ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา

ตอนที่ 36 : 11 เก็บซ่อนความรักไว้ไม่ไหว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,000
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    9 พ.ค. 63

ก๊อกๆๆ


เมฆินทร์ไม่ทันเรียกเลขาส่วนตัวเมื่อเสียงประตูห้องถูกเคาะขึ้นเบาๆ พร้อมกับร่างสูงล่ำสันไม่แพ้กันของก้องภพเดินเข้ามาและชะงักเล็กน้อยเมื่อได้เห็นธารารินอยู่ด้วย รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าเข้มของก้องภพ


“สวัสดีค่ะคุณก้อง”


“น้ำริน กลับมาเมื่อไหร่ ทำไมไม่ติดต่อพี่บ้างฮึ เราสบายดีใช่ไหม ไปอยู่ที่ไหนมาตั้งนานฮะ”


คำทักทายถามไถ่ไม่เว้นช่องไฟให้เธอตอบกับน้ำเสียงห่วงใยที่เปี่ยมไปด้วยความยินดีของเขาทำให้เมฆินทร์หงุดหงิดและเผลอแสดงอารมณ์ผ่านสีหน้า


“ไอ้คนไร้มารยาท นี่แกจะไม่เว้นวรรคให้เขาได้ตอบแกเลยหรือไงวะไอ้ก้อง แล้วคราวหลังก่อนจะเข้ามาในห้องคนอื่นก็รอให้เขาเอ่ยปากอนุญาตก่อนได้ไหมวะ” เมฆินทร์ต่อว่าเพื่อนไม่จริงจังนัก


“ทำไมวะ เพื่อนมาหาแทนที่จะดีใจดันเสือกมาโวยวาย แล้วที่ฉันถามน้ำรินไม่เว้นวรรคให้เขาตอบก็เพราะว่าฉันเป็นห่วงและตามหาเขาอยู่นานเหมือนกันโว้ย พอเจอกันก็ต้องมีคำถามหลายคำถามเป็นธรรมดาแหละวะ”


“น้ำขอบโทษนะคะที่ทำให้คุณเป็นห่วง” เธอกระพุ่มมือไหว้พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนเบา


“ความจริงคุณไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอกครับ ผมเข้าใจว่าทำไมคุณถึงไม่ติดต่อกลับมา ว่าแต่ที่หายไปเป็นเดือน คุณไปทำอะไรอยู่ที่ไหนหรือครับ” ก้องภพถามอย่างสนใจ


“น้ำไปเป็นครูอยู่ที่โรงเรียนนานาชาติ จิตรลัดดา หัวหินค่ะ” เธอตอบ “บังเอิญวันนั้นน้ำเจอคุณพายุข้างทางค่ะ เธอกรุณารับน้ำติดรถไปด้วย สภาพน้ำคงแย่มากจนเธอสงสาร เธอเลยเมตตาให้งานน้ำทำ ถ้าไม่ได้เธอ...ป่านนี้น้ำอาจไม่ได้มายืนคุยอยู่กับคุณก้องแบบนี้ก็ได้”


วงหน้าอ่อนเยาว์สลดลงอย่างเห็นได้ชัดเจนเมื่อตอบคำถามด้วยน้ำเสียงหม่นเศร้าโดยไม่สนใจมองสีหน้าคนที่เป็นต้นเหตุ หัวใจของเธอแหลกสลายและเมฆินทร์ไม่สามารถทำให้เธอเจ็บได้มากไปกว่านี้ได้อีกแล้วหัวใจเธอด้านชาไม่สะทกสะเทือนต่อการยำยีที่เขาจงใจกดเธอให้ต่ำกว่าพิมพ์พจี เมฆินทร์ยังรู้จักเธอน้อยเกินไป วันหนึ่งเขาจะรู้ว่าคนอย่างธาราริน เจ็บเพราะเขาไม่นานหรอก ถ้าเขาได้รู้ว่าหัวใจของเธอเข้มแข็งกว่าที่เขาคิดเขาอาจคาดไม่ถึงว่าผู้หญิงอ่อนแอคนนี้จะเข้มแข็งและหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีได้ไม่แพ้เขาเช่นกัน เธอจะก้มหน้าชดใช้หนี้ที่ครอบครัวเธอทำกับเขาไว้ให้ถึงที่สุดจนถึงวันที่เธอหมดสิ้นความรู้สึกผิดต่อเขา ระหว่างเขาและเธอถือเป็นอันสิ้นสุดความสัมพันธ์ จบสิ้นกันทุกๆ เรื่องไม่เหลือสิ่งติดค้างใดๆ ต่อกันอีก


“ผมว่าเราคงต้องคุยกันยาวแล้วล่ะ นี่ก็ใกล้เที่ยงแล้ว คุณน้ำไปกินข้าวกับผมดีกว่า” ก้องภพกล่าวชวนทันที


“นี่แกมาหาฉันหรือมาหาน้ำรินวะไอ้ก้อง” เมฆินทร์แสดงความไม่พอใจเมื่อเพื่อนทำเหมือนมองข้ามเขาไปหน้าตาเฉย


“เออ ตอนแรกตั้งใจมาหาแกเพราะมนนี่โทร.ไปฟ้องฉันว่าแกตกลงปรงใจคบกับยายตัวแสบพิมพ์พจีแล้ว แต่เรื่องของแกมันเรื่องเล็กว่ะ เรื่องของน้ำรินใหญ่กว่าสำหรับฉัน เพราะฉะนั้นวันหลังฉันค่อยมาเค้นความจริงกับแก ส่วนวันนี้ฉันคงต้องเอาตัวน้ำรินไปสอบสวนก่อน”


“แต่แกต้องพาเธอกลับมาก่อนบ่ายนะไอ้ก้อง” เมฆินทร์เตือนเสียงเคร่ง


“ไม่ล่ะเพื่อน วันนี้คุณน้ำรินลางานครึ่งวัน และนายก็ไม่มีสิทธิ์ห้ามด้วย เพราะไม่อย่างนั้นบางทีเธออาจไม่ใช่แค่ลางานครึ่งวันแต่อาจจะลาออกไปเลยก็ได้” ก้องภพมองเพื่อนอย่างท้าทาย


“ไปกันเถอะค่ะคุณก้อง”


เมฆินทร์ย่นคิ้วมองธารารินคว้าต้นแขนก้องภพพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ดวงตาที่มองเขาเฉยชาและไร้ความรู้สึกสั่นคลอนความรู้สึกของเขาอย่างแรง ความรู้สึกคล้ายกำลังจะสูญเสียเธอไปโจมตีหัวใจด้านชาให้เกิดความรู้สึกหน่วงๆ ประหลาด ใจหนึ่งอยากรั้งเธอไว้ แต่อีกใจยังดื้อดึงแสร้งทำเมินเฉยราวไม่สนใจ อคติส่งเสียงพร่ำเตือนว่าเธอเป็นสายเลือดของศัตรู ความเป็นวิษณุพงศ์ของเธอทำให้เขาสามารถปกปิดความรู้สึกไว้ภายใต้ใบหน้าเย็นชามองเธอเดินไปกับก้องภพเหมือนไม่รู้สึกใดๆ


Thumbnail Seller Link
ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา
เตชิตา
www.mebmarket.com
ธารารินกลับเข้ามาในชีวิตของเมฆินทร์เพราะต้องการคำว่าอภัยแต่สำหรับผู้ถูกกระทำเช่นเมฆินทร์มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะยกโทษให้ครอบครัวของหญิงสาวและเมื่อเ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น