ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา

ตอนที่ 4 : #1.4 กลับมาทำไม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    22 เม.ย. 63

เมฆินทร์ไม่สนใจที่จะต่อปากต่อคำกับหญิงสาวมากไปกว่าเรียกหาแม่บ้านของตน “ป้าบัว ป้าบัว” เสียงทุ้มตะโกนเรียกดัง ๆ


“ขาคุณเมฆ” เสียงขานรับจากร่างกลมที่รีบเดินเร็ว ๆ เท่าที่ร่างกายของแกจะสามารถทำได้เข้ามารับคำสั่งผู้เป็นนายทันทีเช่นกัน


“พาเขาไปห้องพักที่เรือนหลังบ้านด้วย”


“ค่ะ เชิญค่ะคุณ” 


นางรับคำพร้อมกับหันมากล่าวกับหญิงสาวร่างเพรียวเอื้อมมือคว้ากระเป๋าเสื้อผ้าของตนที่วางบนพื้นยกขึ้นและก้าวตามแม่บ้านร่างอวบที่รีบเดินนำทางก่อนจะหันมาช่วยเธอยกกระเป๋าใบเขื่องเดินไปยังเรือนหลังบ้านอาศิรวิษโดยมีดวงตาสองคู่มองตามแผ่นหลังนวลเนียนต่างความรู้สึกกัน 


เรือนพักคนงานเป็นเรือนไม้สองชั้นแบ่งเป็นห้อง ๆ นับสิบห้องสำหรับให้คนงานในบ้านอาศิรวิษพักพิง ห้องพักของเธออยู่ตรงกลางระหว่างห้องป้าบัวกับห้องนายชุ่มคนขับรถท่าทางหลุกหลิก ดวงตาเจ้าเล่ห์แอบเหล่มองเธอดูกรุ้มกริ่มไม่น่าไว้ใจจนหญิงสาวต้องรีบเดินเร็วผ่านประตูห้องเข้าไปด้านใน เธอกวาดสายตามองภายในห้องที่มีเพียงตู้เสื้อผ้าเก่า ๆ กับที่นอนนุ่นหลังเล็กสีซีดแต่ดูสะอาดพอสมควร โชคดีที่ในห้องยังมีพัดลมเพดานและชั้นอเนกประสงค์ให้เธอได้จัดวางหนังสือเก็บได้บ้าง หญิงสาวได้แต่ถอนหายใจแรง รู้ว่าเจ้าของบ้านจงใจกดให้เธอต่ำต้อย แต่เพราะต้องการให้เขายอมอภัยให้ครอบครัวทำให้เธอต้องยอมกล้ำกลืนฝืนทน


เฮ้อ...อดทนไว้น้ำริน ท่องไว้ว่าเพื่อครอบครัว เพื่อครอบครัว เธอต้องทำได้อยู่แล้ว


“มีอะไรก็เคาะเรียกป้าได้เลยนะคะคุณครู ป้าอยู่ห้องข้าง ๆ นี่แหละค่ะ” นางบัวหันมาแสดงความมีน้ำใจ


“ขอบคุณค่ะ แล้วห้องนี้...” เธอหมายถึงห้องอีกฝั่งที่กำแพงติดกันกับห้องของเธอ


“ห้องไอ้ชุ่มคนขับรถค่ะ ถ้ามันตุกติกอะไรกับคุณครูก็บอกป้านะคะ ป้าจะแพ่นกบาลมันให้แยกเลยทีเดียว” ป้าบัวกล่าวเสียงขึงขัง


“เขาเป็นคนไม่ดีเหรอคะ” โอ๊ย...คุณพระคุณเจ้าช่วย นอกจากเจ้านายจะนิสัยแย่แล้วเธอยังต้องอยู่ใกล้ลูกน้องนิสัยเลวอีกเหรอนี่


“ไอ้นี่มันออกจะห่ามไปสักหน่อย แต่ถ้ามันกล้าล่วงเกินคุณครู ป้าจะจัดการมันเองค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วง”


“ขอบคุณค่ะ น้ำจะระวังตัว”


เฮ้อ...ทำไมชีวิตเธอถึงต้องเจอแต่เรื่องแย่ ๆ นะน้ำริน


“ถ้าอย่างนั้น ป้าขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณเมฆเรียกหาไม่เจอจะลำบาก”


“ค่ะป้าบัว ขอบคุณมากค่ะ”


เธอเอื้อมมือดึงบานประตูปิดพร้อมกับถอนหายใจรอบที่เท่าไหร่ของวันนี้ก็ไม่รู้เพราะความหนักอกหนักใจกับสภาพความเป็นอยู่ที่ดูเหมือนจะแย่เหลือเกินเฉพาะแค่ห้องอาบน้ำรวมที่ต้องเดินผ่านห้องนายชุ่มก็ทำให้เธอถึงกลับเครียดตั้งแต่ยังไม่ทันได้ใช้ห้องน้ำแล้ว ดูเหมือนการเข้ามาอาศัยใบบุญอาศิรวิษนี่จะมีแต่เรื่องน่าปวดหัวจริง ๆ สิหรือบางทีเธอควรคิดใหม่อีกครั้งว่าจะทนอยู่ที่นี่ได้จริง ๆ อย่างที่ตั้งใจหรือเปล่านะ ธาราริน

 

เช้าวันใหม่กับกิจกรรมสร้างความคุ้นเคยระหว่างลูกศิษย์สาวที่ยังไม่ละพยศเท่าไรนักกับคุณครูคนสวยที่พยายามหาวิธีกำราบลูกศิษย์ตัวแสบให้ได้ก่อนที่จะวางแผนปราบคนเป็นพ่อเพียงเพราะอยากให้เขายกโทษให้กับเรื่องที่แล้ว ๆ มาซึ่งเธอรู้ว่ามันคงจะยากมากก็ตามที ทุกคนในครอบครัวของเธอเชื่อว่าความผิดที่เคยก่อไว้กับครอบครัวของเมฆินทร์ทำให้บิดาและพี่สาวของเธอต้องประสบเคราะห์กรรมในครั้งนี้ ความรู้สึกผิดบาปกับสิ่งที่ทำไว้ทำให้เธอเป็นความหวังเดียวที่จะเป็นคนไถ่บาปนั้นแทนทุกคนเผื่อว่าครอบครัวของเธอจะหลุดพ้นจากตราบาปที่เกาะติดอยู่ในใจนั้นเสียที


“วันนี้เรามาเรียนคณิตศาสตร์กันก่อนดีไหมคะคุณมนนี่” เธอส่งเสียงหวานถามไปอย่างอ่อนโยน


“เราไม่ชอบเรียนเลข” เด็กสาวปฏิเสธทันควัน


“ถ้าอย่างนั้นก็เรียนภาษาอังกฤษก่อนก็ได้ค่ะ” เธอพยายามหว่านล้อมใหม่


“เราเบื่อภาษาอังกฤษ”


“งั้นก็ภาษาไทย”


“เราไม่เรียนภาษาไทยเหมือนกัน” เด็กสาวเอาแต่ปฏิเสธ


“แล้วคุณมนนี่อยากเรียนวิชาไหนก่อนละคะ” แม่เจ้านี่เธอกำลังเจอฤทธิ์เดชของเด็กดื้อเข้าแล้วยิ้มไว้น้ำริน


“เราไม่ชอบสักวิชาเดียว”


“ศิลปะล่ะคะ ครูสอนวาดรูปด้วยสีน้ำได้นะคะ หรือไม่ก็ปั้นดินน้ำมันเป็นรูปสัตว์ต่าง ๆ กันก็ได้ สนใจไหมคะ” ต้องหลอกล่อด้วยวิชาที่คิดว่าเด็ก ๆ ทุกคนจะต้องสนใจ


“ตัวเองวาดภาพเป็นด้วยเหรอถึงจะมาสอนเราอ่ะ” เด็กสาวทำหน้าครุ่นคิดแสดงอาการสนใจอย่างเห็นได้ชัด


“ได้สิคะ ที่สำคัญครูน้ำวาดภาพเก่งด้วยนะจะบอกให้” เธอยิ้มตาพราวเมื่อเหยื่อที่วางไว้ใช้ได้ดีพอควร


“ขี้โม้หรือเปล่า” เด็กหญิงทำหน้าไม่เชื่อถือ น้ำเสียงเยาะหยันไม่ผิดกับผู้เป็นพ่อ


“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวครูวาดให้ดูก่อนก็ได้ค่ะ แล้วถ้าคุณมนนี่อยากเรียนก็บอก ครูจะสอนให้” พ่อลูกสำเนาถูกต้องกันเสียจริง ๆ เชียว


ธารารินสรุปพร้อมกับหยิบอุปกรณ์ที่มีอยู่ในกระเป๋าขึ้นมกองไว้เหมือนจะอวดเด็กสาวที่ทำท่าสนอกสนใจขึ้นมาอีกนิดหนึ่งกระดาษวาดเขียนขนาดเท่ากระดาษเอสี่ถูกหนีบไว้กับแผ่นไม้สำหรับวาดภาพ มือเรียวหยิบดินสอขึ้นขีดเขียนลงบนกระดาษไปมาครู่ใหญ่ก็ได้รูปการ์ตูนขวัญใจเด็ก ๆ อย่างคิตตี้เจ้าแมวซาริโอให้เด็กหญิงได้ตื่นตา 


Thumbnail Seller Link
ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา
เตชิตา
www.mebmarket.com
ธารารินกลับเข้ามาในชีวิตของเมฆินทร์เพราะต้องการคำว่าอภัยแต่สำหรับผู้ถูกกระทำเช่นเมฆินทร์มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะยกโทษให้ครอบครัวของหญิงสาวและเมื่อเ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น