ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา

ตอนที่ 32 : 9.3 รักตีตรวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,205
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    6 พ.ค. 63

ร่างสูงที่มีเพียงกางเกงนอนเนื้อดีเกาะเกี่ยวติดสะโพกหมิ่นเหม่กำลังยืนพิงกรอบประตูระเบียงพ่นควันสีเทาจาง ๆ ลอยคลุ้งเป็นเกลียวอยู่กลางอากาศ ดวงตาคมทอดมองเรือนร่างขาวนวลล้อแสงจันทร์ที่สาดส่องทอทาบบนผิวเนียนงามลอออย่างครุ่นคิด


กว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเขาเที่ยวตามหาหญิงสาวด้วยความว้าวุ่นใจอย่างน่าแปลก หลายครั้งที่เขาถามตัวเองว่าทำไมต้องตามหาเธอทั้งที่เขาน่าจะไม่ไยดีหญิงสาวที่เปรียบดังศัตรูแต่ทำไมทุกครั้งที่เขาพยายามคิดแบบนั้น ใบหน้านวลเศร้าซึ้งกับแววตาตัดพ้อของเธอถึงตามหลอกหลอนให้เขาหาความสุขไม่ได้เรื่อยมาจนกระทั่งวันนี้ที่เขาได้พบเธอ ความรู้สึกตื่นเต้นยินดีถาโถมเข้าสู่หัวใจจนนำพาร่างกายให้เดินปรี่เข้าหาเธอ กระทั่งเห็นว่าข้างกายของเธอมีเรือนร่างสูงสมส่วนของผู้ชายอีกคนยืนเคียงใกล้ ความยินดีที่มีกลับกลายเป็นความกรุ่นโกรธเกรี้ยวกราดซึ่งเขาระบายใส่เธอ และทุกอย่างก็จบลงบนเตียงกว้างที่มีร่างงดงามหลับใหลเพราะความอ่อนเพลียจากฝีมือเขา


เมฆินทร์กำลังรู้สึกหงุดหงิดเพราะเริ่มสับสนไม่รู้ว่าความรู้สึกที่เขามีต่อธารารินนั้นเกิดขึ้นได้อย่างไรรวดเร็วและรุนแรงนัก ทั้งที่เธอควรเป็นคนสุดท้ายในโลกที่เขาจะรู้สึกแบบนี้ด้วย และเพราะเหตุนี้ทำให้เขาต้องลุกขึ้นมายืนพ่นควันยามราตรีแบบนี้และลมหายใจร้อนที่ค่อย ๆ ผ่อนออกพร้อมควันจาง ๆ แบบนี้ก็เป็นอยู่กว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว


“ฉันจะไม่ยอมให้เธอมีอิทธิพลต่อความรู้สึกของฉันมากไปกว่านี้อีกแล้วน้ำริน” บุหรี่ในมือถูกขยี้ลงบนราวระเบียงก่อนจะถูกเหวี่ยงทิ้งพร้อมร่างสูงก้าวเดินออกไปจากห้องนอนของตนแต่เขาก็ไม่ลืมที่จะกดล็อกประตูห้องให้เธอ

 

แสงแดดอ่อน ๆ ทอทาบลงบนผิวกายเปลือยเปล่าที่โผล่พ้นผ้าห่มผืนบางซึ่งคลุมเรือนร่างขาวเนียนไว้หมิ่นเหม่ ตะวันดวงโตค่อย ๆ เคลื่อนขึ้นเหนือขอบฟ้าปลุกเธอให้ตื่นจากนินทรา เปลือกตาบางกะพริบช้าตอบรับแสงที่สาดส่องกระทบนัยน์ตา เสียงถอนหายใจแผ่วพร้อมร่างเล็กขยับลุกขึ้นนั่งเชื่องช้า ผ้าห่มที่คลุมกายตกลงกองอยู่ที่เอวบางเรียกสติเธอให้ตื่นเต็มที่พร้อมภาพเหตุการณ์ในค่ำคืนที่ผ่านมาผลุดขึ้นในสมองขาวโล่งของเธออย่างรวดเร็ว


ตากลมกวาดมองรอบกายเหมือนกับต้องการหาร่างสูงสมส่วนของผู้ชายใจร้ายแต่เมื่อไร้วี่แววว่าเขาจะอยู่ในห้อง เธอก็ค่อย ๆ ก้าวลงเก็บเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายของตนเองจัดแจงสวมใส่อย่างรวดเร็วพร้อมถือวิสาสะหยิบเสื้อยืดของเขามาสวมทับชุดแซ็กที่ขาดเพราะฝีมือเขาอีกตัว เมื่อจัดแจงตัวเองเรียบร้อยเธอก็อดไม่ได้ที่จะกวาดสายตามองทุกอย่างภายในห้องนอนนี้อีกครั้งและกรอบรูปสีทองลวดลายสวยที่วางอยู่หัวเตียงก็สะดุดตาจนเธอเผลอเดินเข้ามาหยุดยืนดูใกล้ ๆ แต่กลับไม่กล้าแม้แต่จะเอื้อมมือออกไปสัมผัสแตะต้อง


ภาพหญิงสาวนัยน์ตาโศกกำลังส่งยิ้มหวานที่คงมอบให้กับตากล้องที่เป็นคนถ่ายภาพนี้อย่างสดใส แววตาสวยเศร้าแต่กลับเปล่งประกายแห่งความรักชัดเจน ใบหน้าหวานคมซึ้งโดดเด่นที่ดวงตาประดับขนตางอนยาว คิ้วโก่งโค้งราวคันศรกามเทพรับกับจมูกเรียวได้รูป ริมฝีปากยามแย้มยิ้มบางเฉียบ ทุกอย่างประกอบเข้ากันทำให้หญิงสาวในภาพดูงดงามแปลกตา และเธอมีส่วนคล้ายคลึงกับเด็กหญิงมนต์มณีจนธารารินมั่นใจว่าหญิงสาวในภาพจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ม่านมณี มารดาของมนต์มณี


“คุณคงเป็นคุณม่านมณีสินะคะ” เธอมองภาพหญิงสาวตรงหน้านิ่ง รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังอิจฉาหญิงสาวในภาพจนใจปวดหนึบ


“คุณช่างเป็นผู้หญิงที่โชคดีเหลือเกิน ถึงคุณจะไม่มีชีวิตอยู่ในโลกนี้แล้ว แต่คุณกลับไม่เคยตายไปจากใจพี่เมฆเลย ต่างกับฉันถึงจะยังมีชีวิตอยู่แต่กลับเหมือนยิ่งกว่าตายจากใจของเขาซะอีก ฉันอิจฉาคุณเหลือเกินค่ะ คุณม่านมณี” เธอกระซิบแผ่ว ๆ กับภาพตรงหน้า

 

Thumbnail Seller Link
ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา
เตชิตา
www.mebmarket.com
ธารารินกลับเข้ามาในชีวิตของเมฆินทร์เพราะต้องการคำว่าอภัยแต่สำหรับผู้ถูกกระทำเช่นเมฆินทร์มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะยกโทษให้ครอบครัวของหญิงสาวและเมื่อเ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น