งเจออาหารเลิศรสจนกลายเป็นคนตะกละตะกลามรีบตักตวงอย่างไม่รู้จักอิ่มเลยทีเดียวสุดสวย” เสียงแหบกระซิบผ่าวพร้อมขยับเคลื่อนกายแสดงให้เธอรู้สึกได้ถึงความต้องการที่ตีตื้นขึ้นมาอีกครั้งทั้งที่เธอเพิ่งสนองให้เขาจนสุขสมไปเมื่อสักครู่แท้ ๆ


“ฉันยอมให้คุณเรียกมัดจำได้เท่าที่คุณต้องการเลยค่ะกล้า แต่คุณต้องทำตามสัญญาที่ให้กับฉันนะคะ” เธอขยับตัวโยกตอบอย่างเร่าร้อน


“สัญญาคนสวย ผมจะถากถางทางรักของคุณให้โล่งเตียนเลยทีเดียว” เขาตอบพร้อมกับโลดแล่นไปในเกมกามอีกครั้ง


หลังทุกอย่างผ่านพ้นร่างเปล่าเปลือยทั้งสองยังคงนอนคลอเคลียประหนึ่งว่าโลกทั้งใบมีเพียงเขาและเธอ ต้นกล้าพลิกตัวนอนตะแคลงหันหน้ามองหญิงสาวข้างกายที่กำลังส่งยิ้มเย้ายวนท้าทายให้เขาอย่างไม่หวั่นเกรง ปลายนิ้วยาวเกลี่ยเบา ๆ บนจมูกโด่งรั้นด้วยความสงสัย


“คุณจะให้ผมทำยังไงกับน้ำรินฮึ” คิ้วเข้มเหนือตาคมตวัดเฉียงขึ้นนิดหนึ่ง


“ฉันอยากให้คุณจัดการเอามันมาเป็นเมียน้อยของคุณซะน่ะสิ ไหน ๆ พี่สาวมันก็ไร้น้ำยาไม่สามารถทำให้คุณมีความสุขได้อยู่แล้วนี่ ทำไมคุณไม่รวบหัวรวบหางนังน้องเมียหน้าสวยของคุณไว้ซะอีกคนล่ะ” พิมพ์พจีกระตุกยิ้มร้ายกาจบนมุมปาก


“ไม่คิดจะหึงหวงผมบ้างหรือไงทูนหัว ยุให้ผมรวบน้องเมียแบบนี้น่ะ” ริมฝีปากหยักกระซิบเบาริมหูพร้อมปลายลิ้นสอดลึกตวัดไล้และหยอกล้อด้วยฟันคม


“ฉันไม่ได้รักคุณนี่คะกล้า แล้วทำไมฉันต้องหึงต้องหวงคุณด้วยล่ะ แต่ถึงฉันจะไม่ได้รักคุณแต่ฉันก็ยอมรับว่าชอบสนุกกับคุณแบบนี้ที่สุดเลยรู้ไหม” เธอตอบตรง ๆ ไม่สะทกสะท้านราวทุกอย่างเป็นเรื่องปกติ


“หึๆ...หมายความว่าถึงคุณจะรักไอ้เมฆินทร์แต่คุณก็ยังพร้อมจะมาสนุกกับผมได้ทุกเวลาอย่างนั้นใช่ไหมยาหยี”


“แน่นอนค่ะกล้า ฉันรักเมฆมากและเขาต้องเป็นของฉันคนเดียว แต่รับรองว่าคุณกับฉันก็ยังคงเหมือนเดิมแน่นอน”


เธอพลิกกายเข้าแนบชิดอกแกร่งพร้อมกับเอื้อมมือผลักร่างหนาให้นอนหงายเพื่อเธอจะได้เป็นฝ่ายทาบทับเขาไว้ใต้เรือนร่างละมุนอีกครั้ง ดวงตาวาวสบตากันแสดงถึงความต้องการที่ตรงกัน แค่มองตาต่างก็รู้ใจเมื่อร่างบางเริ่มขยับเคลื่อนไหวเหมือนว่ายังไม่อิ่มในสัมผัสของกันและกัน


“คุณทำเพื่อฉันได้ใช่ไหมคะกล้า จัดการทำให้นังน้ำรินเลิกยุ่งกับเมฆเหมือนพี่สาวของมันได้ใช่ไหม” ปลายนิ้วเรียวกรีดไล้เป็นแนวยาวบนอกกว้างพร้อมรอยยิ้มยั่วยวน


“เพื่อคุณ...ผมยินดีเสมอยาหยี”ฝ่ามือหนาจับเอวกลมกลึงพลิกตัวเธอให้เป็นฝ่ายล้มลงนอนบนเตียงกว้างเพื่อให้เขาเป็นฝ่ายอยู่เหนือเรือนร่างงามละมุน แรงบีบเคล้นเร่าร้อนรุนแรงของไฟพิศวาสเริ่มรามเลียให้ทั้งคู่ลุ่มหลงวนเวียนอยู่ในเพลิงเสน่หา


Thumbnail Seller Link
ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา
เตชิตา
www.mebmarket.com
ธารารินกลับเข้ามาในชีวิตของเมฆินทร์เพราะต้องการคำว่าอภัยแต่สำหรับผู้ถูกกระทำเช่นเมฆินทร์มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะยกโทษให้ครอบครัวของหญิงสาวและเมื่อเ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น